برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia
‫(قسمت 6)
‫پس چی بود؟
‫اگه به خاطر این نبود ‫که ممکنه خط رو رد کنم،
‫چی باعث شد انقدر عصبانی بشی؟
‫ده ثانیه
‫نه ثانیه
‫میترسیدم خط قرمز رو رد کنم
‫پس، منظورت اینه که…
‫میخوای خط قرمز رو باهام رد کنی؟
‫نه
‫منظورم اینه که من خط بینمون رو
رد نمیکنم
‫وای، شما سئولی‌ها ‫چقدر عجیب حرف میزنین
‫چرا نمیخوای خط بینمون رو
رد کنی؟
‫الو؟
‫جلوی خونه‌اتم ‫میای بیرون یه کم
‫چرا پیام‌هامو جواب نمیدی؟
‫این باعث میشه دلتنگت‌تر شم
از کجا فهمیدی من کجا زندگی میکنم؟
‫دیگه این کارو نکن
‫وگرنه گزارشش میکنم
‫گزارش؟
‫ولی…
‫تو که
‫اول به من رو دادی، نه؟
‫تو بودی که اول گفتی منو دوست داری
‫یعنی
‫تو گفتی پسری مهربونی مثل منو دوست داری!
‫خانم یون!
‫ وقتی اومدم شین سو دوتا قول به خودم دادم
‫اول
‫دیگه با والدین درگیر نمیشم
‫دوم
‫هیچ وقت با والدین درگیر نمیشم
‫پس
‫هیچ چیزی نمیتونه بین ما پیش بیاد ‫چون من قیم شاگردتم؟
‫آره
‫اگه من قیم نبودم چی؟
‫اگه دایی هان گیول نبودم ‫خط بینمون رو رد میکردی؟
‫-نه ‫-آره
‫"آره"؟
‫-نه ‫-آره
‫-"آره"؟ ‫-اوخ نه
‫میبینی، مغزم کاملا میخواست بگه نه
‫ولی این دهان لعنتی هر چی خواست میگه
‫فکر کنم سیستم انتقال عصبیم خراب شده
‫پس صبر میکنم
‫چی؟
‫ولی هنوز دو سال مونده تا هان گیول فارغ‌التحصیل شه
‫دو سال زود میگذره
‫از امروز، بشموریم
میشه ششصد و بیست روز
‫به ساعت، چهارده هزار و هشتصد و هشتاد ساعت
‫و به دقیقه… چند تاست؟
میشه هشتصد و نود و دوهزار و هشتصد دقیقه
‫طولانیه
‫آره طولانیه، ولی...
‫مثل انتظار برای سرباز که مرخص شه
‫فکر میکنی دو سال صبر کردن آسونه؟
‫البته که نه
‫خب، اگه مثل همیشه عمل کنم
‫قهوه میخوریم ‫و با هم میریم سینما
‫روزای خاصمون رو جشن میگیریم
‫دستت رو میگیرم و بغلت میکنم
‫ولی اگه نمیخوای، هرگز انجام نمیدم
خیرسرم سی و شش ساله که منتظر یون بومم،
دیگه دو سال که چیزی حساب نمی‌شه،نه؟
‫پس...
‫به من اعتماد کن
‫ولی روزی که هان گیول فارغ‌التحصیل شد
‫بیا دوباره اینجا همو ببینیم
‫اون روز سون جه گیو و یون بوم
‫با هم میشن
‫باشه؟
‫با کی دعوا میکنی؟
‫با هوا؟
‫سون جه گیو معلوم نیست کجاست ‫و بقیه هم رفتن
‫چرا اینقدر تنها داری زحمت میکشی؟
‫یه پسر تنها خونه جز بازی ویدئویی چیکار میکنه؟
‫تو چی؟ چرا هنوز این ساعت شب بیرونی؟
‫اون سریال‌ها دیگه اونقدر سرگرم‌کننده نیستن
‫اینکه زنده اینجا ببینی خیلی بهتره
‫خب، به هر حال خودت میدونی
‫ببخشید؟
شاگرد جدیدی؟ ‫امروز تعطیله
‫سلام
‫بالا دفتر باز کردیم، یه کم کیک برنج آوردم
‫دفتر وکالت چوی ای-جون
‫چوی ای-جون، برادر بزرگتر چوی سه-جینه، نه؟
‫آره، درسته
‫وای خدا
‫ممنون
‫من اوه سئونگ-ته، پارالیگل هستم
‫من سو هه سوکم
‫-بشین لطفا ‫-باشه
‫مشاوره حقوقی ‫در پرونده‌های کیفری و مدنی
‫پرونده‌های خانوادگی و طلاق هم پذیرفته میشه
‫فکر کنم توی طلاق، تون بهتر از توئه
‫چی کار میکنی؟
‫چرا جلوی غریبه منو تحقیر میکنی؟
‫چرا طلاق...
‫تحقیره؟
‫ببخشید؟
‫راستش منم طلاق گرفتم
‫واقعا؟
چون خوشتیب و خوش عطری
فکر کردم مجردی، ‫طلاق گرفتی؟
‫آره، اول فکر میکردم مجردی هم هستی، هه سوک خانم
‫وای خدا، داره بهم می‌گه هه سوک خانم
‫راستی کی طلاق گرفتین؟
سال دوهزار و هفده
من مارس دوهزار و هفده طلاق گرفتم
برای من ماه می بود
‫تسویه؟ پرونده؟
‫-پرونده ‫-منم همینطور
‫وای خدا، ما یه جور طلاق گرفتیم!
‫فکر کنم روی یه طول موجیم
‫آره!
‫این کیک برنج از کجاست؟ خیلی سفت
‫معلومه کیک برنج سفته ‫چیه، میخواستی ترد باشه؟
‫تو نمیخوای بری خونه؟
‫اگه سرت شلوغه برو
‫بریم
‫میخوام با دوستم حرف بزنم، تو زود برو
‫هه-سوک خانم، آخر هفته‌ها چیکار میکنی؟
‫آخر هفته‌ها معمولا لباس میشورم و…
‫چیز خاصی نیست
‫من اینجا تازه واردم، ‫راهو بلد نیستم
خب چطوره محله رو بهت نشون بدم؟
‫واقعا؟ برات اشکالی نداره؟
‫خیلی وقت آزاد دارم
‫پس بهت اعتماد میکنم
ولی باید حواست باشه جلوی بقیه ضایع بازی درنیاری
‫خصوصا جلوی شاگردا و معلم‌ها ابدا صداشو در نیار
‫ششصد و بیست روز
‫از امروز به بعد
‫یون بوم هیچ چیز بیشتر از معلم هان گیول نیست
‫مهربون نباش باهاش، بهش لبخند نزن
‫و هیچ کار شخصی هم برایش نکن، باشه؟
(اون زن)
به چی نگاه می‌کنین؟
‫زود نگاه کنید، اونجا، نگاه کنید
‫اون…
‫همون زنیه که دفعه قبل گفتم باهاش دیدمش
‫خیلی قشنگه
‫فکر کنم برای لذت دادن به کل انسان‌ها به دنیا اومده
‫باورنکردنیه نه؟
‫چطور اون سون جه گیو کله‌شق انقدر خوش‌شانس شده ‫که یه همچین زن خوشگلی رو ببینه؟
‫اصلا نمیفهمم
‫دیدی، خانم بوم؟
خیرسرم سی و شش ساله که منتظر یون بومم
‫پس دو سال دیگه چی حساب میشه؟
‫به من اعتماد کن
‫این مال منه
یه قیم با هرکسی بخواد ملاقات میکنه ‫به تو ربطی نداره
‫به عنوان معلمایی که آینده این کشور رو شکل میدن، ‫اگه وقت آزاد دارین
‫پیشنهاد میکنم وقتتون روی ابزارهای آموزشی و پرونده‌های شاگردا بذارین
‫خب، دیگه من میرم
حرفش ‫چیه؟
چش شده؟
‫چی، گفت دو سال صبر میکنه ‫بعد به این زودی رفت سراغ یکی دیگه؟
شایدم همونه که خانم سو گفت ‫فقط عاشق هر زن خوشگلی میشه که میبینه؟
‫خیلی قشنگه
‫فکر کنم برای لذت دادن به کل انسان‌ها به دنیا اومده
‫خ
‫منم مثل اینکه برای نمایندگی آینده تاریک انسان‌ها به دنیا اومدم
‫میخوام نشونت بدم ‫وقتی تصمیم میگیرم جذاب بشم
توی شین سو چه خبر میشه
‫من یون بومم، آماده باش
‫موهامو باید بالا جمع کنم؟
‫از این به بعد من الهه انسان‌هام
اوضاعت با اون دختره چه شد؟
‫تموم شد
‫چی تموم شد؟
‫سون هان گیول
‫تو...
‫منو دوست داری؟
‫قبل‌تر ویدیو جشنواره ورزشی رو دیدم
‫و وقتی برنده شدم لبخند زدی
‫ولی واقعا نمیفهمم
‫چطور تونستی لبخند بزنی؟
ترسناک بیشتر از عشقولانه بهمون میاد
‫ترسناک؟
‫تا حالا شنیدی سالیِری و موتسارت به هم تبریک بگن؟
‫نباید تا ابد به هم غر بزنیم ‫و فقط جلوی تابوت هم لبخند بزنیم؟
‫میخوای بگی فقط وقتی من بمیرم میتونی لبخند بزنی؟
‫-همینه؟ ‫-درسته
‫در واقع، نه
‫اگه تو بمیری نمیتونم لبخند بزنم
‫بدون تو، به خاطر نسبت نمره‌ها ‫نمره‌ی درجه یک نمیگرفتم
‫حتما، یه تریلره
‫آره؟
‫تو جشنواره ورزشی ندیدی؟
‫همه دخترا مدرسه عاشق منن
‫پس چرا باید دختری مثل تو رو دوست داشته باشم؟
‫تو تمام تلاشتو کردی ‫در حالی که حتی روی نمره‌ها تاثیری نداشت
‫من داشتم بهت میخندیدم
‫خدای من، چرا این کارو کردی؟
‫وقتی یه دفعه رفت سراغ ژانر ترسناک
‫عصبانی شدم و چیزایی گفتم که واقعا نمیخواستم
‫در هر صورت نمیتونستم بهش احساسمو بگم
‫پس همشو دفن میکنم و ادامه میدم
‫مردا باید رک باشن ‫فقط بگو بهش
‫حالا که بهش علاقه پیدا کردی
دیگه دیره
‫که از اون سرنوشت فرار کنی
‫اگه کارت تموم شد، برو مدرسه، دیره
‫با خانم بوم مشکل رو حل کردی؟
‫داداشت مردونه رفتار کرد و...
‫-میبینیش؟ ‫-دو سال
‫منتظرشم
‫برای دو سال؟
‫دو سال به اندازه‌ای طولانیه که دمای زمین دو درجه بالا بره
اونایی که الان میرن سربازی هم مرخص می‌شن
‫چطور میخوای اینقدر صبر کنی؟
‫اگه کسی که دوست دارم اینو بخواد ‫فرقی نمیکنه، انجامش میدم
‫میدونی؟
دایی بسه دیگه، برگرد برو
‫سنگینه، ‫بذار تا در اصلی برات بیارمش
‫وای، داره میدرخشه
‫مثل یه سلبریتیه
‫خیلی قشنگه
‫چه خبره؟
چه خبر شده؟
‫احساس بهار میکنم
‫دوستت دارم!
‫الهه‌ست!
‫سلام، هان گیول
‫خیلی قشنگه
‫آقای سون، یه سوال برام پیش اومده
‫چی؟ داره ازم فرار میکنه؟
با این عجله کجا داره میره؟
‫-هی ‫-بله؟
‫چرا اینقدر دیوونه‌وار شخم میزنه؟
‫یادته چی گفتم؟
‫به نظر میاد یه چیزی لازم داره ‫که حواسشو پرت کنه
‫از همه افکار بدی که تو سرشه
‫نمیدونم سرش پر از افکار بد هست یا نه
‫ولی میدونم مفصلای مصنوعیم چی میگن
‫چی میگن؟
‫میخوان هر روز سرش پر از افکار بد باشه
‫خدای من
‫دوستش دارم
‫من سون جه گیوم
‫منتظر میمونم
‫من همون داییم که هان گیول بهش افتخار میکنه
‫چرا دوباره گیر کرده؟
‫ببخش بوم-شیک ‫زود میام داخل، ببخش
‫لعنتی
‫خدای من
‫هی
‫از جایی که کباب میخوردی میای؟
صبحی با عچله فرار کردی نشد ازت بپرسم
‫بعد از باز کردن در حرف میزنیم
قفل در دوباره خراب شده
‫میتونی مثل دفعه قبل از دیوار رد شی ‫و بازش کنی؟
‫آقای سون؟
‫واقعا چی شد؟
‫صبر کن، آقای سون! هی!
‫هی ترسوی بی‌شرف!
‫لعنتی
‫هان گیول
دایی اومدی؟
بیا
‫چی؟
‫حتما دیوونه‌وار دویدی ‫هنوز بخار میکنه
‫میخوای مدرسه رو ول کنی ‫و مدرک جی ای دی بگیری؟
‫چرا این کارو کنم؟
‫نمیخوای؟
‫-نمیخوام ‫-باشه
‫ماشین زمان به زودی اختراع نمیشه، نه؟
‫نه
‫-طبق نظریه نسبیت... ‫-ولش کن
‫دانشمندها چی کار میکنن؟ باید بیشتر کار کنن (م.ت:والا راست میگه)
‫بوم شیک
‫حتما عمداً این کارو میکنه
‫حتی به چشمم نگاه نمیکنه یا جواب نمیده
اگه یه سگ بیرون بود و در قفل بود براش باز می‌کردی
‫«با احتیاط رد شو»
ممنونم
از خانم سو ‫شنیدم که دفتر باز کردی
‫ولی نمیدونستم این مسیرو انتخاب کردی
‫تو سئول هر روز پارک هانگانگ میدویدم
‫ولی اینجا هیچ جای خوبی برای دویدن نمیشناسم
‫پس دارم دنبال یه مسیر خوب برای دویدن توی شین سو میگردم
‫در واقع، یه چیزی هست که می‌خوام در موردش باهات حرف بزنم
‫این آخر هفته وقت داری؟
‫وقتی رها باشی، افکار میان
‫و گاهی باعث میشن احساس پایینی داشته باشی
‫برده‌ی افکارت نباش
‫و افکارتو خود واقعیت ندون
‫افکار فقط افکارن
‫برای نفس راحت، صاف بشین
‫(نامه‌ی تایید شده)
‫«نامه‌ی تایید شده»
‫وای، خوب به نظر میاد
‫«در دوهزار و بیست و پنج، طی جشنواره ورزشی دبیرستان شین سو
‫-به وعده‌های زیر عمل کردی» ‫-آره
‫«یک»
‫اگه شرکت کنم، ‫دوباره میرم سربازی
‫«دوباره به سربازی میروم،»
‫«دو، توی رستوران‌های کباب…»
‫فقط سبزیجات میخوری
‫«…فقط سبزیجات میخورم»
‫«سه، برای باقی عمرت…»
‫منو «عزیزم» صدا میزنی
‫«…فرستنده رو عزیزم صدا میکنم»
‫هی، عزیزم
‫در واقع با وزارت دفاع تماس گرفتم
‫ولی گفتن نمیتونم دوباره سربازی برم
‫ولی...
‫در مورد بقیه وعده‌های نوشته شده اینجا
‫قول میدم وفادارانه عمل کنم
‫عزیزم
حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫به نظرم میتونم بند آخر رو حذف کنم
‫نه، نه، وعده همون وعده‌ست
‫اگه کارت تموم شد، میتونم برم؟ عزیزم
‫میرم
‫شایعه درست بود؟
‫توی اون خونه
‫این کارو کردی…
‫با پدرت؟
‫به همین خاطره که نمیتونیم دوست باشیم
‫میبینی، دوستا نباید به شایعه‌ها اعتماد کنن
‫باید به هم اعتماد کنن
‫اگه کمکت خواستی بیا
‫من… تو شین سو دفتر باز کردم
‫خب
‫تو حق داری انتخاب کنی ‫کجا توی کره زندگی کنی
‫پس میتونی هر جا خواستی زندگی کنی
‫ولی حتی اگه جرمی مرتکب شم ‫و به زندان برم
عمرا بیام ازت کمک بگیرم،عزیزم
‫پس میتونی اینو برای من بندازی دور ‫باشه، عزیزم؟
بله خانم بوم
‫قهوه؟
‫خیلی دوست دارم
‫پس به زودی همو اونجا میبینیم
‫چرا خانم بوم بهت زنگ زد؟
‫«عزیزم»
‫میگم چرا خانم بوم بهت میگه، عزیزم؟
‫خدای من، با این روند، آخرش باید همه‌ی زمین مادربزرگ دونگ-پیو رو شخم بزنم
‫باید یه زمین برای خودم بخرم
‫اون نمیدونه من چی حس میکنم ‫همش منو گیج میکنه
دختره چشه؟
‫لعنتی!
‫اینجا هیچ دوربین مداربسته‌ای نیست
‫پس دیشب کجا بودی خانم؟
‫-چی شد؟ ‫-دونگ-پیو، چی شد؟
‫خانم سو، خونه‌امون دیشب دزدیدی شده
‫-اوه خدای من ‫-دزدیدی شده؟
‫این دزد لعنتی ‫مدالمو از جشنواره ورزشی برد
‫مجو که توی حیاط آویزون کرده بودم
‫و سرخس خشک هم برده، همه‌اشو برده
‫خدایا
‫دزده حتما خوش‌خوراکه
‫چطور فهمید که دونجانگ تو چقدر خوبه
‫و همه‌اشو برد؟
‫تو خونه‌اتون دوربین مداربسته نیست، نه؟
‫حتما درو قفل کن
‫اوه خدای من، باید بهش هشدار بدم
‫«با یه حرفه‌ای موفق ملاقات کن»
‫تو به خاطر این منو قهوه مهمون میکنی
‫و حتی غذای خوب توی رستوران
‫به خاطر همین
‫مدرسه‌ام خیلی دور از دسترسه
‫پس دانش‌آموزا نمیتونن ‫با آدمای حرفه‌ای مختلف ملاقات کنن
‫خانم سو هه سوک
‫پس هر سال یه سخنرانی عمومی ‫برای دانش‌آموزا برگزار میکنیم
‫فکر نمیکردم اولین کارم تو شین سو
‫به‌جای دادخواست ‫سخنرانی باشه
‫راستش داشتم فکر میکردم ‫چرا کارت رو اینجا راه انداختی؟
‫نوامبر دوهزار و بیست
‫ ‫بعد از حمله‌ی یکی از والدین دندون‌های یه معلم آسیب دید
‫چون فکر میکرد ‫نتونسته جلوی دعوای دانش‌آموزا رو بگیره
‫و توی سال دوهزار و بیست و سه
‫چون یه معلم به دانش‌آموزایی ‫که تقلب کرده بودن نمره صفر داد
‫یکی از والدین اون دانش‌آموزا
‫جلوی بقیه‌ی دانش‌آموزا ‫به معلم حمله کرد
‫چرا یهو اینا رو بهم میگی؟
‫دارم پُز میدم
‫همه‌ی اون پرونده‌ها رو بُردم
‫مردم همه‌جا بهشون ظلم میشه
‫و من تنها وکیل شین سو هستم
‫واو، اینجا انحصار کامل دارم
‫میبینی، کلمه‌هایی مثل ‫«تنها»، «بی‌رقیب» و «بی‌سابقه»
‫بیشتر از پول هیجان‌زده‌ام میکنن
‫پس اگه یه بی‌انصافی در حقت شد
‫حتماً بهم خبر بده
‫اگه پای تو وسط باشه ‫پرونده رو بدون سؤال قبول میکنم
خوب به نظر میاد
‫قبلا بهم درباره شکایات معلم‌ها گفتی
‫آره
‫این درباره اتفاقیه که برای همکارِ همکارِ همکارم افتاده
‫بگو
‫توی کلاس
‫یکی از والدین دانش‌آموزا ‫اومد توی کلاس
‫و...
‫صورت معلمو سیلی زد
‫چی؟ اونجا خونه‌ی منه
‫-عجله کن! ‫-عجله کن!
‫-اون توئه ‫-عجله کن!
‫خانم یون، کجا بودی؟
‫چی شده؟
‫داشتیم رد میشدیم، یه مردی ‫میخواست وارد خونه‌ات بشه
‫پس پلیسو صدا کردیم
‫چی؟
‫آره، حق داری سکوت کنی و...
‫بی‌حرکت بمون!
‫هر چیزی که بگی علیهت استفاده میشه ...
‫این پسر چرا انقدر قویه؟ بی‌حرکت بمون!
‫من اینجا زندگی میکنم
‫دزدو گرفتین؟
‫داییِ هان گیول... دزده؟
‫خانم بوم!
‫حتی خودمم فکر میکنم دزدم، ولی...
‫میشناسیش؟
‫میشناسمش ‫ولی نمیتونم بگم دزد نیست
‫صبر کن، چرا...
‫چرا بهم دستبند زدی؟
‫خانم بوم، امروز روز دیدن بوم شیک
‫اومدم ببرمش و...
‫اون همونه! دزد اینجاست!
‫کجا میری؟ همونجا وایسا
پسرهای بزغاله، برین کنار
‫-تو برو ‫-حیف نونا، من...
دایی، اون دزده
‫امروز کارت تمومه
‫بیا اینجا
‫نه، نه! بریم سوار شیم!
‫چی؟ ما سرمون شلوغه
‫توی این دوره و زمانه نباید با پا کار کنیم
‫باید از مغزمون استفاده کنیم
‫همینه! بگیرنش!
‫این پسره پیراهن قرمز
‫چی؟
‫تو گوشیم اطلاعات مهم دارم ‫برای همین دارم از برنامه ردیابی جی پی اس استفاده میکنم
‫اینو نگاه کن
‫مکان گوشیم همون جاییه که دزد هم هست
‫اون پسره دیوونه ‫چرا افتاده دنبالم؟
وایسا!
‫آفتاب گرم و نسیم ملایم
‫شین سو بعد مدت‌ها اینقدر آرامش‌بخش نیست؟
‫آره، ولی فکر نمیکنم واقعاً همین باشه
‫-چی؟ ‫-نگاه کن
!برین کنار
!راه رو باز کنین
...برین کنار! کنار
‫تو...
‫من آدم بدی نیستم، من...
‫اون دایی هان گیوله، نه؟
‫آره
چه دردسری درست کرده بهش دستبند زدن؟
‫بندازش
‫تو کی هستی؟
‫حرکت نکن!
‫منطق نداره
‫چرا متهمم؟ چرا؟
‫افسر
نباید بذاری بره، باشه؟
‫خب، نگران نباش ‫شماره ثبتت؟
‫هی، چی شد؟
‫این زن بهم گفت انجامش بدم
‫چی؟
‫سه ساعت پیش
‫خدای من، وقت ندارم صبر کنم ‫امروز کامل رزرو دارم
‫خدای من، چرا جواب نمیده؟
‫با این قفل درو، ممکنه شب دزدی بشه
‫چی کار کنم؟ عوض کنم یا نه؟
‫بهتره وقتی خونه‌ست بیام، نه؟
‫پس باید یه هزینه سفر دیگه بگیرم
‫باشه، فقط انجام بده
‫فقط قفل درو عوض میکنم و کد دسترسیو میدم، کافیه
‫درسته؟
‫آره، چون اینجا هستم انجامش بدم
‫این یه سفر دیگه رو هم صرفه‌جویی میکنه
‫رزروام خیلیه، پس سخت میشه وقت گرفت
‫من فقط داشتم قفل درو عوض میکردم، همونطور که صاحب خونه گفت
‫صرفه‌جویی؟ کشک
‫شماره‌ی پلیس چنده؟
‫الو؟ پلیس؟
‫من کیم مین‌گوکم ‫یه شهروند شجاع آینده‌دارم
‫این که نشد ‫باید برم یه دیلم بیارم
بوم شیک
‫بوم…
‫چی؟
‫چرا در بازه؟
اینو ببین
‫در باز بود، نگران شدم دزد باشه ‫برای همین رفتم داخل
‫ولی از اولش حس میکردم ‫ممکنه سوءتفاهمی پیش بیاد
‫چون قفل در
‫خیلی تمیز ‫درآورده شده بود
‫خدایا، پس همون اول میگفتی قفل‌سازی
‫چرا در رفتی؟ همه اشتباه فهمیدن
‫نگاه کن چه جوری زل زده
‫داشت میدوید طرفم و میگفت ‫«امروز کارت تمومه»
‫زانوهام شروع کرد به لرزیدن ‫میدونی؟
‫از ترس خشکم زده بود
‫-‫هیچی نمیتونستم بگم ‫-دیگه شورشو درآوردین
‫اگه لازم شد این یارو رو بندازین زندان
‫برادر دوقلوشم بندازین زندان
‫من چرا؟
‫آروم باشین
‫یه سوءتفاهم کوچیک بوده
‫کسی هم آسیب ندیده ‫بیاین تمومش کنیم…
‫جناب سروان صبر کنین ‫حالم عجیبه
‫حالم خوب نیست
‫فکر کنم وقتی افتادم ‫لگنم آسیب دیده
‫یهو؟ چرا…
‫میخوای بمیری؟
‫هی، ساکت شو
‫ولم کنین عوضیا
‫وای، با این وضع ‫فکر نکنم بتونم بشینم
‫اگه نتونم بشینم ‫نمیتونم کار کنم
‫چی کار کنم؟ زن و بچه‌ام…
‫چطوری خرج زن و بچه‌امو بدم؟ ‫وای بدبختی
‫خانم بوم
‫من خوبم ‫شما چی؟ زخمی نشدین؟
‫چرا این‌قدر بی‌ملاحظه‌ای؟
‫بی‌ملاحظه؟
‫پلیسا اونجا بودن ‫چرا پریدی وسط و اوضاع رو خراب کردی؟
‫نمیدونی کی باید جلو بری ‫کی عقب بکشی؟
‫خانم بوم، میدونی چی؟
‫اگه پای شما وسط باشه ‫من همیشه میپرم وسط ‫و هیچ‌وقت عقب نمیکشم
‫اگه همون موقعیت دوباره پیش بیاد
‫و حتی یه درصد احتمال دزد بودنش باشه
...‫دنبالش میرم
‫این یعنی روش سون جه گیو
‫و این میشه بی‌ملاحظه بودن
‫به آقای چوی نگاه کن
‫ندیدی چطور فهمید یارو کجاست؟
‫میشه لطفاً به‌جای عضلاتت
‫ازت مغزت استفاده کنی؟
‫یه لحظه صبر کن
‫چرا هی منو با چوی ای ‌جون مقایسه میکنی؟
‫چون شما دوتا زمین تا آسمون فرق دارین
‫نمیخواستم ریز بشم
‫ولی امروز تو اصلاً چی کار میکردی؟
‫بوم‌ شیک رو ول کردی به حال خودش ‫فکر کردی نفهمیدم
‫رفتی با ای ‌جون قهوه کوفت کردی؟
‫همه تقصیر رو میندازی گردن من؟
‫مسخره‌ست
‫خودت چی؟
...‫یعنی من نمیتونم
چی؟
همون کارو بکنم؟
منظورت چیه؟
‫حالا چی کار میکنی؟
‫با این وضعیت
‫شاکی کلاً حاضر به سازش نیست
‫و تنها وکیل شین سو
‫منم، چوی ای ‌جون
‫چرا جواب نمیدی؟
‫من، سون جه گیو ‫هیچ‌وقت زیر حرفم نمیزنم
‫پنج ساعت پیش ‫بهش گفتم ازش کمک نمیگیرم
‫حتی اگه آخرش برم زندان
‫خانم بوم…
‫این بچه… لعنتی
‫همیشه همین‌قدر بی‌ملاحظه‌ست ‫معلومه چرا شایعه دورش زیاده
‫چی؟ بره زندان؟
‫اگه بری زندان…
‫پس من چی؟
‫این‌همه تلاش کردم ‫به قولم عمل کنم
‫اون وقت میره با یه مرد دیگه قهوه کوفت میکنه؟
‫باشه
‫اینجا راحته ‫بهتره
‫دلبازه
‫خوبه
بوم شیک بیا بخوابیم
‫بخوابیم
‫بیا بخوابیم دیگه، باشه؟
‫سون جه گیو بیا بیرون
(‫دفتر حقوقی چوی ای ‌جون)
‫«با این سازش، شاکی
‫متعهد میشود ‫اعتراض حقوقی و کیفری نداشته باشد»
‫«در صورت عدم اجرای توافق
‫ضارب موظف به جبران ‫تمام
‫خسارت‌هاست»
بیا ‫روشنش کنیم
‫من تو رو برای این کار نگرفتم
‫خودت ازم خواستی
‫(سازش)
‫ولی چرا یهو داری کمکم میکنی؟
‫اون یارو دیروز حاضر به سازش نبود
‫چی شد یهو راضی شد؟
‫سئول، دستمزد ساعتیم چهارصد هزار وون بود
‫اگه حاضری پولشو بدی
‫با کمال میل توضیح میدم، آقا
‫نه
دیگه چیه؟
‫اول کارای مهم‌تر، نه؟
‫موقتاً تعطیل
‫نیست؟
‫(قفل‌سازی شین سو)
‫حیف، میخواستم باهاش حرف بزنم
‫نه
‫اگه میخوام عذرخواهی کنم ‫نباید دست خالی برم
‫سلام خاله شیک هی اتون به نظر خوبه ها
‫سلام
‫خب من…
‫حتی کنجکاو نیست ‫چطور آزاد شدم؟
‫ببخشید خانم
‫یه کم از این بخورین
‫با کدوهایی که خودم کاشتم درستش کردم
‫خیلی خوشمزست ‫امتحان کنین
‫-خوبه ‫-دیدی؟
‫پنج شیشه از این میخوام
‫پنج تا؟
‫وای، خیلی سنگین میشه ‫چطور میخواد ببره؟
‫راستش این مدت ‫اتفاقای اعصاب‌خردکن زیاد بوده
‫باید این‌قدر بخورم ‫حالم جا بیاد
‫پنج شیشه بدین ‫باشه، ممنونم
‫چرا شونه‌هام این‌قدر درد میکنه؟
‫بد خوابیدم؟
‫ای بابا
‫نکنه کمرشم بگیره
‫وای
‫راستی
‫خانم
‫یه گلدون برای تعویض خاک میخوام
‫این‌قدر پهن
‫و این‌قدر بلند ‫دارین؟
‫اونجاست
‫سون جه گیو
‫چرا این درخت لعنتی ‫بی‌آبی هم این‌قدر خوب رشد میکنه؟
‫کمک نمیخوام راه خودتو برو
‫نه
‫فکر میکنی دارم این کارو برای کمک به تو میکنم؟
‫گلدون جه گیوم ‫درست آبیاری نمیشه
‫میخوام بذارمش توی این گلدون بزرگه
‫بریم
‫بعد از عوض‌کردنش میرم
‫ای وای، الان دیگه برای پرسدن خیلی دیره
‫اگه در مورد زنی که هفته پیش دید بپرسم
‫دیگه خونسرد به نظر نمیام؟
‫چرا لحافتو پهن کردی؟
‫چیزی نیست
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫نه، نه
‫فقط کنجکاو بودم آخر هفته چیکار کردی
‫لباس مدرسه‌ی هان‌گیول رو شستم
‫و یه‌کم جانگجوریم با گوشت درست کردم
‫اوه، این‌طوره؟
‫اون هیچ‌وقت خودش شروع نمیکنه
‫راستی خانم بوم
‫میدونی یه‌کم عوض شدی؟
‫طرز حرف‌زدنت مثل فریزر سرده
‫و اون قیافه‌های عجیب رو میگیری
‫برعکس بومی که من میشناختم
‫تو کی هستی که اینو میگی؟
‫میدونی، من فکر میکردم پای حرفت میایستی
‫چطور میتونی اینو بگی؟
‫به‌خاطر تو کک‌ومک زدم
‫و هر صبح ذکر بودایی میگم
‫چی داری میگی؟
‫با اینکه آفتاب‌سوخته میشم
‫دارم تمام تلاشم رو میکنم بهت وفادار بمونم
‫وفادار؟
‫من کسی‌ام که باید بهش وفادار بمونی؟
‫چرا این‌طوری میگی؟
‫فقط میگم برام خیلی سخته
‫اگه انقدر سخته، پس تمومش کن
‫صبر کن
‫الان چی گفتی؟
‫یعنی قول رو بشکنم؟
‫اگه فقط از روی وفاداری منتظری، من نمیخوامش
‫میدونی
‫من…
‫چیزی که میخوام اینه…
‫باشه
‫خودت گفتی
‫من هیچ‌وقت کاری که نخواستی انجام نمیدم
‫اگه چیزی که میخوای شکستن قوله ‫پس بهتره انجامش بدیم
‫پس مراقب خودت باش ‫و برای خانوادت آرامش آرزو میکنم
‫امیدوارم همه‌ی تلاشت نتیجه بده
بوم شیک
‫بابا داره میره، باشه؟ مراقب خودت باش
‫گریه نکن
‫صبر کن…
‫فکر کنم دوستم نداره
‫چه احمقی بودم که انقدر به اون قول چسبیدم
‫قفل‌سازی شین سو
‫چی؟
‫مطمئن نبودم
‫ولی حتماً یه چیزی بینشون هست
‫برای همینه که بدون برگشتن رفت
‫من هیچی نمیدونستم و…
‫آقا
‫شاید قیافه‌اش ترسناک باشه ‫ولی آدم بدی نیست
...‫هزینه‌ی آسیب‌تون رو جبران میکنیم، پس
‫ای بابا، بس کن ‫چرا کله صبحی کلافه‌ام میکنی؟
‫هیچ مصالحه‌ای در کار نیست ‫کاملاً واضح گفتم
‫چته واقعاً؟
‫ای وای، بازم خودبه‌خود خم شد
‫آقا فکر کنم توی زانوهام سنسور کار گذاشتن
‫هر وقت میخوام عذرخواهی کنم خودبه‌خود خم میشن
‫حالا که زانو زدم
‫یه‌بار دیگه هم میپرسم
‫اگه فقط همین یه‌بار رحم کنی…
‫میخوای مزاحمت کسب‌وکار رو هم به ضرب‌وجرح اضافه کنی؟
‫رفت؟
‫بجنب
‫از اینجا تا اونجا
‫من به‌عنوان مشتری اومدم
‫همه‌ی قفل‌های اینجا رو
‫میخرم، بفرما
‫چیه، توی خونه‌ات صدتا در داری؟
‫این‌همه قفل رو برای چی میخوای؟
‫خونه‌ی همسایه‌ام دزدی شده
‫اگه همه‌ی قفل‌ها رو عوض کنن
‫امن‌تر میشه، فقط انجامش بده
‫هه، فکر کردی با خرید این‌همه قفل راضی میشم؟
نه، عمرا اگه رضایت بدم
‫بذار ببینم
‫سونگ گااین دوست‌داشتنی
‫حتماً طرفدار پروپاقرص سونگ گااینی
‫کی تو کره هست که سونگ گااین رو دوست نداشته باشه؟
‫میخواستم امروز برم کنسرتش ‫ولی بلیت‌ها فوراً تموم شد
‫آقا، میدونی چی؟
‫لعنتی
‫من یه‌کم سونگ گااین رو میشناسم
‫– جدی؟ ‫– آره
با یکی که باهاش خیلی صمیمی بود
دوست نزدیک بودم
‫اون با کسی صمیمیه که تو باهاش صمیمی بودی؟
‫بالاخره باهاش صمیمی هستی یا نه؟
‫نکن
‫قبل از اینکه معلم باشی ‫دختر جونگ نان ‌هی هستی
‫فکر میکنی مردم دنبال پاکی تو هستن؟
‫چیزی که براشون مهمه حقیقت نیست، شایعه‌ست
‫دیدی؟ میدونستم
‫چطور ممکنه با سونگ گااین صمیمی باشی؟
‫خیلی مسخره‌ست
‫واضحه داری دروغ میگی ‫اگه این‌طوره من برادرشم
‫اون با هر کسی دوست نمیشه
‫(مامان)
‫(دخترم)
‫به‌زور خوابم برده بود
‫کی کله صبحی زنگ میزنه؟ لعنتی
‫عزیزم
‫چی؟ کیه؟
‫جواب بده
‫الان
‫بومی، خودتی؟
‫چطوری…
آره
‫چی؟ کی؟
‫نه، نمیگم نمیتونم…
‫باشه، انجامش میدم
‫تو…
‫بوم
‫بوم؟ یون بوم؟
‫قطع کرد
‫چی گفت؟ چی شده؟
‫گااین رو میشناسی دیگه، سونگ گااین
‫همون خواننده‌ی تروت شرکتتون؟
‫ازم بلیت کنسرتش رو خواست
‫چی؟
‫برای همین
‫مغازه رو بستم ‫و امروز رفتم کنسرتش
‫این رو ببین ‫تا حالا همچین چیزی دیدی؟
‫این امضای خود سونگ گااینه ‫که حضوری گرفتم
‫«کسب‌وکارت پررونق باشه ‫قفل‌سازی شین سو، از طرف سونگ گااین»
‫شرط میبندم تو هیچی شبیه این نداری
‫قطعاً نداری
‫آقای سون؟
‫گفتی مراقب خودت باش و رفتی ‫چرا اینجایی؟
‫چرا این کارو کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫همه‌چیز رو از قفل‌ساز شنیدم
‫چون تو خونه‌ی من اتفاق افتاد انجامش دادم ‫زیاد بهش معنی نده
‫حتی اگه توی خونه‌ی ی یکی هم اتفاق افتاده باشه
‫کی این‌همه قفل میخرید؟
‫کی برای من زانو میزد؟
‫کی براش بلیت کنسرت میگرفت؟
‫چرا این‌طوری رفتار میکنی؟
‫تو بدون اینکه من بدونم ‫این‌همه کار برام میکنی
‫پس چرا جلوی خودم انقدر سرد رفتار میکنی؟
‫چی…
‫چرا یهو داری گریه میکنی؟
‫تو با یه زن دیگه قرار گذاشتی
‫آخر هفته‌ی پیش دیدمت
‫با یه زن دیگه
‫قشنگ بود
‫خیلی قشنگ
‫من حتی به ناخنت هم دست نزدم، ولی…
‫ولی تو…
‫باهاش قهوه خوردی…
‫و دستشو گرفتی
‫پس…
‫به‌خاطر این ازم ناراحت بودی؟
‫گفتی بهت اعتماد کنم ‫ولی با یه زن دیگه اون کارو کردی
‫حق با توئه، خانم بوم
‫چی؟
‫من، سون جه گیو…
‫به حرفم عمل نمیکنم
انقدر که به نظر میام قوی نیستم
‫باهوش، فرهیخته، موقر ‫یا صبور هم نیستم
‫ببخشید
‫دیگه نمیتونم صبر کنم
برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia
‫به گلخونه‌ی ما، گرین ناره خوش اومدی
‫بین تو و جه گیو چیزی هست؟ ‫دوقلوها دیدنتون
‫از هر نظر شوهر ایده‌آله ‫قویه، بانفوذه و پولداره
‫خوشت میاد؟
‫چرا انقدر میپرسی؟
‫– اگه گیر بیفتیم چی؟ ‫– یه جای عالی پیدا میکنم
‫– کسی اینجا نیست ‫– گفتم به من اعتماد کن
‫– آقای سون ‫– بله، خانم بوم
‫میتونم چیزی رو بگم ‫که قبل‌تر نتونستم بگم؟