سوگیری من، رئیس من برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia
- D.N.X! - D.N.X!
یه نفر یه بار گفت،
عشق مثل یه تصادفیه که اصلاً انتظارش رو نداری.
اون موقع هیچ تصوری نداشتم
که وارد تصادفی شدم
که دوازده سال طول می‌کشه تا ازش جون سالم به در ببرم.
دست دراز می‌کنم تا برسم به
بهشتی که توی خاطره‌هامه
دنبال تپش‌های قلبم می‌رم
تا خودم رو پیدا کنم
گمشده در رؤیاهای کودکی
خواهم رفت
آن‌سوی آسمان آبی
با بال‌هایی که درونم دارم
رؤیاهای گمشده‌ام را در آغوش می‌گیرم
راه دیگری از وجودم
وقتی هفده سالم بود،
این آهنگِ اون بود
که منو از تنهاییم نجات داد.
بریم نتیجه نهایی رو اعلام کنیم.
- بفرمایید. - رتبه اول این هفته...
D.N.X!
رتبه اول هفته سوم دسامبر D.N.X
فن بودن باعث شد توی تنهاییم دوست پیدا کنم.
کمکم کرد استعدادهای ناشناخته‌م رو پیدا کنم.
بریم کنسرت! از پسش برمیای، دا‌روم!
تا خودم رو پیدا کنم
- مهم‌تر از همه، حس می‌کردم زنده‌ام. - گمشده در رؤیاهای کودکی
- خوشحال بودم. - خواهم رفت
آن‌سوی آسمان آبی
- اما برای اون... - با بال‌هایی که درونم دارم
- رؤیاهای گمشده‌ام را در آغوش می‌گیرم - من فقط یکی از هزاران نور اطرافشم.
- راه دیگری از وجودم - راه دیگری از وجودم
- D.N.X! - D.N.X!
نام دا‌روم
لی چان، ستاره‌ای که هیچ‌وقت از درخشیدن دست نمی‌کشه ۱۰ سال بعد
تا ابد با هم همیشه کنار چان
برای همین تصمیمم رو گرفتم
که برم پیشش.
رویام اینه
که یه فنِ موفق بشم.
ستاره‌ی درخشان، لی چان
لی چان برای همیشه
سوگیری من، رئیس من
قسمت اول
در این رویداد، علاوه بر مهمان‌های ویژه‌ی VIP،
شرکای بزرگ بین‌المللی و رسانه‌ها هم حضور دارن.
هدفمون اینه که آینده‌ی بازار مد لوکس کره رو
با همکاری برندهای جهانی به نمایش بذاریم.
و این مراسم در سالن همایش S برگزار می‌شه.
خب...
خانم نام، حرفی دارید؟
اون سالن فضای انتظار مناسبی برای جمعیت زیاد نداره.
می‌خواستم بدونم برای اون موضوع چه برنامه‌ای دارید...
این دیگه به شما ربطی نداره.
تیم اجرایی رسیدگی می‌کنه.
شما فقط کاری رو که بهتون گفته شده انجام بدید.
چشم.
جلسه تمومه.
باز شروع کرد.
واقعاً آدمو خسته می‌کنه.
نمی‌شه یه بار دهنش رو ببنده؟
باز نزدیک بود برای همه دردسر درست کنه.
- واقعاً اعصاب‌خرده. - دقیقاً.
وای خدا.
خل شده.
شرکت SE
جستجو: نامه استعفا
لطفاً هوای دخترم را داشته باشید از طرف مادر نام دا‌روم
به نظرت
مامانم از کوره در می‌ره
اگه بهش بگم می‌خوام استعفا بدم؟
از همون روزی که شیرینیِ استخدامت رو پخش نکردی،
کارت تموم بود.
تازه توی محلشون هم برای استخدامت بنر زده بودن.
نه.
چان همیشه روی
مفهوم «Unframe» تأکید می‌کرد؛ یعنی «از چارچوب بیرون بزن.»
اگه فردا قبول بشم...
حتماً
قبول می‌شم، نه؟
نه، اصلاً.
اگه رد بشم، دوباره امتحان می‌کنم.
هر اتفاقی هم بیفته،
من توی اپِلو کار می‌کنم.
ولی فکر نمی‌کنی زیادی ریسک می‌کنی؟
برای ورود به یه شرکت بزرگ این‌همه زحمت کشیدی.
اونجا فقط حس می‌کنم یه چرخ‌دنده‌ی ساده‌ام.
هیچ‌چیز هیجان‌زده‌م نمی‌کنه.
پس اپلو چی؟
مثل یه گروه آیدول تازه‌کار می‌مونه که تازه دبیو کرده.
فکر کن چقدر جای کار داره.
یه شرکتی که
اگه از کسی مثل من درست استفاده کنه، می‌تونه کاملاً متحول بشه.
دروغگو.
فقط چون چان اونجاست هیجان‌زده‌ای.
در هر صورت، اینو ببین.
بیا اینجا، ببین. زود باش.
همین که وارد اپِلو بشم،
به افسانه‌ی بازاریابی مد تبدیل می‌شم
و این شرکت رو به یه غول آسمان‌خراش تبدیل می‌کنم.
من
به هر قیمتی شده، کارمند شماره یکشون می‌شم.
بریم که قبول بشیم!
- بزن بریم! - بزن بریم!
اعلان جدید
بعد از مدت‌ها آلبوم دبیوشون رو گوش دادم.
شما هم حتماً گوش بدین!
سال ۲۰۱۵، گروه D.N.X دبیو کرد. نام دا‌روم هم اولین بار عضو یک فندوم شد.
سال ۲۰۱۷، گروه D.N.X منحل شد.
با این حال، او فندوم را ترک نکرد.
سال ۲۰۱۸، لی چان، عضو سابق D.N.X، فعالیتش را به‌عنوان بازیگر آغاز کرد.
سال ۲۰۱۹، لی چان بوتیک مد «اپِلو» را راه‌اندازی کرد.
سال ۲۰۲۲، لی چان به دوران اوجش رسید.
از کسب جایزه‌ی بهترین تازه‌وارد تا مدیریت یک پلتفرم مد.
لی چان خودش یعنی ترند.
حتی دنیای مد رو هم تسخیر کرده.
با دیدن مسیر حرفه‌ایش، موفقیتش اصلاً عجیب نیست.
ستاره‌ی همیشه درخشان، لی چان
لباس‌های خوب، برای همیشه در خاطره می‌مونن.
اصلاً آدمه؟
فقط صبر کن.
به‌زودی کنار توام.
اعلام نتایج استخدام اپِلو ساعت ۲ بعدازظهر
شرکت SE
جلسه سرمایه‌گذاری و همکاری بین شرکت SE و اپِلو
هم‌افزایی از طریق همکاری
مدیرعاملش چند سالشه؟
شنیدم اوایل سی‌سالگیشه.
- اوایل سی‌سالگی؟ - بله.
چه جوون!
پیشنهاد سرمایه‌گذاری و همکاری راهبردی
بریم، قربان.
از آشنایی با شما خوشوقتم. کانگ هاگی از اپِلو هستم.
اسناد کسب‌وکار و عملیات
فهرست اولیه درخواست برای بررسی موشکافانه
سوابق اداری
اطلاعات رو برامون بفرستید، اون وقت جدی روی سرمایه‌گذاری فکر می‌کنیم.
پس قرارداد محرمانگی چی؟
فعلاً قراره یه شرکت جدید تأسیس کنیم، برای همین امکانش نیست.
امیدوارم
اون شرکت جدید، یه پلتفرم مد شبیه مال ما نباشه.
منظورتون رو متوجه نمی‌شم.
ما قصد داریم یه پلتفرم مد راه‌اندازی کنیم
که تجربه خرید شخصی‌سازی‌شده ارائه بده.
استراتژی اصلی ما، پیشنهاد محصول بر اساس نقدهای لحظه‌ایه.
راه‌اندازی پلتفرم مد
دفتر بغلی حسابی مشغول آماده‌سازی برای راه‌اندازی پلتفرم مد بود.
استایلینگ شخصی‌سازی‌شده با هوش مصنوعی.
پیشنهاد محصول بر اساس نقدهای لحظه‌ای.
این‌ها دقیقاً همون ایده‌هایی نیست که توی فایل‌هامون فرستاده بودیم؟
مطمئنم چند روز پیش کارمندهای شرکت SE
موقع بررسی اولیه، همه‌شون رو دیدن.
عجب.
این روزها همه‌ی ترندها شبیه هم شدن.
اگه از اول با سوءظن جلو برید، این مذاکره هیچ فایده‌ای نداره.
شاید بشه از یه ترند تقلید کرد...
اما از یه طرز فکر، هرگز.
دیگه حرفی برای گفتن نمونده.
پیشنهاد سرمایه‌گذاریتون رو رد می‌کنیم.
این صنعت از چیزی که فکر می‌کنید کوچیک‌تره.
اگه این‌جوری از اینجا برید،
از پس عواقبش برنمیاید.
انگار نتونستید اطلاعات اصلی ما رو بدزدید.
بهتره نگران تمدید قرارداد کاری خودتون باشید.
دیگه راه برگشتی نیست.
استعفام ثبت شده.
وسایلم هم جمع کردم.
خواهش می‌کنم، اپِلو...
خواهش می‌کنم استخدامم کنید.
۱:۵۸ بعدازظهر ۱۷ اکتبر ۲۰۲۵
وای، یک دقیقه مونده به دو.
وای خدا.
ساعت ۲:۰۰
نتایج استخدام ۲۰۲۵
نام: نام دا‌روم
تاریخ تولد: ۲۷ نوامبر ۱۹۹۹
در حال بارگذاری...
تبریک، نام دا‌روم
شما در استخدام سال ۲۰۲۵ پذیرفته شده‌اید.
وای خدای من... واقعاً قبول شدم!
رئیس، اونجا واقعاً محشر بودید.
«از طرز فکر نمی‌شه تقلید کرد.»
الان وقت شوخی نیست.
اول وضعیت امنیت فایل‌های داخلی رو بررسی کنید.
چشم، قربان.
ببخشید.
این خانمه دیگه کیه؟
قبول شدم!
رئیس، ببینید...
جای کامل صورتم روی پیراهنتون افتاده.
همین‌جا.
ممنون! خداحافظ!
- واقعاً قبول شدی؟ - آره.
من واقعاً
دارم می‌رم اپِلو!
- تا خودم را پیدا کنم - تا خودم را پیدا کنم
- گمشده در رؤیاهای کودکی - گمشده در رؤیاهای کودکی
- خواهم رفت - خواهم رفت
- آن‌سوی آسمان آبی - آن‌سوی آسمان آبی
- با بال‌هایی که درونم دارم - با بال‌هایی که درونم دارم
- رؤیاهای گمشده‌ام را در آغوش می‌گیرم - رؤیاهای گمشده‌ام را در آغوش می‌گیرم
- راه دیگری از وجودم - راه دیگری از وجودم
محله
واقعاً چه حسی داره که نماد یه نسل باشی؟
مردی که به این موفقیت بزرگ رسید، همین‌جاست.
گروه افسانه‌ای‌ای که کی‌پاپ رو تکون داد...
چان این روزها خیلی سرش شلوغه. اصلاً پیداش نیست.
من از اونم سرم شلوغ‌تره. زود تمومش کن بریم.
تو اصلاً احساس هم داری؟
همش منطقی فکر می‌کنی.
بیا بزن بیرون. وقت استراحته.
باید بلد باشی کی دست از کار بکشی.
واقعاً احمقی.
باشه، بریم.
تا خودم را پیدا کنم
- نه، همین درسته. چان خودش گفته. - این‌جوری؟
سلام، قربان.
من نمیام. نمی‌تونم.
این تقدیره.
تیپ ایده‌آلم رو پیدا کردم.
چی سفارش بدیم؟
باز شروع کردی.
ببخشید.
یه لحظه.
شد.
چون مشتری دائمی هستی، بهت می‌دمش.
خیلی خیلی ممنونم.
پس دوستت همین اطراف زندگی می‌کنه؟
- این کیه؟ - چطور سر از اینجا درآوردی؟
- با اتوبوس اومدم. - پس موقع برگشت
یه شانسی هم به من بده.
ببخشید؟
حتماً دوستشه.
- بفرما بشین. - باشه...
می‌خوای یه شعبده بهت نشون بدم؟
باشه.
بذار اینو ببینم.
نه!
این‌جوری
می‌شه نیمه‌چان.
نه...
قلب‌چان.
دردسرچان.
جادوی دوباره چسبوندنش.
جادوی دوباره پاره کردنش.
وصلش کن، پاره‌ش کن، دوباره...
اسمش رو صدا بزن...
خداحافظ، عشق من... چان.
ببخشید.
چان...
نه...
وای، ترسیدم.
امروز می‌تونست یه روز بی‌نقص باشه،
اگه فقط پوستر چان سالم مونده بود.
چان...
همه‌چیز داشت خوب پیش می‌رفت.
دخترا چی توی لی چان می‌بینن آخه؟
اون قبلاً یه بچه طردشده و بازنده بود.
یه طردشده و بازنده.
طردشده... بازنده.
«طردشده»؟
«بازنده»؟
باز شروع کرد. بریم جلوشو بگیریم.
شرط می‌بندم هیچ‌کس گذشته‌ش رو نمی‌دونه.
- کار تو بود؟ - ببخشید؟
اون موقع تو همون کسی بودی که اذیتش می‌کرد
و تنهایش می‌ذاشت، مگه نه؟
من هیچ‌وقت نمی‌بخشمت!
بینی‌ت خون اومده.
ببخشید.
واقعاً معذرت می‌خوایم.
دوستم مدت‌هاست کار پیدا نکرده
- و خیلی تحت فشار بوده... - کارت درست بود.
برای همین یه کم کنترل خشمش رو از دست داده.
واقعاً متأسفیم.
از ته دل عذر می‌خوایم.
برای چی معذرت می‌خواید؟ من اصلاً متأسف نیستم.
قلدری از هر چیزی بدتره.
اصلاً می‌دونی چه حسی داره؟
ببخشید.
نه... نمی‌دونی.
- وای. - دارن چیکار می‌کنن؟
- چی شد؟ - زدش؟
دوستم از شدت پشیمونی زانو زده.
حتماً حسابی به کارش فکر کرده، نه؟
درسته؟
خب...
بسه. برید.
چقدر بزرگوارید.
خدا خیرتون بده. ممنون.
ممنون.
خداحافظ.
درسته؟
- هی، ولم کن! - بسه دیگه.
چی؟
کنترل خشم گرفته چون نتونسته کار پیدا کنه؟
برای کسی که توی SE کار می‌کنه...
می‌شناسیش؟
نه، غریبه‌ست.
دقیقاً.
کاش شماره‌شو می‌گرفتم.
بدو دیگه.
وایسا دیگه.
- پرتش کن. - پرتش کن.
اَه، مرد حسابی.
انگار
همین که مست می‌شه، وزنش دو برابر می‌شه.
لعنتی.
دیگه شورش رو درآورده.
لی چان تا ابد
راستی، به‌نظر میاد دا‌روم واقعاً
به آرزوی یه فنِ موفق رسیده.
فکر می‌کنی چان اصلاً خبر داره
که هنوزم یه فن دوآتیشه داره،
اونم ده سال بعد از منحل شدن D.N.X؟
از کجا بدونم؟
بیا، بریم خونه.
آها، صبر کن.
بیا بریم.
ایستگاه سونگجو
شما توی کدوم بخش هستید؟
من توی تیم مرچندایزینگم.
من مارکتینگم.
مارکتینگ؟ منم همین‌طور.
- جدی؟ - امیدوارم خوب با هم کنار بیایم.
من پارک یونگ‌وو هستم.
اسم شما چیه؟
من لی مین‌آ هستم.
- لی مین‌آ. - لی مین‌آ.
من نام دا‌روم هستم.
- نام دا‌روم. لی مین‌آ و دا‌روم. - نام دا‌روم.
فهمیدم.
از آشناییتون خوشبختم.
می‌گن رفاقت با هم‌دوره‌ای‌ها خیلی مهمه.
- مشت؟ - حتماً.
چه زود با هم صمیمی شدین.
ورودتون به خانواده اپلو رو تبریک می‌گم.
من کیم می‌یونگ هستم،
مدیر تیم مارکتینگ، و امروز جلسه معارفه رو برگزار می‌کنم.
این هم کارت‌های پرسنلی‌تون.
- آقای یونگ‌وو. - ممنون.
- خانم مین‌آ. - ممنون.
و خانم دا‌روم.
ممنونم.
الان اپلو ۸۲ کارمند داره،
و با شما سه نفر می‌شیم ۸۵ نفر.
یعنی این کارت پرسنلی مثل کالای کلکسیونی چانه،
که فقط ۸۵ تا ازش توی کل دنیا وجود داره.
تازه اسمم هم روش چاپ شده!
خب، حالا بریم معرفی رسمی شرکت رو شروع کنیم.
- آماده‌اید؟ - بله.
از این طرف.
- بفرمایید. - بله.
رنگ‌هاشون هم فرق داره...
خانم مین‌آ.
بیشتر برندهای همکار اپلو آنلاین فعالیت می‌کنن،
برای همین طبقه اول فضای پاپ‌آپ داریم تا حضوری با مشتری‌ها ارتباط بگیرن.
اشکالی نداره.
همچنین برای برندها
فضاهایی مثل اتاق خیاطی، الگوسازی و استودیو فراهم کردیم.
همون‌طور که می‌بینید، اینجا هیچ قانون خاصی برای لباس پوشیدن وجود نداره.
از فردا می‌تونید مایو، لباس مهمونی
یا هر چیزی که سبک خودتونه بپوشید.
این استودیوی عکاسی لوک‌بوک و کمپین‌هاست.
تقریباً تمام محتوای تصویری اپلو اینجا تولید می‌شه.
نام دا‌روم
طبقه چهارم، تیم‌های مارکتینگ و مرچندایزینگ قرار دارن.
و همین‌طور دفتر مدیرعامل.
خب، آخرین بخش برنامه، دیدار با مدیرعامله.
- چی؟ همین الان؟ - بله.
سلام، من نیروی جدید، نام دا‌روم هستم.
نه، زیادی کلیشه‌ایه.
از آشناییتون خوشبختم. نام دا‌روم هستم.
«نام دا‌روم هستم.»
مثل اپراتور مرکز تماس شدی.
طبیعی رفتار کن.
جلوی چان هم خشکت نزنه.
بگیر، سلاح مخفی.
این قرص آرامش‌بخشه، استرست رو کم می‌کنه.
قرص آرامش...
آقای کانگ.
این‌ها نیروهای جدیدمون هستن.
- از آشناییتون خوشبختم. - من جدیدم... یعنی پارک یونگ‌وو هستم.
از آشناییتون خوشبختم.
سلام، من نیروی جدید، لی مین‌آ هستم.
از آشناییتون خوشبختم.
چان... خودتی؟
چی؟! این که یه نفر دیگه‌ست!
نام دا‌روم هستم.
نام دا‌روم
به اپلو خوش اومدید.
در اتاقم همیشه بازه، هر وقت خواستید بیاید.
هم زیاد معذب نباشید، مثل یه همکار باهام رفتار کنید.
بیاید کنار هم کارهای بزرگی انجام بدیم.
- بله، قربان. - بله، قربان.
خب، دیگه جمعش کنیم و راه بیفتیم؟
- ممنون. - خداحافظ.
چانه.
خانم نام.
خانم دا‌روم؟ چی شده؟
- خوبی؟ آروم نفس بکش. - خانم دا‌روم.
- لطفاً با اورژانس تماس بگیرید. - نفس بکش.
- چی شده؟ - چیزی توی گلوت گیر کرده؟
- نمی‌تونی نفس بکشی؟ - چی شده؟
- وای خدا. - نفس بکش.
آروم نفس بکش.
دا‌روم...
حالت خوبه؟
الان دیگه باید خوب باشه.
فقط نمی‌دونم چی باعث خفگیش شده بود.
- این... - اون چیه؟
این چیه؟
اوه، چه خبر؟
بچه‌ها، گوش کنید. یه خبر داغ دارم.
شنیدید؟
نیروی جدیدی به اسم نام دا‌روم از همون روز اول حسابی دردسر درست کرده.
واقعاً این تازه‌واردها دیگه هیچ انضباطی ندارن.
چی؟
آقای لی جین‌سانگ.
اوه...
اشتباه از من بود.
ادامه بده.
اولین شام شرکتم، روی شلوار مدیر لی بالا آوردم.
هر کسی وقتی استرس داشته باشه ممکنه اشتباه کنه.
زیاد بهش فکر نکن.
ممنونم، خانم کیم.
ببخشید.
ولی مگه آقای لی چان مدیرعامل نبود؟
قبلاً هر دو مدیرعامل مشترک بودن،
اما اخیراً ساختار عوض شده و حالا فقط یک مدیرعامل داریم.
- پس... - مدیر لی فقط مسئول
بخش مد رویدادهای مهم اپلوئه.
فهمیدم.
بالاخره از نزدیک دیدیش. چه حسی داشت؟
تونستی خودتو کنترل کنی؟
ایموجی اشک؟ یعنی گریه کردی؟ این‌قدر هیجان‌زده شدی؟
باید جشن بگیریم که بالاخره به آرزوت رسیدی.
- چی دوست داری بخوری؟ - من هستم!
امروز هر چی نامدا بخواد همون رو می‌خوریم.
- منم هستم! - منم هستم!
- ما هم هستیم! - ما هم هستیم!
دخترا، این شرکت مال چانه،
ولی خودش اصلاً اینجا نیست.
مثل اینه که بگی سوتین پوش‌آپ پد نداره.
اون یکی چهار سانت پد داره.
- حسابی ضخیمه. - آره، معلومه.
از همه رنگاش برام بردار.
تازه،
روز اول کاریم توی بغل مدیرعامل هم افتادم.
چی؟
این دیگه چه پیچش عجیبیه؟
دیگه بدبخت شدم!
پس همونی که با صورت خورد توی سینه‌ات،
خانم نام دا‌روم بود؟
جالب اینجاست که قبلاً توی شرکت SE کار می‌کرده.
یه چیزی مشکوکه.
اگه توی رزومه‌اش نوشته بود، استخدامش نمی‌کردم.
مدرک مهارت کامپیوتر درجه یک، تحلیلگر نظرسنجی درجه دو...
نمی‌فهمم چرا خواسته بیاد توی اپلو کار کنه.
آقای کانگ، فکر می‌کنید
ممکنه جاسوس شرکتی باشه و با مدیر کیم همکاری کنه؟
تحقیق کردم و فهمیدم
قبلاً هم برای تصاحب چند شرکت، جاسوس فرستاده بوده.
فعلاً با دقت زیر نظرش بگیرید.
راستش اپلو خیلی باهوش عمل کرده.
همه دنبال جذب طراح‌های معروفن،
ولی شما رفتید سراغ استعدادهای جدید.
ایده‌ی مدیر لی بود.
دیدن اینکه
برندهای بااستعداد به خاطر نداشتن شبکه توزیع از بین می‌رن، ناراحتش می‌کرد.
شما دوتا از قبل همدیگه رو می‌شناختید؟
دبیرستان همکلاس بودیم.
اوه، پس حتماً خیلی دوست صمیمی هستید.
برای همین هم کار رو به تو سپرده.
خوشوقتم. امیدوارم همکاری خوبی داشته باشیم.
شرکت SE هم وارد حوزه تجارت الکترونیک شده.
به‌زودی یک پلتفرم مد راه‌اندازی می‌کنیم.
صبر کن، یعنی قراره رقیب اپلو بشید؟
رقیب؟ بعید می‌دونم.
برای رقابت، اول باید هم‌اندازه باشیم.
با این همه سرمایه و شبکه توزیعی که داریم،
اگه رهبر بازار نشیم، عجیب نیست؟
پس سرمایه‌گذاری رو بهونه کردی که اطلاعات ما رو دربیاری، اگر شکست خوردی.
شنیدم قبلاً هم با جاسوس همین کار رو کردی.
جاسوس؟
پس درباره اپلو چی؟
به نظرت یکی از آدم‌های من اونجاست یا نه؟
مدیرعامل کانگ هاگی؟
من دو اون‌یونگ، خبرنگار روزنامه اینسایت بیزنس هستم.
روزنامه اینسایت بیزنس خبرنگار: دو اون‌یونگ
از آشنایی باهاتون خوشوقتم. منتظر گزارش‌های خوبتون درباره ما هستم.
چند دقیقه وقتتون رو می‌گیرم؟ سؤال‌های زیادی ازتون دارم.
لطفاً برای هماهنگی مصاحبه با دفترم تماس بگیرید.
منظورم اپلو نیست.
منظورم خودت بودی.
نزدیکم، الان می‌رسم.
ببخشید، باید برم.
تموم کردی؟
این همه تیپ زدی واسه چی؟
عطر هم زدی.
این‌قدر نچسب.
چرا؟ کلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
فقط وقتی کار داری بهم زنگ می‌زنی.
چرا به‌جای خونه‌ت هتل موندی؟
یه نفر مدام می‌اومد سراغم.
مواظب باش. آخرش دردسرش دامن خودت رو می‌گیره.
رابطه‌مون که تموم شده،
تازه طرف هم از بچه‌های همین صنف بود.
همین‌جوری ادامه بده.
فقط با کسی وارد رابطه شو که چیزی برای از دست دادن داشته باشه.
می‌دونستم. تو همون مدیرعامل کانگ هاگی‌ای هستی که می‌شناسم.
واسه همینه که ده ساله قرار نذاشتی...
بی‌خیال، اصلاً فرصت قرار گذاشتن نداشتی.
چقدر سنگدلی.
یه سرگرمی برای خودت پیدا کن.
یا طرفدار یه خواننده شو.
اتفاقاً یکی رو دارم.
تو؟ کی؟
اپلو.
می‌دونستم.
تو منو دوست داری. بگو خودمم.
فقط بگو منم.
بگو «لی چان». بگو «لی چان خوانندهٔ موردعلاقه‌مه.»
- اپلو. - لی چان.
- اپلو. - گازت می‌گیرما!
می‌دونستم.
این دیگه چشه؟
ولش کن.
هی نام‌دا! بیا مرغ سوخاری بخور!
نه!
هنوز خیلی کار دارم!
هی، می‌می.
میشه فقط یه صدتای دیگه از اینا بزنم؟
باید حسابی خودمو خسته کنم تا اتفاق دفتر مدیرعامل یادم بره...
دوباره یادم افتاد.
بی‌خیالش شو. این چیزا تو زندگی پیش میاد.
نمیشه.
بچه‌ها، از این به بعد چجوری روی مدیرعامل رو ببینم؟
اگه کل شرکت فکر کنن یه دختر عجیب‌غریبم چی؟
امروز اولین روز کارت بود.
اگه کارت رو خوب انجام بدی،
این حرفا زود می‌خوابه.
- فکر می‌کنی؟ - معلومه.
تازه‌کاری.
قرار نیست زیاد مدیرعامل رو ببینی.
فقط ازش دوری کن.
درسته؟
اصلاً قرار نیست مدیرعامل رو ببینم،
درسته؟
- اصلاً. - بعیده.
آره. بعید می‌دونم دوباره ببینمش.
نه، دیگه هیچ‌وقت.
سخت کار می‌کنم و اعتبارم رو برمی‌گردونم.
اما مدیرعامل...
ازش دوری می‌کنم.
این اولین پاپ‌آپ استور ما بعد از راه‌اندازی TUNZIـه،
پس لطفاً بیشتر دقت کنید.
- چشم. - حتماً.
TUNZI دنیای طراحی‌های مین‌جی...
من انجامش می‌دم!
بذار من کمک کنم!
اینو من برمی‌دارم!
فهرست ست لباس‌های TUNZI
درها در حال بسته شدن هستند.
خوب کار کن.
از مدیرعامل دوری کن.
درها در حال بسته شدن هستند.
سلام، ما کارمندهای تازه‌واردیم. نام دا‌روم...
- پارک یونگ‌وو... - لی مین‌آ!
- خوشبختیم. - خوشبختیم.
- سلام. - چه بامزه.
- چه انرژی خوبی دارن. - از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
- به سلامتی. - به سلامتی.
- تمام تلاشمون رو می‌کنیم! - تمام تلاشمون رو می‌کنیم!
- به سلامتی. - به سلامتی.
- تمام تلاشمون رو می‌کنیم! - تمام تلاشمون رو می‌کنیم!
ممنون.
- به سلامتی. - به سلامتی.
مدیرعامل کانگ هاگی رسید!
سلام آقای کانگ!
- سلام آقای کانگ! - سلام آقای کانگ!
- سلام. - آقای کانگ، بفرمایید اینجا.
اوه، نه. چرا این میز؟
بفرمایید، بشینید.
فکر کردم انقدر سرتون شلوغه که نمیاید.
باید زود برم.
با یه شرکت سرمایه‌گذاری خارجی جلسه ویدیویی دارم.
آقای کانگ، یه چیزی میل می‌کنید؟
- جلسه ویدیویی دارم. - بله، درسته.
- پس یه لیوان برام بریز. - بفرمایید.
چرا یهو فضا این‌قدر سنگین شد؟
همه! بجنبید، بنوشید!
حالا که مدیرعامل هاگی پیشمونه،
بیاید حسابی خوش بگذرونیم! به سلامتی!
- به سلامتی! - آقای کانگ.
درسته، شما که مشروب نمی‌خورید.
لطفاً چند کلمه راهنمایی‌مون کنید.
امیدواریم چیزهای زیادی ازتون یاد بگیریم.
زود جمعش کنید.
نذارید تازه‌کارها زیاد مست بشن.
چشم، قربان.
بزن بریم، ادامه بدید!
دا‌روم رفته شام شرکتی، حسابی نگرانشم.
هر چی تعارفش کنن، بدون نه گفتن سر می‌کشه.
ذاتش همینه، یه بچه درس‌خونه واقعیه.
مشکل نام‌دا همینه.
بیش از حد به خودش فشار میاره.
- وای! - مدیر، اینم برای شما.
چی؟ برای من؟
وای دا‌روم، فکر نمی‌کردم از این کارا بلد باشی.
از دوستام یاد گرفتم.
چه دوستای خوبی داری. یه لحظه صبر کن عزیزم.
حالا باید از دست من هم یه لیوان بخوری.
حتماً.
- خیلی خب. - خانم نام دا‌روم.
بله؟
به‌جاش از دست من بخور.
بله، حتماً!
بله... چشم.
از همون لیوان استفاده کن.
چشم، قربان!
باشه.
ها؟
شام‌های شرکتی اجباری نیست.
اگه خسته‌ای، می‌تونی بری خونه.
چشم، قربان. میرم.
باربیکیو گوشت
برم یه کم شارژ روحی بگیرم.
- به سلامتی! - به سلامتی!
- یه لیوان دیگه هم بخور.
به‌زودی جلسه دارم، اجازه بدید برم.
بله، آقای کانگ. بفرمایید.
خداحافظ آقای کانگ.
آها، باشه.
- یه کم دیگه بیار. - بجنب!
مدیر کیم اینجا چیکار می‌کنه؟
لعنتی.
اگه حسابی تلاش کنم...
یه روزی...
می‌تونم از نزدیک ببینمت، مگه نه؟
ولی انصافاً توی این عکس خیلی خوشگل افتاده.
باید ازش یه عکس بگیرم.
رمز عبور
چرا باز نمی‌شه؟
صفر... نه... یک... شش...
تولد چانه.
صفر... نه... یک...
خانم نام؟
بله؟
فکر می‌کنید اینجا دارید چیکار می‌کنید؟
آقای کانگ؟
وسط شام شرکتی اینجا چیکار می‌کنید؟
چی؟
من؟ یعنی من؟
آها... من...
اومده بودم یه کم شارژ روحی بگیرم.
- شارژ روحی؟ - خودتون گفتید
از همه استقبال می‌کنید
و دفترتون
همیشه به روی همه بازه.
برای همین...
فقط می‌خواستم یه عکس بگیرم و بعدش برم.
عکس از چی؟
عکس...
خب، همه توجه کنید.
یه سؤال هست که همه تازه‌واردهای شرکت باید جوابش رو بدن.
آره، همون سؤال.
خانم لی مین‌آی دوست‌داشتنی،
تیم هاگی هستی یا تیم چان؟
- چی؟ - تیپ آقای کانگ رو دوست داری؟
یه آدم قابل اعتماد
که ظاهرش سرده ولی باطنش گرمه؟
یا مدیر چان،
که انگار از دل افسانه‌ها اومده؟
راستش...
انتخاب خیلی سختیه.
اگه هیچ‌کدوم رو نمی‌خوای، بیا تیم جین‌سانگ.
- بیا تیم من. - چی؟
- ای بابا، خرابش کردی.
زود باش، انتخاب کن.
پس من...
تیم هاگی.
- می‌دونستم. - حدس زده بودم.
دیدی؟ منم همینو گفتم.
- انتخاب خوبیه، مین‌آ. - گفتم که.
- حسش رو داشتم. - منم تیم هاگی‌ام!
چرا همه تیم هاگی‌ان؟
- هیچ‌کس تیم جین‌سانگ نیست؟ - هاگی دیگه!
واقعاً فقط چون مست بود وارد دفتر شد؟
نکنه حرفمو شنید؟
خانم نام.
خانم نام، وقتشه برید خونه.
بیدار شید، خانم نام.
ها؟ چرا؟ چی شده؟
داره دیوونه‌م می‌کنه.
دیگه چی؟
انگار دیوونه شدم.
حتماً همینطوره.
آره... دیوونه شدم.
اَه بابا...
حالم داره به هم می‌خوره.
چی؟ تو با مدیرعامل...
- باهاش خوابیدی؟ - چی؟ نه بابا!
فقط توی دفترش خوابم برد.
می‌دونستم. دختر سر به زیر ما از این کارا نمی‌کنه.
پس اصلاً چرا رفتی اونجا؟
نمی‌دونم.
فکر کنم دوباره حالت زامبی‌وار بهم دست داده بود.
اونجا یه عکس از چان هست.
از اون عکسای رسمی نیست، یه عکس کاملاً طبیعیه.
تو واقعاً دیوونه‌ای.
باید یه فکری به حال مستی‌هات بکنی.
دا‌روم، رسماً داری منو می‌کشی.
ببخشید... قول میدم دیگه مشروب نخورم.
وای خدا!
راستی، توی دفتر کار عجیبی نکردی که؟
من...
امیدوارم نه.
چرا یه حس بدی دارم؟
- نمی‌دونم. - نه، صبر کن.
نکنه کلاً یادت رفته؟
آره.
هی، دا‌روم.
- سلام. - سلام.
هی، نام دا‌روم!
دیروز یه روی جدید ازت دیدم.
با این یه کاری کردی،
بعد درِ بطری چرخید، پرید اون‌ور و بووم!
واقعاً باحال بودی.
- بزن قدش. - چی؟
مـ... من؟ چی کار کردم؟ چرا...؟
چی داره میشه؟
دیروز خیلی خفن بودی، دا‌روم.
عالی بودی، دا‌روم.
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
- دا‌روم. - بله؟
دیشب سالم رسیدی خونه؟
انگار مست کردی و زود رفتی.
بله، رسیدم.
چقدر خوش‌تیپه...
خانم نام؟
یه لحظه... این خاطره چیه؟
انگار آقای کانگ اونجا بود.
- ببخشید، خانم کیم. - بله؟
اتفاقی آقای کانگ امروز شرکت هستن؟
آقای کانگ؟
فکر کنم دیشب توی دفترش موند.
چی؟
لعنتی... چی شده؟
چی اتفاقی افتاده؟ چرا اینجوری نگام می‌کنه؟
یادت بیاد... فکر کن، نام دا‌روم!
اتاق نمونه
فکر کنم هنوز مستیم نپریده.
دا‌روم! اینجایی؟
- حالت خوبه؟ - آره.
دیشب حسابی داغون شده بودم، نه؟
خرابکاری نکردم؟
خرابکاری؟ چه خرابکاری؟
تو که زود رفتی، فرصتش پیش نیومد.
دا‌روم، اگه تا آخر مونده بودی کلی خوش می‌گذشت.
آخر مراسم، مدیر لی چان هم اومد!
وای که چقدر خوش‌تیپه!
چی؟
وای...
فکر می‌کردم فقط خوشگله، ولی خیلی هم بامزه بود.
- آره. - دقیقاً.
فقط برای تبریک شروع کارمون با ما عکس گرفت!
چانِ من اونجا بود؟
سر کار باید بهش بگی مدیر لی.
همه باید همین‌طوری صداش کنیم، نه؟
راستی، دا‌روم انگار طرفدار D.N.X بوده.
نزدیک بود بگم «لی چان!»
ممکن بود سوتی بدم.
وای نه...
چی شده، دا‌روم؟
حرف بدی زدم؟
نه...
چیزی نیست.
نه تنها مست کردم،
بلکه رفتم توی دفتر مدیرعامل،
آخرشم حتی چانم رو هم ندیدم.
اصلاً چرا هنوز زنده‌ای، دا‌روم؟
برو بمیر دیگه.
اون بهترین فرصت بود که از نزدیک ببینمش.
یا خدا... مامان!
چرا هر بار منو می‌بینی مامانت رو صدا می‌زنی؟
در مورد دیشب...
متأسفم، آقای کانگ.
یادم میاد مست کردم و رفتم توی دفترتون.
ولی وقتی چشم باز کردم، صبح شده بود.
یعنی هیچی یادت نیست؟
چه راحت... هیچی یادت نمی‌مونه.
- ببخشید؟ - بی‌خیالش.
همین بهتره.
می‌خواستم وقتی هوشیار شدی بیدارت کنم،
ولی انقدر مست بودی که نمی‌شد.
پس خودتون چی؟
خب...
کارم رو کردم و رفتم.
آها... چه خوب.
خوشحالم که به خاطر من نموندید.
از این به بعد بیشتر مراقب باش.
این جور رفتارها
ممکنه باعث سوءتفاهم‌های بی‌دلیل بشه.
چشم، قربان.
متأسفم، آقای کانگ.
دیگه همچین اتفاقی تکرار نمی‌شه.
ببخشید.
- بله، خانم کیم. - دا‌روم.
برو شوروم طبقه اول و توی مرتب کردنش کمک کن.
چشم، الان میام.
خانم کیم منو برای شوروم خواستن،
پس با اجازه.
خانم نام.
ها؟ چرا داره دنبالم میاد؟
اون معجزه‌ای که همیشه آرزوش رو داشتم،
توی یه روز خاص اتفاق نیفتاد.
بلکه وارد روزمرگی ساده‌ی زندگیم شد...
در غیرمنتظره‌ترین لحظه.
طرفدارم، رئیس منه
چئون سون‌اِه
اپیلوگ
با عشق تمیزش کن
گرد و غبار دلت رو پاک کن
هر گوشه، هر لکه
بذار همه‌شون رو برات پاک کنم
با عشق، پاکش کن
زخم‌های دلتم
با عشقم
آروم آروم التیام می‌دم
پاک کن... پاک کن...
- وای، آقای کانگ. - اوه.
یعنی... صبح بخیر، خانم چئون.
وای نه، باز هم شب رو اینجا موندید؟
یه چرت کوتاه بزنید.
من سریع تمیز می‌کنم و میرم.
نه، اشکالی نداره.
کاغذام همه پخش‌وپلان.
خب، این که چیز جدیدی نیست.
من که هیچ‌وقت بهشون دست نمی‌زنم.
شما اگه کار دارید، انجامش بدید.
من زود تموم می‌کنم و میرم.
خانم چئون.
خانم چئون...
مایلید...
با هم یه فنجون قهوه بخوریم؟
قهوه؟ قهوه‌ی صبح که عالیه.
پاک کن، پاک کن، لکه‌ها رو پاک کن...
- از آشناییت خوشوقتم، دا‌روم. - از کجا اسمم رو می‌دونی؟
خواب نمی‌بینم که؟
اعزام کارمند نمونه به خارج از کشور؟
حس می‌کنم یه نقشه‌ای توی سرش داره.
آقای کانگ.
امروز خیلی بهتون میاد.
نکنه یه تله‌ی عشقی باشه...
که مدیر کیم فرستاده؟
- بهم زنگ بزن. - باز می‌بینمت!
با هم قرار می‌ذارن؟
مدیرعامل شرکت ما و چان؟
نه!