‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫- این سو؟ ‫- بفرما.
‫- فیلمنامه امروز. ‫- لطفاً از خانم چا مو هی یه نما بگیرید.
‫یادداشت می‌ذارم.
‫وقتی شنیدم قراره بریم تالار اپرا،
‫خیلی دلم می‌خواست این صندلی‌ها رو ببینم.
‫اپرا دوست داری؟
‫زیاد اپرا ندیدم.
‫ولی یه صحنه توی فیلمی که ‫دوسش دارم هست که می‌رن اپرا.
‫فیلم زن زیبا با بازی جولیا رابرتز رو می‌شناسی؟
‫آره، اون فیلم رو دیدم.
‫ولی اون که مال خیلی قبل‌تر از دوران توئه، نه؟
‫درسته. خیلی قدیمی‌تره.
‫شخصیت مرد اون فیلم خیلی پولداره،
‫اپرا رو از گرون‌ترین صندلی‌ها می‌بینن.
‫درست مثل اینا.
‫همیشه دلم می‌خواست اینجا بشینم.
‫ببین توی فیلم زن زیبا چه اپرایی بود.
‫- لطفاً پیداش کن. ‫- چشم.
‫به محض آماده شدن پخشش کن.
‫«لا تراویاتا».
‫توی اون فیلم، می‌رن اپرای «لا تراویاتا»ی وردی رو ببینن.
‫این موسیقی دوباره آخر فیلم ‫پخش می‌شه، تو شادترین صحنه.
‫«آمامی، آلفردو.»
‫«کوانتی‌ایو تامو.»
‫«آدیو.»
‫اون چی بود؟ ایتالیایی بود؟
‫واقعاً؟
‫آره، متن اپرا بود.
‫پس حفظشون کرده؟
‫معنیش چیه؟
‫«منو دوست داشته باش، آلفردو،
‫همون‌قدر که من دوستت دارم.»
‫«خداحافظ...»؟
‫منو دوست داشته باش، آقای جو هو جین...
‫همون‌قدر که من دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫ده روز پیش، ژاپن
‫آیا چان، تو نابغه‌ای!
‫عمو هیرو هم این روزا داره درس می‌خونه.
‫دارم کره‌ای یاد می‌گیرم.
‫«بیا پیدام کن. منتظرم.»
‫کاش من اون حرف‌ها رو نمی‌فهمیدم.
‫ولی عموت انقدر باهوشه که نتونست جلوشو بگیره.
‫من از اون آدما نیستم که فقط چون کسی می‌گه برم ببینمش.
‫ممنون.
‫چه زن گستاخیه.
‫بدون اجازه منو بوسید.
‫اگه می‌خواست همدیگه رو ببینیم، باید می‌گفت کی و کجا.
‫حالا من مدام منتظرم.
‫آیا چان.
‫شاید منم به ویروس زامبی آلوده شدم.
‫پس امروز پرواز داری به ایتالیا؟
‫فقط اومدم هدیه آیا چان رو بدم. بعدش فرودگاه.
‫لطف کردی
‫فیلم‌برداری چطور بود؟ دوست داشتی؟
‫چرا باید یه زامبی رو دوست داشته باشم؟
‫و اون قرارها فقط کاری بودن.
‫اصلاً هم بهش علاقه‌ای ندارم.
‫من داشتم می‌پرسیدم کانادا رو دوست داشتی یا نه.
‫دربارهٔ اون زن نپرسیدم.
‫چه خبره؟
‫همو بوسیدن.
‫نه. راستش قضیه اونطوری نبود.
‫اون زامبی منو غافلگیر کرد. همینه.
‫فهمیدم. حدس می‌زنم تو هم دلت براش هوایی شده.
‫مثل عشق اولت.
‫همون دختر بزرگ‌تر یاغی محل.
‫مثل دو را می بود.
‫چرا اینو میاری وسط؟
‫موضوع داغ شهر بود.
‫عشق دختر یاغی و پسر خوش‌تیپ.
‫این‌بار یه رسوایی کره ای-ژاپنی در راهه؟
‫می‌تونه جذاب باشه.
‫- می‌تونه جذاب باشه! ‫- مگه نه؟
‫شاید این‌بار پسر خوش‌تیپ عاشق یه زامبی شده.
‫چا مو هی
‫«منتظرم.»
‫واقعاً اومدی.
‫هیرو؟
‫ما با هم اومدیم اینجا؟
‫با هم اومدیم؟
‫من تنها اینجا بودم، نه با هیرو.
‫تماس های اخیر ‫یونگ وو
‫من با هیچ‌کس در تماس نبودم.
‫پیام‌ها
‫منتظرتم
‫واقعاً به هیرو پیام دادم.
‫فکر کنم دو را می بهش پیام داده.
‫پس... حرفش دربارهٔ بوسیدن...
‫تو ازم خواستی بیام، ولی به نظر خوشحال نیستی.
‫وقتی همه‌چیزو کنار هم می‌ذارم...
‫انگار من بهت ابراز علاقه کردم،
‫که به خاطرش این همه راه اومدی.
‫به هر حال،
‫این انگشت‌ها اون پیام رو فرستادن،
‫و با همین...
‫بهت ابراز علاقه کردم.
‫باشه. قبول. من مسئولیتشو می‌پذیرم.
‫«مسئولیت»؟
‫به همین خاطره که باید بدونم...
‫تو منو دوست داری؟
‫فکر کنم اومدن من باعث برداشت اشتباه شده.
‫من فقط اومدم از یه چیز مطمئن بشم.
‫اومدم ببینم دوباره دروغ گفتی ‫یا نه، اگه گفتی حسابت رو برسم.
‫این یعنی
‫منو دوست نداری؟
‫نه.
‫دوستت ندارم.
‫خداروشکر.
‫راحت شدم.
‫می‌دونم چقدر ازم متنفری، ‫ممکن نیست دوستم داشته باشی.
‫ببخشید که این سؤال احمقانه رو پرسیدم.
‫«ببخشید»؟
‫راستشو بخوای،
‫شک داشتم بیام ایتالیا یا نه.
‫اگه تو رو نمیدیدم
‫شاید برمی‌گشتم.
‫ممنون که اومدی.
‫ممنون.
‫«ممنون»؟
‫با توجه به اتفاقاتی که افتاده، از این به بعد سخت‌تر کار می‌کنم.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم. واقعاً!
‫تو.
‫ منو دوست داری؟
‫اصلاً، نه.
‫من وارد رقابتی نمی‌شم که نتونم برنده‌ بشم.
‫اگه من تو رو دوست داشته باشم ولی ‫تو منو دوست نداشته باشی، بازنده‌م.
‫من هرگز نمیبازم!
‫ما حتماً موفق می‌شیم!
‫- آره. ‫- ما حتماً موفق می‌شیم!
‫همینه. ما حتماً موفق می‌شیم!
‫ما حتماً موفق می‌شیم!
‫باید بریم.
‫صبر کن، نه. من حساب می‌کنم.
‫تو کره، کسی که قرار می‌ذاره معمولاً پول رو می‌ده.
‫میشه گفت
‫یه جور قانون کره‌ایه. باشه؟
‫چی؟
‫ولی چطور...
‫بفرما.
‫متأسفم که کارتم جواب نداد.
‫ببخشید.
‫و ممنون که چون گوشیم خاموش ‫شد، پیشنهاد دادی منو برسونی .
‫ممنون.
‫بریم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- سلام به همگی. ‫- سلام!
‫- دوربین جلو آماده‌ست. ‫- یه نمای باز بگیریم...
‫هیرو. برنامه امروز رو دارم. می‌تونی نگاه کنی؟
‫به نظر میاد کلی وقت آزاد داشته باشی.
‫بریم اینجا لباس عوض کنیم و آرایش تکمیلی کنیم؟
‫تو گوشیتون.
‫- ببخشید. ‫- بله، سلام.
‫شما تو فیلم جدید کارگردان کیم جه ‌یونگ بازی می‌کنید؟
‫چطور فهمیدید؟
‫هنوز قطعی نشده. دارم فیلمنامه رو می‌خونم.
‫منم توی تیمم. عالی می‌شه باهم کار کنیم.
‫واقعاً؟ خیلی دوست دارم.
‫عالی می‌شه.
‫- اوکیه؟ ‫- آره، خوبه.
‫خانم چا مو هی، صدای منو می‌شنوید؟
‫خانم چا مو هی؟
‫بله، صداتون رو می‌شنوم.
‫هوا برای روز اول عالیه.
‫شنیدم هوای خوب روز اول
‫نشونه آسمون صاف تو کل فیلم‌برداریه.
‫در طول اقامتت در ایتالیا خوش‌شانسی همراهت خواهد بود.
‫ممنون.
‫پیشاپیش از کمکت ممنونم، آقای جو.
‫دوربین‌ها، آماده باش.
‫خب، بخش ایتالیای فیلم‌برداری «سفر عاشقانه» رو شروع کنیم.
‫فصل جدید ما تو ایتالیا شروع شده.
‫به نظر میاد دو را می دیشب اینو پوشیده بوده.
‫و این کلاه رو خریده.
‫«لیمونچلو»؟
‫اون الکل لیموییه، نه؟
‫رفته بیرون مشروب خورده؟
‫حالت خوبه؟
‫حالم خوبه.
‫دیشب یه کم نوشیدم.
‫می‌گن اینجا یه زمانی حمام عمومی بوده.
‫اون چیه؟
‫تو کره وقتی می‌ری حمام عمومی، خوراکی می‌خری.
‫تا حالا «جیم جیل‌بنگ» شنیدی؟
‫- مخلوط. ‫- با هم.
‫- مخلوط. ‫- مخلوط.
‫- هورا! به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫تو کانادا یکم دست‌پاچه بودن، ‫ولی مو هی کلی ذوق داشت.
‫و یه کشمکش پنهانی هم بود ‫که هیرو دزدکی نگاه می‌کرد.
‫اما حالا
‫مثل دو تا مجری مسافرتین که رفیقن.
‫مگه نه؟
‫چی شده؟ شاید زیادی با هم راحت شدن.
‫اینطوری فکر می‌کنی؟
‫راستی، آقای جو قراره کل سفر جای دیگه بمونه؟
‫فکر کردم هزینشو بدیم.
‫گفت خونه ی دوستش که نیستن می‌مونه
‫گفت نگران نباشید.
‫به‌خاطر اینه که تو مدام ازش کارای جزئی می‌خواستی.
‫جای دیگه می‌مونه تا از دستت در امان باشه.
‫بیچاره آقای جو.
‫حوصله نداشته، پس فرار کرده... اینطوریه؟
‫ببخشید، تعطیلیم.
‫تعطیلیم. ببخشید.
‫فقط یه نوشیدنی.
‫امشب نه.
‫چرا؟
‫- فردا برگرد. ‫- هی، چرا...
‫هی!
‫سلام!
‫این‌ها خیلی خوشمزه ن.
‫ممنون.
‫آفرین.
‫هی، عزیزم!
‫دلم یه شب آروم می‌خواست،
‫ولی تو برگشتی.
‫خوشمزه‌ست.
‫سلام عزیزم. دوباره منم.
‫داره منو دیوونه می‌کنه.
‫بیا عزیزم. قبول کن.
‫این یکی.
‫دونگ ده مون کلی کلاه مثل این داره. بسه، بریم.
‫بس کن! دو را می.
‫این یکی بامزه‌ست.
‫بامزه؟
‫هی!
‫ای بابا
‫بفرما. بذار ببینم.
‫این همون کلاهیه که دیروز خریده بود.
‫به سلامتی.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫بس کن دیگه. ‫فکر کردی این آبلیموئه؟
‫خاله.
‫آقا، لطفاً یه بطری دیگه.
‫زیاد خوردی. داریم می‌بندیم.
‫ممنون.
‫دارن می‌بندن. می‌خواد بریم.
‫- عزیزم... ‫- ساکت.
‫هیس
‫- باید برم دستشویی. ‫- آروم.
‫حالت خوبه؟
‫حالم خوبه.
‫دیشب یه کم نوشیدم.
‫باید جلوشو می‌گرفتم؟
‫اینا خوشمزن. یکی می‌خوام.
‫باید بریم.
‫- کافیه-- ‫- دوستت دارم!
‫کافیه. نوشته ۸ شب می‌بندن و ۴ صبح باز می‌کنن.
‫آره؟
‫پس تا ۴ صبح صبر می‌کنم.
‫چی؟
‫ببخشید؟
‫چی گفتی؟
‫اونا متن اپرای فیلم هستن.
‫ممنون.
‫ولی عزیزم، اینو نمی‌تونم بخونم. ‫تلفظ کره‌ای‌شو هم بنویس.
‫ما داریم می‌ریم تالار اپرا.
‫خوندن شعر اپرا از فیلم باعث می‌شه باهوش به نظر برسه
‫و خیلی همه رو خوشحال کنه.
‫اگه این‌ها رو حفظ کنی، چا مو هی هم می‌دونه؟
‫گفتم. وضعیت‌مون یکیه.
‫من احمقم چون اون احمقه.
‫اگه من باهوش‌تر شم، اون هم می‌شه.
‫بس کن.
‫مطمئن نیستم اینا یادت بمونن، ‫ولی مطمئنم فردا خماری می‌گیری.
‫داری نگرانش می‌شی؟
‫خیلی مهربونی.
‫باشه.
‫سعی می‌کنم مهربون باشم، چون تنها راه رفتنته.
‫پس اینو برام بخون تا زودتر یاد بگیرم.
‫خیلی سخته؟
‫کمکت کنم حفظشون کنی؟
‫آره. چطور می‌خوای کمک کنی؟
‫برای حفظ کردن، تکرار و ازمون بهترین کاره.
‫بخون ببینم
‫مامّا، مامّا میا، ما... ما، آما--
‫اشتباهه. دوباره.
‫آما میمّا؟
‫- دوباره. ‫- هی!
‫هنوز درست نخوندم، داری ازم میپرسی!
‫ئه؟ پس بهت فرصت می‌دم مرورش کنی.
‫یک، دو.
‫حالا بگو.
‫حفظشون کردی.
‫تکرار کن تا تو ذهنت بمونه.
‫خیلی سریع بود.
‫آره، چا مو هی توی حفظ کردن خوبه
‫حافظهٔ خوبی داری. اینو قبول دارم.
‫حتی کدهای ورود رو تو یه نگاه حفظ می‌کنی.
‫پس برای قبولی تو ازمون بهم جایزه بده.
‫جایزه؟
‫ خجالت می‌کشی اینجا انجامش بدی؟
‫بریم یه جای تاریک‌؟
‫نه، من روشنایی رو دوست دارم.
‫ترسیدی، ها؟
‫وقتی می‌ترسی خیلی بامزه‌ای.
‫اینطوره؟
‫حالا که انقدر بامزه م می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫از وقتی اومد ایتالیا و فیلم‌برداری شروع شد،
‫چا مو هی سرحال و آروم به نظر می‌رسه.
‫پس چرا تو هنوز اینجایی؟
‫برای دیدنت، عزیزم.
‫شوخی نکن.
‫ بامزه نیستی.
‫می‌خوای یه چیز غیربامزه بدونی؟
‫چا مو هی همه‌چیزو یادشه. تصادف بچگیشو.
‫تصادف؟
‫والدینم تو اون تصادف مردن،
‫ولی من هیچ‌چیز یادم نیست.
‫حقیقت اینه که اون همه‌ چیزو دید و همه‌ چیزو یادشه.
‫دروغ می‌گه، وانمود می‌کنه چیزی نمی‌دونه.
‫اون بچه لبخند زد تا پنهان کنه،
‫ولی همه بیشتر ازش متنفر ‫شدن و بهش گفتن عجیب و غریبه.
‫یه راز دیگه بگم؟
‫قبل از اوندفعه که رفتم خونت...
‫با فامیلش رو در رو شدم.
‫تو فامیلشو دیدی؟
‫جلوی خدا بمبارونشون کردم.
‫بمب واقعی که نبود ‫فقط حرف زدم. حتی نمیشد...
‫نمی‌تونستم اونجا فحش بدم.
‫کلیسا بود. و من می‌خوام برم بهشت.
‫نگو باید ازشون ممنون ‫باشم که منو نگه داشتن
‫ این تو انقدر این حرفو شنیدم که دیگه کافیه.
‫به کاری که کردم افتخار می‌کنم.
‫این دیگه چیه؟ می‌خوای اصلاح شم؟
‫مهربونی ای که می‌خواستی.
‫فقط قبولش کن.
‫آفرین.
‫بریم.
‫گفتم مهربونی منو وادار به کشتن می‌کنه!
‫یعنی داره خشن‌تر می‌شه؟
‫«احساس می‌کردم اگه کسی ‫باهام مهربون باشه ممکنه بمیرم »
‫«برای هر کار اشتباهی که کردم»
‫«احساس میکردم مهربونی ممکنه منو بکشه»
‫مهربونی واقعاً ترسناکه.
‫هیچ چیز ترسناک‌تر از
‫مهربونی‌ای که باور داری قراره تموم بشه، نیست.
‫آمامی، آلفردو.
‫کوانتی‌ایو تامو.
‫آدیو.
‫اون چی بود؟ ایتالیایی بود؟
‫واقعاً؟
‫آره، شعر اپرا هست.
‫«منو دوست داشته باش، آلفردو،
‫همون‌قدر که من دوستت دارم.»
‫«خداحافظ...»؟
‫اون یعنی چی؟
‫شعر اپراست.
‫«منو دوست داشته باش، آلفردو،
‫همون‌قدر که من دوستت دارم.»
‫«خداحافظ.»
‫ایتالیایی‌ای که گفتم درست بود؟
‫آره، درسته.
‫وای!
‫حتماً اون فیلمو خیلی دوست داری.
‫دفعهٔ بعد بریم همون اپرایی که حفظ کردی رو ببینیم.
‫از همین صندلی‌ها.
‫داره می‌گه دفعهٔ بعد می‌خواد همون اپرایی که دوست داری رو ببینه،
‫از صندلی‌هایی که الان نشستی.
‫عالیه. منتظرش می‌مونم.
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫چی بهت گفتم؟
‫یه شعر اپرا گفت و فوراً یه قرار اپرا گرفت.
‫تو که حتی اپرا دوست نداری.
‫شرط می‌بندم چون نمی‌فهمیش خوابت ببره
‫ضمناً خیلی طولانیه.
‫اون اپرا رو دیدی؟ با کی؟
‫برای خودم نمی‌پرسم. چا مو هی میخواد بدونه.
‫آره؟
‫اگه چا مو هی بخواد بدونه، خودش ازم می‌پرسه.
‫چطور بپرسه؟ انقدر احساس ‫بد داره که باهات حرف نزنه
‫ما امروز خوب صحبت کردیم.
‫اون فقط داره با تو به‌عنوان مترجم حرف می‌زنه.
‫تو میدونی تو چه کاری خوبه
‫بهت بگه آقای جو هو جین
‫بعدم هرچی به ذهنش میاد رو بگه. ‫ الان این کارو نمی‌کنه.
‫آقای جو هو جین.
‫با کی اپرا رو دیدی؟
‫چیه؟
‫دوربین عکاسی.
‫شنیدم گرونه، ولی بلد نیستم باهاش کار کنم.
‫با کارت خانم چا خریدی؟
‫نه، مال هیرو ئه.
‫درسته. و چرا دست توئه؟
‫خب، دزدیدمش.
‫بد شنیدم، مگه نه؟
‫نگفتی دزدیدمش، مگه نه؟
‫گفتم.
‫ چرا؟
‫تا هیرو کلی مدیون چا مو هی بشه.
‫وقتی ناراحت باشه و فکر کنه چیز با ارزشش گم شده،
‫ با یه تادا! درش میاره و اون ذوق می‌کنه.
‫اون وقت فقط نمیرن اپرا
‫- اینو نگه دار. ‫- چرا میدی بهم؟
‫باید بهش کمک کنی، عزیزم.
‫نگهش دار و کمک کن تو وقت مناسب پیداش کنه.
‫نه، ممنون.
‫دزدی، پنهان‌کاری و کلاهبرداری؟ دلم نمی‌خواد کمک کنم.
‫وای خدای من، پس چیکار کنیم؟
‫اون فکر می‌کنه گمشده و به پلیس گزارش می‌ده.
‫اون وقت فیلم دوربین‌های مداربسته رو بررسی می‌کنن،
‫و من توش گیر می‌افتم.
‫چا مو هی دستگیر می‌شه.
‫ما که نمی‌خوایم این اتفاق بیفته، مگه نه؟
‫چون فردا فیلم‌برداری نداریم، امشب حسابی بنوشیم!
‫- بخوریم! ‫- به سلامتی.
‫گفتی هیرو فردا برنامه داره؟
‫یه دوست عکاس دعوتش ‫کرده به افتتاحیه نمایشگاهش.
‫مهمونی؟ خیلی حسودیم شد.
‫خب، ما خودمون یه مهمونی داریم.
‫یونگ وو حتی این مکان شیک رو برامون رزرو کرده.
‫جی سون، حلقت نیست.
‫درسته.
‫گمش کردی؟ چیکار می‌کنی؟
‫نه، پیشمه.
‫درآوردم تا دستمو بشورم.
‫ترسوندیم. باید مراقب باشی.
‫یه بار حلقم گم شد و نزدیک بود طلاق بگیرم.
‫کجا پیداش کردی؟
‫بیخیال عزیزم. باید کمکم کنی.
‫قبل از این که گیر بیفتی، بذارش سر جاش.
‫نمی‌خوام. اون‌وقت نمی‌تونه با تادا! سورپرایزش کنه.
‫چی شده؟
‫چی؟ وقت تاداست؟
‫آروم باش.
‫پای راست.
‫گفتم پای راست.
‫- حالا پای چپ. ‫- پای چپ.
‫- خوشمزه‌ست. ‫- آره.
‫گوشت توسکانیه.
‫درست میگی.
‫پاستا هم خوبه.
‫اون آقای جو نیست؟
‫- آقای جو؟ ‫- خودشه.
‫همون پالتوییه که امروز پوشیده بود.
‫اون هو جینه؟ پس کناریش کیه؟
‫از هیکلش به نظر میاد زن باشه.
‫پس دوست‌دخترشه؟
‫- خوشگل بود؟ ‫- خارجی بود؟
‫اگه ما رو می‌دیدن خجالت‌آور می‌شد.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫خانم دو... را می.
‫به اندازه زندانی شدن خجالت‌آور نیست!
‫عزیزم.
‫باید از چا مو هی حافظت کنیم.
‫اراذل اوباشه؟
‫داریم برمی‌گردیم به سالن اپرا.
‫می‌گه یه چیز مهم گم کرده، همه‌مون می‌ریم پیداش کنیم.
‫- این چیه؟ ‫- لنزه؟
‫- ای. ‫- جدی؟
‫- در لنزه. ‫- اون نیست.
‫اون چیه اونجا؟
‫اون نیست.
‫من برم اون بالا رو بگردم.
‫باشه.
‫دارم چی کار می‌کنم؟
‫از منم عکس گرفته؟
‫نه، در لنز تمام مدت بسته بود.
‫یا باز بود؟
‫مدام باهاش ور میرفت.
‫نه. سر جاش بود.
‫یا باز بود؟
‫- نه... ‫- پیدا کردم!
‫پیداش کردم!
‫- واقعاً؟ ‫- پیدا کردی؟
‫خداروشکر!
‫میارمش لابی پایین.
‫- باشه. ‫- بیا پایین.
‫مواظب باش!
‫پیداش کردم!
‫تو اینجا بودی؟
‫پیداش کردی؟
‫بذار نگاه کنم.
‫درسته، این...
‫آره، همه‌چیز خوبه.
‫و این هم.
‫همه‌چیز سالمه. خوشبختانه چیزی نشکسته.
‫درسته، نشکسته...
‫نشکسته خوبه.
‫چطور می‌تونه ازت بپرسه؟ انقدر ‫احساس بدی داره که با تو حرف بزنه.
‫خانم چا مو هی.
‫اپرا.
‫شاید «کارمن» برات لذت‌بخش‌تر از «لا تراویاتا» باشه.
‫من تو «لا تراویاتا» چرت زدم، ولی از «کارمن» لذت بردم.
‫واقعاً؟
‫ولی اون تو زن زیبا نبود.
‫البته.
‫پس همون رو ببین. ‫ کسی که من باهاش دیدم ازش لذت برد.
‫به هر حال، خوشحالم پیداش کردی.
‫آقای جو هو جین.
‫با کی دیدیش؟
‫فقط بابت این که،
‫اگه کسی که باهاش دیدی هم‌جنس یا هم‌سن من باشه،
‫شاید سلیقه‌مون شبیه باشه و منم خوشم بیاد.
‫من برای کار با یه نویسنده دیدمش.
‫کتابش درباره اپرا بود.
‫سنش...
‫مرد پنجاه، شصت ساله بود.
‫چی فکر می‌کنی؟ ‫فکر می‌کنی سلیقه‌هاتون شبیه باشه؟
‫آره.
‫فکر می‌کنم باشه. سلیقه‌م سنتیه.
‫خوبه.
‫پس ازش لذت میبری.
‫خیلی وقته باهم حرف نزدیم. ‫هرچند هر روز صدات رو می‌شنیدم.
‫تمام این مدت مراقبت بودم.
‫درسته.
‫حتماً منو توی مانیتورها دیدی.
‫- اونجا چه خبر-- ‫- مو هی، کجایی؟
‫پیداش کردی؟
‫واقعاً پیداش کردی؟
‫ایناهاش.
‫این واقعاً برام خیلی ارزشمنده.
‫ممنون که پیداش کردی.
‫ممنون.
‫لازم نیست تشکر کنی. اشکالی نداره.
‫خواهش میکنم
‫با هم پیداش کردیم.
‫اون گفت: «اشکالی نداره. با هم پیداش کردیم.»
‫با کی اپرا رو دیدی؟
‫با کی دیدی؟
‫در نهایت به خاطر دو را می باهاش حرف زدم.
‫عمداً اون دوربین رو دزدید تا ما همدیگه رو ببینیم؟
‫اتفاقاً قراره به زودی اینجا «لا تراویاتا» اجرا بشه.
‫می‌خوام بلیط بخرم،
‫ولی قبلش یه چیزی ازت میپرسم، آقای جو.
‫دیشب،
‫من شما رو با یه زن دیدم.
‫منم شما رو دیدم و سعی ‫کردم قایم بشم، ولی منو دیدید.
‫دیدید من با کی بودم؟
‫نه، ندیدم.
‫بقیه حدس زدن که اون دوست‌دختر ایتالیاییت بوده.
‫ولی من کفشاشو دیدم.
‫همون کفش‌هایی بود که خانم ‫چا مو هی تو فیلم برداری دیروز
‫ پوشیده بود
‫با خانم چا مو هی بودی؟
‫نه.
‫چا مو هی نبود.
‫کسی دیگه بود.
‫در این صورت، معذرت می‌خوام.
‫این همون عکاسیه که عکس‌های دبیوی هیرو رو گرفته.
‫دوربینی که امروز دنبالش بودیم
‫هدیه‌ای از طرف اون برای شروع کار هیرو بود،
‫چیزی که براش خیلی معنی‌داره و عزیزه.
‫بازم ممنون.
‫بله. خوشبختم.
‫اگه نمایشگاهم نبود، منم دوست داشتم بیام.
‫ولی فکر کنم نتونم، چون فیلم‌برداریه.
‫مو هی حتی یه کلمه هم نمیفهمه.
‫خب که چی؟ میتونه عکس‌ها رو ببینه.
‫ما هم خوش بگذرونیم.
‫- یه مهمونیه. ‫- اون طرف شراب هست.
‫شامپاین میخوای؟
‫باشه.
‫آره. یه تاکستان.
‫موضوع فوریه.
‫چه خبره؟
‫تو محل بعدی فیلم‌برداریمون آتش‌سوزی شده.
‫جشنوارهٔ روستا لغو شده،
‫ تاکستانم آسیب دیده، نمی‌تونیم بریم اونجا.
‫حالا چیکار میکنیم؟
‫باید سعی کنیم یه تاکستان دیگه پیدا کنیم،
‫یا یه مزرعهٔ زیتون یا همچین چیزی
‫یا یه شراب فروشی.
‫میگه تاکستانی نیست که بتونیم توش فیلم‌برداری کنیم.
‫بذار با دوستم که آژانس مسافرتی داره تماس بگیرم.
‫صبر کن.
‫فکر کنم تو یکی از مقاله‌های نا جین‌سوک خوندم
‫که اون یکی رو می‌شناسه که ‫یه تاکستان بزرگ تو ایتالیا داره.
‫درسته. اون تاکستان.
‫پس واقعاً داره؟
‫لطفاً به نامزدت زنگ بزن.
‫- لطفاً؟ ‫- جی‌سون، لطفاً.
‫الو؟
‫آره، منم.
‫- لطفاً. ‫- چرا اینقدر طول کشید؟
‫هیچ‌کس جواب نمیده. دارم دیوونه میشم.
‫اوکی شد. مالک موافقت کرد.
‫خدا رو شکر! نجاتمون داد!
‫نامزد جی‌سون همه‌مون رو نجات داد.
‫فکر کردم از حال میرم.
‫- وای خدای من. ‫- یکی هم به من بده.
‫این رو بخور.
‫لابد نگران بودی.
‫درسته، ممنون.
‫موافقت کردی که یه گروه فیلم‌برداری ‫کره‌ای اینجا فیلم‌برداری کنن؟
‫چارهٔ دیگه‌ای نداشتم.
‫فرصت خیلی نادریه که دوباره پسرم رو ببینم.
‫به هر حال،
‫حتماً هیجان‌زده‌ای که دوباره ببینیش.
‫آره.
‫ولی راستش می‌ترسم.
‫من خیلی بهش درد و رنج دادم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تنها اومدی؟
‫دوست‌دخترت امروز همراهت نمیاد؟
‫به نظر میرسید دوست‌دخترمه؟
‫ آره. شما دو تا شبیه کاپلا بودید.
‫اشتباه کردم؟
‫بله اشتباه کردی.
‫دیگه نمیاد؟
‫چه حیف.
‫فکر کردم امروز شانس هفتم رو می‌گیرم.
‫ببخشید؟
‫هر بار که می‌اومد این‌ها رو می‌کشید.
‫اینا
‫شبدر چهاربرگن.
‫اون خانم بازیگر نیست؟
‫چون نمی‌خواستم مزاحم باشم ‫وانمود کردم که نمیشناسمش .
‫به کسی هم درباره‌ش نگفتم.
‫خیلی ممنونم.
‫میخواستم بعد از جمع کردن ‫هفتمین شبدر ازش امضا بگیرم.
‫چه حیف.
‫حتماً یه آرزویی داره،
‫که این‌طور شانس جمع میکنه.
‫اون باور داره که با جمع کردن شانس،
‫آرزوش برآورده می‌شه.
‫انگلیسی حرف می‌زنم بهم فشار میاد ‫دیگه گفتم الان میمیرم.
‫یونگ وو کجاست؟
‫شفق قطبی.
‫منم می‌خواستم اونا رو ببینم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫می‌تونم قسم بخورم
‫زامبی داشت گریه می‌کرد.
‫چی شده؟
‫چا مو هی ‫عزیزم
‫فکر کردم اون تو مهمونی باشه.
‫آقای جو هو جین.
‫چا مو هی؟
‫فکر کردی چا مو هیم؟
‫نباید تو گالری باشی؟ چرا اومدی اینجا؟
‫چون دلم برات تنگ شده بود، عزیزم.
‫مهمونی امروز عالی بود. دزدیدن دوربین جواب داد.
‫به‌خاطر اینه که با اون آهنگ اعتراف عاشقانه زمینه‌سازی کردم.
‫همه‌ش به خاطر تو بود.
‫متأسفانه، اون آهنگ عاشقانه نیست. آهنگ خداحافظیه.
‫چی؟
‫نباید درست باشه.
‫ آخر زن زیبا پخش می‌شه.
‫ فیلم پایان خوش داره.
‫پایانش با بوسیدن تموم شد، چرا ‫آهنگ خداحافظیه؟ بوسه غمگین بود؟
‫یه بوسه تراژدی بود؟
‫شاید یعنی تو واقعیت ممکنه ‫پایان خوشی وجود نداشته باشه.
‫تو «لا تراویاتا»، یه آهنگه که درست ‫قبل از جدا شدن عشاق خونده می‌شه.
‫بعد زنه می‌میره.
‫پس،
‫پایان خوشی که اون از ته دل بهش ایمان داشت
‫فقط یه توهم بود؟
‫در واقعیت، اون هرگز نمی‌تونه خوشحال باشه.
‫اینکه فکر کنه هیچوقت نمیتونه ‫خوشحال باشه هم یه توهمه.
‫ گفتی هرگز نمی‌تونه خوشحال باشه، نه؟
‫این‌جور توهمات باید ناپدید شن
‫تا اون بتونه تو زندگی واقعی یه پایان خوش داشته باشه.
‫برای داشتن پایان خوش،
‫نباید دیگه این‌جوری ببینمت.
‫چون این هم توهمشه.
‫وقت گذروندن با من توهم چا مو هیه؟
‫گفتم دارم کارایی رو انجام ‫میدم که اون میخواد اما نمیتونه.
‫من مدام میام ببینمت...
‫چون اون می‌خواد تو رو ببینه.
‫اون هنوز
‫خیلی دوستت داره.
‫تو گفتی ظاهر شدی
‫چون میترسه مردم رازی که
‫میخواد پنهان کنه بفهمن
‫درسته.
‫و بیش از همه میترسه که تو، ‫جو هو جین، رازش رو بفهمی.
‫پس من یکی از دلایلی هستم
‫که تو ظاهر شدی؟
‫یه چیز دیگه هم بهت میگم که ‫چا مو هی نمی تونه بهت بگه.
‫بچه که بود
‫دقیقاً دید پدر و مادرش چطور مردن، ولی گفت چیزی نمی‌دونه.
‫چون...
‫مادرش پدرش رو کشت.
‫و سعی کرد اون رو هم بکشه.
‫اون حتی به خودش دروغ گفت که چیزی نمی‌دونه.
‫چون می‌دونست
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بچه‌ای رو که شاهد چنین ‫چیز وحشتناکی بوده، دوست داشته باشه.
‫به‌خاطر همین تبدیل شد به یه زن دیوونه.
‫همیشه روی لبه تیغ راه میره و از ‫اینکه شاید مردم ازش متنفر بشن میترسه
‫بی‌شرمه، دمدمی مزاجه و دروغ میگه.
‫بهت چسبید، التماست کرد دوستش داشته ‫باشی و بعد از ترس رد شدن فرار کرد
‫اون با تو هم بازی درآورده.
‫اون بود که از ترس رفت،
‫ولی نمی‌خواد ازش متنفر باشی.
‫زن دیوونه.
‫جو هو جین واقعاً مهربونه.
‫با اون قلب مهربونت،
‫این دختر رو رها کن.
‫تا من بتونم ناپدید شم.
‫وقتی تو ازش جدا شی
‫و این توهم دردناک ناپدید بشه...
‫اون خوشحال میشه.
‫این پایان خوش ماست.
‫منو دوست داشته باش، جو هو جین...
‫همون‌قدر که من دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::