‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫- کجاست؟ ‫- هو جین.
‫یه ساعته داره گریه می‌کنه.
‫جین‌سوک.
‫پاشو، خواهش می‌کنم.
‫هی، هو جین.
‫چرا جلوی همه داری گریه می‌کنی؟ ‫داری آبروریزی می‌کنی. بیا بریم.
‫می‌دونی چیه؟ شین جی‌سون گفت ‫من اول رابطه‌مون رو تموم کردم.
‫اما من هرگز این کارو نکردم.
‫به من گفت خوب فکر کنم، ‫ولی قسم می‌خورم که من این کارو نکردم.
‫باشه. بریم خونه دربارش فکر کنیم.
‫بیا دیگه. پاشو.
‫خیلی عصبانی و دل‌شکسته‌م.
‫اصلاً من کی همچین چیزی گفتم؟
‫می‌فهمم. فقط مستقیم راه برو.
‫باشه.
‫مستقیم راه برو.
‫جین‌سوک.
‫یه کم هشیار شدی؟ ‫ببرمت خونه؟
‫بفرما.
‫نمی‌خوام.
‫هر وقت مست می‌شدم، ‫جی‌سون می‌اومد دنبالم.
‫اون چی بود؟
‫خیلی دلم شکسته
‫که دارم غمم رو با همه دنیا قسمت می‌کنم.
‫این باعث می‌شه حالت بهتر بشه؟
‫آره.
‫ابراز احساساتم به بیرون ‫حالم رو بهتر می‌کنه.
‫مطمئنم آدمایی مثل تو،
‫که احساساتشون رو تو خودشون می‌ریزن ‫و تنهایی باهاش کنار میان،
‫هیچوقت نمی‌فهمن.
‫راست می‌گی.
‫من نمی‌فهمم.
‫چون با احساساتم بار روی دوش دیگران می‌ذارم.
‫منم تو رو نمی‌فهمم، ‫آدم بی‌احساس و بی‌عاطفه.
‫اینکه احساساتم رو نشون ندم ‫به این معنی نیست که وجود ندارن.
‫یا اینکه راحت فراموششون می‌کنم.
‫داری عکس پست می‌کنی؟
‫اگه آره، حواست باشه ساعت اسپانسرشده توش کاملاً مشخص باشه.
‫بعدم نونا، نانامی تماس گرفت.
‫اون و هیرو امروز رسیدن به کره.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم تو کره کار داره.
‫راستش دربارۀ برنامۀ تو پرسید.
‫شاید اومده ببینتت.
‫من؟ چرا؟
‫نگفتی تو هواپیما هیرو رو دیدی؟
‫مطمئنی هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫آره.
‫من دیدمش...
‫ولی اون موقع خیلی حال و حوصله نداشتم.
‫بعد از یه لیوان شراب خوابم برد.
‫شاید وقتی مست بودی یه اشتباهی کردی.
‫مثل یه دیوونه دنبال هو جین بودی
‫تا اینکه کاملاً از کوره در رفتی.
‫راست می‌گی.
‫من مثل یه دیوونه رفتم دنبالش
‫و کار رو تموم کردم.
‫خب، اگه سرنوشتت مشخص شده،
‫می‌تونی دست از پست کردن آسمون ابری ‫و قطره‌های بارون که شبیه اشک‌ان برداری؟
‫واضحه اینا رو برای کی گذاشتی،
‫ولی اون آدمی نیست که این چیزا رو نگاه کنه.
‫تو
‫از اون موقع آقای جو هو‌جین رو دیدی؟
‫ندیدمش، ولی حرف زدیم.
‫تلفنی و پیامک.
‫درباره چی؟
‫خب، می‌دونی...
‫هی، صبر کن. نمی‌تونی گوشی منو چک کنی.
‫حتی الگوی قفل گوشیمو حفظ کردی؟
‫چی... این چیه؟
‫داری اسباب‌کشی می‌کنی؟
‫دارم میرم خونه هو‌جین.
‫تو کانادا دربارش صحبت کردیم.
‫بهش گفتم ‫قرارداد خونه‌م به هم خورده.
‫اون موافقت کرد که چند ماه پیشش بمونم.
‫چرا به من نگفتی؟
‫چون می‌دونستم دقیقاً همین‌طور واکنش نشون میدی.
‫می‌اومدی ازم دربارۀ حالش ‫و کاراش سوال می‌پرسیدی.
‫ما به زودی فیلم‌برداری داریم،
‫و چه بخوای چه نخوای، ‫همدیگه رو می‌بینین.
‫چطور می‌تونین این‌جوری با هم کار کنین؟
‫من امشب تنهایی میرم مراسم.
‫دنبالم نیا.
‫تنها؟
‫ولی این یه کنسرته که اسپانسر داره.
‫من باید اونجا باشم تا معرفیت کنم.
‫گفتی نمی‌خوای من ازت دربارۀ جزئیات سوال بپرسم.
‫برو قبل از اینکه از کوره در برم و بهت حمله کنم.
‫باشه. من نمیام.
‫ولی وقتی رسیدی پیام بده.
‫من مثل لباس خیس یه گوشه افتادم...
‫ولی اون خوش‌ و‌ مرتب و تمیز،
‫مرتب سر جاش جمع و جور شده.
‫مطمئنی دو را‌می اشتباه می‌کرد ‫و تو برنده شدی؟
‫نه.
‫من باختم.
‫فرار کن!
‫نباید بهش گوش می‌دادم...
‫و فرار می‌کردم.
‫هی، بس کن دیگه. ‫اگه این‌جوری ادامه بدی، از کوره درمیرم.
‫چرا منو سرزنش می‌کنی ‫وقتی خودت فرار کردی؟
‫جین‌سوک، کجایی؟ ‫دیر می‌کنی؟
‫آقای کیم اومده، ‫و آقای او از انتشارات هم اومدن.
‫متاسفم. نمی‌تونم بیام.
‫بیا. بیا عکس بگیریم.
‫چی؟
‫تو امشب ما رو اینجا کشوندی.
‫التماس کردی، گفتی حالت رو بهتر می‌کنه ‫و گفتی دعوت‌نامه‌ها دستته.
‫و تو بودی که آقای کیم و آقای او رو به عنوان عذرخواهی دعوت کردی.
‫پس چرا...
‫نمی‌تونی بیای؟
‫من فرودگاهم.
‫دارم میرم سانتیاگو.
‫چی؟
‫جی‌سون راست می‌گفت.
‫ واقعاً من اول باهاش تموم کردم.
‫جین سوک و جی سون
‫داستان ما زیر آسمون صاف ‫جزیره ججو شروع خواهد شد
‫وقتی که با هم به یک سفر جدید می‌ریم...
‫پس دعوت‌نامه‌ها همون‌طور که خواستی آماده‌ان.
‫بقیه چی؟ چی کار کنیم؟ ‫همه آرزوهای عروسیت رو بگو.
‫همه‌چی خیلی ناگهانیه، مطمئن نیستم ‫بتونیم کاری از پیش ببریم.
‫بیخیال
‫تو اصرار داشتی زود ازدواج کنیم.
‫با این حال، مطمئن نیستم ‫باید اینقدر عجله کنیم.
‫فقط بیا انجامش بدیم و تمومش کنیم
‫اگه همین الان ازدواج نکنیم، ‫فکر نکنم دیگه هیچوقت بخوام.
‫چرا می‌خوای ازدواج کنی؟
‫چرا؟
‫تو خودت گفتی می‌خوای.
‫من ترسو بودم،
‫و شرمندم.
‫پس دارم میرم
‫تا یه مدت خودم رو بررسی کنم و فکر کنم.
‫سفر بخیر.
‫جلوی مردم گریه نکن، ‫مست نشو و داد نزن.
‫باشه.
‫برادر کوچیکم هو‌جین عزیز.
‫تو هم می‌تونی بیشتر از این کارا بکنی.
‫چه کاری؟
‫اون صفحۀ آهنگ. چرا با اون نگاه غمگین نگاش می‌کردی؟
‫خداحافظ.
‫امیدوارم زجر بکشی.
‫- عصر بخیر. ‫- سلام.
‫وای، حالت چطوره؟ خیلی وقته ندیدمت.
‫حالت چطوره؟
‫خوبه، خیلی هم خوب!
‫چرا منیجرت باهات نیست؟
‫- کار دیگه‌ای داشت. ‫- آهان.
‫سفیر ایتالیا امروز اینجاست. ‫می‌خوای بعداً سلامی بدی؟
‫باعث افتخاره.
‫باشه. ترتیبش رو می‌دم.
‫ممنون.
‫هو‌جین، یه مشکلی پیش اومده.
‫میشه کمکمون کنی؟
‫حتماً. چی شده؟
‫نه. من اون رو به عنوان مهمون دعوت کردم.
‫بی‌ادبیه که ازش بخوایم.
‫ما مترجم نداریم، پس نمی‌تونم ‫با کارکنان تئاتر احوالپرسی کنم.
‫اون‌ها به زودی می‌رسن.
‫- اونا تو چونگمو‌رو هستن. ‫- چقدر دوره؟
‫چونگ مو‌رو دورتر از یه ساعته!
‫چند وقته سفیر شدی؟ ‫با این حال هنوز جغرافیای سئول رو نمی‌دونی؟
‫کسی از سفارت نیست که برات ترجمه کنه؟
‫فکر نکنم با این ترافیک به موقع برسن.
‫پس می‌خوای من کمک کنم؟
‫خیلی خوبه.
‫عالی می‌شه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫یه متن افتتاحیه برای کنسرت آماده کردم.
‫میشه فقط توی اونا کمک کنی؟
‫به همراه‌هام می‌گم و بعد آماده می‌شم.
‫حتماً. خیلی ممنون.
‫تو نجات‌بخشی. ممنونم.
‫- اغلب اینجا میای؟ ‫- من؟ نه.
‫- نه؟ ‫- تو چطور؟
‫برای من اولین باره.
‫باور نکردنیه.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫اون عوضی نیومد.
‫ظاهراً سفیر و همسرش هم طرفدار دو را‌مین.
‫- وقتی بهشون سلام کنم... ‫- بله؟
‫...یه مترجم اونجا هست، درسته؟
‫بله، حتماً.
‫اونا اومدن.
‫سلام.
‫ایشون خانم چا موهی هستن.
‫خوشبختم.
‫ممنون که اومدید.
‫من طرفدار دو را‌می هستم.
‫ممنون که منو دعوت کردید.
‫موهی، حتماً خسته‌ای.
‫وای.
‫می‌تونی از بازارچه سفارت که همسر سفیر دعوتت کرده صرف‌نظر کنی.
‫اون مترجم دیگه‌ای بود، درسته؟
‫ببخشید؟
‫مترجم دیگه‌ای اول کنسرت نبود؟
‫خب، مطمئن نیستم.
‫دوباره خیال‌پردازی می‌کردم؟
‫هی، جو هو‌جین!
‫کجایی، جو هو‌جین؟
‫یه کاری پیش اومد، ‫نشد بیام سر جام.
‫من تو پارکینگم. ‫میشه با آقای او تا خونه من برید؟
‫نه، آقای او رفت.
‫منتظرم باش، جو هو‌جین.
‫اومد
‫پس من میرم.
‫صبر کن، موهی؟
‫داره پایین میره.
‫درها در حال بسته شدن هستن.
‫خب، مراقب خودت باش.
‫کدوم طبقه؟
‫من میرم همون طبقه‌ای که شما میرید.
‫ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫خانم چا موهی، درسته؟
‫- منو می‌شناسید؟ ‫- البته که می‌شناسم.
‫چرا، شما بازیگر معروفی هستید.
‫من تو سالن کنسرت کنار شما نشسته بودم.
‫کنار اون صندلی خالی.
‫آهان.
‫آره.
‫و من حرفی که الان زدی رو شنیدم.
‫شما درست می‌گفتی.
‫اون مترجم یکی دیگه بود.
‫ببخشید؟
‫من اون مردی که اول داشت ترجمه می‌کرد رو می‌شناسم.
‫صندلی خالی بین ما
‫در واقع صندلی اون بود.
‫و اون مرد، خب...
‫درها باز می‌شن.
‫اون مرد همینه.
‫جو هو‌جین.
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫ما برای شام چهارنفره برنامه‌ریزی ‫کرده بودیم ولی دو نفر کنسل کردن.
‫اگه کسی به باوقاری شما بیاد، چه بهتر.
‫با این حال، صاحب‌خونه منو دعوت نکرده، پس...
‫خب، این خونه عملاً مال منه.
‫فقط روی کاغذ مال اونه.
‫اشکالی نداره.
‫باید بگم، خیلی گرسنه‌م. ‫پس برای غذای میمونم.
‫عالیه.
‫به اون مرد توجه نکن.
‫فقط فکر کن مثل یه نوکره که تو این خونه کار می‌کنه.
‫لطفاً بیاید داخل.
‫این‌جا تو رو تحت تاثیر قرار می‌ده. ‫فقط نگاه کن.
‫کسی که این خونه رو ساخته ‫به سرتاسر دنیا سفر کرده
‫و آثار قدیمی جمع کرده، ‫کتاب‌های کلاسیک، عتیقه‌جات،
‫و حتی صفحه‌های آهنگ اونجا.
‫این خونه مثل یه موزه‌ست.
‫منظورتون پدربزرگ مادری هو‌جینه، درسته؟
‫آره.
‫صبر کن، شما می‌دونستی؟
‫قبلاً اینجا بودی؟
‫یه بار، فقط کوتاه.
‫آهان.
‫خب پس، احساس راحتی می‌کنی.
‫چرا وایسادی؟ ‫بزن به کار و برامون شام درست کن.
‫ترجیحات خاصی دارید، خانم چا موهی؟
‫من خیلی سخت‌گیر نیستم،
‫ولی غذای تند رو خیلی دوست دارم.
‫غذای تند؟
‫فهمیدی؟ ‫چیزی تند تو منو هست؟
‫جین‌سوک منوی امشب رو انتخاب کرده، ‫و ژاپنیه.
‫ژاپنی؟ ولش کن.
‫فقط یه خوراک سنگ‌ماهی تند یا هشت‌پا تفت‌داده درست کن.
‫- نظرت چیه؟ ‫- عالیه.
‫خوبه، درسته؟
‫نه، سنگ‌ماهی یا هشت‌پا ندارم.
‫- خرچنگ آبی هست؟ ‫- نیست.
‫- کاد؟ ‫- نه.
‫پس ماهی مرکب؟
‫- ندارم-- ‫- تو داری!
‫- داری! ‫- ندارم.
‫پس بشه ماهی مرکب تفت‌داده. ‫تندش کن.
‫- نظرت چیه؟ ‫- عالیه.
‫بد نیست، آشپزیش هم خوبه.
‫- می‌دونم. ‫- وای، تو همه‌چی رو می‌دونی!
‫شما یه زوج عالی هستین... یه لحظه.
‫ببخشید. باید جواب بدم.
‫بله، آقای او؟
‫آقای او، اینجا نیا. برگرد.
‫دارم نزدیک می‌شم. ‫حتی جونگ رو هم آوردم، همون‌طور که خواستی.
‫فقط برگرد! اینجا نیا.
‫آقای جو، می‌تونم کمکی بکنم؟
‫خرد کنم؟
‫بشین. تو مهمون آقای کیم هستی.
‫اصلاً چرا اومدی؟
‫آقای کیم ازم خواست بیام،
‫برای شام اینجام.
‫خیلی گرسنه‌م.
‫واقعاً؟
‫باشه. فرض کنیم واقعاً گرسنه‌ای.
‫هرچند، از نظر من، ‫باید خیلی گرسنه باشی که اینجا باشی.
‫وای من!
‫این چیه؟
‫خیلی خوشمزه به نظر میاد.
‫فقط سوپ جلبکه. ‫هنوز آشپزی رو شروع نکردم.
‫که اینطور
‫دقیقاً مثل ما.
‫ما مثل یه سوپیم که فقط جلبک داره. ‫حتی شروع هم نکردیم.
‫تو دست و پا نباش و بشین. ‫بهت غذا می‌دم.
‫خاموشش کردی؟
‫چون باید بذارم خنک شه.
‫برای مزه دار کردنه.
‫آقای جو هو‌جین؟
‫می‌فهمم که
‫من مدام جرعه های کوچیکی از سوپ ‌جلبک می‌خوردم
‫و زودتر از موعد حرارت رو خاموش کردم.
‫ولی به جای اینکه بذاریم خنک شه ‫نمیشه بذاریم یه کم بیشتر بجوشه؟
‫حیفه فقط مزش کنیم و متوقف شیم
‫خیلی حیفه، مگه نه؟
‫فکر می‌کنم در زمان مناسب خاموشش کردم ‫و گذاشتم خنک شه.
‫نه هدر دادنه نه حیفه.
‫یعنی، در واقع فقط آب با جلبکه. ‫واقعاً چیز خاصی نیست.
‫این درست نیست.
‫من واقعاً
‫یه بار بوسیدمت!
‫می‌خواستم اینو سرخ کنم.
‫کنسرت تا حالا باید تموم شده باشه.
‫سعی کنم با خانم چا موهی تماس بگیرم؟
‫نه. نیازی نیست.
‫وقتی بفهمه من تو سئولم، ‫باهام تماس می‌گیره.
‫چرا خودت اول بهش زنگ نمی‌زنی؟ ‫تو این همه راه اومدی که ببینیش.
‫نانامی، من اینجا نیومدم ‫که اون زامبی رو ببینم.
‫من اومدم عکس بگیرم.
‫ببین. ‫نورهای شب پاییزی قشنگ نیستن؟
‫تو می‌تونی هر جا تو ژاپن از مناظر پاییزی عکس بگیری.
‫متفاوته.
‫چهره شهری کاملاً فرق داره.
‫- می‌تونی از طریق دوربین ببینی. ‫- باشه.
‫پس قبل از رفتنت با خانم چا موهی ملاقات نمی‌کنی؟
‫اگه اون با من تماس بگیره،
‫فکر کنم بتونم وقتی اینجام ببینمش.
‫تند و خوشمزه‌ست. ‫دستت درسته.
‫باید می‌رفتی تو "جنگ‌های کلاس آشپزی"
‫من هم وقتی بچه بود، تو اون ‫سفر خانوادگی به کانادا بودم
‫پس واقعاً مثل خانواده‌اید.
‫شکی درش نیست.
‫اون پارکی که اون موقع رفتیم رو دیدی؟
‫- همون‌جا داشتن فیلم‌برداری می‌کردن. ‫- واقعاً؟
‫پس اون جایی که رنگین‌کمان دوتایی دیدیم رو دیدی؟
‫اون آبشار.
‫می‌خواستم برم، ولی پیداش نکردم.
‫چه حیف. ‫آبشار خیلی باشکوهی بود.
‫آبشاری که فقط تو و من می‌دونیم.
‫آبشار خنک و خوبیه.
‫آبشاری که با هم دیدیم
‫هم خیلی قشنگ بود.
‫اون آبشار نبود.
‫ولی ما توافق کردیم اسمش رو آبشار بذاریم.
‫دیگه از شوخی با ادعای تو، که هر آبی ‫که می‌ریزه آبشار حساب می‌شه خسته شدم.
‫هی.
‫درباره کنسرت.
‫چون می‌دونستی من میام اومدی برای ترجمه ؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫چرا اگه میدونستم هستی، برم اونجا ترجمه کنم؟
‫تو یه بار قبلاً این کارو کردی تا منو ببینی.
‫نه‌.
‫پس چرا نیومدی بشینی؟
‫فکر کردم معذب میشیم.
‫پس چرا قبول کردی ‫یونگ وو بیاد تو خونت؟
‫اگه اون اینجا باشه، من هم زیاد میام.
‫طبق گفته یونگ وو، ‫تو هیچ‌وقت خونه اون نرفتی،
‫پس هیچ‌وقت اینجا ظاهر نمی‌شی.
‫درسته.
‫باشه.
‫پس با اون فرضیات اشتباه اومدی اینجا؟
‫با این همه اعتماد به نفس؟
‫من به اون اعتماد به نفس نیاز دارم ‫تا بتونم دوباره تو رو قانع کنم.
‫می‌بینی،
‫به جای اینکه با وقار کنار بکشم،
‫تصمیم گرفتم اون دیوونه‌ای باشم که تو رو تحت تاثیر قرار می‌ده.
‫چون...
‫من امیدم رو به آخرین حرفی ‫که اون روز به من زدی بستم.
‫گفتی قراره عبور کنی.
‫پس...
‫ما واقعا با هم آبشار دیدیم!
‫باید حداقل یه بار قبل از مردنم ‫جایی مثل اون رو ببینم.
‫قبلاً رفتی.
‫یکی از پهپادهای ما افتاد تو دره، ‫تو و من درش آوردیم. یادت میاد؟
‫آره، انجامش دادیم.
‫خیلی سخت بود. ‫گفتم دیگه برنمی‌گردم.
‫ولی این‌جوری خیلی قشنگه.
‫به همین خاطره که می‌گن ‫از دور کمدیه
‫ولی از نزدیک تراژدی.
‫تراژدی واقعی فیلم‌هایه که هنوز ‫شروع به بازبینی‌شون نکردیم.
‫چشم‌هام دارن آب میارن ‫مثل اینکه بخوان از حدقه در بیان.
‫گریه نکن.
‫یونگ وو، ممنون که همیشه خوراکی میاری.
‫موهی عالی به نظر میاد، نگران نباش.
‫ممنون. و خسته نباشی!
‫- قبل از رفتنم تمیز می‌کنم. ‫- لازم نیست.
‫باید چند تا ماکارون برای تهیه‌کننده شین نگه داریم.
‫به نظر می‌رسه دوباره باید تا صبح بیدار بمونه.
‫از فردا، ‫اون باید روزها آزاد باشه.
‫نامزدش رفته اسپانیا.
‫اسپانیا؟ نویسنده نا جین‌سوک؟
‫آره، تو اینستاگرام گذاشته ‫که می‌ره اسپانیا. سانتیاگو.
‫خیلی حسودیم می‌شه.
‫خب، ما داریم می‌ریم ایتالیا.
‫ما برای کار می‌ریم. برای خوش‌گذرونی نیست.
‫نا جین سوک ‫#اسپانیا #سانتیاگو #کامینو
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫وای.
‫پس واقعاً داره دور می‌زنه ‫و سعی می‌کنه خیانت کنه.
‫سلام آقا.
‫- لطفاً به یون نام‌دونگ. ‫- حتماً.
‫بله، آقای آن.
‫به اتاق تدوین سر زدم.
‫حتماً!
‫- می‌گن فیلم‌های کانادا خیلی خوب شده. ‫- یونگ وو.
‫- داشتن ازش تعریف می‌کردن. ‫- کیفم، یونگ وو!
‫ایتالیا حس و حال کاملاً متفاوتی نسبت به کانادا داره،
‫باید حس تازگی بده.
‫ببخشید. با رئیسم تلفنی صحبت می‌کردم، ‫نتونستم تماستو جواب بدم.
‫اشکال نداره.
‫برای کار کردن تا دیر وقته؟
‫اون لباسا.
‫منظورم این بود که لباسا برای ‫وقتیه که تدوین می‌کنی؟
‫منظورم خیانت نیست.
‫باشه.
‫هر دو تا برای کار تا دیر وقته.
‫درسته.
‫تدوین و خیانت.
‫حتماً سرت با جفتشون شلوغه
‫خودت رو زخمی کردی؟
‫پارگی ATFL می‌تونه خیلی جدی باشه.
‫«پارگی ATFL» یعنی چی؟
‫گفتم که من ورزشکار بودم.
‫اگه با چسب ورزشی ببندیش یه ‫کم بهتر می‌شه. برات ببندمش؟
‫حالت خوبه؟
‫چی؟
‫آره.
‫قبلاً متوجه نبودم،
‫ولی داره شروع می‌کنه به درد گرفتن.
‫بذار نگاه کنم.
‫- درد داره؟ ‫- آره.
‫پارگی ATFL چیزی هست که نگرانش باشم؟
‫فقط یه اصطلاح فانتزی‌تره ‫برای پیچ‌خوردگی مچ پا.
‫وگرنه باید لنگان‌لنگان می‌رفتیم.
‫گفتی ورزشکار بودی، درسته؟ ‫چه ورزشی؟
‫- تیراندازی. ‫- طولانی کار کردی؟
‫تا وقتی که سربازی رفتم ادامه دادم. ‫یه مصدومیت باعث شد کارم تموم بشه.
‫بعد از سربازی، مامانم برام تو ‫شرکت برادرش کار جور کرد.
‫شرکت داییت؟
‫پس مدیرعامل شرکتت...
‫آره. مدیرعامل آن، داییمه.
‫پس شما فامیلید.
‫حالا معلوم شد.
‫تعجب ‌کردم چرا یه تازه‌کار با صورت ‫بچه‌گانه با خانم چا موهی کار می‌کنه.
‫شاید کار رو از طریق پارتی گرفته باشم،
‫ولی از وقتی موهی کسی نبود همراهش بودم.
‫بعد از هر تست بازیگری که ‫رد می‌شد، باهاش گریه کردم.
‫ببخشید. حرفم که گفتم تازه‌کاری رو پس می‌گیرم
‫در این صورت، حرفت دربارۀ اینکه ‫قصد خیانت داری رو هم پس بگیر.
‫حالا که می‌دونم، هر وقت تو ‫رو می‌بینم واقعاً اذیتم می‌کنه.
‫می‌خواستی منو مشغول کنی ‫تا از خیانت کردن منصرف شم؟
‫برای همین دربارۀ ATFL یا هر چیز دیگه‌ای حرف می‌زدی؟
‫اون
‫به این خاطر بود که می‌دونستم امروز زخمی شدی.
‫کاش نمی‌دونستم، ولی می‌دونم.
‫شنیدم اون امروز پرواز کرده.
‫گفتی خیانت می‌کنی تا نتونی ‫برگردی پیشش، درسته؟
‫اگه نمی‌تونی ادامه بدی، ‫چرا دوباره نمی‌ری پیشش ؟
‫انقدر به هم ریخته‌ای که کیف‌ت رو گم کردی ‫و مچ‌پات رو پیچوندی.
‫حتی فرصت خیانت کردن هم پیدا ‫نکردی، و امشب تا صبح تو اتاق تدوینی.
‫راستش خیلی ناراحت‌کننده‌ ست.
‫انقدر نگران منی؟
‫پس تو کمکم می‌کنی؟
‫واضحه که به من علاقه‌مندی.
‫بعد از اینکه گفتم خیانت می‌کنم،
‫مدام دور و برم منتظر یه فرصتی؟
‫خب، اگه قبول کنم کمک کنم؟ ‫در عوض چیکار می‌کنی؟
‫من واست یه شوخیم؟
‫مسئله این نیست دارم، می‌گم تو از پس این کار برنمیای.
‫چرا نه؟
‫وقتی یه تیرانداز به هدف نشونه می‌ره، ‫باید با صداقت و جدیت انجام بشه.
‫«هر طور شده هدف رو می‌زنم. ‫اگه خطا کنم، خودم هدف قرار می‌گیرم.»
‫اما
‫تو اون صداقت رو نداری.
‫به همین خاطره که وقتی وقت شلیک می‌رسه، ‫تردید می‌کنی و نمی‌تونی ماشه رو بکشی.
‫ممنون از کمکت.
‫ماشه رو کشیدی.
‫خودم با خانم چا تماس بگیرم؟
‫نه!
‫هر طور شده تو اول تماس نگیر!
‫من تا وقتی که خودش نخواد ‫منو ببینه اون زامبی رو نمیبینم .
‫باشه.
‫چا موهی.
‫چرا بهم زنگ نمی‌زنه؟
‫بعد از کاری که اون روز تو هواپیما با من کرد...
‫به نظر حالت خوبه.
‫هیرو، هوا بیرون خیلی سرده .
‫ما هم بخوریم؟
‫گرممون می‌کنه.
‫نه، ممنون.
‫خانم چا موهی
‫تماس نگرفته.
‫بیا برگردیم هتل.
‫برای مدیرعامل او سونگ ‌چول
‫برای چا موهی، ‫زیباترین زن جهان
‫بفرما.
‫دفعه بعد، وسایل دو را‌ می رو با ‫امضاهای درست و حسابی می‌دم بهتون.
‫اوه، عالی می‌شه.
‫بفرما. این کتاب منه.
‫ممنون.
‫من اولین باره که با یه رمان‌نویس ملاقات می‌کنم.
‫نه، اینطور نیست.
‫قبلاً دیدی.
‫منظورتون آقای جو هو جینه؟
‫آقای جو هو جین، شما کتاب نوشتی؟
‫فقط یه بار، تو دانشگاه.
‫ولی جایزه برد و حتی پرفروش شد.
‫عنوانش چیه؟ می‌خوام یه نسخه بخرم.
‫نمی‌تونی پیداش کنی. چاپش تموم شده.
‫من چند تا نسخه دارم.
‫یه وقت بیا استودیوی من.
‫- یه نسخه می‌دم بهت. ‫- ممنون.
‫می‌تونم عکس این کتابی که امضا ‫کردید رو تو اینستاگرام بذارم؟
‫ اگه این کارو بکنی خیلی خوشحال می‌شم .
‫من تو اینستاگرام دنبا‌ت می‌کنم. ‫همدیگه رو فالو کنیم؟
‫خیلی دوست دارم،
‫ولی اگه این کارو بکنیم، پیجتون ‫ممکنه کلی توجه و حاشیه جذب کنه.
‫اینطوریه؟
‫پس تو و هو جین همدیگه رو فالو نمی‌کنین؟
‫آقای جو هو جین منو فالو نکرده.
‫البته که کرده.
‫درسته؟
‫هو جین، تو اونو فالو داری، مگه نه؟
‫تو پیجت دیدمش.
‫آقای جو هو جین، شما منو فالو کردی؟
‫ما شرط‌بندی کردیم
‫تو ژاپن.
‫همون‌طور که قول دادم، فالو کردم.
‫دیدی؟
‫آهان.
‫هیچ ایده‌ای نداشتم.
‫صبر کن، تو نمی‌دونستی؟
‫من دنبال‌کننده‌های زیادی دارم، پس...
‫وای خدای من، جو هو جین!
‫تو فقط یکی از خیلی‌ها بودی!
‫ببین. متاسفم.
‫همون‌طور که اون روز قول دادیم، ‫منم باید فالوت کنم،
‫ولی یه کم...
‫لازم نیست. لطفاً نکن.
‫وقتی اولین بار پیشنهاد داد باید قبول می‌کردی.
‫اگه چاییتون تموم شده پاشید برید.
‫نه، هنوز چاییم تموم نشده.
‫موهی، با خیال راحت بخور.
‫آقای کیم، ساعت...
‫ساعت؟
‫چه زود گذشت ‫تقریباً وقت پخش سریالمه.
‫- از شوهرت طلاق بگیر. ‫- شما هم اونو نگاه می‌کنید، آقای کیم؟
‫خدای من، البته! عالیه. ‫همیشه اشکم درمیاد.
‫- دقیقاً. ‫- چرا با هم تلویزیون نگاه نکنیم؟
‫- ببینیم؟ ‫- ببینیم.
‫صبر کن. عینکم رو کجا گذاشتم؟
‫فکر کنم تو ماشینت جا گذاشتم.
‫به نظر دارید خوش می‌گذرونید، ‫ولی باید تموم کنید و برید خونه.
‫واقعا؟
‫خب، حالا که تا بیرون اومدم، می‌رم.
‫برو داخل. تنهاش نذار.
‫آقای کیم.
‫صندلیت رو خالی گذاشتی ‫تا ازش دوری کنی، مگه نه؟
‫اون خانم جوان رو سخت می‌فهمی؟
‫یه بار بهم گفتی هر آدمی ‫زبان خودش رو داره.
‫گفتم.
‫فکر نمی‌کنم ‫زبان اون رو خیلی خوب بفهمم.
‫بهش نزدیک شدم فکر کردم ‫علاقه‌منده، ولی منو رد کرد.
‫چون ردم کرد ازش دوری کردم
‫ولی حالا اینجاست و این‌طور رفتار می‌کنه.
‫دوباره به من علاقه‌منده، ‫یا از رد کردن من پشیمونه؟
‫واقعاً نمی‌تونم بفهمم.
‫نمی‌دونم برم تو چی بهش بگم.
‫حتماً ناامیدکننده‌ست ‫که نتونی زبانش رو بفهمی.
‫اما
‫راضی‌ای به نفهمیدن؟ ‫مگه تو مترجم نیستی؟
‫اگه زبانیه که بلد ‫نیستی، باید یاد بگیری.
‫واژگان، نحو،
‫و نقطه‌گذاری، همشون با زبانی ‫که تو صحبت می‌کنی فرق دارن.
‫دقیق نگاه کن ‫و تمام تلاشت رو بکن تا بفهمی.
‫هوا عالیه.
‫آهنگ هم قشنگ نیست؟
‫آقای جو هو جین.
‫من دارم می‌رم.
‫آقای کیم کجاست؟
‫اون رفت.
‫فرصت خداحافظی پیدا نکردم.
‫خیلی ممنون بابت شام. ‫خیلی خوشمزه بود.
‫من می‌رم.
‫یه ثانیه.
‫باید حرف بزنیم.
‫چرا اینقدر مضطربی؟
‫اون چیه؟
‫اون.
‫چی؟ این همون کتابیه که ‫آقای کیم بهم داد. چطور؟
‫مشکوک میزنی. بذار ببینم.
‫چی؟ این مال منه.
‫- معلومه داری یه چیزی رو پنهان می‌کنی. ‫- چی؟
‫- بذار ببینم. ‫- چی؟
‫اون اون‌ور چیه؟
‫وای.
‫باشه، من دزدیدمش. ‫چطور دیدیش، عقابی؟
‫من با نیت مطالعه، دقیق نگاه کردم
‫و یه دزد رو گیر انداختم.
‫تو واقعاً تو دیوونه‌کردن من...
‫استعداد داری
‫اگه قراره منو تحویل ندی، ‫می‌تونم کتابم رو پس بگیرم؟
‫خجالت می‌کشم و فقط می‌خوام برم.
‫این رو بهم می‌دی؟
‫از اول مال تو بوده.
‫ به عنوان هدیه برای تو خریدمش
‫فکر نمی‌کردم بتونم بهت بدمش، ‫ولی خودت اومدی اینجا دزدیدیش.
‫ممنون.
‫برای شام و هدیه...
‫منم باید جبران کنم
‫دفعه بعد یه غذای خوشمزه ‫می‌خرم و بهت یه هدیه می‌دم.
‫دفعه بعد؟
‫یونگ وو!
‫گفتی یونگ وو قراره اینجا ساکن بشه.
‫تو جشن خونه نویی،
‫من غذای خوب و هدیه میارم.
‫پس دفعه بعد می‌بینمت.
‫دفعه بعد؟
‫ اینو جا گذاشت.
‫اه. فقط جلدش رو آوردم.
‫احمقم؟
‫پاپاگو♥
‫جلد رو بردی، صفحه رو جا گذاشتی.
‫دفعه بعد اینو هم می‌دزدی؟
‫ چون عجله داشتم برم فراموش کردم
‫شاید باور نکنی،
‫ولی این بار عمداً جا نذاشتمش.
‫چقدر راه رفتی؟
‫تقریباً رسیدم خونه.
‫پس جلوی خونه‌ت منتظر باش، میارمش.
‫ببخشید؟ چی؟
‫الان؟
‫آره.
‫آدرست رو بفرست.
‫الان میام اونجا.
‫لازم نیست زحمت بکشی و بیای اینجا.
‫من تو ماشینم. پیاده شم؟
‫نه. اگه تو ماشینی، بیا.
‫دارم میام. منتظر باش.
‫موهی؟
‫عمو‌ت اومده.
‫پاپاگو♥
‫تماس شما برقرار نشد.
‫تماس به صندوق صوتی منتقل می‌شود ‫و پس از بوق هزینه محاسبه می‌شود.
‫تماس شما برقرار نشد.
‫تماس به صندوق صوتی منتقل می‌شود ‫و پس از بوق هزینه محاسبه می‌شود.
‫جو هو جین
‫بله هیونگ
‫چرا برنمیداری؟
‫اوه، اوضاع خیلی شلوغ بود ‫ نفهمیدم گوشیم خاموش شده.
‫زنگ زدی؟ ببخشید.
‫فکر می‌کنم مشکلی برای خانم چا ‫پیش اومده. گوشی رو برنمیداره.
‫موهی؟
‫الان سر عکاسیه.
‫- چی؟ ‫- داره آرایشش رو انجام می‌ده.
‫می‌خوای باهاش صحبت کنی؟
‫نه. تا وقتی حالش خوبه، اوکیه.
‫امروز یه مقاله منتشر شده.
‫موضوعش براش آزاردهندست، ‫شاید برای این جواب نداده.
‫ولی نگران نباش.
‫مثل همیشه ست.
‫واقعا؟
‫پاپاگو♥
‫می‌دونستم اوضاع با خانواده‌ات خوب نیست، ‫ولی اون مقاله غافلگیرم کرد.
‫خبرنگارا رفتن در خونه عموم .
‫چون تو خانواده اون ثبت شدم، فکر کردن اونا پدر مادرمن.
‫تاریخچه باشکوه خانواده ‫یک بازیگر زاده‌شده در ثروت
‫اما مقاله به نفعت بود. ‫ادعا می‌کنه ثروتمند به دنیا اومدی.
‫این روزها جسور و باشکوه بودن جواب می‌ده. ‫همه بیشتر دوستت دارن.
‫چا موهی محبوبه.
‫درسته؟
‫خوبه.
‫راستی، هو جین زنگ زد.
‫نگران بود که جواب تلفن ندادی.
‫قرار ملاقات داشتید؟
‫قرار بود...
‫ولی نمیبینمش.
‫ قرارو کنسل کردم.
‫واقعاً
‫یادت نیست چه اتفاقی برای مامان بابات افتاد؟
‫لبخند نزن!
‫ازت متنفرم.
‫اون منم.
‫اون عکس روز تولدم گرفته شده.
‫اون خونه منه.
‫گل‌هایی که من پرورش دادم
‫و جوجه‌هام.
‫پدرم بعد از یه مدت
‫با یه هدیه تولد برای من برگشت.
‫موهی!
‫- تولدت مبارک ‫- بابا!
‫- تولدت مبارک ‫- یه خرس عروسکی؟ عاشقشم!
‫- تولدت مبارک! ‫- خیلی نازه.
‫تو بهترینى، بابا!
‫بخور.
‫خیلی نازی.
‫مامان؟
‫حقته، دروغگو.
‫تو شیطان مکار!
‫دروغ گفتی و تظاهر کردی که چیزی یادت نیست،
‫و حالا می‌ترسی گیر بیفتی.
‫احساس نگرانی کردی، مگه نه؟
‫وقتی مردم شروع کردن به دوست داشتن ‫آدمی مثل تو.
‫باور نمی‌کنی، مگه نه؟
‫که همچنان دوستت خواهند داشت.
‫من فقط چون تو اینقدر حقیری ظاهر شدم.
‫همه‌چی رو به من بسپار. ‫آخرش همه دو را‌می رو دوست دارن.
‫خانم چا موهی، شروع کنیم؟
‫حتماً.
‫هنوز تماس نگرفته. ‫چیکار کنم؟
‫بهش زنگ بزن.
‫و یه قرار بذار.
‫فکر کردم برگردم، ‫ولی کنجکاوی‌م بیشتره.
‫بریم!
‫منم کنجکاوم.
‫درباره چی؟
‫چه اتفاقی بین تو و خانم ‫چا موهی تو هواپیما افتاد؟
‫من تو رو انتخاب می‌کنم.
‫چی کار می‌کنی؟
‫دارم فیلم دو را‌می رو نگاه می‌کنم ‫تا از موهی فیلم بگیرم.
‫ولی این... دومین باره ‫نگاه می‌کنم، و بازم ترسناکه.
‫طبیعیه. ‫اون زامبیه. زامبی قاتل.
‫آره، خیلی آدم می‌کشه.
‫ولی خود دو را‌می ‫فقط یه نفر رو می‌کشه.
‫مردی که دوستش داره.
‫آقای کیم؟
‫آقای کیم، شمایی؟
‫خانم؟
‫امروز روزی نیست که معمولاً
‫برای تمیزکاری میای.
‫چا موهی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اگه بهت گفتم صبر کن،
‫همون جایی که ‫گفتم بمون تا من بیام.
‫نمی‌دونم ‫امروز دنبال چه حال و هوایی هستی،
‫ولی دیگه باهات شوخی ندارم.
‫لطفاً برو.
‫حال و هوا؟ من از این چیزا خوشم میاد.
‫حال و هوای دیروز «دزد گدا» بود. ‫امروز چه جوری به نظر می‌رسم؟
‫حدس بزن.
‫حالت خوب نیست؟
‫می‌بینی؟ تو خیلی مهربونی.
‫مهربونی نبود.
‫نه، تو مهربونی. ‫به همین خاطره که اون دلتنگته.
‫«احساس می‌کردم اگه کسی ‫باهام مهربون باشه ممکنه بمیرم»
‫«احساس می‌کرد مهربونی منو میکشه»
‫ولی من نه.
‫من...
‫فقط می‌کشم.
‫و دقیقاً تو
‫کی هستی؟
‫حال و هوای امروز...
‫دو را‌ میه.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫ :::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::