‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫شفق‌های قطبی نوری هستن که وقتی زمین،
‫در حالی که هیچ‌وقت به خورشید نمی‌رسه،
‫ذرات ناچیز پلاسمای خورشید رو ‫با نیروی میدان مغناطیسیش به سمت خودش می‌کشه، به وجود میاد.
‫شاید این نور خیره‌کننده و مسحورکننده،
‫چیزی جز یه توهمِ زودگذر و غمگین نباشه،
‫که از دلِ اشتیاقِ زمین برای خورشید زاده شده،
‫و اون رو به این باور اشتباه می‌ندازه ‫که فقط با یه تماس کوچیک با خورشید،
‫اون دو تا به هم نزدیک شدن.
‫اون شب،
‫برای اولین بار توی زندگیم،
‫از ته دل آرزو کردم ‫که خیال واهی من به واقعیت تبدیل بشه.
‫ولی زمین هیچ‌وقت به خورشید نمی‌رسه،
‫و شفق‌های قطبی توی آسمون سئول دیده نمی‌شن.
‫آقای جو هوجین،
‫بیا برگردیم.
‫می‌تونیم بمونیم تا وقتی که کاملاً محو بشه.
‫نه، ممنون. ‫نمی‌خوام ناپدید شدنش رو ببینم.
‫طبق قولمون، با هم دیدیمش.
‫همین کافیه.
‫تموم شد. رفت.
‫فکر کنم بهت گفتم برو تو.
‫مگه اون تهدید به کشتنِ من ترسوندت؟
‫اولش یه کمی،
‫ولی الان اینجا منتظرم تا بفهمم ‫اصلاً چرا اون اتفاق افتاد.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫جوری رفتار کنی انگار چیزی نشنیدی.
‫همین؟
‫اما من افتضاحم توی دروغ گفتن.
‫فقط نمی‌خوام کسی بفهمه ‫که عروسی برگزار نمی‌شه.
‫خب، بالاخره همه به زودی می‌فهمن.
‫دلت می‌خواد دعوا کنیم؟
‫ببخشید، ولی تو با اون تهدید به مرگت شروع کردی.
‫تو از تهدید من نترسیدی. ‫داری با دست انداختن من حال می‌کنی.
‫من قدیماً ورزشکار بودم، ‫واسه همین عکس‌العمل سریعی دارم.
‫این گوشی هم که هنوز روشنه.
‫دوباره داره زنگ می‌زنه.
‫بیا بگیرش، ‫نکنه دوباره اشتباهی جواب بدم.
‫بهت خیانت کرد؟
‫انگار داره التماس می‌کنه که برگردی پیشش، ‫ولی نرو.
‫از خیانت دیگه راه برگشتی نیست.
‫واقعاً اینطوریه؟
‫اگه کسی خیانت کنه، دیگه راه برگشتی وجود نداره؟
‫جین‌سوک.
‫نمی‌تونم باهات ازدواج کنم.
‫من بهت خیانت کردم.
‫پس دیگه هیچ‌وقت بهم زنگ نزن.
‫همه چی بین ما تموم شده.
‫یعنی... تو بودی که خیانت کردی؟
‫می‌خوام همین الان شروع کنم.
‫به خیانت کردن.
‫گیر کرده، مگه نه؟
‫قبلاً هم برام پیش اومده،
‫توی هتل‌های قدیمیِ اروپا.
‫اگه همین‌طور بچرخونیش، قفل باز می‌شه.
‫حتماً خسته‌ای.
‫فیلم‌برداری امروز یه کم طول کشید.
‫من وقتی خسته‌ام، صورتم پف می‌کنه.
‫پس فیلم‌برداری امروز سخت بوده.
‫یکم.
‫هوا سرد بود، خبری از شفق نبود، ‫و فقط یه سکوتِ سنگین بینمون حاکم بود.
‫پس آتیش رو روشن کردیم ‫و چیز کباب کردیم.
‫سیب‌زمینی و مارشمالو کباب کردیم.
‫بس که همه‌ش رو خودم خوردم، هنوزم سیرم.
‫چرا همه‌ش رو تنهایی خوردی؟ ‫باز اون پسره سرسختی می‌کرد؟
‫نه.
‫هیرو مراقب رژیم غذاییشه، ‫چون سریع چاق می‌شه.
‫نانامی یه توضیح مختصری بهم داده بود.
‫آره.
‫اینم گفته بود که هیرو حساس شده،
‫چون به سرما حساسه، خشکی چشم داره ‫و کلی حساسیت‌های مختلف داره.
‫دو را می عالیه!
‫وقتی دست همدیگه رو گرفته بودیم، ‫دیدم دستاش یخ بود.
‫شاید گردش خونش ضعیفه.
‫دست همو... گرفتید؟
‫چرا این باز نمی‌شه؟
‫پس از الان می‌خوام حواسم به هیرو باشه.
‫برای همینه که امروز ‫همه مارشمالوها رو خودم خوردم.
‫یه لبخندی زد، فکر کنم ازم ممنون بود.
‫تازه دارم می‌فهمم چرا بهش ‫می‌گن شاهزاده رمانتیک.
‫وقتی لبخند می‌زنه خیلی بامزه می‌شه.
‫چرا این لعنتی باز نمی‌شه؟
‫- گیر کرده؟ ‫- بده به من.
‫وقتی هم می‌خنده، لپش گود می‌افته.
‫کجا؟
‫اگه از نزدیک نگاه کنی، دقیقاً همین‌جا.
‫چیزی که برای دیدنش باید دقیق نگاه کرد ‫رو هم می‌شه چالِ لپ حسابش کرد؟
‫چرا این باز نمی‌شه؟
‫نکنه کسی عمداً خرابش کرده؟
‫باز شد!
‫خدا رو شکر!
‫سرم خورد به...
‫- برو تو استراحت کن. ‫- ممنون.
‫در ضمن،
‫هیرو می‌گه غذای کره‌ای موردعلاقه‌اش ‫جاپچه با کلی قارچه.
‫می‌تونی طرز درست کردنش رو بهم یاد بدی؟
‫بلد نیست.
‫فکر می‌کردم آشپزیت خوب باشه.
‫تا حالا درستش نکردم.
‫- می‌رم توی یوتیوب نگاه می‌کنم. ‫- حتماً، برو سرچ کن.
‫برو تو استراحت کن. چیشد گفتی؟
‫قبلاً گفتی...
‫مارشمالوها. گفتی زیاد خوردی.
‫صورتت حسابی پف کرده.
‫پس می‌خوای با کی بهش خیانت کنی؟
‫هر پسر مجردی که بالای ۲۰ سال باشه، ‫مناسبه.
‫چطور مناسبه؟ ‫این که می‌تونه هر کسی باشه.
‫من دنبال کسی نیستم ‫که واقعاً عاشقش بشم.
‫پس اگه دنبال یه آدم خوب نیستی ‫که باهاش ادامه بدی،
‫اصلاً چرا باید خیانت کنی؟
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫جوری رفتار کنی انگار چیزی نشنیدی.
‫چون این راه باید بی‌بازگشت باشه.
‫اینطوری، دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم برگردم پیشش.
‫بازم نمی‌شه با هرکی این کارو کرد.
‫نه تنها خطرناکه، ‫بلکه خیلی هم وقیحانه است!
‫خب که چی؟ یعنی باید با یکی باشه که می‌شناسمش؟
‫که امن و محترمانه باشه؟
‫آشنا؟ مثلاً کی؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫منظورت هو جین نیست، مگه نه؟
‫هست؟
‫درسته که به نظر می‌رسه یه کم قاطی کردی، ‫ولی دیگه انقدرها هم احمق نیستی، هستی؟
‫با اون نمی‌شه.
‫شرایط لازم رو نداره.
‫چه شرایطی؟
‫بهت که گفتم، نباید کسی باشه که ‫ممکنه واقعاً عاشقش بشم.
‫که این یعنی،
‫نباید کسی باشه که یه زمانی دوسش داشتم.
‫یه زمانی بود،
‫که من از جو هو جین خوشم می‌اومد.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫چرا نمی‌ذارن بریم تو؟
‫فکر کردم گفتی انگلیسی بلدی.
‫اصلاً به درد نمی‌خوری!
‫دارم می‌گم، لهجه‌شون عجیبه، ‫هیچی از حرفاشون نمی‌فهمم.
‫حتی جی‌سون هم نفهمید.
‫هوجین الان داره تلفنی حرف می‌زنه، ‫زود می‌فهمیم قضیه چیه.
‫می‌گن ما به وزارت گردشگری خبر دادیم ‫که فردا فیلم‌برداری داریم.
‫فردا؟
‫این تهیه‌کننده کیم تا آخرش هم دردسره!
‫آدمِ مزخرف!
‫گفتن دفتر پارک همین‌جاست ‫و بهتره بریم مستقیماً با خودشون صحبت کنیم.
‫باید قبل از باز شدن پارک ‫و شلوغ شدنش فیلم‌برداری کنیم.
‫- بریم التماس کنیم؟ ‫- آره. آقای جو، لطفاً با ما بیاین.
‫برو به بازیگرا خبر بده.
‫می‌تونی به موهی بگی که فیلم‌برداری ‫حداقل نیم ساعت عقب افتاده؟
‫حتماً، می‌گم.
‫مرسی.
‫یه زمانی بود که من از جو هو جین خوشم می‌اومد.
‫اوضاع واقعاً پیچیده شده.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫دیروز داشت مثل یه زامبی جون می‌داد، ‫ولی انگار دوباره زنده شده.
‫باز داری عکس می‌گیری؟
‫نباید تنهایی تو جنگل پرسه بزنی.
‫می‌گن جنگل‌های کانادا خرس دارن.
‫خرس...
‫«خرس» رو چطوری می‌گن باز؟
‫فُو...
‫فُو باُو!
‫خرس!
‫اون چیه؟
‫همون خرسا دیگه!
‫خورده می‌شی!
‫آهان، خرس؟
‫آره، خرس. درست همینه.
‫این که اصلاً شبیه خرس نبود.
‫از اون گذشته، تو از خرسم خطرناک‌تری. ‫تو یه زامبی‌ای.
‫دستات واقعاً قرمز شده. ‫حتماً مشکل گردش خون داری.
‫یخ زدی، نه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫واقعاً باید همیشه ‫چند تا گرم‌کن همراهت باشه.
‫از مال من می‌خوای؟
‫بیا. گرمن.
‫من کلی از اینا به خودم چسبوندم، حالم خوبه.
‫اینم بخور.
‫این...
‫بدون قنده.
‫نه قند داره، نه چربی.
‫آبنبات؟
‫- این «آمه» است؟ ‫- آره، آمه.
‫پس توی ژاپنی به آبنبات می‌گن «آمه»؟
‫شاید زبان همدیگه رو نفهمیم،
‫اما چیزایی که گرم یا شیرین باشن، ‫قطعاً برای همه یکیه.
‫نانامی می‌گفت وقتی پیش منی، می‌درخشی.
‫حالا که تنهاییم، می‌تونم ‫خودم مطمئن شدم.
‫آدم می‌تونه این چیزا رو حس کنه، ‫حتی اگه زبان همدیگه رو نفهمه.
‫خب، اگه حرفی داری،
‫لطفاً به این بگو.
‫درخشش.
‫«درخشش»؟
‫چی می‌درخشه؟
‫پس این بوده که می‌درخشیده.
‫گوشواره‌هام؟ چشونه مگه؟
‫پسر، نزدیک بود.
‫فکر کن اگه ازش می‌پرسیدم ‫که دوسم داره یا نه.
‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫اصلاً ازت خوشم نمیاد!
‫پس واقعاً این اطراف خرس هست.
‫خرس! خورده می‌شی!
‫همه چی خوب پیش نمی‌ره؟
‫- آخیش، خیالم راحت شد! ‫- پسر، چقدر استرس داشت.
‫موهی، واقعاً ممنونم.
‫دو را می عالیه!
‫موهی، تو باید همین‌جا بمونی.
‫وقتی درها باز بشه، ‫همه‌مون با ماشین میایم بالا.
‫- بیا بریم، هو جین. ‫- باشه.
‫همین‌جا بمون.
‫قول داده بودی ژاپنی مقدماتی بهم یاد بدی.
‫هو جین، برنگرد پایین.
‫بمون همین‌جا پیش من.
‫هی، منم همین‌جا می‌مونم.
‫بسیار خب.
‫خب...
‫می‌خواستی بهت ژاپنی یاد بدم؟
‫نه، اون فقط برای این بود که...
‫خودت گفتی ازش می‌ترسی. ‫من داشتم ازت محافظت می‌کردم.
‫ممنون که هوامو داشتی،
‫ولی من اونقدر بهش فکر نمی‌کنم ‫که الان احساس معذب بودن کنم.
‫منو چی فرض کردی؟
‫یه نوجوونِ دلباخته که ‫داره واسه عشقِ یکطرفه‌اش غصه می‌خوره؟
‫پس اونقدرها هم بد نیست؟
‫نگران بودم شبا از بی‌قراری ‫تو تخت غلت بزنی.
‫صبر کن.
‫- نور آفتاب چشماتو نمی‌زنه؟ ‫- چرا.
‫الان چطور؟
‫مواظب باش.
‫از این طرف بیا.
‫کانادایی‌ها به نظر...
‫خیلی خون‌گرم و مهربون میان.
‫شاید به خاطر اینه که توی یه جای ساکت ‫با هوای تازه زندگی می‌کنن؟
‫پارک هنوز باز نشده.
‫همین که باز بشه، ‫حسابی شلوغ و پرسروصدا می‌شه.
‫تو هم قبلاً اینجا بودی؟
‫آره، بچگی با خانوادم، ‫وقتی توی آمریکا زندگی می‌کردیم.
‫اون طرف‌تر، یه آبشار کوچیک هست.
‫یه آبشار؟
‫دور نیست. حدود ۲۰ دقیقه پیاده‌رویه.
‫- می‌خوای بری ببینیش؟ بریم؟ ‫- آره.
‫مواظب باش.
‫چی شده؟
‫ببخشید. نمی‌تونم پیداش کنم. ‫لابد این طرفی نیست.
‫با این حس جهت‌یابیِ افتضاحی که داری، ‫معلومه که راه رو پیدا نمی‌کنی.
‫اگه همین‌طور پرسه بزنیم دیرمون می‌شه. ‫بیا برگردیم.
‫ممکن نیست بذارم تو جلودار باشی. ‫دنبال من بیا.
‫اما... راهش از این طرفه.
‫یا شاید هم از این طرف باشه.
‫عجب منظره‌ای.
‫حتماً یه جایی توی اون کوه ‫یه آبشار هست، مگه نه؟
‫حتماً...
‫یکیش اونجا بود.
‫خودشه؟
‫کجا؟
‫همون‌جا. آبشار رو نمی‌بینی؟
‫اوناهاش. دقیقاً همون‌جاست.
‫من که نمی‌بینم...
‫فقط بگو که می‌بینیش.
‫باشه، فرض می‌کنم می‌بینم.
‫پس این دریاچه نیست. یه آبشاره.
‫واو، عجب آبشاری.
‫اگه اصرار داری که هر آبی ‫که از بالا می‌ریزه آبشاره،
‫پس آب شیر هم یه جور آبشاره.
‫باشه، قبول. این یه آبشاره. آره.
‫هیچ‌کس توی دنیا به این نمی‌گه آبشار.
‫پس این یه آبشاریه...
‫که فقط من و تو ازش خبر داریم.
‫خیلی خب. فرض می‌کنیم آبشاره.
‫واو.
‫این آبشار خیلی باحال و خنکه.
‫دو را می مجبورم کرد.
‫اون مجبورم کرد تهدیدت کنم.
‫بهت گفته بودم حواست رو جمع کن.
‫چا مو...
‫ممنون بابت فیلم‌برداری فوق‌العاده توی کانادا!
‫- عالی. ‫- کارت درسته.
‫ولی حالا باید اینجا رو هدف بگیریم.
‫بوم! آره، مستقیم بزن تو هدف.
‫واو، آفرین، خیلی خوب زدی!
‫انگار نه انگار که همین الان داشت منو تهدید می‌کرد، ‫حالش حسابی خوبه.
‫همینه! حالا فهمیدی؟
‫زبون همدیگه رو نمی‌فهمن، ‫ولی دارن با هم نقشه می‌کشن؟
‫- «نیگیرو»؟ ‫- آره.
‫این یعنی چی؟
‫همه توجه کنن!
‫در این لحظه بحرانی،
‫دو جنگجوی زبده رو آوردم ‫تا انتقام تیم رو بگیرن.
‫بفرمایین!
‫بسیار خب، مسابقه رو ادامه می‌دیم!
‫بریم که لهشون کنیم!
‫کارت عالی بود!
‫اصلاً چطوری تونست این کار رو بکنه؟
‫فقط یه نفر دیگه مونده!
‫جو هو جین!
‫- برو دیگه. ‫- جو هو جین!
‫- تو می‌تونی! ‫- فقط همون یکی رو کنار بزن.
‫اگه دقیقاً وسط وایسه، ما بردیم.
‫از پسش برمیای.
‫- بریم! ‫- بریم برنده شیم!
‫اشکال نداره. خوب بازی کردیم.
‫طوری نیست.
‫عالی بودی.
‫اشکال نداره.
‫جو هو جین!
‫- جو هو جین! جو... ‫- جو هو جین!
‫جو هو جین!
‫ببخشید؟
‫همگی.
‫هیرو می‌گه به افتخار پیروزی تیم توی کرلینگ،
‫امشب همه مهمون اون هستین!
‫هیرو!
‫دمت گرم!
‫ممنون از همگی!
‫می‌گفت از باختن متنفره، ‫ولی به نظر نمیاد زیاد ناراحت باشه.
‫گفتی از باختن بدت میاد،
‫ولی به نظر نمی‌رسه ‫بخاطر باختن خیلی ناراحت باشی.
‫انقدر باحال بود ‫که اصلاً برام مهم نبود باختیم.
‫گفت که خیلی بهش خوش گذشت.
‫خسته نباشین، ممنون از زحماتون.
‫اولش از خانم چا موهی خوشت نمیومد،
‫ولی موقع فیلم‌برداری انگار نظرت عوض شد.
‫نه بابا.
‫الان از اون زامبی بیشتر بدم میاد.
‫بخاطرش، سوژه خنده شدم.
‫- جو هو جین! ‫- بس کن دیگه.
‫می‌تونم یه خواهش دیگه ازت بکنم؟
‫آقای جو، شما اصلاً قصد ازدواج دارین؟
‫ببخشید؟
‫ما داریم روی یه برنامه دوست‌یابی کار می‌کنیم،
‫و آقای جو، من واقعاً،
‫خیلی... خیلی دلم می‌خواد ‫شما یکی از شرکت‌کننده‌های غیر مشهور ما باشین.
‫فکر نکنم بتونم توی این مورد کمکتون کنم.
‫پس در نهایت جواب منفیه.
‫تازگی از تهیه‌کننده شین پرسیدم، ‫گفت شما قبول نمی‌کنین.
‫شنیدم خیلی وقته از یه نفر خوشتون میاد.
‫جی‌سون اینو بهم گفته بود. راسته؟
‫نیست...؟
‫ای وای.
‫باید یه زنگ به خونه بزنم.
‫یه لحظه عذر می‌خوام.
‫چرا من وارد حریم شخصی‌ش شدم...
‫تست میکروفون.
‫لطفاً همگی توجه کنین.
‫با وجود هوای سرد، ‫از همگی بابت تلاشتون توی این پروژه ممنونم.
‫من یه پروژه دیگه توی کره دارم،
‫واسه همین زودتر از بقیه برمی‌گردم.
‫به زودی همه‌تون رو توی ایتالیا می‌بینم. ‫باز هم متشکرم.
‫به این زودی داری برمی‌گردی؟
‫می‌تونی بیشتر بمونی. ‫ما فقط باید فردا ساعت ۸ راه بیفتیم.
‫نه، بهتره تمومش کنیم.
‫باشه. همین‌جا منتظر باش، من ماشین رو میارم.
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫چرا یهو فیلم من داره پخش می‌شه؟
‫هی!
‫غافلگیر شدی؟
‫منم.
‫چرا انقدر شوکه شدی؟
‫این چند وقت خیلی داشتی ‫با اون درباره‌ی من حرف می‌زدی.
‫هرچی. برو گمشو.
‫به لطف من بود که بوسیدیش. ‫حالا داری لوس بازی درمیاری؟
‫دنبالم بیا.
‫یه چیز باحال می‌خوام بهت نشون بدم.
‫آقای جو هو جین!
‫خب حالا،
‫می‌خوام چندتا سوال ازت بپرسم ‫که چا موهی دنبال جوابشونه.
‫می‌دونی که اون فردا اولین کسیه که می‌ره. ‫چرا بهش سر نزدی؟
‫اصلاً برات مهم نیست که داره می‌ره؟
‫اون بوسیدت،
‫بعد تو اصلاً هیچ واکنشی نشون نمی‌دی؟
‫یعنی واقعاً هیچ اهمیتی برات نداشت؟
‫گفتی حتی اگه کسی تهدیدت هم بکنه، ‫باز هم باهاش وارد رابطه نمی‌شی.
‫یعنی داری سر قولت می‌مونی؟
‫انقدر عاشق شین جی‌سون هستی؟
‫لطفاً تمومش کن. ‫این سوالا رو ازش نپرس.
‫یعنی واقعاً...
‫هیچ...
‫حس و علاقه‌ای...
‫به چا موهی...
‫نداری؟
‫خودت جواب اون سوال رو بده.
‫خودت از قبل جواب رو می‌دونی.
‫خودت می‌دونی که جواب از قبل مشخص شده،
‫پس چرا داری اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫چا موهی دختریه ‫که هیچ‌وقت نمی‌شه دوستش داشت.
‫این از خیلی وقت پیش معلوم بود.
‫مگه زود نخوابیده بودی؟
‫خوابم نبرد.
‫توی هواپیما می‌خوابم.
‫یونگ‌وو.
‫توی کره شفق قطبی وجود نداره، مگه نه؟
‫معلومه که نه. ‫اگه کسی ببینه خیلی عجیبه.
‫آره. خیلی عجیب می‌شد.
‫خانم چا موهی.
‫تا فرودگاه می‌رسونمت. میای؟
‫موهی!
‫آقای جو!
‫اینا اصلاً کجا میرن؟
‫کوری لینه.
‫یه خواننده کاناداییه.
‫یه ترانه‌سرا و خواننده خیلی مشهوره.
‫آهان.
‫پس خیلی معروفه.
‫حس می‌کنم قبلاً این آهنگ رو شنیدم.
‫خسته نیستی؟
‫حتماً دیشب تا دیروقت مشروب خوردی.
‫ننوشیدم.
‫منم زود برگشتم. گفتم شاید زود خوابیده باشی، ‫واسه همین مزاحمت نشدم.
‫اوه.
‫فهمیدم.
‫من...
‫خوب نخوابیدم.
‫خوابم نبرد چون به نظرم خیلی بی‌انصافی بود.
‫چطوری تونستی اونطوری تهدیدم کنی،
‫بعد جوری رفتار کنی که انگار هیچی نشده، ‫و بعدشم همون‌طوری بذاری بری؟
‫منظورت همون شلیکه؟
‫منظورم اینه که اون...
‫خب، آره.
‫فکر کنم به اندازه تیر خوردن شوکه‌کننده بود.
‫چطوری می‌شه به یکی شلیک کنی و بری؟
‫تو که می‌دونی جهت‌یابی‌م افتضاحه، ‫با این حال منو بی‌پناه و تنها ول کردی.
‫اون روز،
‫بهت گفتم که دو را می مجبورم کرد،
‫ولی چون نمی‌تونستم قضیه رو رفع و رجوع کنم، ‫ازت دوری کردم.
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫تو از اونایی هستی که یهو یه کاری می‌کنی،
‫بعداً می‌شینی به عواقبش فکر می‌کنی.
‫یا وانمود می‌کنی که اصلاً چیزی نگفتی، ‫یا کلاً بحث رو عوض می‌کنی و فرار می‌کنی.
‫اومدم اینجا که جلوت رو بگیرم، ‫نکنه دوباره بخوای همون کار رو بکنی.
‫بخاطر این بود که به نظر نمی‌رسید ‫حتی یه ذره هم کنجکاو باشی.
‫منم یه ذره هم نخوابیدم.
‫این بار فرار نکن.
‫چون دارم خیلی جدی بهش فکر می‌کنم.
‫من... از اون آدمایی‌ام که قبل از حرف زدن،
‫باید فکرام رو جمع‌وجور کنم، ‫مخصوصاً اگه موضوع مهم باشه.
‫واسه همین می‌خوام کاری رو بکنم ‫که قسم خورده بودم هیچ‌وقت نکنم.
‫می‌خوام با جی‌سون حرف بزنم.
‫نمی‌خوام فکر کنی من آدمِ ترحم‌برانگیزی‌ام.
‫منم خیلی عذاب کشیدم...
‫چون این بار...
‫نمی‌خواستم وانمود کنم ‫که اصلاً اون حرفا رو نزدم...
‫یا اینکه فقط فرار کنم.
‫توی راه فرودگاه یه چرتی بزن.
‫گفتی که اصلاً نخوابیدی.
‫نمی‌خوام.
‫این آقای کوری لین واقعاً خواننده فوق‌العاده‌ایه.
‫آقای جو هو جین، ‫شما با پرواز شب می‌رین، درسته؟
‫تا اون موقع چیکار می‌کنین؟ می‌رین گردش؟
‫خانم چو داره تیمِ کرلینگ رو واسه ناهار مهمون می‌کنه.
‫آره دیگه، شاهزاده‌ی زمین کرلینگ.
‫بعد از ناهار چیکار می‌کنی؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫ولی...
‫هر وقت تصمیم گرفتم بهت زنگ می‌زنم.
‫هرچند تا اون موقع تو توی هواپیمایی.
‫پس وقتی نشستی بهت زنگ می‌زنم و می‌گم.
‫باشه.
‫حتماً بهم زنگ بزن.
‫هوا چقدر عالیه.
‫آهنگ هم خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫اومدی؟
‫موهی، چیکار می‌کنی؟
‫دارم آهنگ گوش می‌دم.
‫همون آهنگی که من و آقای جو موقع اومدن گوش دادیم.
‫مالِ خواننده‌ایه که اون دوسش داره، ‫می‌گفت متنش هم خیلی عالیه.
‫موهی.
‫نمی‌خوام درباره‌ی خواننده بدونم.
‫یونگ‌وو.
‫می‌خوام با جی‌سون حرف بزنم.
‫نگران نباش. می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫عروسی بهم خورده.
‫تهیه‌کننده شین از نامزدش جدا شده.
‫من اونجا بودم ‫وقتی پشت تلفن بهش گفت.
‫واقعاً؟
‫به نظر نمی‌رسید آقای جو هو جین خبری داشته باشه.
‫به زودی می‌فهمه.
‫می‌خوام با جی‌سون حرف بزنم.
‫وقتی کسی که دوسش داری مجرد می‌شه، ‫دل کندن ازش سخت‌تر می‌شه.
‫هوجین اونقدر دوستت داره ‫که این چیزا براش مهم نباشه؟
‫واقعاً دوستت داره؟
‫اگه این‌طوریه، ‫من الکی نگران بودم.
‫اون از اون آدمایی نیست که ‫بعد از اینکه بهت گفت نه، نظرش عوض بشه،
‫پس جای نگرانی نیست.
‫بهتره برم.
‫راستش، خیلی می‌ترسیدم که بپرسم.
‫بهتره قبل از اینکه با هم حرف بزنن، ببینمش.
‫صبر کن موهی!
‫حتی وقتی گوش می‌دم، اصلاً نمی‌فهمم ‫این آهنگ چی می‌گه،
‫پس دفعه‌ی بعد متنش رو برام ترجمه کن.
‫اونم وقتی داریم با هم گوش می‌دیم.
‫اینجایی.
‫اومدی آهنگ بخری؟
‫آره.
‫داشتم به خریدن چندتا کتاب فکر می‌کردم.
‫می‌تونی چندتا کتاب بهم پیشنهاد بدی ‫که توی هواپیما بخونم؟
‫جی‌سون.
‫راستش امیدوار بودم بعد از ناهار ‫باهات حرف بزنم.
‫خوشحالم که دیدمت. باید با هم حرف بزنیم.
‫آره.
‫باید حرف بزنیم.
‫بزنیم.
‫این خوب به نظر می‌رسه.
‫مهمونِ منید،
‫پس هر چیز گرونی
‫ممنوعه.
‫ول کن دیگه خانم چو.
‫- می‌شه این استیک رو بخوریم؟ ‫- همون نودل سفارش بده.
‫موهی؟ اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫از پروازت جا موندی؟
‫با آقای جو اومدی اینجا، درسته؟
‫کجاست؟
‫اینجا نیست. گفت یه سری به کتاب‌فروشی می‌زنه.
‫پس نمی‌دونستی عروسی بهم خورده؟
‫جین‌سوک بهت زنگ نزد؟
‫فکر کردم فقط تظاهر می‌کنی که نمی‌دونی.
‫به نظرم هم این سکوت عجیب بود.
‫هروقت شما دوتا بحثتون می‌شه، اون به من زنگ می‌زنه.
‫فکر کردم این‌بار بحثتون اونقدر جدی بوده ‫که حتی زنگ هم نزده.
‫می‌دونم هروقت به مشکل می‌خوردیم، ‫جین‌سوک کلی برات دردسر درست می‌کرد.
‫فکر کنم منم خیلی بهت تکیه کرده بودم.
‫این‌بار نگرانِ آشتی دادنِ ما نباش.
‫حتی بهتره اگه فقط تظاهر کنی ‫که نمی‌دونی چه خبره.
‫می‌خواستی درمورد همین حرف بزنی، درسته؟
‫- بیا برای ناهار بریم پیش بقیه. ‫- جی‌سون.
‫عجب فیلم عاشقانه فوق‌العاده‌ای. ‫یه پایان خوش بی‌نقص.
‫پس من چی؟
‫تو... خب... فقط یه نقشِ مکملی که ‫یه مدتی سر راهشون بودی؟
‫یا شایدم نقش منفی، چون تهدیدش کردی.
‫پس شفق چی؟ اون آبشار چی؟
‫اون آهنگی که با هم گوش دادیم؟
‫البته، از این صحنه‌ها هم بود، ‫ولی خب داستان این‌طوری تموم شد،
‫پس فقط پاکشون کن و بگذر. ‫وگرنه فقط غم‌انگیز و رقت‌بار می‌شه.
‫اگه بین اون دوتا بمونی،
‫اون پایانی که از قبل می‌دونی، ‫مدام توی ذهنت تکرار می‌شه.
‫دیدنشون غم‌انگیز نیست؟ ‫دردناک نیست؟ زجرآور نیست؟
‫پس فقط وانمود کن هیچی ندیدی، ‫هیچی نمی‌دونی و هیچی هم نبوده.
‫توی این کار مهارت داری.
‫درست مثل اون موقع.
‫همینه. همون کاری رو بکن که اون موقع کردی.
‫جوری رفتار کن که انگار هیچی ندیدی، ‫هیچی نمی‌دونی و هیچی هم نبوده.
‫فرار کن!
‫گفتم که خوبم.
‫چی شده؟
‫تو برو.
‫جو هوجین!
‫حتماً دیوانه شده بودم.
‫خانم چا موهی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫تو الان باید توی هواپیما باشی.
‫با یه پرواز دیگه می‌رم.
‫- نگران من نباش و برو. ‫- یونگ‌وو کجاست؟
‫توی فرودگاهه. باید زودتر برم اونجا.
‫خانم چا موهی، صبر کن.
‫بیا بریم اینو بشوریم، بعد حرف می‌زنیم.
‫شنیدم تهیه‌کننده شین دیگه ازدواج نمی‌کنه.
‫شنیدی، نه؟ پیش اون بودی.
‫آره، شنیدم.
‫چه خوب.
‫ببخشید؟
‫حالا دیگه لازم نیست برای فرار از اون، ‫بذاری بری یا به یکی پناه ببری.
‫امیدوارم این‌بار همه‌چی درست پیش بره.
‫از پروازت جا موندی و اومدی اینجا ‫که فقط همین رو بهم بگی؟
‫من باید برگردم فرودگاه. تو هم برو پیش اون. منتظرته.
‫می‌دونم وقتی دست‌پاچه می‌شی، ‫یهو یه چیزی می‌پرونی.
‫بسه دیگه... به جای فرار کردن، ‫چیزی که تهِ دلته رو بگو.
‫همینه. همون کاری رو بکن که اون موقع کردی.
‫جوری رفتار کن که انگار هیچی ندیدی، ‫هیچی نمی‌دونی و هیچی هم نبوده.
‫فرار کن!
‫تو...
‫خیلی از من خوشت نمیاد.
‫برا همینم این همه راه رو اومدم.
‫به غرورم برخورد. حتی عصبانی‌م کرد.
‫هر جوری هم شده بود میخواستم از من خوشت بیاد
‫ولی فکر نمی‌کردم بعد از اینکه فهمیدی ‫عروسی اون بهم خورده، بشه کاری کرد.
‫برا همین از پروازم گذشتم و با عجله اومدم اینجا ‫تا قبل از اینکه باخبر بشی، ببینمت.
‫تو...
‫حداقل یه ذره با تهدید من نگران نشدی؟
‫اما...
‫خیلی دیر شد.
‫بهت گفتم که دو رامی مثل یه هیتره ‫و پشت سرت حرف زده.
‫مدام بهم طعنه می‌زد.
‫که هیچ‌وقت درست نمی‌شه. ‫تو هیچ‌وقت عاشقم نمی‌شی.
‫برا همین...
‫می‌خوام این حقیقت رو که از من خوشت نمیاد ‫قبول کنم و بیخیال بشم.
‫اگه ادامه بدم...
‫خیلی احمق به نظر می‌رسم.
‫حتی الانم اگه ادامه بدم...
‫خیلی احساس گناه می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫متأسفم اگه باعث شدم احساس حماقت کنی.
‫بیا همین‌جا تمومش کنیم.
‫من تکلیف افکارم رو روشن کردم ‫و با جی‌سون هم اتمام حجت کردم،
‫پس نیازی نیست احساس گناه کنی.
‫حرفاتون خوب پیش رفت؟
‫اصلاً چرا باید بهت بگم،
‫با این وضعیتی که الان داریم؟
‫دیدن اینکه چطور احساساتت رو رو می‌کنی، ‫گریه می‌کنی، می‌خندی، تغییر می‌کنی،
‫هم گیجم می‌کرد و هم برام جذاب بود.
‫کارم به جایی کشید که نگرانت می‌شدم، ‫دلم می‌خواست با خواسته‌هات همراه بشم...
‫و می‌خواستم هوات رو داشته باشم.
‫اما الان که فکرش رو می‌کنم،
‫فقط تحت تأثیر احساسات تو قرار گرفته بودم.
‫بهتره همین‌جا تمومش کنیم.
‫این
‫دقیقاً همون موقعیتیه که روز خداحافظیمون ‫توی چهارراه داشتیم.
‫تو اون طرف ریل قطار ایستاده بودی...
‫و من بهت گفتم برو دنبالش.
‫درست مثل همون روز...
‫خداحافظ، آقای جو هوجین.
‫سعی نکن این رو جوری جلوه بدی ‫که انگار هیچی نبوده.
‫خیلی بهم برخورده.
‫داشتم آماده می‌شدم که از خیابون رد بشم
‫و برم سمت کسی که دوستش دارم.
‫مطمئنی دو رامی اشتباه می‌کرد ‫و تو برنده شدی؟
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫آخه گفته بودم که هوات رو دارم.
‫فکر کردم دارم دیوونه می‌شم.
‫تونستم یه پرواز با توقف توی ژاپن بگیرم، ‫پس باید...
‫موهی.
‫من...
‫همه‌چی رو خراب کردم.
‫هوجین باز دوباره ردت کرد؟
‫بیا اینجا.
‫اصلاً فکر کرده کیه؟
‫اونقدرا هم که فکر می‌کنی خوب نیست.
‫دلیلی که بین شما دوتا واسطه میشدم
‫نه به خاطر این بود که جین‌سوک اذیتم می‌کرد
‫و نه به خاطر اینکه تو بهم تکیه کرده بودی.
‫تا وقتی رابطه‌ی شما پابرجا بود،
‫می‌تونستم مطمئن باشم ‫که دنیای من امن و آرومه.
‫اما یه نفر شروع کرد به لرزوندن دنیای من.
‫سعی کردم پسش بزنم، چون می‌ترسیدم دنیایی که ‫ازش محافظت کرده بودم خرد و خاکشیر بشه،
‫اما از بین ترک‌هایی که اون ایجاد کرد، ‫نور به داخل تابید.
‫خوبی؟
‫از چند دقیقه پیش تا حالا تکون نخوردی.
‫حالت خوب نیست؟
‫دو هفته بعد، کره
‫همون‌طور که خواستی، به تیم تولید ‫نگفتم که توی کره‌ای.
‫در مورد خانم چا موهی،
‫ایشون قراره توی کنسرتی شرکت کنن ‫که اسپانسرش یه تبلیغ‌کننده‌ست.
‫می‌دونم ازم نخواسته بودی،
‫ولی گفتم محض احتیاط برنامه‌اش رو چک کنم.
‫کنسرت؟
‫با خیال راحت پا شده رفته کنسرت؟
‫اونم بعد از بلایی که سر من آورد؟
‫خانمی که کنارمه بازیگره؟
‫بله؟
‫بله، ایشون بازیگر هستن.
‫آقای کیم، نمی‌دونم اسمشون رو شنیدید یا نه.
‫ایشون دو رامی هستن، همون...
‫چا مو هی؟
‫بله، اسمشون همین بود.
‫صبر کنید، شما اسمشون رو می‌دونید؟
‫- معلومه که چا موهی رو می‌شناسم. ‫- اوه، واقعاً؟
‫فکر کنم کنسرت امروز
‫خیلی جالب بشه.
‫سلام.
‫«سلام.»
‫«من روبرتو وانچینی، سفیر ایتالیا در کره هستم.»
‫«ممنونم که در این کنسرت به میزبانی سفارت ایتالیا،
‫به مناسبت بزرگداشت صد و چهلمین سالگرد ‫روابط دیپلماتیک کره و ایتالیا شرکت کردید.»
‫«امیدوارم سفر موسیقایی امشب به ایتالیا،
‫به خاطره‌ای زیبا و دلپذیر برای شما تبدیل بشه.»
‫«سپاسگزارم.»
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::