‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫خیلی دلم میخواست اینو امتحان کنم.
‫واقعاً؟
‫قسم میخورم خوشمزه‌ست. ‫"خوشمزه" و به ژاپنی چی میشد؟
‫- اویشی. ‫- اویشی؟ اویشی!
‫خوشمزه‌ست، مگه نه؟
‫گفتم که.
‫هیرو، زود باش دیگه!
‫چا مو هی داره عالی کار میکنه.
‫با این که اون کلی غر میزنه، اون داره سعی میکنه خوبی‌هاش رو ببینه.
‫راست میگی.
‫به هر حرفی که هیرو میزنه میخنده.
‫هیچ کدوم از حرف‌هاش به نظرم خنده‌دار نیست.
‫اگه این بازی برای دوربین‌ها باشه، پس چا مو هی یه بازیگر نابغه‌ست.
‫هات داگ اونقدر خوب بود؟
‫بیشتر از پنج ساله باهات کار می‌کنم،
‫اما امروز اولین باره میبینم یه غذای بی‌ارزش رو تا ته میخوری.
‫می‌دونم دیگه!
‫همه اون کوه کالری رو یک نفس خوردم.
‫فقط داشتم از "خوشمزه" گفتنش تقلید می‌کردم، ولی آخرش کلش رو تموم کردم.
‫اگه از غذا لذت ببری، کالری‌ها به حساب نمیان.
‫فقط اینجوری بهش نگاه کن.
‫اون زن یه کم عجیبه. همیشه داره لبخند میزنه.
‫حتی وقتی سرد و بی‌تفاوت رفتار می‌کنم، بازم لبخند میزنه.
‫خدا میدونه چی اونقدر بامزه‌ست.
‫و بعدم چیزایی مثل اینو بهم میده.
‫حتماً یه فکری توی سرشه.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫به نظر میرسید واقعاً داره لذت میبره.
‫واقعاً از خودش لذت میبرده؟
‫- با من؟ ‫- بله
‫به نظر میومد داره با پسری که دوست داره قرار میذاره.
‫در چنین لحظاتی،
‫یه چیز متفاوتی توی لبخند یه زن هست.
‫فکر کنم بشه گفت میدرخشه.
‫می‌درخشیده؟
‫به خاطر من؟
‫شبدر چهاربرگ؟
‫پاهاش خواب نمیره؟
‫آره، یکی پیدا کرده.
‫چه خوشحاله.
‫خب امروز چطور بود؟
‫به نظر میومد توی قرار خوش‌حال بودی.
‫خیلی بهم خوش گذشت.
‫غذای خوشمزه خوردیم و چندتا عکس مسخره گرفتیم.
‫لحظه موردعلاقم تماشای غروب توی تپه بود.
‫داره حسابی سرد میشه.
‫سردت نیست؟
‫من توی تحمل سرما و گرما کارم خوبه.
‫الان اصلاً سردم نیست.
‫من هیچوقت غروب رو واقعاً دوست ‫نداشتم چون یه جورایی حالم رو میگرفت
‫اما امروز دوستش دارم. قشنگه.
‫امروز چه فرقی داره؟
‫فکر کنم تنها بودن منو تنها میکرد.
‫شاید الان دوستش دارم چون باهمیم.
‫از بین همه غروب‌هایی که دیدم،
‫فکر میکنم امروز از همه قشنگ‌تره.
‫پس فکر کنم این لحظه رو تا ابد به خاطر میاری.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫از این به بعد،
‫تهیه‌کننده پارک به جای تهیه‌کننده ‫کیم مصاحبه‌هامون رو انجام میده؟
‫تهیه‌کننده کیم اینجا نیست.
‫با پرواز به کره برگشته.
‫چی؟
‫به خاطر یه مسئله خانوادگی فوری برگشته.
‫مسئله ی جدی‌ای هست؟
‫نه اصلاً.
‫شخصیه، پس وارد جزئیات نمیشم، اما چیز نگران‌کننده‌ای نیست.
‫اما بقیه گروه خبر ندارن.
‫دارن عجله میکنن یه تهیه‌کننده جدید پیدا کنن و بفرستن،
‫پس بیا تا وقتی اونا بیان بین خودمون بمونه.
‫پس ما فیلمبرداری نمی‌کنیم تا تهیه‌کننده جدید بیاد؟
‫آره، فیلمبرداری فردا لغو شده.
‫صبر کن، پس اون برنامه دیدن شفق قطبی چی؟
‫اونم لغو نمیشه، مگه نه؟
‫شفق قطبی نقطه اوج فیلمبرداری ‫مون در کاناداست، پس قطعاً نه!
‫درسته؟ ما اومدیم اینجا که شفق رو ببینیم.
‫حتماً!
‫هیچ تضمینی نیست که ببینیمشون.
‫در این موقع از سال، احتمالش حدود ۶۰٪ هست.
‫با لغو شدن فردا، فیلمبرداری شفق قطبی فقط یه روزه،
‫پس شانس ما نصف شده.
‫اگه خوش‌شانس باشیم یه ذره از دور چشممون بهشون میافته.
‫یه ذره؟
‫نه بیخیال. شانس باهامونه.
‫ما شفق رو میبینیم. بیا دیگه.
‫- چی؟ ‫- حرف زدی؟
‫حالا چی؟
‫من میگم ۳۰٪ هم بد نیست.
‫در مورد شفق قطبی، یا میبینی یا نمیبینی.
‫بهتره فقط بسپاریمش به سرنوشت.
‫اما اون گفت به زحمت ممکنه. من ‫واقعاً دلم میخواست باهم ببینیمشون.
‫خوب استراحت کن، فردا فیلمبرداری نداریم.
‫چی داری میگی؟
‫از اونجایی که فردا فیلمبرداری نداریم، باید خوش بگذرونیم.
‫برام از اون سوجو و رامن بیار.
‫چرا سوجو با نودل؟ اتاق من کلی غذای خوب داره.
‫بیا. بریم اتاق من.
‫اما نوشیدن تو اون اتاق…
‫چرا که نه؟
‫صبر کن! بذار یه چیز راحت‌تر بپوشم.
‫فقط دارم میرم اونور سوجو بنوشم.
‫مثل این نیست که دارم میرم دو.
‫به نظرت این آدما میخوان برن کلاب؟
‫چرا من هیچی برای پوشیدن ندارم؟
‫بیا داخل.
‫سوجو توی یخچاله.
‫باشه.
‫چرا از آقای جو هو جین نمی‌خوای بیاد بهمون ملحق بشه؟
‫توی اتاقشه؟
‫آقای جو اینجا نیست.
‫نیست؟
‫رفت به یه کتابفروشی که مدتها بود میخواست بره ببینه.
‫من رو شگفت‌زده میکنه که اون همه اون کتاب‌ها رو خونده،
‫و حیرت‌زده‌م میکنه که رفته بیرون بیشتر بخره.
‫آقای جو هو جین اینطوریه.
‫حتی بروشورهای توریستی به زبان‌های مختلف رو میخونه.
‫هشت پا رو چطور درست کنم؟
‫متوسطِ کم‌برشته.
‫کیم یونگ هوان
‫تبریک میگم.
‫به نظر میاد کتابت اینجا توی کانادا هم پرفروشه.
‫حدس میزنم پولدار میشی.
‫شنیدم این توی کانادا یه چیز واجبه.
‫خیلی دلم میخواست این هات داگ‌ها رو امتحان کنم.
‫واقعاً خوبه.
‫پس بیناییش اونقدرها هم بد نیست.
‫این یکی به کره ایه.
‫تو کتاب جالبی هستی؟
‫برگشتین، آقای جو هو جین.
‫بله.
‫من با یونگ وو نوشیدم چون فردا فیلمبرداری نداریم.
‫بعدم بساطمونو تمیز کردیم.
‫وقتی مسته مثل چراغ خاموش میشه میوفته.
‫بذارید همونجور باشه.
‫خب پس،
‫من میرم
‫به اتاقم.
‫شب بخیر.
‫اون قطعاً عینک خودم بود.
‫چرا اینقدر خیره بهم نگاه میکرد؟
‫داشتم میرفتم ناراحت شد؟
‫پس چرا ازم نخواست بمونم و با هم بنوشیم؟
‫واقعاً که.
‫- خانم چا؟ ‫ - ای خنگ
‫بله؟
‫موبایلت رو جا گذاشتی.
‫آهان، ممنون.
‫و لطفاً عینک من رو بده.
‫وای ببخشید.
‫انقدر غرق اون کتاب شدم که با عینک رفتم.
‫قرضشون گرفتم چون چشمام ضعیفه.
‫نمره‌شون دقیقاً درسته. اصلاً نفهمیدم که رو چشمه.
‫اینها فقط عینک محافظتن.
‫فهمیدم. پس تو بینایی خوبی داری.
‫یه ذره کج شده.
‫اگه دوست داشتی، میتونم اون کتاب رو بهت قرض بدم.
‫فکر کنم
‫کمتر خجالت‌آور باشه که بگم قرض میگیرمش، درسته؟
‫حتماً، بهم قرضش بده.
‫اینجا صبر کن. برات میارم.
‫کارت کلیدم.
‫فکر نکنم با خودم آورده باشمش.
‫مسئول کلیدا اینجا نیست.
‫یونگ وو هم بیدار نمیشه. همیشه اینطوری بوده.
‫من یه راهی برای داخل شدن پیدا میکنم. تو برو بخواب.
‫تو میخوای بیرون بمونی؟
‫اونورتر توی راهرو یه نیمکت هست.
‫اون پسر. مطمئنم اگه یه دو ساعتی صبر کنم بیدار میشه.
‫باشه، منم به زنگ زدن بهش ادامه میدم.
‫کلیدم.
‫منم مال خودم رو توی اتاق جا گذاشتم.
‫حتی شوخیشم نکن. خنده‌دار نیست.
‫جدی میگم.
‫تو میخوای اینجا بمونی؟ سردت نمیشه؟
‫من مشکلی ندارم.
‫تو برو اتاق خانم چو.
‫پس من میرم.
‫فکر کنم منم بهتره همینجا بمونم.
‫یونگ وو تا دو ساعت دیگه بیدار میشه، و ‫من خجالت می‌کشم خانم چو رو بیدار کنم.
‫راستش، من اون رمان رو نمیخوندم.
‫درباره چیه؟
‫یه رمان معماییه، و شنیدم قراره فیلمش ساخته شه.
‫به نظر میاد خیلی باحال باشه!
‫آره، خیلی خوبه.
‫یه قتلی اتفاق افتاده، اما معلوم میشه قاتلی وجود نداره.
‫چرا آخر داستان لو میدی؟ این بی‌ادبیه.
‫میخونیش؟
‫ادامه بده.
‫توی یه روستای آروم و بدون جرم میگذره.
‫یه مرد جوان معمولی یه جرم کوچیک مرتکب میشه،
‫که باعث میشه همه مردم روستا طردش کنن.
‫یه روز، توسط بیوه‌زنی که همسایه‌شه کتک میخوره و میمیره.
‫اونا باید انگیزش رو کشف کنن، پس تک‌تک روستایی‌ها رو بررسی میکنن…
‫ناگهان!
‫- بعد… ‫- نترسیدم
‫واقعاً؟ پس فقط تظاهر کردی که ترسیدی؟
‫- داری دروغ میگی. ‫- قسم میخورم
‫شرط میبندم از خودت درآوردی.
‫بیدار شدی.
‫حتماً چُرت زدم.
‫یونگ وو چی؟ بیداره؟
‫به اتاقت سر زدی؟
‫هنوز نه.
‫من میرم سعی کنم بیدارش کنم.
‫با هم بریم بازار؟
‫فکر کردم برم. دوست داری با من بیای؟
‫آره. بیا باهم بریم.
‫آقای جو، هویج.
‫خانم!
‫نباید از زیر نردبون رد شدی، بد شانسی میاره
‫ممکنه اتفاق بدی بیوفته
‫ببخشید
‫اون خانمه چی گفت؟
‫در غرب، راه رفتن زیر نردبون درست نیست.
‫معتقدن بدشانسی میاره.
‫واقعاً؟ من خبر نداشتم. حالا چیکار کنم؟
‫شاید باید یه کم نمک بپاشم. ‫من به این چیزا اعتقاد دارم.
‫آره، فکرشو میکردم. دیدم داشتی ‫دنبال شبدر چهاربرگ میگشتی.
‫دیدی؟
‫دارم جمعشون میکنم تا بتونم شفق قطبی رو ببینم.
‫میگن آدم نیاز به شانس داره تا بتونه ببینتشون.
‫ شبدر چهاربرگ برای شانسه، ‫و من به هفت تا نیاز دارم.
‫هدفم پیدا کردن هفت تاست.
‫اما تا حالا فقط پنج تا پیدا کردم.
‫اگه نتونم هفت تا پیدا کنم، شاید نتونیم ببینیمشون.
‫خیلی خب، پس اگه نتونیم شفق ‫قطبی رو ببینیم، تقصیر توئه.
‫واقعاً لازمه انقدر بی‌رحم باشی؟
‫چرا؟ داشتی خودت رو سرزنش میکردی، ‫برای همه چیز خودت رو مقصر میدونی.
‫من فقط تایید کردم.
‫در چنین لحظاتی، باید همدردی کنی، نه تایید.
‫ با گفتنِ "نه، چرا باید تقصیر تو باشه؟" دلداریم بده
‫یا بگو، "مطمئنم دو تا رو پیدا میکنی."
‫یه کم حرف تشویق‌آمیز.
‫شفق قطبی وقتی اتفاق میوفته که
‫ذرات باردار از فضا با جو زمین برخورد میکنن
‫و آسمون رو روشن میکنن.
‫اصلاً ربطی به شبدر چهاربرگ نداره.
‫این منم که دارم دلداریت میدم.
‫و اینکه
‫ برای پیدا کردن دو تا دیگه موفق باشی
‫اینم یه کم تشویق.
‫فهمیدم. تو به این چیزا اعتقاد نداری، مگه نه؟
‫حدس میزدم.
‫دقیق بخوام بگم،
‫من انرژی‌م رو با نگرانی برای چیزی ‫که ممکنه اتفاق بیافته هدر نمیدم.
‫طبیعیه که وقتی ممکنه چیزی درست پیش نره آدم احساس نگرانی کنه.
‫اما بازم
‫با یه ذره امیدواری که شاید بشه، شروع میکنی .
‫وقتی کاری رو شروع میکنی ‫اینطوری فکر نمیکنی آقای جو؟
‫منظورم اینه که…
‫من میخوام همه هفت تا رو پیدا کنم و شفق قطبی رو بهت نشون بدم،
‫پس ایمان داشته باش و منتظرش باش.
‫حتماً، منتظرش میمونم.
‫کیم یونگ هوان
‫جدی میگی؟ اگه الکی میگی، ناراحت میشم.
‫این ددلاین داره منو میکشه.
‫برام یه عکس یا چیزی بفرست.
‫به همین خاطره که باید زودتر شروع میکرد به نوشتن.
‫چیه؟
‫معلوم شد، حتی یه غول ادبی که چشم به جایزه نوبل ادبیات دوخته،
‫نیاز به یه کم دلداری و تشویق داره.
‫پنج دقیقه، هان؟
‫با وسایلت برو سمت ماشین . منم میام.
‫گفت زود میاد.
‫چرا نمیاد؟
‫بله، الو؟
‫گم شده بودم، اما الان میدونم کجام.
‫دو بلوک دیگه و…
‫دوباره گم شدی؟
‫میری بیرون و جهت ها رو هم تشخیص نمیدی.
‫بعضی وقت‌ها یه کم سربه هوا میشی.
‫خب، با توجه به وضعیتی که الان ‫توش هستم، نمیتونم تکذیب کنم.
‫دور و برت چی میبینی؟
‫من نزدیک برج کلگری هستم.
‫پس کنار برج منتظر بمون، و نترس.
‫میام پیدات میکنم، کوچولو.
‫"کوچولو"؟
‫آه، از این طرفه.
‫جو هو جین!
‫پس واقعاً خودتی.
‫شین جی سون؟
‫دیدمت و دنبالت کردم، با خودم ‫گفتم ممکن نیست خودت باشی
‫چقدر احتمال داشت که اینجا ببینمت؟
‫یه کم شوکه شدم. اینجا چیکار میکنی؟
‫اومدم که در غیاب جونگ‌سو کمک کنم.
‫تازه رسیدم
‫پس تو تهیه‌کننده جایگزین اون هستی؟
‫بله
‫عالیه. با ماشین اومدی؟ ‫من باید برم خانم چو رو ببینم.
‫بله
‫خانم چا مو هی!
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫سلام، خانم چا مو هی. من شین جی سون هستم، تهیه‌کننده جدید.
‫سلام، من چا مو هی هستم.
‫خوشحالم که باهاتون کار میکنم.
‫یه تهیه‌کننده جدید رو تایید کردن.
‫اون یه تهیه‌کننده شناخته شده در کره‌س با چندتا برنامه موفق،
‫و تهیه‌کننده مشترک فصل کرهای سفر عاشقانه بوده.
‫یه تهیه‌کننده زن به نام شین جی سون.
‫و فیلمبرداری؟ همین الان شروع میشه؟
‫فیلمبرداری فردا شروع میشه، که یعنی امروز تعطیلی.
‫بهتره کل روز ورزش کنم، بعد برم سونا.
‫از خرده‌خوری کنار اون زامبی چاق شدم.
‫این درسته که تو خیلی راحت اضافه وزن پیدا میکنی.
‫بهش بگو زیاد نمیخوری چون میترسی چاق شی.
‫نمیخوام نقطه ضعفم رو به اون زامبی نشون بدم.
‫راستی،
‫واقعاً اینطور به نظرت اومد، نانامی؟
‫به نظر نمیرسه خیلی چاق شده باشی.
‫- منظورم چا مو هیه. ‫- چا مو هی؟
‫نظر من درباره اینکه تو رو دوست داره اذیتت کرد؟
‫نه، اینطوری نیست. فقط نگرانم.
‫فکر کنم بهتره فاصله‌مو حفظ کنم و باهاش سردتر برخورد کنم.
‫آره، برای خاطر خودش.
‫به محضی که از فرودگاه ‫بیرون اومدم سرما شوکه م کرد.
‫تاکسی رو نگه داشتم که لباس گرم‌تر بخرم
‫که تصادفاً چشمم بهت افتاد.
‫چقدر احتمال داشت؟
‫شب‌ها حسابی سرد میشه. اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.
‫مجبور شدم سریع وسایلمو ‫ببندم بیام، پس کلی چیز کم دارم.
‫خیلی خوشحالم که اینجایی، هو جین.
‫شما دوتا اونجا صبح زود چیکار میکردین؟
‫فقط داشتیم یه کم خرید روزانه میکردیم.
‫خرید روزانه؟
‫اینجایید خرید و آشپزی میکنید؟
‫جو هو جین. مثل همیشه سخت‌گیر و سختکوشی.
‫مو هی، حتماً آشپزی هو جین رو امتحان کردی.
‫خوبه، مگه نه؟
‫نمیدونم.
‫امتحان نکردم.
‫یه وقت ازش بخوا برات آشپزی کنه.
‫آشپزیش عالیه.
‫بحث غذا گشنم کرد. چقدر مونده به هتل؟
‫حدود ۳۰ دقیقه.
‫بریم یه رستوران اطراف وایسیم؟
‫مشکلی نیست. وقتی رسیدیم اونجا میخورم.
‫راه رفتن زیر اون نردبان
‫واقعاً بدشانسی بود.
‫حتماً حسابی دلت گرفته. تو هم خیلی بهت خوش میگذشت.
‫چه حیف.
‫حتی دروغ گفتی تا با کسی ‫که دوستش داری وقت بگذرونی.
‫توی جیبت.
‫کلید اتاقمون.
‫باید چیزی که دلت میخواد بدونی رو ازش بپرسی.
‫چرا اینجایی و برای عروسیت آماده نمیشی؟
‫هی، اینجا چیکار میکنی؟
‫عروسیت چی؟
‫عروسی. عروسیت!
‫عروسیتون چی؟
‫ببخشید؟
‫شنیدم عروسیتون هفته دیگه‌ست، ‫ چطور شد که اومدید کانادا؟
‫درسته، راستش.
‫اینجا فوری به کسی نیاز داشتن، و من تنها کسی بودم که در دسترس بودم،
‫پس موقتی اومدم.
‫به من گفتن هیرو توی یه هتل پایین شهر اقامت داره.
‫خوبه. میتونم برم سلام بدم.
‫به مدیرم زنگ زدم، زود میاد اینجا.
‫شما دوتا برید. شما کار دارید.
‫باید اول شما رو میرسوندیم.
‫بابتش معذرت میخوام. توی هتل میبینمت.
‫هو جین، بیا بریم.
‫هی.
‫باید اینو بگیری.
‫میتونی نگهش داری. من خوبم.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫تو فرار کردی، و اون دنبالت اومده اینجا.
‫واقعاً نمیدونستی داره میاد؟
‫نمیدونستم.
‫نمیخوام بپوشمش. برو.
‫فکر میکنی واقعاً نمیدونست؟
‫گفت نمیدونسته.
‫حرفش که "نمیدونستم" هیچ دلداری یا تشویقی نداشت.
‫فقط نشون میده تو براش هیچی نیستی.
‫کار تا حالا برات جالب بوده؟ فیلمبرداری‌ها چطور بودن؟
‫عروسیت هفته دیگه‌ست. ‫واقعاً مشکلی نداره که اینجایی؟
‫همه چی آماده‌ست؟
‫چیزی واسه آماده کردن مونده؟
‫تنها کاری که مونده انجام مراسمه.
‫جین‌سوک چی گفت؟
‫هیچ اعتراضی نسبت به اومدنت اینجا نداشت؟
‫جین‌سوک رو میشناسی.
‫هر چی بگم موافقت میکنه
‫چرا باید اعتراض کنه؟
‫بیا فقط تمومش کنیم و انجامش بدیم.
‫اگه الان ازدواج نکنیم، فکر نکنم هیچوقت بخوام.
‫چرا تو… میخوای ازدواج کنی؟
‫چرا؟
‫تو گفتی میخوای.
‫بیخیال. فقط فکر کردن به کار کافیه که سردرد بگیرم.
‫در هر صورت، فکر کنم الآن همکاریم.
‫منتظر همکاری با شما هستم، آقای جو.
‫نانامی، که با هیرو کار میکنه، به اندازه کافی کره ای بلده.
‫اگه مسئله‌ای پیش بیاد، میتونی اول با اون درمیون بذاری.
‫حتماً.
‫بریم بالا.
‫خانم چو، من توی هتلم.
‫فقط یکی دیگه مونده.
‫زامبیه.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫رفتن اونجا که ببیننت.
‫خودت اینجا چیکار میکنی؟ چرا اومدی اینجا؟
‫جلسه. جلسه شما.
‫اونجا دو نفر منتظرن.
‫الان منتظرن.
‫جلسه؟ اومدی که منو ببینی؟
‫منتظر من بودی؟
‫چی داره میگه؟ یه کلمه هم نمیفهمم.
‫ببین.
‫ما همکارایی هستیم که فقط برای کار همدیگه رو میبینیم.
‫نمیتونی اینجوری تعطیلی منو خراب کنی.
‫این خیلی زیادیه.
‫به نظر میاد حالش واقعاً بد باشه.
‫منم امروز حال خوبی ندارم،
‫پس فقط برو.
‫میدونی فردا قراره شفق رو ببینیم؟
‫میگن برای اینکه ببینیشون…
‫نیاز به شانس داری.
‫پس من خیلی سخت گشتم تا اینا رو جمع کنم.
‫من واقعاً میخواستم شفق قطبی رو با
‫پسری که دوستش دارم ببینم
‫اما…
‫زنی که اون دوست داره الان اینجاست.
‫اگه من همه این شانس خوب رو جمع کنم و شفق ظاهر بشه…
‫شرط میبندم با زنی که ‫دوستش داره میره شفق رو ببینه
‫پس امیدوارم…
‫شفق دیده نشه.
‫برای فیلمبرداری ما خیلی مهمه…
‫اما دارم دعا میکنم خراب بشه.
‫ببخشید.
‫بهتره برم.
‫مرسی که به حرفم گوش دادی.
‫آریگاتو.
‫من کاملاً بی‌خبرم.
‫چی میتونه باشه که اینقدر ناراحته؟
‫سلام، من شین جی سون هستم، ‫اینجام که جای جونگ‌سو رو پر کنم.
‫خوشحالم که با همه شما کار میکنم.
‫شین جی سون!
‫خب، همگی. مهم‌ترین فیلمبرداری ما با شفق قطبی فرداست.
‫طبق پیش‌بینی، هوا عالیه،
‫و قوی‌ترین شفق امسال رو داریم.
‫بیایید فردا همه باهم شفق قطبی رو ببینیم!
‫شفق قطبی!
‫- بریم! ‫- شفق قطبی
‫شفق قطبی!
‫به سلامتی!
‫هیرو چیکار میکنه؟ چرا باهم نیومدین؟
‫الان دقیقاً، احتمالاً داره ورزش عصرگاهی‌ش رو انجام میده.
‫شفق.
‫شبدر.
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫واقعاً داره اذیتم میکنه.
‫شفق.
‫شبدر.
‫ببخشید.
‫هو جین، یه کم گوشت بخور.
‫- بخور، آقای جو. ‫- بله
‫مرسی.
‫راستی،
‫شنیدم که تهیه‌کننده شین داره با برادر بزرگترت ازدواج میکنه.
‫اونوقت میشه زن برادرت، درسته؟
‫من و هو جین از قدیم دوستیم، ‫همدیگه رو با اسم صدا میزنیم.
‫گفتی که یه عروسی کوچیک تو ججوئه؟
‫پس، برای رسیدن به کره و پرواز به ججو،
‫باید حداقل دو روز قبل عروسی برگردی.
‫پس وقتی جی سون بره، کی جایگزینش میشه؟
‫من برای کل فیلمبرداری کانادا اینجام.
‫به معنای واقعی کلمه یه عروسی کوچیکه.
‫فقط خانواده‌هامون هستن، میتونیم ‫یکی دو هفته عقب بندازیمش.
‫ دارین عقب میندازینش؟
‫خب، این عالیه!
‫اگه عروسی بیوفته وقتی که ما برگشتیم کره،
‫پس همه‌مون میتونیم شرکت کنیم.
‫و برادر دامادم میتونه شرکت کنه.
‫چقدر عالیه؟
‫صبر کن، پس داری عروسیت رو عقب میندازی ‫که جای یه تهیه‌کننده دیگه رو پر کنی؟
‫جی سون، تو واقعاً جاه طلبی.
‫چطور ممکنه یه نفر رو اینقدر طولانی دوست داشت؟
‫این یه جورایی باورنکردنیه.
‫یه بار پرسیدی که نکنه من یه فیلم عاشقانه پرشورم.
‫اما عشق من پرشور نیست. بیشتر ترسناکه.
‫اگه مجبور باشم یه ژانر انتخاب کنم، ترسناکه.
‫ترسناک؟
‫همون ژانری که دو را می داره؟
‫با خودم فکر میکنم، "بالاخره تموم شد."
‫"بالاخره مُرد،" ولی هنوز زنده‌ست.
‫با فکر اینکه " میخوام تموم شه" ‫فرار میکنم اما اون به تعقیبم ادامه میده.
‫مثل یه زامبی که بی‌وقفه به سمتت میاد، بدون توجه به اینکه چندبار بکشیش.
‫من به خودم میگم، "باید تمومش کنم،"
‫اما نمیتونم.
‫این واقعاً
‫خیلی ترسناکه.
‫آره ترسناکه.
‫امیدوارم این بار، بتونم یه بار برای همیشه فرار کنم
‫و گیر نیوفتم.
‫وای، این نا جین‌ سوک! باور میکنی اون یارو رو؟
‫بعد از کلی فکر، قبول کردم که مجری باشم،
‫اونوقت اون برام یه پیامک ‫فرستاده میگه مراسم عقب افتاده.
‫ببخشید، آقای کیم.
‫هنوز ازش خبر نداری؟
‫ندارم.
‫صبر کن، اونجا شب شده، مگه نه؟
‫ناراحت شدم و بی‌دلیل مزاحمت شدم.
‫ببخشید. برو بخواب.
‫باشه، به زودی باهات صحبت میکنم، آقای کیم.
‫خداحافظ.
‫ وقتی خود دختره کاملاً خوبه چرا اون اینطوری ناراحته ؟
‫نمیتونم تماشا کنم.
‫تو فکر کردی عروسی همه چیز رو برای همیشه تموم میکنه.
‫حتماً دردسر شده.
‫بهت گفت چرا اینجاست؟ باهم دعوا کردن؟
‫ازش پرسیدی؟
‫ازش نپرسیدم، اما فکر میکنم یه اتفاقی افتاده.
‫اما مطمئنم بالاخره میگذره.
‫جی سون تنها کسیه که میتونه ‫برادر آزادمنشم رو کنترل و قبول کنه.
‫درسته.
‫پس اون واقعاً آدم خوبیه.
‫حالا ازدواجشون واقعاً همه چیز رو حل میکنه؟
‫شما فامیل میشین و مدام همو میبینید
‫چی میشه اگه یه روز حقیقت برملا بشه؟
‫با توجه به وضعیت، شاید بخوای قبل ‫از عروسی همه چیز رو اعتراف کنی.
‫این امن تر‌ و زیرکانه تر نیست؟ هم قانونی هم اخلاقی
‫داری به من دلداری و روحیه میدی؟
‫ازش خوشم نمیاد، پس لطفاً دخالت نکن.
‫من فقط احساس بدی دارم که وقتی ‫داری سعی میکنی فرار کنی گیر افتادی.
‫پس جلوی راهمو نگیر و کنار برو تا بتونم فرار کنم.
‫چرا داری سعی میکنی تنها فرار کنی؟
‫چرا از اطرافیانت کمک ‫نمیگیری تا ازش دوری کنی؟
‫از یکی استفاده کن و پناه بگیر
‫شاید اونا ازت محافظت کنن. گفتی که ترسیدی.
‫واقعاً فکر میکنی امتحان نکردم؟
‫میشه لطفاً کنار بری؟
‫مگر اینکه داری ازم میخوای ازت به عنوان پناه استفاده کنم.
‫خیلی بدجنسی
‫امیدوارم اون عشق زامبی‌وارت زنده‌زنده بخورتت.
‫اون رذل.
‫من خیلی خجالت‌زده‌ام.
‫دوباره ردم کرد.
‫نا جین‌سوک
‫- چه قشنگه. ‫- نه؟
‫با این سه دوربین،
‫بیاید یه نمای کامل و دو نمای نزدیک از هیرو و مو هی بگیریم.
‫صندلی‌ها و موقعیت‌ها رو دوباره بررسی کنید.
‫به نظر میاد برف بیاد.
‫فکر نکنم بتونیم شفق قطبی رو ببینیم.
‫کاریش نمیشه کرد
‫امیدوارم برف سنگین بیاد.
‫مو هی.
‫نانامی امروز مترجممونه
‫چرا؟
‫آقای جو از واسطه شدن امتناع کرده؟
‫نه، ماشینی که هو جین توش ‫بود سر راه اینجا تصادف کرده.
‫- ببخشید؟ ‫- تصادف کرده؟
‫صدمه دید؟
‫نه، کسی صدمه ندیده.
‫فقط یه تصادف جزئی بوده،
‫اما به نظر میاد یکم طول بکشه تا اینجا برسن.
‫برای فیلمبرداری امروز، باید با مترجمی نانامی بسازیم.
‫تصادف جزئی؟ امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫مو هی، خیلی نگران نشو.
‫گفت صدمه ندیده.
‫الان بهش زنگ میزنم.
‫حتماً تقصیر منه.
‫دعا کردم همه چیز خراب بشه.
‫نباید هیچوقت این رو میگفتم.
‫خیلی خب، بیاید فیلمبرداری رو شروع کنیم.
‫باشه.
‫نانامی.
‫لطفاً فقط کمک کن همدیگه رو بفهمن.
‫چشم
‫هوا خوب نیست.
‫میگه به نظر میاد برف بیاد.
‫برف.
‫به نظر میاد واقعاً برف بیاد.
‫خیلی خب، فیلمبرداری امروز تموم شد.
‫نتونستیم شفق رو ببینیم.
‫معلومه که دیدنشون راحت نیست.
‫چرا فقط یه ساعت دیگه منتظر نمونیم؟
‫خیلی حیفه
‫ نمیتونیم، باشه؟
‫ساعت یک شب شده و آسمون ‫تیره ست. هیچ شانسی نیست.
‫گروه مریض میشن.
‫خیلی دیر شده.
‫وقتی همه ی وسایل‌تون رو جمع ‫کردید، لطفاً برین به کلبه اطراف.
‫اما اینهمه راه اومدیم.
‫خیلی ناامیدکننده‌ست.
‫من میمونم و شفق رو اگه صبح ‫زود قابل دیدن باشن فیلمبرداری میکنم .
‫میتونیم به عنوان تصاویر آرشیوی استفاده‌شون کنیم.
‫تو هم ناامیدی که شفق رو ندیدیم؟
‫نه، درخشیدن.
‫تو گفتی که اون وقتی با من بود میدرخشید.
‫حالت خوبه؟
‫تو واقعاً جاه طلبی.
‫آره، من فوق‌العاده جاه طلبم. قراره معروف بشم و بترکونم.
‫حتماً میشی.
‫اما اون امروز متفاوت به نظر میرسید.
‫احتمالاً چون ترجمه ی من کمبود داشت.
‫ترجمه ی تو؟
‫آره.
‫فکر کنم نتونستم حرف‌هات رو دقیق منتقل کنم.
‫خانم چا مو هی
‫همیشه حرف‌هات رو از طریق یه نفر دیگه میفهمید.
‫راست میگی.
‫همیشه یه نفر دیگه رو توی گوشش میشنید.
‫پس اون من نبودم؟
‫پاپاگو♥
‫شنیدم تصادف کردی. خیلی نگرانت بودم. حالت خوبه؟
‫لطفاً پیامم رو جواب بده، هرچقدر ‫هم دیر شه. من بیدار میمونم و منتظرم.
‫وقتی برگشتی بهم خبر بده.
‫تهیه‌کننده شین، پیک خوراکی شبانه…
‫رفته جایی؟
‫نا جین‌سوک
‫هی، جی سون.
‫لطفاً قطع نکن. ببخشید.
‫بیا طبق برنامه ازدواج کنیم.
‫لطفاً نگو که تموم شده.
‫شنیدی؟
‫حق نداری به کسی بگی.
‫اگه اینکار رو بکنی، میکشمت.
‫تازه برگشتم.
‫اگه هنوز بیداری، میخوای بیای بیرون؟
‫آقای جو هو جین!
‫حالت خوبه؟ اصلاً صدمه دیدی؟
‫من خوبم. دیر برگشتم چون یکی ‫دیگه توی ماشین صدمه دیده بود.
‫خیلی متاسفم.
‫برای چی؟
‫برای اینکه بهت ناسزا گفتم.
‫من کل شب با دو را می رقصیدم و بهت ناسزا گفتم.
‫حس میکنم تصادف تقصیر منه.
‫خیلی احساس بدی داشتم.
‫تصادف تقصیر راننده پشت سرمون بود، که نگاه به جلو نکرد.
‫پس ناسزا گفتن و فحش دادن تو ربطی بهش نداره.
‫به هر حال، شانس خوبی که جمع کردی نتیجه داد.
‫نمیتونی ببینیش؟
‫مرسی. دارم به لطف تو شفق رو میبینم.
‫دوست دارم این رو به حساب خودم بذارم،
‫اما همه شبدرهایی که جمع کردم رو انداختم دور.
‫آرزوی من ربطی به این نداشت.
‫نه خیر
‫هنوز یکی برات مونده.
‫این همه وقت جای اینکه بندازیش دور نگهش داشتی؟
‫دیدم چقدر سخت پیداشون کردی. ‫چطور میتونستم بندازمش دور؟
‫پس چون من خیلی آرزو ‫کردم، الان داریم شفق رو میبینیم
‫منم کمک کردم
‫با یکی.
‫تو هم یکی پیدا کردی؟
‫وقتی تصادف داشت حل و فصل میشد دیدمش.
‫منم میخواستم ببینمشون.
‫آرزومون برآورده شد.
‫ با هم دیدنشون لذت‌بخشه.
‫چه منظره‌ای.
‫بریم داخل؟ دیر شده. باید بریم.
‫چرا؟ بیا یه کم بیشتر بمونیم.
‫خیلی وقته وایسادیم نگاه میکنیم
‫خب…
‫دیدن شفق قطبی خیلی نادره. کی میدونه کی دوباره میبینیمش؟
‫باید خیره بمونیم تا وقتی که ازش زده بشیم.
‫مال خودش رو داشت؟
‫بیا یه کم بیشتر باهم بمونیم.
‫بیا اینکار رو بکنیم.
‫کی دیگه فرصت دیدن این رو پیدا میکنیم؟ درسته؟
‫میدونی، آقای جو هو جین،
‫من یه داستانی شنیدم
‫در مورد یه زن که با صبر، به ‫دوست‌پسرش که کار با چاپستیک رو بلد نبود،
‫یاد داد چطور درست از چوب غذاخوری استفاده کنه.
‫بعد بهش گفت،
‫"اگه یه روز از هم جدا شدیم،
‫هر بار که یه جفت چوب ‫غذاخوری برمیداری، یاد من میوفتی."
‫و حق با اون بود.
‫این یه شست‌وشوی مغزی موثر و ترسناکه.
‫ما داریم شفق رو میبینیم ‫چون من آرزوش رو کردم.
‫پس از این به بعد، آقای جو،
‫هر بار که شفق ببینی، به یاد چا مو هی میوفتی.
‫نترس.
‫شفق‌ توی کره ظاهر نمیشه.
‫جای شکر نداره؟
‫وای.
‫فکر کنم یه موردی ممکن باشه.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫یه شبدر سه‌برگ.
‫وای، این آسون نیست.
‫بذار ببینم.
‫یه شبدر چهاربرگ!
‫کارل!
‫یه شبدر چهاربرگ.