‫آماده باشید.
‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫بیاین پیش‌مصاحبه‌های برنامه «سفر عاشقانه» رو شروع کنیم.
‫برداشت.
‫هنوز نمی‌دونم هم‌سفرم کیه.
‫نمی‌خوان بهم بگن.
‫مدتیه ذهنم درگیر اینه که می‌تونه کی باشه.
‫همین رمز و راز، سفر رو برام حسابی هیجان‌انگیز می‌کنه.
‫راستشو بخواین، آدم هر روز با یه خارجی آشنا نمیشه،
‫اونم یه خانم جذاب،
‫که زبان تو رو هم بلد نباشه،
‫توی یه کشور غریب، چه برسه که قرار باشه باهم سفر کنین.
‫انگار داره یه چیز کاملاً سینمایی برام اتفاق می‌افته.
‫خلاصه، هم خیلی عصبی‌ام هم هیجان‌زده.
‫پس به زودی باهاش ملاقات می‌کنم.
‫امیدوارم وقتی منو ببینه ناامید نشه.
‫امیدوارم سفر فوق‌العاده‌ای بشه.
‫این هم‌سفر شماست.
‫الان بهم می‌گید؟ همین‌جا؟
‫بفرمایین.
‫نگرانم.
‫سلام.
‫من هیرو کوروساوا هستم، بازیگر اهل ژاپن.
‫در کانادا می‌بینمتون.
‫اوه، خودشه.
‫یه بار تو یه جشنواره فیلم باهاش برخورد کردم.
‫سلام. من چا موهی هستم، بازیگر کره‌ای.
‫دو را می؟
‫درسته؟
‫آها.
‫دو را می…
‫در کانادا می‌بینمتون.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫کانادا
‫خوبه.
‫موهی واقعاً راحته که همین‌جا با گروه مستقر بشه؟
‫گفتم براش هتل می‌گیریم.
‫برای هیرو اتاق هتل گرفتیم.
‫می‌گه اینجا حالش بهتره.
‫ولی ما اینجا قرار نیست چیزی فیلم بگیریم.
‫چی؟
‫اگه فکر می‌کنه قراره تصاویر صمیمیش با گروه رو ضبط کنیم،
‫که باهاشون راحت و خودمونی باشه،
‫براش بهتره بره هتل تا اینکه اینجا بمونه.
‫با انگلیسی راحت نیست و دلش می‌خواد دور و برش کره‌ای‌ها باشن.
‫پس از اون آدماست که می‌ره لس‌آنجلس و تو شهر کره ای ها میمونه؟
‫کاملاً درکش می‌کنم.
‫نزدیک بودن خوبه. هماهنگی‌ها راحت‌تر می‌شه.
‫فکر کنم یه خرده دردسرساز بشه.
‫همین الان هم دارم از پس کل گروه برمیام. حالا باید حواسم به بازیگر هم باشه؟
‫نگران نباشین. من حواسم بهش هست.
‫کلی هم رامِن فوری و خوراکی از کره آوردم.
‫هر وقت دلتون خواست فقط بگین براتون بیارم.
‫- حاضر! ‫- خدای من! اینا چیه؟
‫سوپرمارکت رو با خاک یکسان کردی؟
‫همه‌ش خوراکیه؟
‫آره، غذاهای دل و روح کره‌ای.
‫آقای تهیه‌کننده پارک، می‌دونم که نمی‌تونی بدون غذای کره‌ای زندگی کنی.
‫خب، باشه. چشم.
‫همون‌طور که می‌خواستی می‌تونی با آقای جو هم‌اتاق شی. بزرگ‌ترین اتاقه.
‫نوگوری نیاوردی؟
‫مرسی!
‫وقتی دوباره نگاه کردم، دیدم اصلاً حالیم نبوده.
‫جای تعجب نداره که تو مهمانی بعد از جشنواره نشناختمش.
‫لقب هیرو کوروساوا تو ژاپن شاهزادهٔ رومنسه.
‫بیا کاری کنیم قلب شاهزاده ‫هیرو اون‌قدر تند بزنه که سکته کنه!
‫این چیزا رو نگو.
‫من توی نقش دو را می اون‌قدر آدم کشتم ‫که می‌خوام از اون تصویر خلاص بشم.
‫منظورم این نبود که این‌جوری بکشیش.
‫منظورم این بود.
‫این‌جوری؟
‫نه، این‌جوری نه.
‫بیشتر شبیه قهرمان معصوم و پاک یه فیلم ژاپنی.
‫هیرو؟
‫دیدیش؟ می‌دونستم می‌تونی!
‫باشه، نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫نمی‌دونم هیرو تا حالا به کانادا رسیده یا نه.
‫احتمالاً. با آقای جو تماس بگیرم؟ اون داره با گروه ژاپنی‌ها میاد.
‫آقای جو هو جین؟
‫بی‌خیال.
‫اگه تماس بگیری، انگار داری نشون میدی منتظرش بودی.
‫آره، نکن. یه خرده به غرورم برمی‌خوره.
‫برو استراحت کن، پس.
‫من اتاق بغلی‌م. اگه کاری داشتی زنگ بزن.
‫هی.
‫گفتی با آقای جو هم‌اتاقی، درسته؟
‫پس یعنی اتاق آقای جو هم همین‌جاست، کنار ما؟
‫مو هی چان! هشیار باش.
‫فقط به هیرو فکر کن.
‫باشه!
‫آره، باید هشیار بمونم. آقای جو اومده سر کار.
‫به هر حال آخر سر با هم اومدیم این سفر.
‫چه سردیه.
‫بابتش معذرت می‌خوام.
‫آقای جو، می‌شه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫میشه وسایل ما رو نگه‌داری؟
‫کم مونده بود نتونیم بیایم کانادا.
‫به لطف شما تونستیم راضی‌ش کنیم که بیاد.
‫کارو که شما کردی. من فقط ترجمه کردم.
‫فکر می‌کرد قراره اسم یکی از کاندیداها رو بهش بگن.
‫ناگهان اسم دو را می اومد وسط. تعجبی نداره شوکه شد.
‫تصویر عمومی دو را می یه خرده ترسناکه.
‫شما اصلاً با هیرو و تیمش در مورد انتخابش صحبت نکردید؟
‫با آژانسش صحبت کردیم.
‫تأیید کردن چون فکر کردن شهرت جهانی دو را می به نفع هیرو خواهد بود.
‫به هر حال، خدا رو شکر که کسی از گروه ما ژاپنی بلد نیست.
‫یعنی فقط من و تو از این ماجرا خبر داریم.
‫پس قصد داری این موضوع رو لاپوشونی کنی؟
‫ما داریم عملاً یه سری قرار عاشقانه بینشون ضبط می‌کنیم.
‫تم برنامه‌مون رمانتیکه.
‫اصلاً کدوم زنی دلش برای کسی که ‫می‌گه «حوصله قرار عاشقانه ندارم»میلرزه؟
‫فکر نمی‌کنی این کار فقط تنفرو ازش بیشتر می‌کنه؟
‫درسته.
‫گفتنش فقط جو رمانتیکشون رو خراب می‌کنه.
‫صبر کن، پس تو می‌خوای جو رمانتیکشون رو بهم بزنی؟
‫- نه. ‫- خب، پس.
‫همه‌چیز بین من و تو می‌مونه.
‫به خاطر رفاقت یا هرچی، نباید لو بدی، باشه؟
‫من چیزهایی رو که موقع ترجمه می‌شنوم، لو نمی‌دم.
‫خوشبختانه، دو را می ژاپنی نمی‌فهمه.
‫اگه هیرو با حرف‌هاش از خط قرمز گذشت، به جای ترجمهٔ دقیق، یه جورایی نرمش کن.
‫مثل یه ادیت.
‫به عنوان تهیه‌کنندهٔ ارشد، بهت اختیار می‌دم مکالماتشون رو «ادیت» کنی.
‫نه، ممنون.
‫کار من اینه که کلمات رو عیناً ترجمه کنم.
‫به عنوان کارگردان، لطفاً خودت هر ادیتی لازمه رو اعمال کن.
‫ازت کمک خواستم چون شما و دو را می با هم راحتید.
‫اصلاً چرا مدام بهش می‌گی دو را می؟
‫همه همین الانم داشتن بهش می‌گفتن دو را می.
‫اسمش چا موهی‌ئه.
‫می‌دونم.
‫ولی دو را می معروف‌تره.
‫و ضرب‌آهنگ بهتری هم داره.
‫اگه کسی رو با اسم اشتباه صدا بزنین، کار من سخت‌تر می‌شه.
‫لطفاً با اسم واقعی‌ش صداش کنین.
‫باشه.
‫خوش اومدین.
‫- وسایلتونو چیدید؟ ‫- بله.
‫مرسی.
‫من تو اتاق کوچیک‌تر چیدم. شما اتاق بزرگ رو بردار.
‫آه، واقعاً؟ ممنون.
‫هی، این همه چیه؟
‫یه کم خوراکی. شما هم بخور.
‫از نودل فوری تا جدیدترین اسنک‌ها رو دارم.
‫اینو. صبح اول وقت رفتم تو صف ‫مغازه خریدم. می‌خوای تست کنی؟
‫طعم توت‌فرنگی؟
‫تو هیرو رو دیدی، درسته؟ چطور بود؟
‫حتماً حسابی ذوق‌زده شده که موهی انتخاب شده.
‫خانم چا موهی چی؟ اون که می‌دونه کیه. حالش خوبه؟
‫هیجان‌زده ست. هم قیافه‌ش خوبه، هم ‫تصویرش به عنوان یه مرد باادب و خوش‌برخورده.
‫پس خانم چا از اون تصویر عمومی هیرو خوشش میاد؟
‫حتماً.
‫اونا قبلاً یه بار همدیگه رو دیدن.
‫اون موقع هیرو خیلی با موهی مهربون بود.
‫با مهربونی باهاش برخورد کرد؟
‫پس می‌شه گفت قبل شروع ‫فیلم‌برداری یه جورایی با هم آشنان.
‫آها، متوجه شدم.
‫پس این ذهنیتی هست که خانم چا موهی داره.
‫آقای جو در مورد من کنجکاوی کرده؟
‫شاید چون تو در مورد هیرو سوال پرسیدی.
‫نه اصلاً.
‫من فقط پرسیدم هیرو چطوره، و اون خودش پیش دستی کرد
‫و پرسید تو در مورد هیرو چی فکر می‌کنی.
‫اینو گفت؟
‫پس تو چی گفتی؟
‫گفتم شما دوتا قبلاً همدیگه رو دیدین و حالا هم به هم علاقه دارین.
‫وقتی اینو شنید، حالت چهره‌ش…
‫چی شد؟ چطور؟
‫نمی‌تونم بگم دقیقاً نگران بود
‫یا ناراحت به نظر می‌رسید.
‫یه چیزی بین این دوتا.
‫چرا باید نگران باشه؟
‫چرا باید از شنیدن این که از ‫هیرو خوشم میاد ناراحت بشه؟
‫خیلی رویاپردازی نکن.
‫جلسه برای فیلم‌برداری اول چطور پیش رفت؟
‫تهیه‌کننده کیم پیشنهاد داد یه سورپرایز برای هیرو برنامه‌ریزی کنم،
‫گفتم یه کاریش می‌کنم.
‫سورپرایز؟
‫ایدهٔ خوبیه. بیا یه چیز حسابی درست کنیم.
‫یونگ وو.
‫- می‌شه یه لحظه ببینمت؟ ‫- حتماً.
‫- برو استراحت کن. ‫- باشه.
‫فقط می‌خواستم ببینم برای فیلم‌برداری فردا آماده‌ست یا نه.
‫یونگ وو.
‫یونگ وو، اونجایی؟
‫هی، یه لحظه.
‫وای، آقای جو هو جین؟
‫این اتاق یونگ ووئه.
‫آره. خب، من باهاش هم‌اتاقم.
‫راستی؟ اومدم یه سر به یونگ وو بزنم.
‫اتاق من همینه، انقدر نزدیک.
‫می‌دونم. داشتم می‌اومدم.
‫چی شده؟
‫یونگ وو زنگ زد گفت گوشیت پیشته. ‫بعد از حرف زدنتون با هم جا گذاشتی.
‫یونگ وو خودش پشت خطه. بفرمایین، خودتون صحبت کنین.
‫هی، یونگ وو.
‫همه‌چی رو شنیدم. مگه حالت خوب نیست؟
‫باشه، فهمیدم. گوشیمو نگه دار. بای.
‫به نظر میاد که یونگ وو رو پیدا کردی،
‫پس دیگه دلیلی نداره بیام اتاقت.
‫پس حالا چیکار کنیم؟
‫آره، از یونگ وو به عنوان بهونه استفاده کردم.
‫اگه می‌اومدم پیشت در حالی که می‌دونستم توی اتاق تنها هستی،
‫فکر کردم ممکنه بترسی یا فکر کنی دارم تهدیدت می‌کنم.
‫آه، چقدر ترسیدم.
‫اومدم یه چیزی ازت بپرسم.
‫ولی ولش کن. شب بخیر.
‫بیا بریم بیرون، اونجا حرف می‌زنیم.
‫یا می‌تونیم تو اتاقت صحبت کنیم.
‫فکر کردن به اینکه دعوتت کنم داخل
‫خودش به اندازهٔ کافی ترسناکه.
‫وحشتناکه.
‫تو هواپیما چی بهت دادن؟ من بیبیمباپ گرفتم.
‫تو که از ژاپن اومدی، بهت سوشی دادن؟ دونبوری؟ تمپورا؟
‫«تمپورا» توی ژاپنی یعنی غذای سرخ‌کرده، درسته؟ یا شاید نه.
‫بله، تمپورا یعنی غذای سرخ‌کرده. به من تو هواپیما دونبوری دادن.
‫و اگه این همه، فقط یه سری حرف بی‌ربط بود،
‫چرا بعد از این همه وقت از ‫یه سلام ساده شروع نمی‌کنیم؟
‫حالت چطوره؟
‫سرم شلوغ بوده، ولی خوبم.
‫تو چطور؟
‫موضوع عروسی چی شد؟
‫عروسی هفتهٔ دیگه‌ست.
‫من از این برنامه به عنوان بهونه استفاده کردم که فرار کنم.
‫فردا که فیلم‌برداری شروع بشه کارها شلوغ می‌شن.
‫هفتهٔ دیگه مثل برق و باد می‌گذره.
‫راستی،
‫این اواخر قضیهٔ دو را می چطور شده؟
‫هنوز همون‌جاست.
‫داشتم بهش فکر می‌کردم،
‫مثل یه کامنت نفرت‌انگیزه.
‫کامنت نفرت‌انگیز؟
‫وقتی اوضاع بر وفق مرادمه، با تمسخر می‌گه: «واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی همین‌جوری ادامه بدی؟»
‫و وقتی اوضاع خرابه، می‌گه: «خودت خراب کردی، حالشو ببر.»
‫مثل یه مزاحمت اینترنتیه. کاش می‌تونستم ازش شکایت کنم.
‫ولی نمی‌تونم چون تو ذهن خودم زندگی می‌کنه.
‫پس تصمیم دارم فقط نادیده‌اش بگیرم.
‫اگه همون‌طور که خودت می‌گی، اون بالا زندگی می‌کنه،
‫یعنی تو خودت دشمن خودتی.
‫من خودم از خودم متنفرم؟
‫اوه، یعنی اینطوری حساب می‌شه؟
‫بیشتر در مورد اون کامنت‌های نفرت‌انگیز برام بگو.
‫دقیقاً دو را می چی می‌گه بهت؟
‫به هر حال، آخرش باهم اومدیم اینجا.
‫خیلی گیجی، از من به عنوان بهونه استفاده ‫کردی که اونو بکشونی اینجا تا شفق قطبی ببینه.
‫حالا اون پسرخوشگل همسایه‌مون شده.
‫اگه همسایه باشه، هر روز همدیگه رو می‌بینین، با هم غذا می‌خورین…
‫و با هم…
‫چطور می‌تونم این چیزا رو با جزئیات برات تعریف کنم؟
‫من تنها کسی‌ام که می‌دونه. تو ‫خواستی کمک کنم، پس باید بیشتر بدونم.
‫اگه هرچی دو را می می‌گه در واقع صدای ذهن خودمه،
‫چطور انتظار داری اون‌ها رو با تو در میان بذارم؟
‫مثل اینه که بخوام دفتر خاطراتم رو بخونی. مگه می‌شه؟
‫چرا که نه؟
‫چون توش در مورد منم نوشتی؟
‫نمی‌دونم.
‫چطور نمی‌دونی؟ خودت نوشتیش.
‫حتماً ازم بدت می‌اومده.
‫واقعاً فکر می‌کنی فقط حرف‌های بد بوده؟ داریم در مورد دو را می حرف می‌زنیم.
‫اگه می‌دونستی،
‫امشب از تنها موندن با من حسابی می‌ترسیدی.
‫چرا؟ مثلاً چی؟
‫آروم باش.
‫هیرو؟
‫چی شده؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم در مورد برنامه‌های فردا بهت بگم.
‫حالت خوبه؟
‫اون چیه؟
‫هتل کیک و گل خوش‌آمدگویی فرستاده. میل داری؟
‫تا حالا منو دیدی شب‌ها چیزی بخورم؟
‫یک قاچ کیک تقریباً ۶۰۰ کالری داره. یعنی دو ساعت ورزش روی تردمیل.
‫چرا این موقع سال اینجا اینقدر سرده؟
‫بارها گفتم، پاییزِ کانادا از زمستونِ ژاپن هم سردتره.
‫- بخاری رو بیشتر کنم؟ ‫- نه، هوا خیلی خشک می‌شه.
‫همین الانم چشم‌هام انقدر خشکه که ممکنه هرلحظه از حدقه بیرون بزنن.
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫سوال کردن که برای اولین ملاقات هدیهٔ سورپرایز آماده کردی یا نه.
‫بعید می‌دونم.
‫ چون اون دختره آماده کرده پرسیدن؟
‫فکر کنم آره.
‫باشه. پس بهشون بگو منم یه چیزی حاضر می‌کنم.
‫پس انگار قراره با زامبی جشن بگیرم.
‫هنوز عصبانی‌ای که اون شب تو مهمانی نشناختت و داری سرش خالی می‌کنی؟
‫بله، بی‌ادب بود،
‫اما من که آدمی نیستم که بخاطر همچین چیز کوچیکی کینه‌دار بشم.
‫من سوال پرسیدم. چرا جواب نمی‌دی؟
‫باشه، حرفت رو باور می‌کنم.
‫من فقط از تصویر عمومی‌ش خوشم نمیاد.
‫این‌قدر از تصویر «زامبی» دو را می بدت میاد؟
‫از اون تصویر «شاهزاده هیرو» که حتی جلوی یه زامبی هم مثل آفتاب لبخند می‌زنه،
‫متنفرم.
‫یه کم شیرینی بخور. روحیه‌ات بهتر می‌شه.
‫می‌ذارمش اینجا.
‫قلب، هان؟
‫خیلی خوب، حالا برام تعریف کن هیرو در مورد من چی گفت.
‫چرا از مترجم می‌پرسی؟
‫برو از کارگردان بپرس.
‫قبل از قرار از پیش تعیین شده، ‫طبیعیه که کلی از واسطه سوال بپرسی.
‫چرا باید این یه قرار باشه، و چرا من واسطه‌ش باشم؟
‫حتی اگه فیلم‌برداری باشه، باز هم یه قراره،
‫و تو کسی هستی که حرف‌های من و اون رو به هم وصل می‌کنی.
‫به عبارت دیگه، تو پیک عشق مایی.
‫پس در مورد من چی گفت؟
‫اگه قراره این‌جوری باشه، دلیل بیشتری دارم که سکوت کنم.
‫نمی‌خوام آب رو گل‌آلود کنم.
‫خب، پس چرا اون موقع ناراحت به نظر می‌رسیدی؟
‫کی؟ من؟
‫یونگ وو گفت.
‫گفت وقتی گفته از هیرو خوشم ‫میاد، حالتت یه جورایی ناراحت بود.
‫یونگ وو اشتباه متوجه شده.
‫دیدی؟
‫اگه پیک عشق، بر اساس پیش‌داوری شخصی پیام رو اشتباه برسونه،
‫ممکنه به یه سوءتفاهم مسخره منجر بشه.
‫پس می‌تونی کاملاً بی‌طرف و بدون هیچ حسی ترجمه کنی؟
‫اگه ما شروع کنیم به شیرین‌کاری ‫و عشوه‌گری، بهت برنمی‌خوره؟
‫کار من اینه که به حرف‌های شما دوتا گوش بدم
‫و کره‌ای رو به ژاپنی و ژاپنی رو به کره‌ای ترجمه کنم.
‫هر کاری بکنین یا هر حرفی بزنین، از ‫نظر احساسی هیچ تأثیری روی من نداره.
‫خوبه بدونم.
‫نگران بودم… که مبادا از حد بگذرم و باعث شم خجالت‌زده بشی.
‫ولی فکر کنم حالا می‌تونم با خیال راحت ‫هر چقدر دلم خواست چرب و نرم بازی کنم.
‫اصلاً مگه من چرا باید خجالت بکشم…
‫نمی‌دونم والا.
‫اگه سوالی داشتی، باید از تهیه‌کننده کیم بپرسی.
‫اولویت گروه، موفقیت برنامه‌ست. پس هر چی به درد برنامه بخوره به من می‌گن.
‫از تو پرسیدم چون بهت نزدیک‌ترم،
‫و فکر کردم طرف منی.
‫قشنگن، نه؟
‫فردا می‌خوام از این برگا یه قلب درست کنم.
‫«لایک» توی اینستاگرام هم یه جورایی قلبه.
‫پس دارم به هیرو یه قلب می‌دم که یعنی: «به اولین ملاقاتمون یه لایک میدم.»
‫توی ژاپنی به «هارت» چی می‌گن؟
‫توی ژاپن هم بهش می‌گن «هارت».
‫آها. پس قلب یه چیز جهانیه؟
‫آقای جو هو جین.
‫حرفی که زدی،
‫فکر کنم درست می‌گی.
‫که من خودم دارم به خودم کامنت بد میدم.
‫یادته گفتی این سفر مثل جشنِ خودمه؟
‫خب،
‫یه جورایی می‌ترسم وقتی آتش‌بازی تموم شد
‫و جمعیت متفرق شدن،
‫دوباره تنها بمونم.
‫تنها
‫با هیچی.
‫شاید به خاطر همینه که دو را می مدام ظاهر می‌شه و اون حرف‌های بد رو می‌زنه.
‫«تو ناراحتی. بازنده‌ای. محکوم به شکستی.»
‫باهاش موافق نباش.
‫هیچ‌کدوم از این چیزا اتفاق نمی‌افته ‫مگر این که خودت بخوای اتفاق بیفته.
‫نمی‌ذارم بشه.
‫قول دادم کمکت کنم، ولی ‫مطمئن نیستم چی از دستم برمیاد .
‫من که نمی‌تونم دو را می رو ببینم یا بشنوم چون اون توی ذهن توئه.
‫مگه نگفتی هوادار منی؟
‫گفتی شاید قرار عاشقانه نذاری، ولی هوادارم ‫می‌مونی. همین الان هم داری عالی انجامش میدی.
‫تو تنها کسی هستی که از وجود یه هیتر توی ذهنم خبر داری.
‫پس همین‌جوری که هستی، به ‫هواداریت برای چا موهی ادامه بده.
‫که نذاری دو را می برنده بشه.
‫باشه، خانم چا موهی.
‫لطفاً برنده شو.
‫تو میتونی چا موهی!
‫بفرما، یه تشویقِ حسابی کن.
‫خانم چا موهی.
‫خب…
‫موهی!
‫دوباره سر به سرم میذاره می‌گه ‫میخوام مختو بزنم. من میرم داخل.
‫شب بخیر، همسایه.
‫گوشیم کجاست؟
‫اینجاست.
‫فقط داشتم در مورد هیرو ازش سوال می‌کردم.
‫آره، حتماً همین کار رو می‌کردی.
‫آقای تهیه‌کننده کیم.
‫الو؟ چرا بیسیم روشن نیست؟
‫اوه، سلام.
‫موهی!
‫- صبح بخیر. ‫- وای خدای من، چقدر قشنگ شدید!
‫- حالتون چطوره؟ ‫- عالیم.
‫در مورد دوربین‌ها،
‫سعی می‌کنیم تا حد امکان نامحسوس باشن.
‫و در مورد تصاویر،
‫همه‌چی رو از ستاد تولید که اون‌طرف‌تره زیر نظر می‌گیریم.
‫فهمیدم.
‫صدای مترجم رو از طریق هدفون می‌شنوید.
‫توی فیلمنامهٔ امروز…
‫می‌تونید پهپاد رو پایین بیارید و ‫روی خانم چا موهی فوکوس کنید؟
‫خوبه.
‫نباید زاویه پهپاد رو عوض کنیم و ‫یه نمای نزدیک از چهره‌ش بگیریم؟
‫- این دوتا نما رو جا به جا کنیم؟ ‫- آره.
‫آقای جو، صدام رو می‌شنوی؟
‫بله، صداتون واضحه.
‫منم صداتون رو واضح می‌شنوم.
‫بله، همه چیز آماده‌ست.
‫حتی هوا هم بی‌نظیره.
‫خب، همهٔ دوربین‌ها، به جایگاه.
‫پهپاد، شروع کن به دنبال کردنش .
‫شروع اولین فیلم‌برداری «سفر عاشقانه».
‫بزن بریم.
‫خُب. پهپاد، لطفاً روی خانم چا موهی زوم کن.
‫حالا لطفاً هیرو رو دنبال کن.
‫خوشوقتم.
‫سلام.
‫دارم میام طرفتون.
‫من… زیر یه درخت افرای بزرگ نشستم.
‫فکر می‌کنید می‌تونید پیدام کنید؟
‫دیدمتون که روی نیمکت نشستید.
‫واقعاً؟
‫می‌تونید منو ببینید؟
‫کجایید؟
‫چرا خودتون نمیای پیدام کنید؟
‫ببخشید؟
‫اگه همین طوری جلوتون ظاهر شم که دیگه هیجان نداره.
‫سعی کنید پیدام کنید.
‫اما این پارک خیلی بزرگه.
‫خوب دور و اطرافت رو نگاه کن.
‫منو زیر بادکنک قرمز پیدا می‌کنی.
‫بادکنک قرمز؟
‫بادکنک قرمز!
‫می‌بینمش.
‫پس میرم طرفش.
‫دارن خودشون به تنهایی به برنامه هیجان میدن.
‫باید تصاویر خوبی بشه.
‫هی، دو را می بد هم نمی‌دوه.
‫پهپاد، به دنبال کردن خانم چا ‫موهی ادامه بده. ازش جدا نشو.
‫خُب، بعدی یه بادکنک آبیه.
‫بدو!
‫این بار بادکنک آبیه.
‫بازم؟
‫پیدا کردنت خیلی سخته.
‫صبر کن. من حتماً پیدات می‌کنم.
‫ :::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫سمت چپ.
‫سمت چپت.
‫آره!
‫پیدات کردم!
‫پیداش کرد!
‫آفرین، دو را می.
‫- چه نمایشی بود! ‫- دو را می، دمت گرم!
‫- عالیه. ‫- معلومه که عالیه!
‫فکر کنم بی‌جهت نگران بودیم. ‫با هم زوج سرگرم‌کننده‌ای هستن.
‫این یعنی سرگرم‌کننده؟ مجبورش کرد کل شهر رو بدوه؟
‫برای تلویزیون خوبه.
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم، مگه نه؟
‫حالا اسمت رو می‌دونم.
‫آقای هیرو کوروساوا، درسته؟
‫منم یادت میام.
‫ دوباره همو دیدیدم، خانم چا موهی.
‫ممکن بود مجبور باشم تا تموم شدن بادکنک‌هات بدوم.
‫خوشحالم قبل از اینکه تموم بشن پیدام کردی.
‫این رو برات به عنوان هدیه آوردم.
‫متأسفم.
‫هدیه‌ات رو گم کردم.
‫اشکالی نداره. به خاطر تو کلی خوش گذشت.
‫وقتی به حال و هوات توی اون فیلم فکر کردم،
‫فکر کردم دویدنِ دیوونه‌وار برای پیدا کردن یه پسر
‫بیشتر بهت میاد تا اینکه بشینی و منتظرش بمونی.
‫و راست می‌گفتم.
‫خنده‌دار نمی‌شه اگه از صحنهٔ دویدنت همین الان
‫بپریم روی صحنه‌ای از فیلمت که با تبر خونین می‌دوی؟
‫مگه نه؟
‫برام مثل فیلم‌برداری یه فیلم بود، خوش گذشت.
‫به منم خوش گذشت.
‫دیدن اینکه چطور با عجله رکاب می‌زدی
‫خیلی بامزه بود.
‫منم برات یه هدیه دارم.
‫هدیهٔ منه.
‫یه قلبه.
‫این افتضاحه.
‫چه تصویر قشنگی ساختن! خیلی خوب شدن.
‫- نگاه کن. ‫- چقدر قشنگ.
‫کانادا کشور برگ‌های افرائه،
‫پس فکر کردم برات یه قلب از برگ افرا درست کنم.
‫بفرما.
‫چی شده؟
‫یه ذره خاک تو چشمم رفت.
‫لنزم افتاد.
‫می‌گه بیناییش انقدر ضعیفه که بدون لنز نمی‌تونه فیلم بگیره.
‫و لنز اضافی هم همراهش نیاورده.
‫می‌تونن از ژاپن براش بفرستن، ولی تا فردا نمی‌رسه.
‫پس تا لنزها نرسن، نمی‌تونیم هیچ صحنه‌ای رو فیلم بگیریم؟
‫چی؟ اما قرار بود امروز عصر بریم «هورس‌شو کنیون»،
‫و امروز تنها روزیه که می‌تونیم اونجا فیلم بگیریم.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫صبر کن، نانامی…
‫یه کاری کن
‫ببخشید. نباید اون قلب رو درست می‌کردم.
‫مشکلی نیست.
‫چطور می‌خواییم تو این زمین پیداش کنیم؟
‫حتی اگه پیدا کنیم، می‌تونه دوباره بذارتش؟
‫فقط دنبال یه چیز براق بگردین.
‫مواظب باشید.
‫براق.
‫چیز براق.
‫«این افتضاحه.»
‫شنیدم این رو گفت.
‫با این حال، بقیه نفهمیدن.
‫اگه این رو شنیدی…
‫چرا همون‌جوری که شنیدی ترجمه نکردی؟
‫اگه این کارو می‌کردم، کل پروژه رو خراب می‌کردم.
‫اگه بتونی راهی پیدا کنی که این موضوع رو محرمانه حل کنیم،
‫منم سعی می‌کنم کمک کنم.
‫یه چیزی هست که هیرو بهش معتاده.
‫شاید بشه باهاش آب‌ رو از آسیاب انداخت.
‫یعنی واقعاً لازم بود انقدر جلو برم؟
‫به نظر میاد همه دارن تقصیر رو گردن موهی میندازن،
‫می‌گن نباید اون قلب رو می‌ساخت.
‫یه طوفان ناگهانی اومد؟ چطوری لنزش افتاد؟
‫داری میری جایی؟
‫دارم میرم مرکز شهر، دوستم اونجاست.
‫اسم دوستش مرکز شهره؟
‫آقای جو، شنیدم دارین می‌رین مرکز شهر.
‫میشه منم برسونین؟
‫منم یه جایی باید برم.
‫فکر نکنم قبول کرده باشم که…
‫- کجا می‌ری؟ ‫- یه رستوران ژاپنی.
‫توی کانادا رستوران ژاپنی؟
‫دارم میرم غذای بیرون‌بر برای یه آدم ژاپنی بگیرم.
‫پس بریم.
‫شنیدم اینجا یه رستوران ژاپنی خیلی معروف داره.
‫وقتی آدم دور از خونه‌ست، دلش برای غذای خونگی تنگ می‌شه.
‫اون فقط دو روزه که از خونه دور شده. بعیده هنوز دلتنگ شده باشه.
‫توی هواپیما هم غذای ژاپنی خوردیم.
‫نمی‌تونم با دست خالی برم عذرخواهی کنم.
‫چرا می‌ری پیشش وقتی ‫حتی نمی‌تونی باهاش حرف بزنی؟
‫نانامی، درسته؟ اون یه کم کره‌ای بلده.
‫می‌خوام بپرسم اگه با عینک فیلم بگیره ممکنه یا نه.
‫این کارِ گروهه که قانعش کنن.
‫نرو پیشش.
‫چرا داری سعی می‌کنی منصرفم کنی؟ ‫فکر می‌کنی دلش نمی‌خواد منو ببینه؟
‫قبل‌تر، هیرو کلی حرف زد،
‫ولی تو فقط یه جملهٔ کوتاه گفتی و رد شدی.
‫چی گفت؟
‫مطمئن نیستم. من که نمی‌تونم تک‌تک ‫کلمه‌هایی که ترجمه می‌کنم رو حفظ باشم.
‫فکر کردم قرارِ جایی باشی.
‫نگران من نباش. برو. گفتی داری می‌ری پیش دوستت.
‫فوری برمی‌گردم. همین‌جا منتظر بمون. تنها نرو پیش هیرو.
‫هیرو حرف بی‌ادبانه‌ای زد که ترجمه‌اش نکرد؟
‫چشماش خوب به نظر می‌رسه.
‫اون عوضی بهت دروغ گفت.
‫پس چیکار کنیم؟
‫بفرما.
‫کله‌ش رو خرد کن.
‫پرتش کن!
‫ترسو.
‫رفت.
‫همین الان…
‫دو را می یه سنگ گذاشت تو دستم.
‫گفت عصبانی‌ بشم.
‫اما…
‫اگه الان می‌زدم پس کله‌ش،
‫همه‌چی به هم می‌ریخت.
‫پس خودمو کنترل کردم.
‫پس تو بردی.
‫گفتی طرفدار منی، درسته؟ پس همه‌چی رو بهم بگو.
‫چرا اون این شکلیه؟
‫از وقتی از ژاپن حرکت کردیم مشکل داشتیم.
‫اون… خوشحال نبود که تو انتخاب شدی.
‫فهمیدم.
‫پس به خاطر این بود که ازم خوشش نمیاد.
‫پس، آقای جو، با اینکه می‌دونستی ازم خوشش نمیاد،
‫دیروز نشستی و گذاشتی من خودمو ‫مسخره کنم و گوشهٔ ذهنت بهم بخندی.
‫چقدر پیشت مسخره به نظر می‌رسیدم وقتی گفتم
‫قراره کلی عشوه و ناز و ادا دربیاریم؟
‫لازم نیست خودتو کنترل کنی. برو و عصبانی باش.
‫باید منو از ساختن اون قلب احمقانه منع می‌کردی.
‫واقعاً همون زامبی بود.
‫چرا فقط رفت؟
‫حتماً منو دید.
‫مترجم اومده شما رو ببینه.
‫مترجم؟ چرا؟
‫حدس می‌زنم گروه فرستادنت که قانعم کنی فیلم‌برداری رو از سر بگیرم.
‫بیناییت باید خیلی ضعیف باشه.
‫این عینک خیلی قطور به نظر میاد.
‫نقطه ضعفه منه.
‫بدون لنز حتی از اتاقم هم بیرون نمیام.
‫پس نمی‌تونم فیلم‌برداری رو ادامه بدم.
‫فهمیدم.
‫خب، چه حیف.
‫هیرو.
‫پیشنهاد می‌کنم دوباره با دقت چک کنی
‫که واقعاً هیچ لنز اضافه‌ای با خودت نیاوردی.
‫و گرنه،
‫ممکنه واقعاً پشیمون بشی.
‫هیرو می‌تونه فیلم‌برداری رو از سر بگیره.
‫خداروشکر.
‫فکر کنم آقای جو تونسته قانعش کنه.
‫خوشبختانه، تونسته چند تا لنز یدکی پیدا کنه.
‫- بابت وقفه پیش‌اومده عذر می‌خوایم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- چه خوب. پس بریم. ‫- بله، بریم.
‫قبل از شروع فیلم‌برداری، می‌خواد با گروه صحبت کنه.
‫شما دوتا،
‫لطفاً بیاین بالا.
‫چرا گوشیت رو خاموش کردی؟
‫دنبالم بودی؟
‫چی شده؟ بازم می‌خوای قاطی کنم؟
‫فیلم‌برداری امروز دوباره برقراره.
‫باید عجله کنیم. بریم.
‫هیرو شرمنده شد چون من دستشو رو کردم؟
‫شاید تصمیم گرفت قبل از اینکه من به ‫گروه گزارش بدم، خودش دست به کار بشه؟
‫چرا نظرشو عوض کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫به هر حال، خوشحالم که می‌تونیم فیلم‌برداری رو ادامه بدیم.
‫تو چی کار می‌کنی؟ میخوای همینطوری ‫خودتو کنترل کنی و بزنی به اون راه؟
‫من توی نقش آدمِ بی‌خبر، جلوی ‫کسی که ازش بدم میاد، استادم.
‫اگه این کارو نمی‌کردم، تا حالا اخراج شده بودم.
‫توی مطب دکتر شنیدی.
‫خونهٔ اقوامم جایی نبود که منو بخوان، پس یاد گرفتم زود قضیه رو بفهمم.
‫چی شده؟
‫من به اندازهٔ کافی لگدمال شدم، پس از پسش برمیام. نگران نباش.
‫دو را می یه سنگ بهت داد، درسته؟
‫شاید نتونی پرتش کنی،
‫ولی لااقل می‌تونی بهش بگی که یه سنگ توی دستته؟
‫اون‌وقت شاید دیگه اذیتت نکنه.
‫اگه می‌خوای بهش بگی، بگو. من مطمئن می‌شم که پیام رو دریافت کنه.
‫واقعاً؟
‫حتی اگه فحش بدهم؟ گفتی فحش رو ترجمه نمی‌کنی.
‫اگه دلت می‌خواد فحش بده. این بار ترجمه‌ش می‌کنم.
‫تو عمداً بخشی از حرف‌های هیرو رو ترجمه نکردی، مگه نه؟
‫نگران بودی عصبانی شم و فیلم‌برداری رو به هم بزنم.
‫پس تو به خاطر همدستی با تهیه‌کننده کیم ‫برای گول زدن من، احساس بدی داشتی.
‫دلیلش این نبود.
‫دلم نمی‌خواست ترجمه‌ش کنم.
‫به دلایلی منو ناراحت کرد.
‫من فکر می‌کردم مهم نیست چی بگن،
‫کاملاً بی‌طرف و بی‌احساس ترجمه می‌کنی.
‫نکتهٔ خوبی گفتی. فکر کنم چون طرفدارتم ناراحت شدم .
‫ببخشید.
‫خب، چون طرفدار منی،
‫می‌بخشمت.
‫برو و آماده شو.
‫پس بعداً می‌بینمت.
‫آقای جو هو جین.
‫ممنون.
‫بابت تأخیر معذرت می‌خوام.
‫- خوش اومدید. ‫- ببخشید.
‫بابت معطلی معذرت. سلام.
‫اینجا خیلی بزرگه.
‫چند تا «توکیو دوم» توش جا می‌شه؟
‫برج ساعت؟
‫یه قلبه.
‫اون قبلی رو خراب کردی، پس این یکی رو خوب نگه دار.
‫خُب، بیاید فیلم‌برداری توی «هورس‌شو کنیون» رو شروع کنیم.
‫حتی یه «مرسی» هم نگفتی؟
‫وای.
‫خوشبختانه، فکر کنم تا قبل غروب تمومش کنیم.
‫اما چرا موهی این‌قدر حالش خوبه؟
‫دلم نمی‌خواست ترجمه کنم.
‫اصلاً آقای جو چطور تونست هیرو رو راضی کنه؟
‫من قبلاً به کانادا اومده بودم.
‫ونکوور، کلگری و بنف.
‫وسواس داره که بره مسابقات ورزشی زنده.
‫چند بار دیگه هم به کانادا اومده،
‫ولی همیشه افسوس خورده که هیچ‌وقت نتونسته یه مسابقه هاکی روی یخ ببینه.
‫هاکی روی یخ…
‫حدس می‌زنم برای دیدن مسابقه هاکی هم به لنزت نیاز داری.
‫یونگ وو، مگه اسنک نیاوردی؟ ‫گفتی چیپس ماهی آوردی.
‫قسم می‌خورم کلی بسته اسنک آورده بودم.
‫اما چرا… این تنها چیزیه که مونده؟
‫بقیه رو کی خورد؟
‫بابت بلیت ممنونم
‫- سر موضوع مهمی کمکم کردی رابین ‫- نه من از تو ممنونم
‫گروه کیپاپ مورد علاقشون از اینا داشت
‫ولی تو کانادا گیر نمیاد
‫به لطف تو
‫دخترام خیلی ازم خوشحال شدن
‫- چی باید بگیم؟ ‫- ممنونم! تو بهترینی!
‫دقیقا. ممنونم هو جین
‫بعد از گرفتن اون بلیت‌ها، خیلی سرحال‌تر به نظر میای.
‫راستش،
‫وقتی گفتی به جای اینکه سر چا موهی خالی کنی بیا با گروه صحبت کن،
‫مطمئن بودم عصبانی می‌شی.
‫منتظر فرصتی بودم که گل بزنم که آقای جو بهترین پاس ممکن رو بهم داد.
‫فقط به خاطر بلیت نبود.
‫به خاطر اون، گروه موافقت کرد که به نظرات من هم گوش کنه.
‫این یه برنامهٔ «ریالیتی شو» تلویزیونیه.
‫ما نمی‌خوایم تو همیشه مثل یه شاهزاده اجباری لبخند بزنی.
‫اگه حالِ چیزی رو نداری یا اعصابت خورده، بهمون بگو.
‫می‌خوایم صادق باشی.
‫پس اگه من هیچ‌وقت به چا موهی علاقه‌مند نشدم
‫و تصمیم گرفتم دیگه نخوام باهاش سفر کنم؟
‫اشکالی داره؟
‫نه.
‫اون‌وقت شما دو نفر می‌تونین ‫از هم جدا بشین و تنها سفر کنین.
‫اما اگه برعکسش اتفاق بیفته چی؟
‫اگه بهش علاقه‌مند شدی چی کار می‌کنی؟
‫اون‌وقت هم می‌تونی صادق باشی؟
‫مسخره‌ست.
‫اگه از چا موهی خوشم بیاد…
‫قایمش نمی‌کنم.
‫احساساتم رو اعتراف می‌کنم.
‫شوخی نیست. جدی‌ام.
‫پس لطفاً عینِ چیزی که می‌گم ترجمه کن.
‫دلم نمی‌خواست ترجمه کنم.
‫به دلایلی منو ناراحت کرد.
‫قلبِ یه زامبی…
‫نکنه آلوده شدم؟
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::