‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫خیلی عالی شدی، هیرو.
‫وقتی بازیگر قبلی از خط اصلی رد شد بریم؟
‫اون کیه؟
‫نمی‌شناسیش؟
‫اون همون دو را میه.
‫همونی که داره در سطح جهانی می‌ترکونه. ‫دو را می!
‫نه، من نمی‌شناسمش.
‫واقعاً نمی‌دونی؟
‫فیلمِ دو را می رو ندیدی؟
‫اون دیده.
‫تو تاریخچه‌ی تماشای نتفلیکست هست، ‫هم این ماه هم ماه قبل.
‫آره، همون زامبی قاتل بود، نه؟
‫اسم بازیگر چی بود؟
‫چا مو هی.
‫اسمش تو تاریخچه‌ی جست‌وجوت بود، ‫بعد یادت نمیاد؟
‫اصلاً چرا تبلت من دست توئه؟
‫گفتی همیشه آماده باشم و تبلت دستم باشه.
‫بدون اجازه نرو توش.
‫- آینه. ‫- بفرما.
‫باشه.
‫این خانمه چشه؟
‫چرا مثل زامبی اونجا وایساده؟
‫درسته، واقعاً همون‌طوره.
‫خیلی وقته اونجا وایساده. ‫داره چیکار می‌کنه؟
‫باید بره تا تو بتونی جلوی دوربین بدرخشی.
‫یه چیزی درست نیست.
‫حالش خوب نیست.
‫اگه بیهوش بشه، این مراسم فرش قرمز ‫کلاً متوقف می‌شه.
‫چی؟
‫ولی من سه ماه صبر کردم.
‫سه ماه صبر کردم برای این کت و شلوار سفارشی از ایتالیا.
‫نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته.
‫- هیرو! ‫- هیرو!
‫نه بابا. قراره از کنارش رد بشه؟
‫اون که این‌قدر دیوونه‌بازی درنمیاره،
‫حتی اگه بخواد کت و شلوار سفارشی‌شو نشون بده.
‫هیرو برای دومین سال متوالی ‫در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو حضور دارد.
‫برای دومین سال پیاپی.
‫اجرای او به عنوان هیدئو در میشه عاشقت باشم براش تحسین به ارمغان آورد.
‫بیدار شو.
‫کمکت می‌کنم.
‫بیا با هم بریم.
‫این دوتا تماس گرفتن گفتن ‫نمی‌تونن برنامه رو جور کنن.
‫این سه نفر قطعاً علاقه‌مندند،
‫ولی گفتن هنوز تصمیم نگرفتن و وقت خواستن.
‫این دوتا خیلی مشتاقن بیان،
‫ولی فکر نکنم هیرو قبول کنه.
‫آدم، انتخاب بازیگر برای این برنامه عذاب‌آوره.
‫ما باید تا هفته‌ی آینده ‫عضو زنِ برنامه رو قطعی کنیم.
‫ درباره‌ی چا مو هی چی می‌گی؟
‫چا مو هی؟
‫منظورت دو را میه؟
‫دو را می که زامبیه.
‫اسم برنامه‌مون سفر عاشقانه هست. ‫زامبی واقعاً به دردش می‌خوره؟
‫فکر کنم با هم جور دربیان.
‫این عکس همین الان از جشنواره گرفته شده.
‫نگاه کن. مردم دیوونه‌وار واکنش نشون دادن.
‫شهرت دو را می هنوز کم نشده؟
‫شنیدم سریالی که قرار بود تو اوج شهرت بازی کنه ‫لغو شده.
‫من از این خوشم اومد.
‫عاشقشم!
‫جدی؟
‫- از آژانسش در مورد دسترسیش بپرس. ‫- چشم آقا.
‫پیگیری می‌کنم.
‫شاهزاده رمانتیک ژاپن
‫با ملکه وحشت کره ملاقات می‌کنه.
‫خوشبختم.
‫سلام.
‫شخصیت‌هاشون کاملاً متفاوته.
‫دقیقاً، به‌خاطر همین ارتباط مهمه.
‫این تم برنامه‌مونه.
‫دو نفر ‫با فرهنگ‌ها و زبان‌های متفاوت
‫که تو سفر از هم یاد می‌گیرن.
‫دیدارِ سیاه و صورتی.
‫بلک‌پینک؟
‫برنامه‌مون باید مثل اونا معروف بشه!
‫بلک‌پینک!
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫دکتر به زودی می‌رسه.
‫عالیه، ممنون.
‫بدون نسخه تو این ساعت شب قرص خواب یا آرام‌بخش نمی‌دن.
‫خوشبختانه روان‌پزشکی رو می‌شناسم که حاضره ببینت،
‫پس اول پیش اون برو.
‫من فقط یه دارو لازم دارم.
‫یه مراسم مهم دارم که باید برم.
‫به دکتر بگو.
‫راستی، ‫چطور فهمیدی من اون هتل بودم؟
‫منم تو همون هتل اقامت دارم.
‫یونگ وو، مدیرم، گفت قبلاً تو لابی دیده‌ت.
‫فهمیدم.
‫علائم دیگه‌ای غیر از اضطراب داری؟
‫چی، فکر می‌کنی دارم تظاهر می‌کنم؟
‫سرگیجه، لرزش، حالت تهوع، تب، ‫و حس می‌کنم دارم از حال می‌رم.
‫بیا تبت رو چک کنیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خانم چا مو هی، اینجا بیمارستانه.
‫اگه همینا رو به دکتر بگی مهم نیست ‫مراسم داری یا نه، بستریت می‌کنن
‫- شوخی نکن. ‫- من واقعاً...
‫واقعاً یکم پیش این‌طوری شدم.
‫اگه راست نبود، چرا باید از ‫کسی که ردّم کرده کمک بخوام؟
‫هو جین، ببخش که منتظمت گذاشتیم.
‫اشکالی نداره.
‫بفرمایید. این طرف.
‫بریم داخل.
‫بیا.
‫فقط بگو اومدم برای نسخه
‫چون قلبم تند می‌زد ‫و خیلی مضطرب بودم.
‫دکتر ازت می‌خواد علائم اضطرابتو با جزئیات بگی.
‫لازمه بدونه؟
‫اون دکتره.
‫من فقط می‌خوام بدون سوالای اضافه نسخه بنویسه .
‫قرص مسکن که نمیخوای از داروخونه بخری.
‫خودم می‌تونم از داروخونه قرص بخرم.
‫دقیقاً.
‫چون نتونستی اومدی
‫فقط بگو با چی درگیری و چطور.
‫اون دکتره، ‫پس این محرمانه می‌مونه، درسته؟
‫چون تو برای من ترجمه می‌کنی،
‫دقیقاً می‌شنوی چه خبره.
‫برای ترجمه باید بشنوم، آره.
‫وگرنه باید برگردی کره.
‫می‌تونی پرواز شبانه بگیری.
‫نه! گفتم یه مراسم بزرگ دارم.
‫کارگردان‌ها و بازیگران درجه یک منتظر منن.
‫دکتر هم همین‌طور.
‫پس خودم می‌گم.
‫دلیل اضطرابم اینه که...
‫راستش، تازگی‌ها
‫دو را می رو می‌بینم.
‫اون ناگهان ظاهر می‌شه.
‫و می‌خنده...
‫مثل اینکه داره مسخرم می‌کنه.
‫اول فکر می‌کردم به‌خاطر خستگیه که توهم می‌بینم.
‫اما این نبود.
‫چون مدام اون رو می‌دیدم.
‫شنیدم کارگردان پیتر جیسون ‫تو مهمونی بعدی جشنواره هست.
‫عالیه، نه؟
‫و کلی بازیگر معروف هم هستن.
‫بی‌ادبیه اگه ازشون سلفی بخوام؟
‫می‌دونم واقعی نیست، ‫می‌خوام از شرش خلاص شم،
‫اما نمی‌تونم چون خیلی واضح می‌بینمش.
‫همیشه مضطربم، ‫می‌ترسم ناگهان ظاهر بشه.
‫و امروز،
‫فکر کنم از هم پاشیدم.
‫دیوانه شدم؟
‫چه نوشیدنی ای می‌خوای؟
‫هرچی.
‫من وقتی هفت سالم بود
‫یه تصادف خیلی جدی‌ داشتم...
‫ولی هیچ‌چیز ازش یادم نیست.
‫والدینم تو اون تصادف مردن،
‫ولی من هیچ‌چیز یادم نمیاد.
‫تاریخچه‌ی بیماری روانی تو خانواده‌تون هست؟
‫من پیش عموم بزرگ شدم...
‫و از طرف پدر هیچ‌کس مشکل روانی نداشت.
‫از طرف مادر هم...
‫به من گفتن تصادف تقصیر مامانم بوده.
‫پس هیچ‌کس چیزی در مورد خانواده‌ی مادری بهم نگفت.
‫من چیزی از طرف اون‌ها نمی‌دونم
‫همون‌طور که می‌بینی، ‫مو هی وضعیتش خیلی خرابه.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان،
‫یه یادداشت نوشت و از طرف پدر قطع رابطه کرد.
‫چه زنده بمونه چه بمیره، لطفاً با ما تماس نگیرید.
‫ببخشید؟
‫چه بی‌رحم.
‫آرام‌بخش‌ها فقط یه راه‌حل موقتن.
‫به محض برگشتن به کره، ‫حالتو کامل بررسی کنن.
‫من خودم می‌تونم مراقبت کنم.
‫این حرف از من نبود.
‫فقط دارم حرفای دکتر رو بازگو می‌کنم.
‫طبق گفته‌ی اون، حالت ممکنه استرس نباشه بلکه...
‫آسیب مغزی ناشی از تصادفت باشه.
‫ به خاطر تو من همه ‌چیو فهمیدم، ‫ دیگه ادامه نده.
‫مدیرت زنگ زد.
‫گفتم بیاد اینجا. ‫به زودی می‌رسه.
‫به یونگ وو گفتی؟
‫گفت دنبالته، و من گفتم با منی.
‫بهش گفتی ما اینجاییم؟
‫گفتم اومدیم دکتر
‫چون یه درد معده‌ی ناگهانی داشتی و ازم کمک خواستی.
‫درسته.
‫پس گفتی معده‌درد داشتم.
‫ خنده ‌داره.
‫من بهش نگفته بودم، ولی یونگ وو فهمید ‫که من جلو اومدم و رد شدم.
‫حتماً فکر می‌کنه رقت انگیزم،
‫که افتادم دنبال کسی که منو رد ‫کرده و برای دل درد غر می‌زنم.
‫شاید فکر کنه خیلی تشنه‌ام.
‫شاید داروها اثر کرده. ‫نمی‌تونم جلوی خنده‌م رو بگیرم.
‫چه مرگمه؟ ‫حتماً دیوونه‌ام.
‫مرسی از کمک امروزت، آقای جو.
‫ولی فکر نکنم بتونم جبران کنم.
‫چون دیگه نمی‌خوام تو رو ببینم.
‫فقط حرف‌هامو ترجمه کردی...
‫ولی خیلی چیز در مورد من شنیدی.
‫پس حتی نمی‌دونم وقتی نگات می‌کنم ‫چه صورتی باید به خودم بگیرم.
‫امروز فقط خندیدم...
‫ولی ممکنه دفعه‌ی بعد که همو دیدیم گریه کنم.
‫قبل از اینکه یونگ وو برسه برو. ‫خیلی ممنون و ببخشید بابت امروز.
‫دکتر گفت باید استراحت کنی،
‫ولی حدس می‌زنم میری اون مراسم بزرگ.
‫البته. ‫گفتم این جشن منه.
‫الان واقعاً عاشق زندگیم.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوام تموم شه.
‫باشه، از جشنواره لذت ببر،
‫ولی لطفاً چون آرام‌بخش گرفتی الکل نخور.
‫دکتر هم اینو گفت؟
‫من ترجمه نکردم.
‫این حرفای خودم بود، نگرانت بودم.
‫- من طرفدارتونم. می‌تونیم عکس بگیریم؟ ‫- باشه.
‫شاید به‌خاطر داروها باشه.
‫خیلی خوابم میاد.
‫این زامبیه.
‫سلام.
‫پس دوباره همو دیدیم.
‫پس تو ژاپنی هستی.
‫خیلی خوش‌تیپه.
‫بازیگره؟
‫چی می‌گه؟
‫چرا هی نگام می‌کنه؟
‫چیزی می‌خواد بگه؟
‫این زن چه وضعشه؟
‫قراره اصلاً ازم تشکر کنی؟
‫یه "مرسی" ساده که کار سختی نیست.
‫باشه، یک، دو، سه، "وی!"
‫حالا قلب؟
‫- اینجا، یک، دو، سه. قلب! ‫- قلب؟
‫خیلی ممنون.
‫فکر می‌کنه با گرفتن سلفی لطف بزرگی بهم کرده؟
‫اون زامبی نمی‌دونه من کی‌ام.
‫خیلی آشنا به نظر می‌رسه.
‫شاید تو یه فیلمی بوده که من دیدم؟
‫او، مرسی!
‫لطفاً اینو بگیر!
‫پروپوزال پروژه‌ای که فرستادی رو خوندم،
‫ولی تجربه‌م تو تلویزیون خیلی کمه.
‫مطمئن نیستم مناسب باشم.
‫نگران نباش.
‫اون اصلاً مهم نیست.
‫ما برای برنامه‌مون قراره به چند کشور ‫اروپا و آمریکای شمالی سفر کنیم.
‫وقتی شنیدیم کسی هست که
‫زبان‌های هر کشوری که می‌ریم رو بلده،
‫فکر کردیم «نجات‌دهنده‌مون رو پیدا کردیم!»
‫لطفاً فقط اینبار کمکمون کنید.
‫مدت فیلم‌برداری چقدره؟
‫فیلم‌برداری‌های خارجی یه کم طولانیه.
‫در مجموع حدود سه تا چهار ماه؟
‫آره، نسبتاً طولانیه.
‫ما از کشور به کشور می‌پریم.
‫ولی بین فیلم‌برداری چند بار برمی‌گردیم کره. درسته، خانم چو؟
‫البته
‫اسم برنامه سفر عاشقانه هست،
‫پس فقط جاهای جادویی و دیدنی می‌ریم.
‫- وای، عالیه. ‫- مناظر نفس‌گیر.
‫هیچ چیز سخت یا طاقت‌فرسا نیست.
‫- درسته، کارگردان کیم؟ ‫- البته.
‫فصل قبلی که پارسال پخش شد رو دیدید؟
‫اگه دیده بودید کلیت رو می‌فهمیدید.
‫من با تهیه‌کننده شین جی سون ‫که شما رو معرفی کرد، تو اون فصل کار کردم.
‫خانم شین جی سون منو به شما معرفی کرد؟
‫- آره. ‫- آره.
‫راستی، خانم شین گفت میان ‫به شما سر بزنن ، آقای جو.
‫اوه، سلام.
‫هو جین کجاست؟
‫قرار داشت رفت
‫رفته؟
‫- فکر می‌کردم با هم ناهار بخوریم. ‫- آره.
‫می‌خواستم با ناهار دلش رو نرم کنم، ‫ولی گول نخورد.
‫خانم شین، نگفتی با هیونگشون قرار میذاری؟
‫بهش بگو برامون پا در میونی کنه.
‫ما خیلی نیاز داریم.
‫دوست پسر منم گوشش بدهکار نیست.
‫ولی سعی می‌کنم باهاش حرف بزنم.
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫نگاه کن. اون نویسنده نا نیست؟
‫برای امضای کتاب اومده بود، یادت میاد؟
‫درسته. همونه نا ه.
‫هنوزم خوش‌پوشه.
‫هی. می‌خواستم...
‫پس کارو قبول نمی‌کنی؟
‫پروژه‌های زیادی دارم لازم نیست برم تلویزیون.
‫باشه، پس نرو.
‫طبق چیزی که شنیدم باید مدت زیادی خارج باشی.
‫پس عروسی ما رو از دست می‌دی.
‫عروسی؟
‫ما ماه بعد عروسی می‌کنیم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌خوام به جی سون هم بگم.
‫پس خودت یه‌طرفه تصمیم گرفتی؟ ‫و قراره همین ماه بعد باشه؟
‫اون همیشه خواسته ازدواج کنه. ‫من بودم که عقب می‌انداختم.
‫همیشه سر این بحث داشتیم.
‫دیگه از بحث خسته شدم، تصمیمم رو گرفتم.
‫پس قراره ازدواج کنیم. ‫تبریک نمی‌گی؟
‫ وقتی خودش هنوز خبر نداره، تبریک گفتن زوده
‫یالا تبریک بگو.
‫لطفاً؟ تو تنها آدم عاقل و منطقی خانواده‌مون هستی.
‫تو تنها کسی هستی که خجالت نمی‌کشم به جی سون معرفی‌ت کنم.
‫لطفاً به داد هیونگت برس.
‫خجالت زدم میکنی. چطور...
‫اون رومیزی رو از کجا آوردی؟
‫قشنگ نیست؟
‫نه، اصلاً با بقیه‌ی لباست جور درنمیاد.
‫صبر کن، جور نیست؟
‫- تو امتحانش کن. ‫- نه، من خوبم.
‫و اون جاروبرقی رباتی که از خونه‌م بردی رو پس بده.
‫نه، اون رو پس نمی‌دم! ما با هم صمیمی شدیم. ‫اسمش هم گذاشتم آلبرتو.
‫چی می‌گی؟
‫اگه بگم "جوراب"، حتی جورابمو هم میاره برام.
‫- حالت خوبه؟ تاکسی لازم داری؟ ‫- نه، خوبم. گفت میاد دنبالم.
‫نگاه کن. اومده.
‫هی.
‫تو، ساکت باش!
‫واقعاً دردسرساز شدی. ‫تا حالا اسم تاکسی رو شنیدی؟
‫- هو جین، مشتاق دیدار. ‫- مرسی که اومدی.
‫این چیه؟
‫یه گل.
‫چی، تو بازم مست شدی؟
‫مثل همیشه، تنها کسی که خوش می‌گذرونه تویی، نه؟
‫نه، امروز طبق دستور تو اومدم.
‫خواستی روش فشار بیارم.
‫واقعاً؟ خب، جواب داد؟
‫جونگ سو واقعاً امیدوار بود ‫تو قرارداد برنامه‌شو امضا کنی.
‫نه، می‌گه نمی‌خواد. ‫دلیلی هم نداره.
‫هی، اینو بگیر.
‫- می‌بینمت! ‫- بیا دیگه.
‫هی، اینو پس بگیر!
‫وای، خیلی بهت میاد. ‫تو بهترینی.
‫- بهم نمی-- ‫- بده به من. مال منه.
‫برای تولدم بهم داد، ولی خودش انقدر خوشش میاد که می‌پوشه.
‫ببخشید. نمی‌دونستم.
‫چرا باید معذرت بخوای؟
‫اشتباه اونه که بی‌ملاحظه‌ست.
‫شاید حتی یادش هم نباشه که بهم داده.
‫اگه بی‌ملاحظه‌ست، ‫ازش عصبانی شو. فقط نخند.
‫نا فرض می‌کنه
‫همه‌چیز خوبه مگر اینکه بگی درست نیست.
‫فکر می‌کنه تا وقتی خودش خوشه همه خوشحالن .
‫درسته.
‫اگه همچنان نادیده بگیرم، ‫تهش خسته می‌شم.
‫بزنمش؟
‫می‌تونم چند تا شلاق به برادرت بزنم، مثل این؟
‫آره، یه کم بهش بفهمون.
‫نا امروز کارش تمومه.
‫اصلا اون درد داره؟
‫نباید واقعاً بهش آسیب برسونم.
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌خوام بهش آسیب بزنم؟
‫فقط می‌خوام بترسونمش که بهتر رفتار کنه.
‫راستی، واقعاً به برنامه‌ی جونگ سو علاقه نداری؟
‫فیلم‌برداری از ماه بعد شروع می‌شه، ‫خیلی کارش گیره.
‫ما ماه بعد عروسی می‌کنیم. ‫تصمیمم رو گرفتم.
‫لطفاً دوباره فکر کن. ‫سعی کن مثبت‌تر ببینی.
‫باشه، قبول میکنم.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم حالا برای قبول کردن کار
‫.یه دلیل دارم
‫هی، آقای جو!
‫شب بخیر!
‫- می‌بینمت. مراقب باش! ‫- داداش کوچیکم!
‫شب بخیر!
‫خیلی خوشحالیم که به تیم پیوستید. ‫خیلی ممنون.
‫من باید از شما تشکر کنم.
‫خیلی نگران بودیم که به‌خاطر طولانی ‫بودن فیلم‌برداری‌های خارجی نه بگید.
‫طبق برنامه‌ای که فرستادید، ‫ماه بعد کانادا هستیم؟
‫بله. چطور؟
‫لازم دارید وسط کار برگردید کره؟
‫نه، ترجیح می‌دم خارج باشم و سرم شلوغ باشه.
‫خیلی ممنون که قبول کردید!
‫نجات‌دهنده‌مون!
‫به نظر میاد اومده.
‫عضو زنِ برنامه اومده برای مصاحبه‌ی مقدماتی.
‫چون تو براش ترجمه می‌کنی، ‫بیا سلام کن.
‫عضو قطعی شده؟
‫چند تا اسم تو لیستی که فرستادید بود.
‫هیچ‌کدومشون نیست.
‫ما دقیقه‌ی آخر یه نفر جدید پیدا کردیم. ‫یه بازیگره.
‫فیلم یک زن ساکت رو دیدید؟
‫بیشتر مردم اسم فیلمو نمی‌دونن.
‫درسته؟
‫دو را می.
‫تو دو را می رو می‌شناسید، نه؟
‫دو را می، همون...
‫خانم چا مو هی اومده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش اومدی!
‫این آقای جو هو جینه، مترجمی که تو برنامه‌مون کار می‌کنه.
‫آقای جو، شما چا مو هی رو می‌شناسید، درسته؟
‫آره، بله.
‫آقای جو!
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫مترجم یه مصاحبه‌ای بودن ‫که با یه مجله‌ی خارجی داشتیم.
‫واقعاً؟ عالیه.
‫قراره مدتی با هم سفر کنین،
‫پس اگه همدیگه رو از قبل می‌شناسین، کار راحت‌تره!
‫دنیای کوچیکیه!
‫نمی‌دونستم دوباره اینجا با شما روبه‌رو می‌شم، آقای جو.
‫منم فکر نمی‌کردم دوباره با شما کار کنم، خانم چا مو هی.
‫طوری نشون دادی که انگار هیچ‌وقت ‫با تلویزیون کار نمی‌کنی، ولی اینجایی.
‫ الان حالت بهتره ؟
‫پیش دکتر رفتی؟
‫لطفاً اینجا این موضوع رو مطرح نکن.
‫بعداً خصوصی دربارش حرف می‌زنیم، آقای جو.
‫خانم چا مو هی، داریم مصاحبه رو شروع می‌کنیم.
‫باشه.
‫خانم چو، نویسنده حدود پنج یا شش سوال ازتون می‌پرسه.
‫فهمیدم.
‫باشه، آماده شیم.
‫مو هی.
‫فقط طبیعی و راحت حرف بزن، مثل وقتی با یه دوست حرف می‌زنی.
‫به دوربین نگاه کن. من ازت سوال می‌پرسم.
‫باشه.
‫شروع کنیم.
‫خانم چا مو هی، شما سفر کردن رو دوست دارید؟
‫بله، دوست دارم.
‫ولی فرصت‌های زیادی برای سفر نداشتم.
‫با این حال، دوست دارم جاهای جدید رو ببینم.
‫ساکت!
‫ببخشید، مو هی. ‫از اول دوباره شروع کنیم.
‫سفر رو دوست داری؟
‫سفر؟
‫سفر… آره، سفر.
‫ولی فرصت‌های زیادی برای سفر نداشتم.
‫مو هی.
‫مو هی!
‫ببخشید.
‫لطفاً چشم‌هات رو به دوربین نگه دار.
‫و دست‌هات رو کمی شل کن.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫ببخشید، دوباره شروع می‌کنم.
‫ببخشید.
‫ببخشید، بذارید دوباره امتحان کنم.
‫فرصت‌های زیادی برای سفر نداشتم، اما...
‫اما...
‫بذارید دوباره امتحان کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫یه استراحت بگیریم.
‫افتضاحه.
‫نه خوش‌بیانه، نه بامزه، ‫حتی تمرکز هم نداره.
‫شاید فقط شخصیتِ دو را می این‌طوریه. ‫خودِ بازیگر جذابیتی نداره.
‫وقتی تو "بی مانند" بود، کارش بد نبود.
‫خب، مجری جون هیون مو بود.
‫بریم تمومش کنیم.
‫بیا دوباره درباره‌ی عضو زن فکر کنیم. ‫من نسبت به چا مو هی مطمئن نیستم.
‫گفتی قراره مثل بلک‌پینک بزرگ بشیم!
‫فکر نمی‌کنم بشه!
‫چطور می‌تونم بفرستمش بره؟
‫احتمالاً اومده فکر کرده کار قطعی شده.
‫من خرابش کردم، نه؟
‫خانم چو خوشحال نبود.
‫فقط بابت انجام یه کار جدید نگران بودی
‫وقتی عادت کنی راحت‌تر می‌شه.
‫راستی، مو هی،
‫واقعاً نمی‌دونستی آقای جو تو این برنامه کار می‌کنه؟
‫ندیدی چقدر من شوکه شدم؟
‫من اون‌قدر هم بازیگرِ خوبی نیستم.
‫اصلاً این آقا اینجا چه کار می‌کنه؟
‫از دستیار کارگردان پرسیدم
‫اون فقط به‌خاطر لطف به تهیه‌کننده شین قبول کرده.
‫تهیه‌کننده شین جی سون؟
‫همونی که با کندوکاو تو اینستاگرام پیداش کردیم.
‫آره، می‌دونم.
‫پس اون به‌خاطر اون اومده.
‫اون از ‌تولیدکننده هایرفصل ‫کره‌ای سفر عاشقانه بوده.
‫شنیدم اول سرسختانه رد کرده بود، ‫ولی اون قانعش کرده.
‫به نظر میاد هنوز خیلی دوستش داره.
‫باشه، فهمیدم. بس کن.
‫چه مرگته؟
‫بقیه حرف‌هامون رو اینجا تموم کنیم.
‫پیش دکتر رفتی؟
‫من مراقب خودم هستم.
‫تو طوری نشون دادی که علاقه‌ای به کارای تلویزیونی نداری.
‫پس انگار راست نبود.
‫دکتر گفت می‌تونی این کارو قبول کنی؟
‫قراره مدتی خارج از کشور باشی. مشکلی پیش نمیاد؟
‫مشکلی نیست... تا وقتی خودم باهاش کنار بیام.
‫تو چی؟ می‌تونی با من کار کنی؟
‫موضوع رو عوض نکن.
‫پیش دکتر رفتی؟
‫دوباره دیدنم اذیتت می‌کنه، درسته؟
‫منم همین حسو دارم.
‫نمی‌تونی از این پروژه انصراف بدی؟
‫من از احساس ناراحتی خوشم نمیاد.
‫تو منو به‌عنوان مترجم کشوندی اونجا،
‫و چیزایی شنیدم که دلم نمی‌خواست بشنوم.
‫این اذیتم می‌کنه، پس یه جواب بده.
‫اونوقت من انصراف می‌دم.
‫من...
‫رفتم پیش دکتر.
‫تصادف
‫به مغزم آسیب زده؟
‫طبق ام آر آی،
‫هیچ مشکلی تو مغزت نیست، خانم چا مو هی.
‫با این حال، اگه توهم می‌بینید،
‫حتماً آسیبی دیدید که پزشکی ‫مدرن نمیتونه تشخیص بده.
‫پس قراره چه اتفاقی برام بیوفته؟
‫شما فلجی یا مشکل حافظه ندارید، فقط توهم دارید.
‫باید مرتب پیش روان‌پزشک برید.
‫رفتم، ولی گفتن برم نورولوژیست
‫چون احتمالاً مربوط به تصادفه.
‫قسم می‌خورم، من کاملاً خوبم ‫جز اینکه گه‌گاهی دو را می رو می‌بینم.
‫نمی‌تونم فقط از بین ببرمش؟
‫چون نمی‌دونیم چرا ظاهر می‌شه ‫یا چرا مخصوصاً دو را می رو می‌بینید،
‫راهی برای از بین بردنش نداریم.
‫با پزشکی مدرن نمی‌شه دو را می رو از بین برد.
‫اونقدر ناامید شدم که حتی پیش یه دعانویس رفتم.
‫ولی چون اون روح نیست، ‫هیچ آیینی جواب نمی‌ده.
‫راضی شدی؟
‫این ناراحتی‌ت رو کم کرد؟
‫حالا مثل قولت انصراف بده. ‫حرفمون تموم شد
‫انصراف من مشکلتو حل نمی‌کنه.
‫یکم پیش حالت خیلی بد شده بود
‫امروز انگار ‫کاملاً آدم دیگه‌ای بودی
‫نسبت به آخرین باری که سر صحنه بودیم.
‫خب، همین‌طوری‌ام. الان دو را می توی سرم هست.
‫می‌تونی همین‌جوری ادامه بدی؟
‫خب چی؟ می‌خوای به تهیه‌کننده بگی ‫تا منو بندازن بیرون؟
‫بفرما. بهشون بگو، ‫«اون دو را می رو می‌بینه. دیوونه‌ست.»
‫اونوقت فوراً منو می‌ندازن بیرون.
‫لازم نیست تو کاری بکنی.
‫اون اتفاق به هر حال می‌افته.
‫یادداشت کارگردان می‌گه،
‫«شادی سفر، هیجان عاشقی.»
‫چه کسی با دیدن چشم‌های مضطرب و بی‌قرار تو ‫می‌تونه خوشحال یا هیجان‌زده بشه؟
‫فقط دیدنت هم منو نگران می‌کنه.
‫تو خودت قبول کردی ‫که دیوونه‌ای،
‫ولی انگار هیچ میلی به چسبیدن به واقعیت نداری.
‫فکر نکنم مزاحمت بشم که جلوشو بگیرم.
‫موفق باشی، خانم چا مو هی.
‫همون‌طور که می‌خوای، من انصراف می‌دم.
‫ممنون، آقای جو هو جین.
‫ولی حالت خوبه؟
‫اگه الان انصراف بدی، ‫زن مورد علاقه‌ات رو ناامید می‌کنی.
‫مگه این کارو نگرفتی تا تهیه‌کننده ‫شین جی سون رو تحت تأثیر قرار بدی؟
‫گفتی تا ابد مخفی نگه می‌داری، ‫ولی انگار نظرت عوض شده.
‫حتماً قبلاً بهش گفتی ‫و بابتش کلی امتیاز گرفتی .
‫الان اگه انصراف بدی ‫وضعیتت سخت می‌شه.
‫آره، وضعم واقعاً سخت می‌شه.
‫حالا دیگه راه فراری ندارم.
‫اون داره به زودی ازدواج می‌کنه.
‫با هیونگم.
‫می‌خواستم از کمک کردن فرار کنم ‫و گیر تماشا کردن نیفتم.
‫پس راهی پیدا کردم که این کارو بکنم…
‫ولی تو تلاش برای فرار از یه دیوونه ‫اون راه رو از دست دادم.
‫احمق.
‫آقای جو!
‫هی، تو و خانم چو با هم صمیمی هستین؟
‫فکر کنم دارن مو هی رو ‫از برنامه می‌ندازن بیرون.
‫حتماً از مصاحبه خوششون نیومده.
‫فیلم‌برداری رو متوقف کردن ‫و قرارداد رو بهم نمی‌دن.
‫حس بدی دارم.
‫می‌تونی پا در میونی کنی؟
‫من دارم میرم بهشون بگم انصراف می‌دم.
‫همینه.
‫بهشون بگو اگه مو هی رو بندازن بیرون، ‫تو هم می‌ری.
‫به نظر می‌رسه خیلی خوششون میاد ازت.
‫به خاطر این نیست که انصراف می‌دم.
‫منو وارد ماجرا نکن.
‫آقای جو!
‫لطفاً امروز با هم ناهار بخوریم. ‫می‌تونیم موقع غذا درباره برنامه حرف بزنیم.
‫- یه حرف دارم. ‫- بیاید سر ناهار صحبت کنیم.
‫رستوران ژاپنی روبه‌رو رو رزرو کردیم. ‫می‌نوشی؟
‫کارت شرکت رو داریم.
‫همه با هم بریم. بریم.
‫اگه مو هی بره، تو هم میری. وفاداری!
‫- گفتم منو وارد نکنین. ‫- بیا دیگه.
‫بیا سوار شو. باید با هم بریم.
‫الان با من حرف می‌زنی؟
‫باشه.
‫میام.
‫پس بالاخره منو قبول کردی.
‫ولی حیف شد.
‫جلوی پسری که دوستش داری ‫خودتو مسخره کردی.
‫- دیوونه‌ی لعنتی. ‫- ساکت شو!
‫گفتم ساکت باش! آروم باش!
‫برو گمشو!
‫ازم دور شو!
‫لعنتی.
‫ترسوندمتون، نه؟
‫حقیقت اینه،
‫یه چیزی نزدیک بود منو دیوونه کنه، ‫پس گذاشتم دیوونه بشم.
‫خانم چو.
‫خیلی متعجب به نظر می‌رسید.
‫ببخشید.
‫تو منو دوست نداری، مگه نه؟
‫قبل‌تر، از پشت دوربین ‫با یه نگاه کاملاً… نگاهم می‌کردی.
‫کارگردان کیم!
‫داشتین فکر می‌کردین، مگه نه؟
‫«چطور بندازیمش بیرون؟»
‫همین‌جوری مستقیم برید سراغش.
‫باشه، زبونم تلخ می‌شه، ‫ولی قرار نیست انتقام بگیرم.
‫مگر اینکه واقعاً من دو را می باشم.
‫مو هی.
‫یونگ وو.
‫بریم.
‫هو جین.
‫می‌تونی یه دقیقه کمکم کنی؟
‫- باشه. ‫- کمک میخوام.
‫می‌تونی اون کتاب ‫روی قفسه بالا رو برداری؟
‫سمت راست. همونی که رنگش شبیه برگ پاییزه.
‫همون همونه.
‫این چیه؟
‫عکس خانوادگیته.
‫پدر، مادر و پسر ممکنه الان ‫هر کدوم توی کشورای مختلف زندگی کنن،
‫ولی اینجا به نظر صمیمی میای.
‫خب، من دبستانی بودم.
‫- و اون قد بلنده نا ه؟ ‫- آره.
‫اون تو عکس خانوادگی تو چیکار می‌کنه؟
‫اون هنوز پسر پدره.
‫خدای من.
‫من مادرتو درک نمی‌کنم، ‫که پسر نامشروع شوهرشو قبول کرده،
‫یا پدرتو که خوشحال کنارشه.
‫یا اشتیاق نا برای وارد شدن به جمع.
‫خانواده‌تون واقعاً یه جورایی عجیبن.
‫می‌خوای بدونی چی عجیب‌تره؟
‫این عکس
‫توسط مادر جین سوک گرفته شده.
‫چی؟
‫آه، به‌خدا.
‫خانواده‌تون خیلی آزادمنش هستن. ‫مثل اینکه آمریکایی باشین!
‫باورنکردنیه.
‫خانواده دوباره برای عروسی جین سوک جمع می‌شن؟
‫اون زنگ زد و ازم خواست که مراسم رو اجرا کنم.
‫گفت ماه بعده.
‫من بازی درآوردم و گفتم نه.
‫نباید این کارو می‌کردی.
‫من نمی‌خوام.
‫من قبلاً تصمیم گرفتم اولین عروسی‌ای که اجرا می‌کنم ‫مال تو باشه، جو هو جین.
‫خب… اوضاع با اون بازیگر چطوره؟
‫می‌گم بهت، هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫نمی‌تونی جلوی چشم این پیرمرد رو بگیری.
‫کمی تلاش کن، و بازی درنیار.
‫و باهاش مهربون‌تر حرف بزن.
‫من معمولاً تند و بی‌رحم حرف می‌زنم؟
‫وقتی درست حرف می‌زنی، واقعاً بی‌رحم و رک هستی.
‫می‌دونی چند تا زبان تو دنیا هست، آقای مترجم؟
‫فکر کنم بیش از ۷۱۰۰ تا.
‫نه. جواب اشتباهه.
‫به اندازه آدم‌ها زبان وجود داره.
‫هر کس زبان خودش رو صحبت می‌کنه.
‫به‌خاطر همین مردم همدیگه رو نمیفهمن، ‫بد تعبیر میکنن و آزرده میشن.
‫از چیزی که شنیدم، ‫زبان جو هو جین
‫محکم و مرتب،
‫ولی تیزه.
‫چه کسی با دیدن چشم‌های مضطرب و بی‌قرار تو ‫می‌تونه خوشحال یا هیجان‌زده بشه؟
‫فقط دیدنت هم منو نگران می‌کنه.
‫اگه حرف‌هام تیز بود…
‫حتماً شنیدنش درد داشته.
‫بهت نیاز دارن.
‫یه مشتری تو رستوران ‫خواست شما رو ببینه.
‫الان می‌تونی بیای؟
‫بفرمایید بشینید.
‫اومدن به خونت خیلی استاتکر مانند بود، ‫پس ازت خواستم اینجا ببینمت.
‫اون روز دیدی که داشتم از کوره در می‌رفتم، نه؟
‫گروه تولید از اون موقع باهام تماس نگرفته.
‫فکر کنم اون کار رو از دست دادم.
‫اون روز من حرف نامربوط زدم.
‫نه. من اون کسی بودم که دیوونه شد و از حد گذشت.
‫متأسفم.
‫نباید اسم تهیه‌کننده شین جی سون رو می‌آوردم.
‫فکر کنم خواستم نقطه‌ضعفتو نشون بدم
‫چون تو نقطه‌ضعف منو می‌دونستی.
‫خب الان اوضاع چطوره؟ نقطه‌ضعفت چیه؟
‫دو را می؟
‫از وقتی اون‌طوری از کوره در رفتم، ‫اون ساکت شده.
‫دیگه نمی‌بینمش.
‫فکر کنم گاهی رها کردنش بهتر از قرص خواب‌آوره.
‫با این حال، سعی کن هر جا منفجر نشی.
‫باید محتاط‌تر باشم.
‫نقطه‌ضعفت چی شد؟
‫تاریخ عروسی رو گذاشتن.
‫دارم فکر می‌کنم قبل از اینکه درگیر مراسم بشم ‫کجا فرار کنم.
‫به جای دنبال کار دیگه گشتن، ‫همون برنامه رو ادامه بده.
‫یونگ وو می‌گه هنوز دارن ‫مثل دیوونه‌ها دنبال مترجم می‌گردن.
‫می‌دونم. مرتب باهام تماس می‌گیرن، ‫می‌پرسن می‌تونم بهشون ملحق شم یا نه.
‫واقعاً؟
‫خوش‌شانسی.
‫من اخراج شدم.
‫با اون انفجار کارت تموم شد، ‫و الان ناراحتی؟
‫البته که ناراحتم.
‫فرصت خیلی خوبی بود.
‫برای تغییر تصویر.
‫بعد از موفقیت دو را می، ‫خیلی فیلمنامه اومد سراغم،
‫ولی همه‌ش درباره قاتل‌های زنجیره‌ای ‫با شخصیت‌های دوگانه یا قصاب‌ها بود.
‫اگه همه اون نقش‌ها رو بازی کنم، ‫آمار قتل‌هام چهار رقمی می‌شه.
‫پس به اندازه یه موشک کشنده‌ای.
‫واقعاً می‌خواستم از اون تصویر خلاص شم،
‫و هدف اون برنامه
‫«شادی سفر، هیجان عاشقی» بود.
‫و دیدن شفق قطبی هم تو برنامه بود.
‫همیشه دلم می‌خواست برم ببینمشون.
‫آره، منم دلم می‌خواست برم. ‫تنها رفتن اونجا سخته.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫یه جورایی اونجا رفتن سخته.
‫خیلی حیف شد.
‫- ببخشید. ‫- بفرمایید.
‫بله، یونگ وو؟
‫شفق قطبی…
‫چی؟
‫آره، باشه.
‫باشه، زود بهت زنگ می‌زنم.
‫خیلی خب.
‫یونگ وو اومد؟
‫اگه کاری پیش اومده، برو.
‫من همین الان رفتم تو یه چیز بزرگ.
‫تیم تولید سفر رمانتیک
‫انتخاب بازیگری منو تأیید کردن.
‫قرارداد فرستادن.
‫این که…
‫عالیه. ‫قبلاً ناامید شده بودی.
‫اما
‫فکر رفتن یه کم می‌ترسونتم.
‫امیدوارم سفر شاد، هیجان‌انگیز و مثل جشن داشته باشی.
‫چطور ممکنه؟
‫نگاه کن.
‫چطور می‌تونی این‌قدر بی‌خیال باشی ‫وقتی درباره دو را می می‌دونی؟
‫جایی که من زبانش رو بلد نباشم ‫و هیچ‌کس ندونه من چی می‌کشم.
‫فکر می‌کنی تنها باشم اوکی‌ام؟
‫نگاه کن.
‫من بعد از اینکه یه تشویق کوچیک کردم،
‫ با وقار دارم خودمو از ماجرا کنار می‌کشم
‫تو اینو خواستی. ‫چرا منو تحریک می‌کنی که حرفای تند بزنم؟
‫چه زخم کنه چه بسوزونه، بزن.
‫این بار، ‫من به عنوان نگرانی‌ هات می‌پذیرمش.
‫خانم چا مو هی.
‫تو آدم خیلی ویری و دمدمی مز‌اجی هستی.
‫می‌گی «آ»، بعد ادعا می‌کنی «ب» گفتی، ‫بعد برمی‌گردی و می‌گی «پ».
‫اگه دو را می، ‫منبع اضطرابت، هم اضافه بشه،
‫باز هم مثل دفعه قبل منفجر می‌شی.
‫شکی نیست.
‫حق با توئه.
‫پس…
‫اگه کسی که همه‌چیزو می‌دونه
‫و می‌تونه خونسرد بمونه ‫و منو آروم کنه
‫کنارم باشه چی؟
‫و اگه زبانش خوب باشه، ‫تو خارج راحتم، درسته؟
‫فکر می‌کنم می‌تونم از پسش بربیام
‫اگه همچین کسی کنارم باشه.
‫نظرت چیه؟
‫خانم چا مو هی.
‫روشن توضیح بده تا بفهمم.
‫زبان تو،
‫ مخالفت برای پنهان کردن ضعف ‫و حمله وقتی عصبانی می‌شی،
‫برای من خیلی سخته که ترجمه‌ش کنم.
‫پس داری می‌گی--
‫لطفاً کمکم کن!
‫می‌خوام با من بیای.
‫من معذبت میکنم؟
‫می‌ترسی تهدیدت کنم که باهام قرار بذاری؟
‫تهدید رو من جواب نمی‌ده.
‫پس بریم با هم.
‫اگه بیای، شفق قطبی رو می‌بینی.
‫شفق قطبی.
‫شفق قطبی. سبز و آبی.
‫می‌تونی عکس بگیری.
‫عکسای یه‌بار تو زندگی… ‫شفق قطبی!
‫باشه. باهات میام.
‫به هر حال جایی برای قایم شدن لازم دارم،
‫و دلم می‌خواد شفق قطبی رو ببینم.
‫عالیه، بریم با هم شفق قطبی رو ببینیم.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::