«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫آقا.
‫سلام آقا. عصر بخیر خدمتتون.
‫اجازه بدید.
‫وای، چقدر چمدون. ‫حتماً مدت زیادی نبودید.
‫- بله. ‫- من می‌برمشون.
‫سه ماه نبودم، ‫اینجا واقعاً گرم‌تره.
‫واقعاً گرمه. ‫همون‌طور که این موقع سال انتظار می‌ره.
‫بذارین باشه.
‫فکر کنم یه سلبریتیه.
‫آقا، نگاه کن. یه سلبریتیه.
‫یه بار سلبریتی سوار کردم. ‫لی جونگ جه از کلاهبردارا رو می‌شناسی؟
‫- می‌شناسی، نه؟ ‫- بله.
‫پسرش خیلی خوش‌تیپه.
‫می‌گفت پسرش می‌خواد خواننده یا سلبریتی بشه،
‫ولی بعد از دیدن لی جونگ جه، ‫فهمیدم اون پسر اون قیافه رو نداره.
‫تا حالا سلبریتی رو از نزدیک دیدی، آقا؟
‫حدس می‌زنم کنجکاوی کدوم سکانس‌ها بودن.
‫می‌فهمم. فقط یه لحظه بود.
‫من یه بازیگر بداقبالم ‫که هیچ‌وقت موفق نشدم.
‫شرط می‌بندی؟
‫اگه من بردم، باید منو فالو کنی.
‫کلی تجربه‌های جدید ‫تو صحنهٔ فیلم‌برداری برای یک زن ساکت!
‫فکر کنم داره فیلم می‌گیره.
‫گربه‌های پنیری که تو خیابون دیدم
‫عکسمو بدون اجازه گذاشته؟
‫«پاپاگو.»
‫«ممنون ازت.»
‫9,999 دنبال‌کننده ‫دنبال می‌کنه
‫دنبال‌شونده‌ها
‫10,000 دنبال‌کننده
‫10,000؟
‫پس من باعثش شدم؟
‫پاپاگو هستم.
‫طبق شرطمون، فالوت کردم.
‫ببخشید که اون روز این‌جوری رفتم.
‫ تو فیلم‌برداری موفق باشی .
‫امیدوارم جشنِ تو زود شروع بشه.
‫وای، لابد جایی دارن آتش‌بازی میکنن.
‫فکر کنم.
‫شاید یه جایی جشنه.
‫دو را می، چا مو هی
میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫هی، هی
‫لعنتی.
‫دو را می!
‫لطفاً براشون یه دست حسابی بزنید.
‫لطفاً خودتونو به حضار معرفی کنین .
‫سلام. من چا مو هی‌ام، ‫بازیگر از کره.
‫مو هی. اونجا عالی بودی. ‫واقعاً فوق‌العاده!
‫چیه؟
‫این‌ها رو ازم دربیار.
‫واقعا باید برم دستشویی،
‫ولی فکر نکنم بتونم با انگشتری که میلیونیه ‫بخوام دستشویی برم.
‫پس لباس‌هات چی؟ ‫اون‌ها شنلن.
‫آه، راست می‌گی!
‫وای، باورم نمی‌شه باهاشون نشستم.
‫مو هی، باید به این عادت کنی.
‫اگه شنلن، تو هم دو را می‌ای. ‫می‌تونی باهاشون هر کاری بکنی.
‫یونگ وو.
‫اینا همه واقعیه؟
‫چرا اینو می‌گی؟
‫از وقتی از کما بیدار شدم، ‫این چند هفته اصلاً واقعی به نظر نمی‌رسه.
‫همش فکر می‌کنم اون موقع مردم…
‫و تو بهشت بیدار شدم.
‫مثل بهشت خوبه، نه؟
‫انقدر خوشحالم که می‌خوام منفجر شم.
‫انقدر خوشحالم که اگه همه‌اش دروغه، ‫ترجیح می‌دم بمیرم تا بیدار شم.
‫واقعیه.
‫تو دو را می‌ ای، سوپر استار.
‫پس با همون انگشتر برو دستشویی.
‫و قبل از اینکه لباس عوض کنی سلفی بذار، خانم دو را می.
‫هوادارات منتظرن.
‫- باشه. ‫- استراحت کن.
‫من بیش از ده میلیون دنبال‌کننده دارم.
حتی 10,000 تا هم نداشتم.
‫خانم چا مو هی؟
‫چته؟ حالت خوب نیست؟
‫نه.
‫من خوبم. همه‌چیز اوکیه.
‫فکر کنم از استرس یه کم سرگیجه گرفتم.
‫من رسیدم خونه.
‫آقای کیم دوباره مهمون آورده.
‫دوباره؟
‫این‌جا پر از کتابای قدیمی، نقاشی و عتیقه‌جاته.
‫فقط بهش مثل یه موزه نگاه کنید.
‫وای، این‌جا واقعاً چشم‌گیره.
‫این عالیه.
‫خیلی تأثیرگذاره.
‫اون اولین رمانم رو منتشر کرد، خیلی به هم نزدیک بودیم.
‫وقتی زنده بود، این‌جا مثل خونهٔ دومم بود.
‫ دور و برو نگاه کنید. خجالت نکشید.
‫هی، هو جین! بیا اینجا.
‫اون نوه‌شه. پسر دخترش. چینی بلده، مواظب حرف‌هاتون باشید.
‫خب، سلام.
‫- سلام کن. ‫- خوشبختم.
‫اونا استادای یه دانشگاه تو تایوانن.
‫چند روز این‌جا می‌مونن ‫تا کتابا رو ورق بزنن.
‫دیدی؟ گفتم خوشحال می‌شه ما رو ببینه.
‫من همه‌چیو این‌جا رسیدگی می‌کنم، ‫پس نگران ما نباشین.
‫- آقای کیم. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫بذار یه چیز واقعاً قیمتی نشونتون بدم.
‫آقای کیم؟
‫پس حالا می‌خوای این‌جا رو مهمان‌سرا کنی؟
‫همیشه خالی می‌ذاری، ‫سرت تو سفره و دنیا رو برای ترجمه می‌گردی.
‫این بهترین کاره.
‫پدربزرگت ‫عاشق مهمون‌داری بود،
‫و من هم اغلب کمکش می‌کردم.
‫خب، الان من صاحب این خونه‌م، ‫و مهمون دوست ندارم.
‫خدای من.
‫ فکر می‌کردم آقای یون
‫این‌جا رو به نوه‌ش بده،
‫ولی حداقل این کتابا رو بده من.
‫ولی رفت و گذاشتشون برای دخترش.
‫مادرت اصلاً به این چیزا اهمیت نمی‌ده.
‫حالا که این‌جا هستی، ‫به مادرم زنگ بزن لطفاً.
‫بهش بگو بیاد همهٔ این کتابا و چیزا رو برداره.
‫چطور وقتی اون خارج از کشوره می‌تونه بیاد؟
‫می‌تونیم یه کانتینر پر کنیم ‫و براش بفرستیم.
‫فکرشم نکن. گزارشت می‌کنم ‫به سازمان میراث فرهنگی کره
‫به خاطر قاچاق آثار فرهنگی بی‌قیمت.
‫پس از من چی می‌خوای؟
‫به خاطر این همه چیز نمی‌تونم خونه رو بفروشم.
‫باید تنها اینجا زندگی کنم؟
‫دقیقاً به همین خاطره ‫که من مهمون میارم،
‫تا تنها نباشی.
‫به هر حال، لطفاً یه پیام از طرف من ‫به مادرم برسون، باشه؟
‫بیاد به کره و تا آخر سال ‫همه‌چیو بفروشه یا اهدا کنه.
‫باشه، ولی مادرت باید اول بیاد کره.
‫هی، پیداش کردم!
‫اینجاست.
‫پس چطوره ازدواج کنی؟
‫ببخشید؟
‫اون برای مراسم خاکسپاری پدرش برگشته. ‫مطمئناً برای عروسی پسرش هم میاد.
‫من که تنهایی نمی‌تونم ازدواج کنم.
‫درسته.
‫ یه زن لازم داری.
‫راستی، با یه سلبریتی قرار می‌ذاری؟
‫چی می‌گی؟
‫کارمند ناشر که باهامون اومده بود ژاپن ‫با هیجان ازم پرسید.
‫می‌خواست بدونه با اون بازیگر، دو را می، سفر می‌کنی.
‫پرسید این عکس توئه یا نه.
‫عکس؟
‫این یکی.
‫آروم وایسا.
‫تقریباً مطمئنم تویی.
‫بگو دیگه.
‫عکس بی‌معنیه، ‫ما با هم سفر نکردیم.
‫هیچی بیشتر از این نیست. ‫بکشش کنار
‫پس واقعاً توی عکس اینستاگرام دو را می نیستی؟
‫قبلاً هم گفتم من نیستم.
‫حتی شونجی از ژاپن زنگ زد
‫پرسید ‫«هو جین سان و دو را می با همن؟»
‫«با هم اومدن ژاپن؟»
‫من با دو را می قرار نذاشتم، ‫و هیچ‌وقت با هم سفر نکردیم.
‫این چیزا رو به مردم نگید.
‫من با دو را می دوست نیستم، باشه؟
نخندین، بچه‌ها.
‫اون دروغ‌گوی بدیه.
‫چیو نگاه می‌کنی؟
‫این
‫واقعاً شبیه منه؟
‫نمای نیمرخه.
‫بله.
‫حتی قد و هیکل همون‌طوره.
‫غریبه‌ها نمی‌فهمن تویی. ‫کسایی که می‌شناسنت می‌فهمن.
‫کاملاً تویی.
‫هر کسی منو می‌شناسه می‌فهمه؟
‫همه، شمارش معکوس سال نو داره شروع می‌شه!
‫امسال، بازیگر چا مو هی هم اینجاست ‫برای مراسم زنگ‌ نیمه‌شب.
‫وای، دو را می داره زنگ می‌زنه؟
‫البته. این روزها دو را می همه‌جا هست.
‫بازیگری که نقش دو را می رو بازی می‌کنه ‫اسمش چا مو هی؟
‫نمی‌دونستم.
‫آرزو می‌کنم همهٔ آرزوهاتون ‫در سال نو برآورده بشه.
‫نه، هشت، هفت، شش،
‫پنج، چهار، سه،
‫دو، یک!
‫قشنگه.
‫ما دنبال جلوه و وقاریم.
‫باشه.
‫مو هی.
‫عکس‌هایی که امروز گرفته می‌شن
‫برای جلد ویژه در پنج کشور آسیایین.
‫و خبرنگارای ووگ سنگاپور ‫اومدن تا ازت مصاحبه بگیرن.
‫اگه سنگاپور باشه، ‫مصاحبه به انگلیسیه؟
‫من با مطبوعات خارجی زیادی مصاحبه نکردم.
‫بله، مصاحبه به انگلیسیه،
‫ولی نگران نباش، ‫ما یه مترجم اینجا داریم.
‫ممنونم.
‫سلام. خوشبختم.
‫«خوشحالم که این‌طور همدیگه رو می‌بینیم.»
‫«حالتون الان بهتره ، خانم چا مو هی؟»
‫خانم چا مو هی؟
‫ببخشید. متوجه نشدم.
‫«خوشحالم که دیدمتون.»
‫«حالتون الان بهتره ؟»
‫بله، کاملاً بهترم الان.
‫منم از دیدنتون خوشحالم.
‫لطفاً اینو بهش بگین.
‫من تا حالا سنگاپور نرفتم.
‫فقط تو ویدئوهای یوتیوب دیدمش.
‫به نظر جای خیلی قشنگیه، ‫دوست دارم یه روز برم.
‫تو عکس‌هایی که از سفر ژاپنتون گذاشتید.
‫اون مردی که ازش ممنون بودی کیه؟ ‫هواداراتون می‌خوان بدونن.
‫بله، اون مرد.
‫اون فقط کسی بود که اتفاقی دیدمش ‫و با مهربونی بهم مسیرو نشون داد.
‫فقط یه مرد که ژاپنی بلد بود.
‫هواداراتون امید داشتن یه چیز
رمانتیک‌تر باشه.
‫اون فقط یه مرد بود
‫که اتفاقی راهش با من تلاقی کرد.
‫اما…
‫فقط فکر به یه برخورد اتفاقی
‫با یه آدم جذاب تو سفر…
‫کافیه که دل آدم رو بلرزونه.
‫آقا.
‫راستش، خانم چا مو هی کجان؟ ‫باید دربارهٔ چیزی باهاش صحبت کنم.
‫ازم خواست بیارمتون پیشش. ‫اون تو پارکینگه. بریم.
‫من همین‌جا می‌تونم حرفم رو بزنم. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫ببخشید، کمی دیر کردیم. ‫تو راه می‌تونین باهاش گپ بزنین.
‫نه، یونگ وو، من… زود حرفمو میزنم.
‫- مواظب سرتون باشید. ‫- چشم.
‫- اینجاست. ‫- من دفعهٔ بعد بهش می‌گم...
‫بیا آقای جو.
‫بپر تو.
‫وقت زیادی نداریم. سوار شو.
‫ببخشید. هنوز ناهار نخوردم.
‫تو ناهار خوردی؟
‫من خوبم.
‫- باید ناهارتو تموم کنی. ‫- نه، من تموم کردم.
‫این غذا کافیه؟ فقط سالاده.
‫این روزا وقتم کمه، ‫پس تو ون این‌جوری می‌خورم.
‫ضمن اینکه قبل از عکاسی اگه بخورم ورم می‌کنم.
‫نمی‌دونستم دوباره همدیگه رو این‌جوری میبینیم.
‫- دیدنت خیلی منو غافلگیر کرد. ‫- ببخشید اگه ترسوندمت.
‫می‌خواستم ببینمت، ‫ولی کار ساده‌ای نبود.
‫پس از یه همکار مترجم خواستم کمک کنه.
امروز عمداً کار ترجمه رو گرفتی ‫تا منو ببینی؟
‫بله.
‫چرا؟
‫خب، قضیه اینه که…
‫یه چیزی هست که واقعاً باید بهت بگم، خانم چا مو هی.
‫رسیدیم.
کار بعدیم نزدیک بود.
‫نزدیکه، ولی وسایلمون زیاده، ‫پس با ماشین اومدیم.
‫- پس همین‌جا می‌گم. ‫- باشه.
‫روزی که تو کاماکورا دیدمت، ژاپن،
‫تو--
‫- بزن بریم. دیرمون شده. ‫- خانم چا مو هی اینجاست.
‫ببخشید، مصاحبه طول کشید، دیر کردم.
‫حدود دو ساعت طول می‌کشه.
‫می‌تونین صبر کنین؟
‫- ببخشید که اینقدر دیر شد. فقط یه لحظه. ‫- شما چهل دقیقه دیر کردین.
‫- باشه. ‫- خیلی متأسفم.
‫صبر می‌کنم.
‫بله، می‌ریم بالا ‫به اتاق تصویر.
‫برنامهٔ گفت‌وگوی جون هیون موئه. ‫به مدیرم می‌گم، پس بمون و تماشا کن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫مو هی از اونجا وارد می‌شه. ‫می‌تونین از اینجا تماشا کنین.
‫باشه، مرسی.
‫سلام، تهیه‌کننده یونگ هون.
‫اون روز… آقای جو، ببخشید.
‫فکر نکنم اون روز بشه.
‫یونگ وو، کجایی؟
‫یونگ وو، آقای جو هو جین رو بردی تو؟
‫یونگ--
‫وقتی لازم دارم، هیچ‌وقت اونجا نیست.
‫مو هی، اون مردی که ‫تو ون باهات بود کی بود؟
‫اون مصاحبه‌ت رو ترجمه کرد، مگه نه؟
‫یه مدتی پیش، من مختصر باهاش تو ژاپن دیدار کردم.
‫وقتی صدای پشت سرم رو شنیدم، ‫فکر کردم قلبم می‌خواد منفجر شه.
‫تعجبی نداره.
‫فکر کردم قبلاً یه حالت عجیبی تو صورتت دیدم.
‫گاهی بهش فکر می‌کردم.
‫حتی به فکر پیدا کردنش افتادم.
‫ این‌طوری دیدنش دلمو لرزوند.
‫شاید کار بهونه بود، ‫و واقعاً اومده بود تو رو ببینه.
‫نه بابا.
‫خیلی خوش‌تیپ بود ‫و صدای خوبی هم داشت.
‫چشم‌هاش موقع لبخند چین می‌خورد، ‫گودی لپش معلوم می‌شد،
‫و می‌گفت خانم چا مو هی
‫خیلی باهوش و جنتلمنه.
‫واقعاً؟ بین شما تو ژاپن چی گذشت؟
‫جدی می‌گم، هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫- پس چرا باید بیاد؟ ‫- گفتم نه!
‫- بیا راستشو بگو. ‫- جدی باش، آروم باش.
‫شاید بهتره آروم باشی.
‫چرا گونه‌هات این‌قدر قرمزه؟
‫اینجا گرمه.
‫گونه‌هات آتیشه.
‫اون بیدار شد و دید یه ستارهٔ جهانی شده
‫مهمان امروز بازیگر چا مو هی‌ن، ‫که با نام دو را می بهتر شناخته می‌شن. خوش اومدین.
‫- خوشبختم. ‫- همچنین.
‫این روزا خیلی پرتقاضایید.
‫ممنون که امروز اومدید.
‫- ممنون که دعوت کردین. ‫- خواهش می‌کنم.
شما یه ‌شبه تبدیل به یه پدیدهٔ جهانی شدید.
‫الان همه شما رو می‌شناسن؟
‫نه به اندازه‌ای که فکر می‌کنین.
‫فکر می‌کنم مردم سخت می‌تونن منو تشخیص بدن
‫چون گریم دو را می خیلی اغراق‌آمیز بود.
‫این‌طوریه؟ شاید باید صورتتونو کامل سفید کنید.
‫جالب هم هست.
‫فکر می‌کردم خیلیا شما رو می‌شناسن، ولی دیدم نه.
‫و نمی‌تونیم از این موضوع رد بشیم.
‫تو اون فیلم حین فیلم‌برداری سقوط کردید .
‫چطور شد؟
‫تو آخرین روز فیلم‌برداری، ‫ما داشتیم آخرین سکانس رو می‌گرفتیم
‫که سیم بدل خراب شد، ‫و من افتادم.
‫حدود شش ماه تو کما بودم،
‫ولی برای من مثل بیدار شدن بود.
‫مثل بیرون اومدن از یه خواب عمیق.
‫ولی وقتی بیدار شدم، ‫خیلی چیزا فرق کرده بود
‫و خیلی چیزا تغییر کرده بود، پس…
‫ :::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫ببخشید.
‫ببخشید. خانم چا مو هی کجان؟
‫فیلم‌برداری تموم شده، ‫پس فکر کنم رفته باشه؟
‫رفته؟
‫- خانم چا مو هی؟ ‫- بریم بیرون.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتیم. ‫حتماً خسته شدین.
‫نه، خوش گذشت.
‫انتظار نداشتم این‌قدر آدم تو صحنه باشه.
‫برای سریال‌ها و فیلم‌ها حتی بیشتر هم هست.
‫راستی، براتون اشکالی نداره ‫این‌طوری راه برید؟
‫مردم هنوز واقعاً چا مو هی رو نمی‌شناسن.
‫فقط اگه بگم «دو را می» منو می‌شناسن.
‫سردت نیست؟ اون پالتو نازکه.
‫این از یه کالکشن جدیده، ‫هنوز تو مغازه‌ها نیومده.
‫اونا مخصوصاً زود فرستادنش برام، ‫پس حتی اگه یخ بزنم باید بپوشمش.
‫درسته، بازاریابی.
‫مثل یه مانکن زنده.
‫این رو به عنوان تعریف می‌گیرم.
‫حتماً خسته‌ای.
‫باید کوتاهش کنیم ‫تا بتونی زودتر بری خونه.
‫بله، و من گرسنه‌م.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
غذا؟
‫اون روز گفتم باهات می‌خورم، ‫ولی نشد.
‫امروز جبران می‌کنم و باهات می‌خورم.
‫باشه. احساس بدی داشتم ‫که اون روز تنهات گذاشتم،
‫پس مهمون منی.
‫یه جا نزدیک می‌شناسم. ‫پیاده‌ سرده، پس اینو بپوش.
‫ممنون.
‫برای خوش‌آمدگویی به مهمون ویژه‌مون،
‫این بطری شراب از ایتالیا، ‫سرزمین مادریم، مهمون ما.
‫نه، ما خوبیم. نمی‌خوایم بنوشیم.
‫بعد از شام مستقیم می‌ریم.
‫ولی لطف کردید
هر طور راحتید
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫آقای جو تحمل الکلتون کمه؟
‫نه، من می‌تونم الکل رو تحمل کنم.
‫نمی‌خوام وقتی خسته‌ای وقتت رو هدر بدم‫.
‫می‌تونی موقع شام حرفم رو گوش کنی.
‫راست می‌گی، گفتی اومدی ‫که چیزی به من بگی.
‫چی هست؟
‫از سفر ژاپنت تو اینستاگرام عکس‌ پست کردی درسته؟
‫بله.
اون موقع دیدی دارم تو اینستا پست میکنم
‫لطفاً اون عکسی که از من گذاشتی رو پاک کن.
‫ببخشید؟
‫عکسی که تو مصاحبه قبلاً اشاره شد.
‫لطفاً پاکش کن.
‫پس می‌گی
‫تو اون کار ترجمه رو قبول کردی
‫فقط برای اینکه ازم بخوای اون عکس اینستا رو پاک کنم؟
‫بله.
‫راه دیگه‌ای برای دیدنت نداشتم.
‫پس چرا بعد از مصاحبه ازم نخواستی؟
‫قصد داشتم،
‫ولی تو خیلی مشغول بودی.
‫فکر کردم
‫این گفتگو عمیق‌تری می‌شه.
‫فکر نمی‌کردم برای یه عکس بی‌اهمیت بیای اینجا.
‫باشه، ببخشید که برای یه عکس بی‌اهمیت اومدم.
‫چرا بدون اجازه عکس منو گذاشتی؟
‫حتی صورتت هم درست تو عکس نیست.
‫تو همون‌جا بودی، ‫اون خبرنگار تو رو نشناخت.
‫هر کسی که منو می‌شناسه منو تشخیص می‌ده.
‫این باعث کلی… کجا رفت؟
‫…سوءتفاهم‌های بی‌مورد شد.
‫همین الان جلوی من پاکش کن.
‫باشه.
‫با توجه به اینکه تا اینجا اومدی پاکش می‌کنم
‫ولی حالت خوبه؟
‫برا چی؟
‫نگاه کن.
‫این پست یه میلیون لایک و شصت هزار کامنت داره.
‫اگه الان ناگهان پاکش کنم،
‫اون سوءتفاهم‌های بی‌مورد ‫معنی پیدا می‌کنن.
‫گفتی به ندرت اینستا استفاده می‌کنی؟
‫تو دنیای شبکه‌های اجتماعی چیزی نمی‌دونی.
‫پاک کردن و آنفالو کردن حرفای زیادی می‌زنن.
‫پست پاک شده؟ جدایی.
‫مردم کاملاً فکر می‌کنن ‫ما با همیم.
‫یعنی من می‌شم همونی که بعد از موفقیتت ‫تو رو رها کرد؟
‫گفتی هر کسی که تو رو می‌شناسه ‫می‌فهمه تویی.
‫شرم‌آوره.
‫ولی اگه مشکلی نداری که ‫مردی باشی که دو را می پاکش کرده—
‫صبر کن. بذار یه فکری بکنم.
‫نمی‌تونی تاریخ رو عوض کنی… ‫تو پست رو آپلود کردی.
‫میشه؟
‫احمق شدی؟
‫البته که نه.
‫به خاطر تاریخشه؟
‫به خاطر عکسی که بدون فکر گذاشتی،
‫ممکنه کسی بفهمه ‫اون روز من اونجا بودم.
‫من اینو نمی‌خوام.
‫اون کسی که—
‫همونی که تولدش بود، همونه؟
‫ولی تو رفتی دیدنش.
‫دیدین همدیگه رو؟
‫تصمیم گرفتم نرم.
‫اون‌جوری فرار کردی و هیچ‌چی عوض نشد؟
‫فکر نکنم.
‫من همون آدم همیشگیم.
‫چه حیف.
‫حتی اون غذای شیک رو هم از دست دادی.
‫خیلی تغییر کردی، خانم چا مو هی.
‫خوشحالم. دیدنش خوبه.
‫به نظر میاد جشن خودت رو داری، همون‌طور که گفتی.
‫ممنون.
‫به هر حال، تقصیر توئه ‫که اون دفعه نتونستیم اون غذا رو بخوریم،
‫پس امشب تو باید حساب کنی.
‫مرسی بابت شام.
‫ونم داره میاد. می‌خوای سوار شی؟
‫نه، خونه‌م نزدیکه.
‫و ترجیح می‌دم وقتی می‌تونم پیاده برم.
‫شب بخیر.
‫می‌تونم اون رو پس بگیرم؟ ‫تو ونت سردت نمی‌شه.
‫من پیاده می‌رم، پس…
‫باشه.
‫واقعا به خاطر اون عکس اومدی پیشم؟
‫شاید عکس بهانه بوده.
‫بعد از موفقیتم، ‫شاید خواستی سلام کنی
‫یا کنجکاو بودی دوباره منو ببینی. ‫چیزی تو این مایه‌ها.
‫می‌تونی این‌طوری فکر کنی.
‫شهرت یه کم خسته‌کننده‌ست.
‫تماس از دوستای کودکی که یادم نیستن.
‫حتی یه صاحب‌خونهٔ قدیمی هم باهام تماس گرفت.
‫منم درباره‌ات فکر کردم، ‫هرچند فقط یه بار همدیگه رو دیدیم.
‫فهمیدم.
‫فکر کن و بهم بگو ‫با عکس چی کار کنم.
‫صبر کن، تو شمارهٔ منو نداری، مگه نه؟
‫می‌خوای شماره‌م رو بدم؟
‫از طریق اون باهات تماس می‌گیرم.
‫لطفاً به تماس‌هام جواب بده. ‫چند بار زنگ زدم و پیام دادم،
‫ولی در دسترس نبودی.
‫ببخشید. کارتت رو دارم، ‫ولی شماره‌ت رو ذخیره نکردم.
‫من تماس از شماره‌های ناشناس رو جواب نمی‌دم.
‫لطفاً شماره‌م رو ذخیره کن و جواب بده.
‫فکر می‌کنم چیکارش کنیم ‫و از طریق اون باهات تماس می‌گیرم.
‫پس می‌رم.
‫خداحافظ.
‫آقای جو رو می‌شناسی؟
‫بله. اون بهت تو بیمارستان سر زد.
‫اون به من تو بیمارستان سر زد؟
‫- بله. دو سه بار اومد. ‫- کی؟
‫وقتی تو تو اتاق هشت نفره بودی.
‫من تو اتاق هشت نفره بودم؟
‫مگه من تو بخش VIP اتاق خصوصی نداشتم؟
‫در واقع، قبل از اینکه با نقش دو را می معروف بشی، ‫تو تو یه اتاق مشترک هشت تختی بودی.
‫بعد از حادثه، بیمه هزینهٔ بیمارستان و مراقب رو پوشش داد،
‫ولی استودیو و آژانس سر اینکه کی مسئوله ‫اگه بیدار نشی با هم دعوا کردن،
‫هر دو تهدید به شکایت کردن.
‫و وضع واقعاً آشفته بود.
‫من تصمیم داشتم اگه بیدار نشی ‫خودم کناره‌گیری کنم.
‫حتی کارت ویزیتش رو هم فراموش کرده بودم.
‫بفرما. کارت آقای جو.
‫چطور فهمید بیاد؟
‫یه سری مقاله بود دربارهٔ اتفاقی که سر صحنه افتاد.
‫گفت یکی از اونا رو خونده بود.
‫با وجود پوشش خبری،
‫مردم زود بی‌علاقه شدن و پیگیری ای نشد.
‫من فکر کردم اومده چون راهی نداشته بفهمه هنوز زنده‌ای یا نه.
‫فکر کردم شما دوتا با هم نزدیکین.
‫نه.
‫من فقط یه بار قبل از این دیده بودمش.
‫خوشحالم. دیدنش خوبه.
‫درباره‌ات فکر کردم، ‫هرچند فقط یه بار همدیگه رو دیدیم.
‫باشه، پیداش می‌کنم ‫و زنگ می‌زنم. خداحافظ.
‫کجا گذاشتمش؟
‫بهش معنی می‌دی، ها؟
‫مردی که رها شد.
‫فقط فکر یه برخورد اتفاقی ‫با یه آدم جذاب تو سفر
‫کافیه که دل آدم رو بلرزونه.
‫ممنون که همراهی کردی و کمکم کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫و ممنون از تو.
‫می‌گن این طلسم ‫کسایی که به هم مربوطن رو دوباره به هم می‌رسونه.
‫اگه تو و من به هم مربوط باشیم، ‫مطمئنم یه روز دوباره همو می‌بینیم.
‫بله، تقریباً رسیدم.
‫بیا. اون کسی که می‌خوای معرفی کنی کیه؟
‫جی سون!
‫- چرا امروز این‌قدر خوشگل شدی؟ ‫- خوبم؟
‫هو جین، اومدی!
‫اگه شماره‌اش رو ذخیره کنم، تو پیشنهاد دوستان اینستاگرامم میاد.
‫اگه بیشتر کنکاش کنم…
‫شاید پیداش کنم.
‫پیدا کردن کی؟
‫یه زن که تولدش هشتم آوریله.
‫می‌خوام ببینم این زن چقدر فوق‌العاده‌ست ‫که مردی این‌قدر باهوش و توانمند
اینطوری درگیرش شده
‫چرا؟ اون زن پول هیونگ رو برده؟
‫«هیونگ»؟
‫من همیشه به آدمای وفادار ‫با احترام خطاب می‌کنم.
‫نشونهٔ تحسینه.
‫پس چرا منو مو هی صدا می‌کنی ‫نه نونا؟
‫این نشونهٔ صمیمیتمونه.
‫راستی، بهم پیام داد.
‫می‌خواد پاکش کنی.
‫- همین؟ چیز دیگه‌ای نگفت؟ ‫- نه.
‫لطفاً به خانم چا مو هی بگو ‫من تصمیم گرفتم بهتره پاک شم.
‫پس وقتی پاکش کنم، تمومه.
‫پاکش کرد.
‫آقای جو هو جین
‫بعد از جابه‌جاشدن اتاق حالش بدتر نشده؟
‫نگرانم.
‫دیدم خانم چا به اتاق دیگه‌ای منتقل شده. ‫حالش الان بهتره؟
‫چرا باید این‌قدر مهربون باشه؟
‫فراموش کردنش سخت‌تر میشه.
‫لعنت، شماره‌شو حفظ کردم.
‫حالا واقعاً نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫الو؟
‫الو؟ چا مو هی‌م.
‫بله، سلام.
‫زنگ زدم بگم عکس رو پاک کردم.
‫بله، دیدم.
‫پس دیدی.
‫خیلی سریع بود.
‫دلیل زنگ زدنم اینه که…
‫یه چیزی فهمیدم که قبلاً نمی‌دونستم.
‫فکر کردم باید تشکر کنم.
‫ایول! پیداش کردم، مو هی.
‫اون زنی که تولدش هشتم آوریله. ‫فقط یه کم کندوکاو تو اینستا لازم بود.
اون تهیه‌کننده شین جی سونه!
‫مشهوره. می‌شناسیش، نه؟
‫هی، چی…
‫آقای جو هو جین، من…
احیانا چیزی شنیدی؟
‫گشتی پیداش کردی؟
‫نگران بودم
‫که تو فکر کنی من یه استاکر روانیم، ‫
‫پس اومدم حضوری توضیح بدم.
‫ممنون که قبول کردی با من ملاقات کنی
پس چطور پیداش کردی؟
‫شبکه‌های اجتماعی جاییه که مردم ‫اطلاعات شخصیشونو عمومی می‌کنن،
‫پس از طریق کامنت‌های دوستات راحت پیداش کردم.
‫تو با کنکاش تو شبکهٔ یه غریبه پیداش کردی؟
‫کنجکاوی جالبی داری.
‫خب،
‫اگه این‌طوری بگی،
‫خیلی فضولی کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫حالا که اسمشو می‌دونی، ‫حتماً کنجکاوی بیشتری داری.
‫راستش، احساس شرمندگی و سرما می‌کنم،
‫پس قول می‌دم دیگه فضولی نکنم
‫و برم تو اون ون گرم،
‫ولی راستش نمی‌تونم تضمین کنم ‫که اینستاشو نگاه نکنم.
‫می‌دونم فضولم،
‫ولی فقط می‌خوام بدونم.
‫هرچی.
‫من اون داستانو با یه غریبه در میون گذاشتم.
‫تقصیر تو نیست که فضولیت گرفته
‫برو.
‫ولی تو هم
‫دربارهٔ حال یه غریبه کنجکاو بودی.
‫می‌خواستی بدونی وقتی تو تخت بیمارستان بودم ‫حالم خوب بود یا نه.
‫من…
از این بابت خیلی ممنونم
‫دلیل زنگ زدنم
‫در واقع این بود که از نگرانیت ‫تشکر کنم.
‫ولی به خاطر فضولی خودم، ‫آخرش فقط معذرت‌خواهی کردم.
‫برو داخل.
‫در مورد حساب اینستاش،
‫سعی می‌کنم تا حد امکان نگاه نکنم.
‫باورت ندارم.
‫من دقیقاً می‌دونم چقدر به اینستا معتادی.
‫خب حالا چی؟ ‫حالا اکانتمو همین‌جا پاک کنم؟
‫میشه؟ با ده میلیون دنبال‌کننده؟
‫پس کل داستانو خودت بگو ‫تا من مجبور نباشم فضولی کنم.
‫و نپرس چرا ‫این‌قدر کنجکاوم دربارهٔ تو.
‫ترجیح می‌دم دلیل کنجکاوی‌مو ‫اینجا تو خیابون لو ندم.
‫بیا بریم داخل.
‫بریم یه جای گرم کنجکاوی‌ت رو ارضا کنیم.
‫از وقتی اومدی تو کنجکاوی، پس توضیح می‌دم.
‫این خونهٔ منه.
‫از پدربزرگم به ارث بردم.
‫جایی به این بزرگی—
‫نریم سراغ اینکه قیمتش چقدره یا دقیقاً چند متره.
‫چرا باید سوالای سطحی بپرسم؟ ‫این‌جا معلومه شیکه.
‫چقدر گرمه.
‫قهوه دوست داری؟
‫شاید یه تبلیغ قهوه بگیرم. برات نمونهٔ رایگان ‫بفرستم؟
‫نه. وقتی تبلیغ بیاد، ‫می‌بینمش و خودم می‌خرم.
‫خواهرزاده یا برادرزاده نداری؟
‫بچه‌های کوچیک عاشق دو را مین. ‫می‌تونم پوستر امضا کنم.
‫متأسفم، من تک‌فرزندم.
‫پس هیچ خواهرزاده‌ای نداری.
‫چه حیف.
‫من هم محصولات دو را می دارم.
‫- والدینت دو را می رو دوست ندارن؟ ‫- خانم چا مو هی.
‫می‌دونم. خیلی حرف می‌زنم چون معذبم
‫الان که اومدم داخل، ‫واقعاً نمی‌دونم چی بگم.
‫گفتی فکر کردن به یه برخورد اتفاقی تو سفر دلتو میلرزونه
‫منم همون‌جا دیدمش.
‫همون جزیره‌ای که همو دیدیم؟
‫قول دادیم دوباره همو ببینیم، ‫ولی نشد،
‫و فکر کردم تموم شده تا اینکه دوباره باهاش روبه‌رو شدم.
‫به عنوان دوست‌دختر کسی ‫که خیلی به من نزدیکه.
‫پس اون زن نمی‌دونه ‫تو هنوز نسبت بهش احساس داری؟
‫نه، نمی‌دونه. ‫چون من پنهونش کردم.
‫پس اگه دوباره دیدیش
‫همون روز تو جزیره، تولدش،
‫همه‌چی عوض می‌شد، نه؟
‫یه «اگه» خیلی ضعیفه،
‫ولی شاید.
‫پس، آقای جو هو جین…
‫اگه همون روز،
‫ما به جای اینکه تو ایستگاه قطار جدا شیم اون غذا رو با هم خورده بودیم...
‫ممکن بود بین ما هم
‫چیزی عوض بشه؟
‫روزی که تو رو دیدم، ‫من اتفاقی اون جزیره نرفته بودم.
‫هر سال از وقتی اون جزیره رو به عنوان هدیهٔ تولد خواست،
‫من هر سال اونجا می‌رفتم.
‫اون هرگز نفهمید، و من هم قصد ندارم ‫اجازه بدم بفهمه،
‫ولی اون روز،
‫خواستم احساسمو رها کنم.
‫فقط برای یه روز.
‫به همین خاطره که اصرار کردی ‫اون عکسو پاک کنم.
‫برای تو، اون عکس
‫شاید فقط خاطرات یه سفر رو ثبت کرده باشه،
‫ولی برای من، لحظه‌ایه ‫که هیچ‌کس نباید بفهمه.
‫پس، همون روز،
‫حتی اگه مسیرمون جدا نشده بود ‫و زمان بیشتری با هم گذرونده بودیم،
‫هیچ‌چی بین ما تغییر نمی‌کرد.
‫این جواب منه.
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫بعد از کندوکاو تو اینستا،
‫فکر کنم یه فیلم عاشقانهٔ اشک‌آور ‫پیدا کردم
‫و من بازیگرش نیستم.
‫خانم چا مو هی.
‫اشتباه نکن. من گریه نمی‌کنم. ‫فقط از بینیم آب میاد.
‫بله، بینیت.
‫بینیم آب میاد چون از سرما اومدم داخل. ‫گریه نمی‌کنم.
‫- فهمیدم. ‫- چرا بینیم آب میاد؟
‫بفرما.
‫چه شرم‌آوره.
‫اینجا یه سطل آشغاله…
‫اشکالی نداره. نمی‌خوام ‫این دستمال کثیفو جا بذارم.
‫و اینو می‌گم چون نمی‌خوام ‫سوءتفاهمی بمونه،
‫دلیل اینکه اون حرفا رو دربارهٔ کنجکاوی و ریل قطار زدم
‫این بود که فقط می‌خواستم ‫یه چیزی رو چک کنم.
‫چک؟ چک چی؟
‫اون چیزی که می‌خواستم بدونم
‫این بود که شاید ‫تو نسبت به من احساس داشتی یا نه.
‫نگران بودم. همین.
‫من؟
‫تو گذشتهٔ شرم‌آورمو می‌دونی.
‫اگه از اون برای تهدیدم استفاده کنی ‫که باهات بیرون برم چی؟
‫نگرانی بجاییه.
‫من یه سلبریتی‌ام.
‫خب، همون‌طور که می‌دونی،
‫من تازه معروف شدم، پس الان نمی‌تونم ‫دقیقاً قرار بذارم یا رابطه‌ای داشته باشم.
‫فهمیدی، نه؟
‫آه، فهمیدم.
‫پس می‌گی من باید اون کسی باشم ‫که باید درک کنه؟
‫ببین.
‫من هرگز…
‫ازت نمی‌خوام
‫با من
‫بیرون بری.
‫تهدید به کنار
‫و بذار همین‌جا معذرت بخوام.
‫اگه با ظاهر شدنم باعث نگرانی‌ات شدم، معذرت.
‫ببخشید.
‫ما دیگه این‌طوری همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫این بهت اطمینان می‌ده؟
‫ماجرای تهدید…
‫مثل آبریزش بینم بود که ناگهان گفت.
‫فقط کلمات بی‌معنیه که از شرمندگی پرید بیرون.
‫ببخشید.
‫گفتی با کسی که دیگه همو نمی‌بینیم ‫شرم و حیا معنا نداره.
‫ضمن اینکه من هم راز خودمو گفتم.
‫هر کدوممون یه رازی گفتیم، ‫پس بذار تمومش کنیم. مساوی شدیم.
‫مرسی که گفتی تا مساوی بشیم.
‫پس،
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم، مگه نه؟
‫باشه.
‫می‌رم.
‫مراقب خودت باش، آقای جو هو جین.
‫من ازت نمی‌خوام قرار بذاریم،
‫ولی می‌تونم هوادارت باشم؟
‫جشن طولانی‌مدتت ‫بالاخره شروع شد.
‫تبریک.
‫من از دور تماشا می‌کنم و برات دست می‌زنم.
‫ممنون.
‫یه چتر.
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم، مگه نه؟
‫اشکالی نداره.
‫وقتی چشم‌هامو ببندم و باز کنم،
‫این احساس‌ها هم می‌رن.
‫فرش قرمز ‫در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو
‫به زودی از بازیگران و بازیگرانی از سراسر جهان ‫که اجراهای شگفت‌انگیزی داشتن استقبال می‌کنه.
‫و همین الان،
‫چا مو هی که امسال دنیا رو با نقش دو را می ‫در یک زن ساکت تکون داد،
‫روی فرش قرمز حاضر شده.
‫دو را می، چا مو هی، وارد فرش قرمز شد.
‫مو هی چان!
‫بیدار شو.
‫کمکت می‌کنم.
‫بیا با هم بریم.
‫قبل از اینکه کنفرانس فردا شروع بشه،
‫یه جلسهٔ کوتاه برای استادا هست.
‫لطفاً اون جلسه رو هم ترجمه کنید.
‫حتماً. فردا صبح تو لابی می‌بینمتون.
‫- ممنون از زحمات امروز. ‫- شب بخیر.
‫خانم چا مو هی؟
‫ این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫آقای جو هو جین، ‫یه چیزیم شده.
‫فکر می‌کنم دارم دیوونه می‌شم.
‫فکر می‌کنم…
‫جشن من داره تموم می‌شه.
میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
:::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::