‫«تیم ترجمه ی کُریا تایمز با افتخار تقدیم میکند»
‫دو را می؟
‫توهماتت
‫غم‌انگیزن چون زیادی زیبان.
‫گریه می‌کردی؟
‫بالاخره خداحافظی‌ای رو که تو نتونستی انجام دادم.
‫حالا لطفاً خوشحال باش.
‫خداحافظ.
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫وقتی گفت خداحافظ، منظورش چی بود؟
‫یعنی دیگه نمیاد؟
‫عزیزم.
‫پول ایتالیایی ندارم.
‫اون پسره که ایتالیایی بلد بود کجاست؟ «عزیزم»؟
‫«عزیزم»؟
‫کره‌ای بلدی؟
‫حتی با هم عکس گرفتیم و روی عکس نوشته بود «عزیزم».
‫ببخشید.
‫نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫حرفات رو نمی‌فهمم.
‫اون کلاه.
‫از تو خریده؟
‫ماریا، من میرم.
‫باید برم. بعداً می‌بینمت.
‫درسته
‫همون کلاهی که دو را می خریده.
‫عکس دیگه‌ای نیست.
‫پاکشون کرده؟
‫ایناهاش.
‫این همون «عزیزم»شه.
‫چه بد شد.
‫باید بفهمم دو را می این مدت چیکار می‌کرده؟
‫نه، اتفاق بدی نیفتاده.
‫و فیلم‌برداری هم داره تموم می‌شه. ‫نگرانش نباش.
‫داشتم فکر می‌کردم چرا پیش ما نمونده،
‫ولی حتماً به‌خاطر دوست‌دخترشه.
‫حتماً هر شب با هم قرار می‌ذاشتن.
‫شاید فقط دوستش دختر باشه، نه دوست‌دختر.
‫ولی بغلش کرده بود.
‫ایتالیایی رو روون حرف می‌زنه، شاید دختره ایتالیایی باشه.
‫گفت وقتی بچه بوده اینجا زندگی می‌کرده، ‫شاید از همون موقع می‌شناختتش؟
‫عشق اولش؟
‫خدایا، بس کن دیگه.
‫آقای جو هر شب بره دوست‌دخترش رو ببینه یا پیشش بمونه
‫به خودش مربوطه، بیا دخالت نکنیم.
‫چشم.
‫ببخشید بحثش رو پیش کشیدم.
‫این مسائل خصوصیه.
‫فردا تو همون کارخانه شرابی که ‫امروز فیلم‌برداری داریم، عروسیه.
‫جشن به‌خاطر آتش‌سوزی لغو ‫شده، پس می‌ریم سراغ عروسی.
‫باشه.
‫ناراحتی که خانم چا مو هی دیروز اونطوری رفت؟
‫نه. فقط دیروز یه چیز عجیبی دیدم.
‫چی دیدی؟
‫دو را می؟
‫خانم چا مو هی همون دو را میه.
‫آره، چا مو هی همون دو را میه، ولی من ‫خود دو را می واقعی رو دیدم، نه زامبی رو.
‫مگه شما معمولاً به خانم چا مو هی ‫نمی‌گی «زامبی» یا «دو را می»؟
‫از روی تنفر اینو نمیگم. ‫یعنی اولش این‌طور بود.
‫ولی موندگار شد و به نظر نمیاد خودش هم بدش بیاد.
‫هیچ دختری فکر نمی‌کنه
‫پسری که زامبی صداش میزنه، بهش علاقه داره.
‫مگه بچه کوچولویی؟
‫بچه‌ کوچولو؟
‫قبلاً این کلمه رو شنیدم.
‫چیز بدیه، مگه نه؟
‫یعنی «نَاز» یا «بامزه».
‫قبل از اینکه فراموش کنم، این ‫بلیت‌های اپرایی که خواستی.
‫موقع فیلم‌برداری توی کارخانه می‌تونی بهش بدی.
‫چرا این کارو کنم؟
‫اینطوری نمی‌تونه رد کنه.
‫هیچوقت وقتی احتمال رد شدن ‫باشه کسی رو دعوت نمیکنی
‫این ربطی به فیلم‌برداری نداره.
‫ضمناً منم هنوز تصمیم نگرفتم برم.
‫هیرو.
‫بگم اون شب موقع شام با گروه...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫جو هو جین با یه زن بود؟
‫جو هو جین هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫خب، چرا که نه؟
‫ولی فکر نمی‌کردم اصلاً بلد باشه همچین کاری بکنه.
‫دیگه چه کاری از دستم برمیاد؟
‫درد می‌گیره.
‫خوبم
‫پاپاگو♥
‫جو هو جین؟
‫کره‌ای بلدی بخونی؟
‫اگه می‌خوای ازش بپرسی دوست‌دختر داره یا نه، نپرس.
‫پشیمون می‌شی.
‫هی، پسش بده.
‫هی، بده...
‫چه حرکت قشنگی، زامبی.
‫آره، من زامبی‌ام. من دو را میم!
‫فراموش کردم نباید بهش بگم زامبی!
‫محل جدید، کارخونه ی شراب مادرمه؟
‫جین سوک بهت زنگ نزده؟
‫گفت بهت گفته.
‫آره زنگ زد.
‫یهو پرسید حال مادرم چطوره،
‫بعد گفت دیگه وقتشه که من باهاش ملاقات کنم.
‫حتماً منظورش همین بوده.
‫مشکلی نداری ببینیش؟
‫مجبورم. کاریه.
‫ولی به گروه نگو. ‫ممکنه معذب کننده بشه.
‫حتماً.
‫به هر حال،
‫خیلی متاسفم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫حتماً مجبور بودی که به جین سوک زنگ بزنی.
‫زنگ زدن به نامزد سابقم که برام محل فیلم‌برداری پیدا کنه
‫حس خیلی بدی داشت.
‫نیازی نیست انقدر سخت بگیری.
‫جین سوک آدمی نیست که به این چیزا اهمیت بده.
‫خیلی وقته جو هو جین منو بخاطر ‫کارای جین سوک دلداری نداده بود.
‫واقعاً؟
‫الان نوبت منه.
‫وقتی وقتش شد بگو.
‫چی بگم؟
‫تو یه چشم به زدن انگار،
‫برای خودم یه دوست دختر ایتالیایی
‫دست و پا کردم که هر شب باهاش قرار می‌ذارم.
‫عزیزم.
‫چرا انقدر تعجب کردی؟
‫«عزیزم» به ایتالیایی چی می‌شه؟
‫خانم چا مو هی؟
‫چرا اسم منو می‌گی؟
‫ «عزیزم» به ایتالیایی نمی‌شه «خانم چا مو هی»
‫بگو. شرط می‌بندم خیلی خوب ‫می‌دونی «عزیزم» به ایتالیایی چی میشه.
‫کنجکاوم.
‫نپرس.
‫چرا نپرسم؟
‫چون خودم عزیزم ندارم، نمی‌تونم ‫بپرسم «عزیزم» به ایتالیایی چی میشه؟
‫نه، منظورم اون نیست. «عزیزم» رو نگو. ‫نمی‌خوام بشنومش.
‫عزیزم... مگه «عزیزم» کلمه بدیه؟
‫فقط خوشم نمیاد.
‫نگو.
‫چرا دوست نداری؟
‫وقتی کسی اینطوری صدا می‌زنه، مگه گرم و دلچسب نیست؟
‫دلچسب؟
‫واقعاً؟
‫پس دوباره بگو.
‫من؟
‫عزیزم.
‫یک بار دیگه.
‫عزیزم.
‫ازش بدت اومد؟
‫کافیه.
‫از این به بعد، خانم چا مو هی، ‫دیگه حق نداری بگی «عزیزم».
‫منو گیج نکن.
‫چی؟ کی من بهت گفتم «عزیزم»؟
‫گرچه مطمئنم از یه نفر دیگه اینو زیاد می‌شنوی.
‫پس شنیدی گروه اون شب چی دیدن.
‫شنیدم با کسی بودی،
‫یه زن بوده.
‫با اون قلب مهربونت،
‫این دختر رو رها کن
‫تا من ناپدید بشم.
‫درسته. من بودم.
‫ اون بهم می‌گه «عزیزم».
‫پس درسته.
‫اون کیه؟
‫اگه واقعاً می‌خوای جواب رو بدونی،
‫می‌تونم بگم.
‫ولی آماده باش.
‫دونستنش باعث رنج دوتامون می‌شه.
‫من می‌تونم باهاش کنار بیام،
‫ولی تو طاقت میاری؟
‫نه. نمی‌خوام بدونم.
‫ «عزیزم» جدیدت مبارک باشه.
‫ نه که من «عزیزم» قدیمیت باشم.
‫نه، نبودم.
‫هیچ‌وقت «عزیزم» تو نبودم، ‫پس می‌تونم راحت تبریک بگم.
‫نگو.
‫گفتن تو باعث میشه همه چیز
‫ ناعادلانه به نظر بیاد.
‫نباید حرف می‌زدم.
‫«عزیزم»؟ چرا بهش گفتم «عزیزم»؟
‫تبریک؟ باورم نمیشه.
‫به کارخونه شراب ما خوش اومدید.
‫- خوشبختم. ‫- سلام.
‫اگه چیزی لازم داشتید بگید. ‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- خیلی ممنون.
‫این‌ها بازیگرای ما هستن، ‫خانم چا مو هی و آقای هیرو کوروساوا.
‫خوشبختم، خانم چا.
‫خوشبختم.
‫خوشبختم، هیرو.
‫امیدوارم اینجا بهتون خوش بگذره.
‫ممنون.
‫این داریوئه. با من کارخانه رو می‌گردونه.
‫صبح بخیر. خوش اومدید.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫سلام.
‫- داریو. ‫- بله؟
‫اول کارخانه رو بهشون نشون بدیم.
‫حتماً.
‫خیلی ممنون.
‫فکر می‌کردم فقط زن مالک ثروتمند کارخونه ی شرابه.
‫چند تا زبان بلده؟
‫آره، خیلی شبیه یکیه که می‌شناسیم.
‫کی؟
‫هو جین کلی آماده سازی برای ‫فیلم‌برداری داره، احتمالاً تو ماشینه.
‫آهان.
‫خیلی مضطربم. آسون نیست.
‫اول باید چی برای فیلم‌برداری آماده کنم؟
‫موهاش سفیدتر شده.
‫مواظب باش.
‫عالیه.
‫فکر کنم همینه.
‫وای، چقدر بزرگه.
‫کدومش؟
‫این یکی؟
‫- قشنگه. ‫- قشنگه.
‫ببین، داره کار می‌کنه!
‫سنگینه.
‫چا مو هی
‫واقعاً بلدی اسممو بنویسی.
‫بفرما.
‫برای شما، خانم چا مو هی.
‫و بعد افقی...
‫بعد پایین...
‫آره. بعد عمودی...
‫اینطوری.
‫- نقطه، نقطه، نقطه. ‫- نقطه، نقطه، نقطه.
‫- «کورو.» ‫- آره.
‫«کورو.»
‫هیرو باز داره رفتار عجیبی می‌کنه.
‫الان خیلی ناز کرده.
‫شاید با این وضع قولش رو عملی کنه.
‫منظورت اعترافه؟
‫شک دارم. آدما فقط وقتی اعتراف ‫می‌کنن که مطمئن باشن دوطرفه‌ست.
‫یعنی چی؟
‫مو هی هم خوشحال به نظر می‌رسه.
‫ایشون نویسنده نیست؟
‫آقای کیم یونگ هوان نیستن؟
‫آره.
‫پدرم انتشارات داشت.
‫آقای کیم یونگ هوان و پدرم مثل خانواده خیلی صمیمی بودن
‫احیانا پدرتون
‫وقتی زنده بود کلی عتیقه جمع نمی‌کرد؟
‫ درسته. چطور فهمیدید؟
‫شما مادر آقای جو هو جین هستید؟
‫بله، درسته.
‫سلام.
‫بله، سلام.
‫کاملاً بی‌خبر بودم.
‫گرچه حالا که نگاه می‌کنم یه شباهتی می‌بینم.
‫این مادر آقای جو هست.
‫مادر.
‫مادر هو جین؟
‫- عجیب نیست. ‫- واقعاً مادرشه؟
‫هیچ شباهتی ندارن.
‫آره، اون مادر منه.
‫- لابد شبیه پدرشه. ‫- فکر کنم.
‫- می‌خواید سلام بدید؟ ‫- ببخشید؟
‫خب،
‫پسرتون داره از طریق دوربین اونجا ما رو تماشا می‌کنه.
‫یه لحظه.
‫بفرما.
‫می‌تونید به اون دوربین نگاه کنید ‫و سلام کنید.
‫هو جین، مامانم. منو می‌بینی؟
‫آره، می‌بینمت،
‫مامان.
‫حالت خوبه؟
‫مادرش بود؟
‫چرا به هم سلام هم نکردن؟
‫همینو بگو
‫فکر کردم اصلاً با هم حرف نزنن،
‫ولی مو هی کارو راحت کرد.
‫وقتی شنیدم میای، شام تدارک دیدم. ‫دوست داری بیای؟
‫آره، باشه.
‫باشه.
‫بعداً بیشتر حرف می‌زنیم.
‫نمی‌دونستم رابطه‌ات با مادرت انقدر سرده. ببخشید.
‫به لطف تو، تو مسخره‌ترین حالت ‫ممکن سلام احوال پرسی کردیم.
‫اینطوری اگه بدون خوردن غذا بری
‫مادرت واقعاً ناراحت می‌شه
‫چرا از یه غذای خونگی خوشمزه لذت نمیبری؟
‫مادرم آشپزی بلد نیست، غذاشم خوشمزه نیست
‫خودتو آماده کن، چون ‫موقعیت خیلی معذب کننده ایه
‫من چرا؟
‫بعد از کاری که کردی، ‫می‌خوای تنها برم؟
‫تو منو تو این وضعیت انداختی، پس بیا.
‫ولی من اونجا چی کار کنم؟
‫همون کاری که توش عالی‌ای. وقتی معذب ‫شدیم همینطوری هرچی دلت می‌خواد بگو.
‫من دقیقاً به همچین کسی نیاز دارم.
‫آقای جو هو جین، ملاقات با مادرت انقدر برات سخته؟
‫از آخرین باری که باهاش حرف زدم،
‫سیزده سال گذشته
‫دعوای بزرگی کردیم، آشتی نکردیم،
‫و زمان زیادی همدیگه رو نادیده گرفتیم.
‫پس... احتمالاً حتی نمی‌دونی بهش چی بگی.
‫نگران نباش.
‫سعی می‌کنم یخ موقعیت رو با صحبت ‫درباره شراب یا این‌جور چیزا بشکنم.
‫چیز زیادی از شراب می‌دونی؟
‫نه واقعاً. ‫هرچی به ذهنم برسه می‌گم.
‫«یه بطریش چقدره؟ کار و بار چطوره؟» از این جور حرفا.
‫پس واقعاً قصد داری هرچی به ذهنت میاد بگی.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، ‫این بار من واسه تو ترجمه می‌کنم.
‫هر دوتون به چندین زبان مسلطین، چرا مستقیم باهاش حرف نمی‌زنی؟
‫به‌عنوان مترجم متخصص در گپ‌های روزمره، هواتو دارم.
‫باشه. روت حساب می‌کنم، خانم چا.
‫مادرت خیلی جوون به نظر می‌رسید.
‫وقتی دانشجوی سال اول بود، پدرم رو که استاد مهمان بود، دید
‫و فوری ازدواج کردن.
‫پدرم قبلاً دوبار ازدواج کرده بود و یه پسر داشت.
‫پس رابطه‌شون خیلی پرشور بوده.
‫پدرت چطور؟
‫الان بازنشسته‌ست، ‫با خوشحالی کنار سواحل فلوریدا می‌دوئه.
‫مصممه قبل از مرگش به فضا بره،
‫پس حواسش فقط به تناسب اندامشه.
‫کارخونه شراب و سفر فضایی؟
‫فکر کنم شبیه والدینت نیستی.
‫من شبیه پدرِ مادرمم.
‫همون کلکسیونر عتیقه جات.
‫مشخصه
‫اون داماد عروسی فرداست.
‫وقتی سلام کردیم تو نبودی.
‫اون به مادرت تو کارخانه کمک می‌کنه ‫و فردا عروسیشه.
‫شنیدم که قراره عروسی باشه.
‫شام چطور شده؟
‫چی شده؟
‫استرس دارم. دستم زخمی شد.
‫نگران نباش. چیزی نیست.
‫باید بیشتر مواظب باشی. ‫دست‌هات ارزشمندن.
‫گفتم خوبه.
‫لطفاً بذار ببینم.
‫- نه. ‫- جدی به نظر میاد.
‫- لطفاً بذار ببینم. ‫- نه.
‫بذار من...
‫دست از سرش بردار!
‫- حالت خوبه؟ ‫- هو جین.
‫- مشکلت چیه؟ ‫- تو کی هستی؟
‫ولم کن...
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫من خوبم.
‫ازش فاصله بگیر!
‫هو جین!
‫بس کن، داریو!
‫خدای من!
‫بس کن! ول کن!
‫بس کن.
‫وای خدای من.
‫کافیه. بس کن!
‫هو جین!
‫بس کن. اون پسر منه!
‫- پسرته؟ ‫- آره، پسر منه.
‫تو هم آروم باش، هو جین. توضیح می‌دم.
‫اون رذل با اینکه هی گفتی نه، دستت رو ول نمی‌کرد.
‫اینطوری نبود.
‫نبود؟ پس اون کیه؟
‫- ما داریم ازدواج می‌کنیم. ‫- آره، اون داره...
‫چی؟
‫این داریوئه. ‫ما فردا ازدواج می‌کنیم.
‫قصد داشتم سر شام معرفیش کنم، ‫ولی فکر کنم دیگه دیر شده.
‫پس...
‫صبر کن.
‫عروسی ای که فردا اینجا می‌گیرن
‫مال شماست؟
‫به جین سوک گفتم. بهت نگفت؟
‫نه، نگفت. ‫فقط گفت باید باهات ملاقات کنم.
‫پس لابد غافلگیر شدی. ‫فکر کردم خبر داشتی.
‫پس اگه من برای کار اینجا نمی‌اومدم،
‫هیچ‌وقت باخبر نمی‌شدم؟
‫باورنکردنیه.
‫و چطور...
‫اون.
‫این پسر چند سالشه؟
‫بچه نیست. ‫هشت سال از تو بزرگ‌تره.
‫می‌تونم داداش صداش کنم.
‫نه واقعاً. آقای کیم هشت سال از من بزرگ‌تره، ولی من بهش می‌گم آقا.
‫چون وقتی خیلی بچه بودی باهاش آشنا شدی.
‫اون فرق می‌کنه.
‫چه فرقی داره؟ ‫ما هم هشت سال تفاوت داریم.
‫همیشه فکر میکنی حق با توئه. ‫تغییر نکردی.
‫تو هم یه ذره عوض نشدی. ‫همیشه فقط منو مورد انتقاد قرار می‌دی.
‫- چا مو هی. ‫- اوه نه!
‫اینجا؟
‫حالت خوبه؟ نمیخوای بری دکتر؟
‫مشکلی نیست ‫فقط سرم یکم باد میکنه
‫متاسفم. نباید تو رو وسط این ماجرا می‌کشیدم.
‫اصلاً.
‫اینا به خاطر دخالت من اتفاق افتاد.
‫خون اومد؟
‫جای دیگه‌ات هم درد می‌کنه؟
‫من خوبم. وضع داریو خیلی بدتره.
‫اونم ازش خون اومد؟
‫خون نیومد،
‫ولی کبود شده...
‫- و فردا عروسیه . ‫- درسته.
‫چشمای مادرت وقتی دید پسرش ممکنه
‫ آسیب ببینه پر از نگرانی شد.
‫پس به‌جای بحث و دعوا، ‫دوباره سعی کن باهاش حرف بزنی.
‫تو عمداً افتادی که دعوامون تموم بشه؟
‫اونقدر واضح بود؟
‫خب، داشت جدی می‌شد،
‫و من نمی‌تونستم دخالت کنم.
‫فقط کاری که از دستم برمیومد کردم.
‫باید الکی انجامش میدادی
‫اگه صدمه جدی می‌دیدی چی؟
‫من دو را میم.
‫من تو صحنه‌های اکشن حرفه‌ای‌ام. نگران نباش.
‫ممنونم.
‫در واقع هرچی به ذهنم می‌رسید داشتم می‌گفتم
‫و داشتم تا حد پشیمونی زیاده روی میکردم
‫ولی بخاطر تو متوقف شدیم.
‫در این صورت، پس سرم ما رو نجات داد.
‫این طرف درد می‌کنه؟ اینجا؟
‫یه کم.
‫پس یه کم اینطوری بمون.
‫می‌دونی،
‫آقای جو هو جین...
‫درباره «عزیزم»ت...
‫هو جین.
‫مادرت منتظرته.
‫باید برم باهاش حرف بزنم.
‫برو استراحت کن.
‫پدر از ازدواجت خبر داره؟
‫آره.
‫می‌خواست بیاد ولی راضیش کردم نیاد.
‫به‌ عنوان هدیه عروسی،
‫چند جعبه شراب برام فرستاد.
‫جعبه شراب فرستاده برای یه کارخانه شراب
‫پدرت هنوز همون‌قدر بی‌ملاحظه و خودرأیه.
‫آخرش پشیمون شدی ‫که با بابا ازدواج کردی.
‫واقعاً... می‌خوای دوباره وارد یه ازدواج بی‌پروا بشی؟
‫که چی؟
‫می‌خوای درباره ازدواج دومم هم رمان بنویسی؟
‫آقای کیم بهم گفت
‫که بخاطر من دیگه ننوشتی.
‫درسته؟
‫به تو مربوط نبود. ‫تو کتابم رو جلوی خودم سوزوندی.
‫اون کار...
‫فقط عصبانی بودم که تو رمانت فقط منو زیر سؤال بردی.
‫با این حال، لازم نبود فوری یه ‫کتاب پرفروش رو از چاپ خارج کنی.
‫من این کارو کردم چون تو گفتی دیگه
‫ با من حرف نمی‌زنی و رفتی.
‫این تنها راهی بود که می‌تونستم بدون زدن حرف
‫عذرخواهی کنم.
‫من عصبانیتِ شکستِ ازدواجم رو
‫سر رمان تو خالی کردم.
‫بعد از اینکه عصبانیتم خوابید،
‫خواستم ازت عذرخواهی کنم،
‫ولی نمی‌دونستم چطور شروع کنم.
‫شراب اینجا... کار و بار خوبه؟
‫آره، بدک نیست.
‫داریو استعداد شراب‌سازی داره.
‫- درسته، داریو. ‫- آره.
‫مبارز خوبی نیست، ولی خوشحالم ‫کارش رو درست انجام می‌ده.
‫حالت خوبه؟
‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫داریو... کبود می‌شه.
‫چطور می‌تونستم فقط نگاه کنم پسرم کتک بخوره؟
‫مگه تو رو تکواندو، کندو و جودو ثبت‌نام نکرده بودم؟
‫چطور نتونستی حتی یه مشت بزنی؟
‫درسته؟
‫ببخشید.
‫نمی‌تونم شام درست کنم.
‫منم متاسفم.
‫ :::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::
‫از عروسی تا پذیرایی، ‫فیلم‌برداری کاملاً موفق بود!
‫همگی عالی بودید.
‫همه‌اشو مدیون آقای نا جین سوکیم.
‫بخورید.
‫آقای نا واقعاً یه جورایی بی‌خیاله، مگه نه؟
‫حتی بهمون نگفته بود عروس مادر آقای جوئه.
‫اگر بهش توهین کرده بودیم چی؟
‫همینطوریه دیگه.
‫جی سون، عروسی‌ت بعد از تموم شدن فیلم‌برداری برگزار می‌شه؟
‫قراره همین‌طور باشه.
‫چرا همه با هم پول نذاریم تا برای جی سون
‫یه هدیه عروسی بزرگ بخریم؟
‫- حتماً! ‫- چی براش بخریم؟
‫- من میگم جاروبرقی رباتیک بگیریم. ‫- کمد بخار چی؟
‫ایده خوبیه.
‫- و یه کارت. ‫- دو تا کوچیک یا یه دونه بزرگ؟
‫یه دونه بزرگ؟
‫برای هدیه عروسی‌ات،
‫چطوره یه کمد بخار و یه جاروبرقی رباتیک برات بگیریم؟
‫ببخشید، فکر نکنم درست باشه.
‫چرا؟
‫پس... تلویزیون چی؟
‫مسئله این نیست.
‫عروسی برگزار نمی‌شه.
‫ما قبل از اینکه بیام فیلم‌برداری کانادا، نامزدی رو به هم زدیم.
‫بهتون نگفتم که مبادا معذب بشید،
‫ولی الان چون فردا آخرین روزمونه گفتم
‫اوه خدای من، من خبر نداشتم.
‫حتی باعث شدم بهش زنگ بزنی.
‫اشکالی نداره. من کسی بودم که ساکت موندم.
‫نگرانش نباش.
‫ببخشید.
‫چی معذبمون کنه آخه؟
‫- باید بهمون می‌گفت. ‫- آره.
‫باید وقتی درباره حلقه پرسیدم، می‌گفت.
‫متوجه شدی؟
‫اوه، بیخیال.
‫چرا به من نگفتی؟
‫فکر می‌کنی این تنها چیزی بوده که ازت مخفی کردم؟
‫صبر کن، چیزای دیگه هم هست؟ دیگه چی رو می‌دونی؟
‫بی‌خیال، باشه؟ ‫بذار حریم خصوصی مردم رو محترم بشمریم.
‫به سلامتی.
‫من به همه گفتم که عروسی برگزار نمی‌شه.
‫بهشون نگفته بودم
‫چون می‌ترسیدم کاملاً ازش جدا نشده باشم.
‫ولی وقتی باهاش تلفنی حرف زدم،
‫فهمیدم دیگه دلتنگش نیستم.
‫نگران بودم اون تماس ممکنه شما ‫دوتا رو دوباره به هم نزدیک کنه.
‫ما با امتیازهای نابرابر شروع کردیم.
‫با یه شوت، تو وسط هدف رو زدی ‫و همه امتیازها رو بردی،
‫در حالی که من هنوز صفر امتیاز دارم.
‫نمی‌تونم بگم تو یه امتیاز هم نگرفتی.
‫شاید
‫سه امتیاز؟
‫حدوداً همونقدر امتیاز گرفتی.
‫تو اولین مسابقه‌م یه سه‌امتیازی زدم ‫و تمام شب گریه کردم.
‫امشب هم گریه می‌کنم.
‫اشک شوق.
‫حدس بزن چقدر طول میکشه از سه به چهار برسم.
‫نمی‌دونم. یه ماه؟
‫سه ماه؟
‫ده ثانیه.
‫حالا امتیازم چنده؟
‫باشه. چهار امتیاز.
‫ادامه بدم تا پنج امتیاز شه؟ ‫ولی زمان بیشتری می‌بره.
‫بیشتر از ده ثانیه لازمه.
‫بی‌خیال. دوباره شدی صفر.
‫منصفانه نیست. ‫نمی‌تونی امتیازها رو پس بگیری.
‫پنج امتیاز.
‫من اینقدر راحت امتیاز نمی‌دم، می‌دونی؟
‫پس چهار و نیم.
‫اون فرار کرد.
‫خاطرات کودکی ‫که نباید هرگز به یاد بیاره
‫و روزهایی که با تو گذروند،
‫همه‌شون با من ناپدید می‌شن.
‫پس ولش کن.
‫بذار چا مو هی خوشحال باشه.
‫نرو.
‫جشن.
‫اینجا.
‫واو، کره‌ای‌ات داره هر روز بهتر می‌شه.
‫یه لحظه.
‫منم یه چیزی آماده کردم.
‫تادا!
‫پیام خداحافظی من برای آخرین فیلم‌برداری‌مون. ‫کلمات خداحافظی من.
‫خداحافظی...
‫«سفر مشترکمون فوق‌العاده بوده.»
‫«گرچه سفرمون اینجا تموم می‌شه،
‫من همیشه به‌عنوان دوستت برات آرزوی موفقیت می‌کنم.»
‫چطور بود؟
‫نفهمیدی؟
‫یه خداحافظی معمولی که می‌تونست برای هر کسی باشه.
‫اینطوری همه چیز با یه خداحافظی ‫فراموش‌شدنی تموم می‌شه.
‫به نظر می‌رسه داری می‌گی واقعاً خوشت نیومد.
‫بیشتر روش کار می‌کنم.
‫خانم چا مو هی یه پیام به ژاپنی آماده کرده بود.
‫من از چیزای معمولی خوشم نمیاد.
‫ترجیح می‌دادم یه چیز شوکه‌کننده باشه.
‫حداقل اون‌وقت تو ذهن می‌موند.
‫اینجایی.
‫هی.
‫این خیلی سنگین و خشکه.
‫دخترای جوون ترجیح می‌دن
‫سبک‌تر و تازه‌تر باشه.
‫این بهتره.
‫مگه این آخرین شبت تو ایتالیا نیست؟
‫با دوست بازیگرت شریکش شو.
‫آقای کیم خیلی فضوله، مگه نه؟
‫فکر می‌کنم
‫این بهتر باشه.
‫برای یه نوشیدنی سنگین و خشک، تنهایی.
‫یکطرفه‌ست؟
‫واقعا؟
‫فکر کنم. می‌گه نمی‌تونه با ‫من پایان خوشی داشته باشه.
‫حتی به ذهنم خطور نکرد.
‫چطور ممکنه از تو خوشش نیاد؟
‫ببخشید؟
‫حتی وقتی بچه بودی، ‫وقتی میبردمت کلاس تکواندو،
‫همه دخترها به تو نگاه می‌کردن،
‫نه به پسری که کمربند مشکی ‫داشت و حرکت دوتایی می‌زد.
‫دیگه مدرسه رو نگم
‫یادته هر سال ولنتاین چقدر شکلات می‌گرفتی؟
‫بیخیال، بس کن. منو خجالت‌زده می‌کنی.
‫خب، به غرورم برمی‌خوره.
‫شراب کافیه؟ اونجا ویسکی هم داریم.
‫انقدر درد ندارم که به همچین چیز قوی‌ای نیاز داشته باشم.
‫من فقط
‫آروم دارم رهاش می‌کنم.
‫باشه.
‫اگه یه بطری شراب کافیه که آرومت کنه،
‫خیلی نگران نمی‌شم.
‫بله. و اینو بده به من.
‫برو. منتظرن.
‫هو جین.
‫تو یه بار
‫از کلاس تکواندو با دست شکسته
‫برگشتی خونه
‫و با آرامش گفتی فقط شیر موز میخوای.
‫حتماً خیلی درد داشتی.
‫میخوام بگم همیشه همین‌طور بودی.
‫این گوشی آقای جو هو جینه.
‫ایتالیاییه.
‫از همون زنه؟
‫معنیش چیه؟
‫شمایی خانم چا مو هی.
‫پیامک برات اومده.
‫به هر حال نمی‌تونستم بخونمش، ‫چون ایتالیایی بلد نیستم.
‫می‌دونم.
‫جواب نمی‌دی؟
‫اگه فوری باشه چی؟
‫نیست. می‌خوای ببینی؟
‫من که نمی‌فهمم.
‫از دوستمه، صاحب رستوران ایتالیایی.
‫با هم رفتیم، یادته؟
‫آره.
‫همون رستورانی که پاستاش عالی بود؟
‫آهان.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫برو با بقیه خوش بگذرون.
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫فردا آخرین روزمونه.
‫پروازهامون فرق داره، ‫پس فکر کردم الان وقتشه.
‫ممنون بابت همه چیز.
‫همه‌چیز به خاطر تو به خوبی پیش رفت.
‫بسیار خوب.
‫خوشحالم خوب تموم شد.
‫من می‌رم استراحت کنم.
‫آقای جو هو جین.
‫ببخشید که تهدیدت کردم.
‫کاری رو شروع کردم که حتی از پسش برنمی‌اومدم.
‫واقعاً بابت همه چیز متاسفم.
‫با این حال،
‫ممنون که خیلی ازم متنفر نشدی.
‫وقتی صدات رو می‌شنیدم، ‫احساس می‌کردم داریم با هم سفر می‌کنیم...
‫و حالا که می‌دونم این پایانه، یه کمی احساس...
‫غم می‌کنم.
‫تو اینجا بمون. من میرم.
‫به زور تونسته بودم دلم رو آروم کنم...
‫چرا دوباره به هم می‌ریزیش؟
‫تو احساس پشیمونی، قدردانی و غم می‌کنی،
‫با این حال این پایانه؟
‫پس، از اونجایی که این پایانه،
‫اجازه بدم احساساتمو به دست بگیری؟
‫اینطوری نیست.
‫چرا وقتی با یه نفر دیگه رابطه داری همچین کاری کنم؟
‫با یه نفر دیگه رابطه دارم؟
‫درسته.
‫اون زن بهم گفت دیگه تو رو نبینم.
‫پس بس کن و برو.
‫پس...
‫اون زن
‫از من خبر داره؟
‫آره.
‫اون خیلی خوب تو رو می‌شناسه.
‫اگه سوءتفاهمی پیش اومده،
‫بابتش از اون زن هم عذر میخوام
‫نیازی نیست.
‫در عوض،
‫خوشحال باش.
‫چون این پایانه.
‫فکر اینکه هیچ‌کس هرگز ‫نمی‌تونه عاشقت بشه
‫فقط یه توهمه.
‫و
‫اون توهم هم از بین میره.
‫واقعاً امیدوارم
‫که تو، خانم چا مو هی،
‫خوشحال باشی.
‫«زیباست»
‫«انقدر که نمی‌تونم ازش چشم بردارم.»
‫موافقم.
‫ما موقع فیلم‌برداری جاهای خیلی زیبایی دیدیم.
‫یه کمی... ناراحتم
‫که تموم شد.
‫موافقم.
‫من دوست دارم...
‫به دیدنت ادامه بدم.
‫فکر می‌کنم دلیل اینکه هر لحظه
‫از سفرمون زیبا بوده...
‫این بوده که تو
‫جزئی از منظره بودی.
‫الان چی گفت؟
‫می‌تونی ترجمه کنی...
‫داره خداحافظی می‌کنه؟
‫باید الان پیام خداحافظیمو بدم؟
‫آقای جو،
‫اگه خیلی شوکه شدی و نتونستی چیزی که گفتم رو ترجمه کنی،
‫می‌تونی فقط این حرفمو
‫بهش منتقل کنی؟
‫من...
‫واقعاً دوستت دارم، چا مو هی.
‫آقای جو، چی می‌گه؟
‫اگر پیامشو نرسونی نمیتونم جوابشو بدم
‫فکر کنم پیام خداحافظیت ‫لازم نباشه.
‫بذار من حرفاشو ترجمه کنم.
‫ازم خواست بهت بگم...
‫«من
‫واقعاً دوستت دارم، چا مو هی.»
‫شنیدی؟
‫پیام رسید؟
‫خانم چا مو هی، ‫می‌خواید یه استراحت کوتاه داشته باشید؟
‫چیکار کنم؟
‫بهش چی بگم، آقای جو؟
‫خانم چا مو هی.
‫هرچی می‌خواید بگید،
‫من برات ترجمه‌ش می‌کنم.
‫بفرمایید بگید.
‫نه، نیازی نیست تو اینو برسونی.
‫خودم انجامش میدم.
‫اوکی
‫ممنونم
‫منم همینطور
‫ممنونم.
‫خُب، فیلم‌برداری ما از سفر عاشقانه به پایان رسید.
‫همگی عالی بودید.
‫آفرین.
‫همگی عالی بودید!
‫واقعاً تموم شد.
‫- ممنون از زحماتتون. ‫- عالی بود.
‫- کارتون حرف نداشت، بچه‌ها. ‫- عالی بود.
‫آقای جو.
‫ممنون از همه زحماتت.
‫ممنون بابت همه چیز.
‫- یون جین، به بازیگرا سر بزن. ‫- من الان میرم.
‫من چند تا تجهیزات برمی‌دارم.
‫- خسته نباشید کارگردان. ‫- عالی بود.
‫ممنون از زحماتتون.
‫آقا...
‫هیرو!
‫بالاخره به خانم چا مو هی گفتی چه احساسی داری.
‫اینطوری به نظر می‌اومد؟
‫اینطوری نبود.
‫ببخشید؟
‫اون مدتها پیش منو رد کرده بود.
‫امروز...
‫اون رد شد.
‫مو هی!
‫همه خیلی خوشحالن. ‫میگن برنامه موفق می‌شه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫ مثل فیلم موردعلاقه‌ات با پایان خوش تموم شد
‫اون فیلم واقعاً پایان خوش نداشت.
‫آهنگ آخر واقعاً غمگینه. ‫یه آهنگ برای وقتی که عشاق از هم جدا می‌شن.
‫واقعا؟
‫به هر حال، همه خوشحالن.
‫حالا لطفاً خوشحال باش.
‫واقعاً امیدوارم
‫که تو، خانم چا مو هی،
‫خوشحال باشی.
‫آقای جو هو جین
‫همون چیزی رو گفت که دو را می گفت.
‫به جز چند نفری که باید فوری تدوین رو شروع کنن،
‫گروه چند روز می‌مونن، ‫پس می‌تونید از اتاق‌هاتون استفاده کنید.
‫ممنون، ‫ولی ما هم فردا برمی‌گردیم.
‫آقای جو چی؟ ‫از وقتی کار تموم شد ندیدمش.
‫اون با ما برمی‌گرده، مگه نه؟
‫تو فرودگاه بهمون می‌پیونده.
‫هیرو و مو هی امروز می‌رن اپرا؟
‫یعنی حالا واقعاً زوج شدن؟
‫این بلیت‌ها حتماً گرون بودن. ‫ممنون.
‫مخصوصاً این جایگاه‌ها.
‫ممنونم. آریگاتو
‫حالت خوبه؟
‫تو هم بعد از اینکه کاملاً رد شدی همه‌چیزو رها کردی؟
‫به نظر بهتر از اون چیزی که فکر می‌کردم داری پیش می‌ری.
‫یه ویدیو؟
‫یه لحظه. ببخشید.
‫اومدید اینجا؟
‫چرا نمیای داخل با ما تماشا کنی؟
‫من واقعاً اپرا دوست ندارم.
‫من کیپاپ دوست دارم.
‫راستش منم همینطور.
‫نگرانم خوابم ببره.
‫اون کفش‌ها.
‫- ببخشید؟ ‫- کفشات.
‫چیه؟
‫زنی که با آقای جو هو جین بود
‫دقیقا ازا این کفشا پوشیده بود
‫اشتباهاً فکر کردم شمایید.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫همون کفش‌ها؟
‫تهیه‌کننده پارک این سو
‫ براتون چندتا فیلم می‌فرستم ‫که بعد از فیلم‌برداری ضبط کردیم.
‫عادلانه نبود که اون بتونه تو رو ببینه ‫در حالی که تو نمی‌تونستی اون رو ببینی.
‫به من گفت خوشحال باش، پس خوشحال می‌مونم.
‫همینه.
‫همین‌طور فرار کن، ‫و جایی پنهان شو که هیچ‌کس پیدات نکنه.
‫تا بتونی خوشحال باشی.
‫دوباره اینجام.
‫چون اینجا جاییه که ‫تمام اضطراب‌هات شروع شد.
‫امن‌ترین راه برای خوشحالی ‫بچه‌ای که دوست داشتنی نیست
‫اینه که هر چیزی که دوست داره رو رها کنه.
‫تا آسمون‌ دیگه هرگز با شفق‌های رنگارنگ نقاشی نشه.
‫خاطرات کودکی‌ات ‫و خاطراتت از دو را می...
‫همه‌شون رو تو این اتاقی که ازش فرار کردی حبس کن.
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که این اتاق رو ترک کنی و خوشحال باشی.
‫واقعاً می‌تونم همه‌چیز رو این‌طوری رها کنم؟
‫سلام، عزیزم. دوباره منم.
‫پس بیا برات یه قهوه با دو تا شکر بگیریم
‫یه کم دیگه، وقتی اون زنگ به صدا در بیاد،
‫اون واقعاً خوشحال می‌شه.
‫مهربونی‌ای که می‌خواستی.
‫فقط قبولش کن.
‫آفرین.
‫عزیزم.
‫آقای جو، شنیدم پروازت رو عوض کردی. ‫ممنون از زحماتت.
‫تهیه‌کننده پارک این سو
‫چا مو هی ‫عزیزم
‫حالا که اینجایی،
‫آرزوش ممکنه واقعاً برآورده بشه.
‫آرزو می‌کنم شفق‌ها سراسر دنیا رو روشن کنن!
‫چا مو هی.
‫چا مو هی
‫دیدی؟ هنوز یادمه.
‫حفظ کردن طوطی‌وار واقعاً اثرگذاره.
‫فکر کنم باید شروع کنم یه زبان دیگه هم یاد بگیرم.
‫من ژلاتو خریدم،
‫فکر کردم طعم توت‌فرنگی گرفتم، ‫ولی هندونه بود.
‫می‌خواستم بگم عوضش کنن،
‫ولی نمی‌دونستم چطور بگم، ‫همونو خوردم.
‫ولی طعم هندونه هم خیلی خوب بود.
‫می‌دونم.
‫هرچی به ذهنم می‌رسه می‌گم
‫چون خجالت می‌کشم.
‫همه چیزو یادم اومد.
‫عزیزم.
‫اون گفت
‫همه اون خاطرات ناپدید می‌شن.
‫نمی‌تونستم بذارم ناپدید بشن.
‫چون
‫تو تو اون خاطرات بودی.
‫دو را می بهت گفته بود، مگه نه؟
‫درسته.
‫آقای جو هو جین...
‫من واقعاً دوستت دارم.
‫اما...
‫تو همه چیزو درباره من می‌دونی...
‫و من از این بدم میاد.
‫می‌ترسیدم هرچی احساساتم بیشتر بشه،
‫زمین خوردنم سخت‌ تر میشه
‫پس فکر کردم جلوی خودمو بگیرم.
‫ولی قبل از اینکه بفهمم،
‫دیدم بیشتر از قبل دوستت دارم.
‫آقای جو هو جین.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫تو می‌گی از زمین خوردن می‌ترسی،
‫با این حال این رو آرزو کردی؟
‫چی، که همه با هم بمیریم؟
‫نه. واقعاً فکر می‌کنی من همچین چیزی میخوام؟
‫خانم چا مو هی.
‫اگه هر جا میری شفق میبینی،
‫دیوونه شدی
‫متاسفم.
‫تو رها میکردی و میگذشتی،
‫ولی من دوباره درگیرت کردم.
‫من فقط...
‫تو دو را می و همه چیز رو پذیرفتی
‫که باعث شد به امیدی واهی بچسبم.
‫برو.
‫گفتی بیام که بگی برم؟ ‫دیگه اجازه نمی‌دم این کارو با من بکنی.
‫باشه. حتماً حس می‌کنی ناعادلانه‌ست.
‫پس این بار، تو می‌تونی منو رد کنی.
‫من بهت خیلی بد کردم. ‫قبول می‌کنم که ردم کنی.
‫اول بذار یه چیزی رو روشن کنیم.
‫من دیگه بهت نمی‌گم
‫خوشحال باش.
‫ما پایان خوش نداریم ‫چون سرنوشت‌مون اینه که از هم جدا شیم.
‫عشق ابدی، آینده‌ای خوش...
‫این چیزها رو بهت قول نمی‌دم.
‫بر هر حال باور نمی‌کنی.
‫الان دقیقاً چی داری می‌گی؟
‫دارم می‌گم دلیلی نداره ‫وحشت کنی و فرار کنی
‫چون ما قطعاً از هم جدا می‌شیم.
‫فکر نکنم دارم درست متوجه می‌شم.
‫من... مطمئنی ‫الان داری منو رد می‌کنی...؟
‫من دارم یه نقشه می‌چینم
‫تا دیگه به‌خاطر اضطرابت ردم نکنی.
‫و نقشه‌ات اینه که ما از هم جدا شیم؟
‫دیوانه‌ای؟
‫باشه، قبول.
‫با این حال،
‫به نظر میاد آرزوت برآورده شده.
‫از بین ما دوتا،
‫من سعی کردم تا آخر عقلمو حفظ کنم...
‫ولی دیوونه شدم.
‫مدام شفق می‌بینم.
‫در واقع مدتیه اینطوریه.
‫این اعتراف منه.
‫هنوز نفهمیدی؟
‫فکر کنم فهمیدم...
‫ولی مطمئن نیستم که درست فهمیده باشم...
‫میشه این عشق رو ترجمه کرد؟ ‫:::: @KoreaTimes ::::
‫ :::: کانال تلگرام کُریا تایمز :::: ‫ :::: @KoreaTimes ::::