برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia
‫(سخنرانی ویژه: ‫یادگیری عمیق برای شغل توی شرکتای بزرگ تکنولوژی)
‫بعد از فارغ‌التحصیلی از موسسه علوم و فناوری پیشرفته کره
‫رفتم توی یه شرکت بزرگ تکنولوژی که ‫حتما همه‌تون میشناسین
‫تقریبا دو سال مهندس نرم‌افزار بودم
‫ولی یه زمینه توی یادگیری عمیق پیدا کردم ‫که عاشق تحقیق کردنش شدم
‫برای همین ترم بعد ‫رفتم لابراتوار تحقیقاتی سی ام یو
‫شاید به نظر خفن بیاد ‫ولی واقعا چیز خاصی نیست
‫- هر کدوم از شماها هم میتونین همین کارو کنین ‫- من باید برم دستشویی
‫همه‌چیز از بازی‌ها و اپایی که ‫دبیرستان درست کرده بودم شروع شد
‫همون چیزای کوچیک، میدونین که؟
‫- همون موقع بود که معتادش شدم... ‫- نمیدونم داستانشون چیه
‫همون چیزی بود که آخرش منو کشوند سمت یادگیری عمیق
‫دیدین یئون‌سان چطور نگاش کرد؟
‫اونم چطور بهش نگاه میکنه...
‫بهم میگه قطعا یه چیزی بینشونه
‫خب امروز میخوام در مورد تحقیقاتی که ‫عاشقشم حرف بزنم...
‫شنیدم فقط با هم یه دبیرستان میرفتن
‫اینا همون حرفای الکیه که مردم میزنن
‫مثل وقتی سلبریتیا میگن ‫ما فقط رفیقیم...
‫یا فقط هم‌مدرسه‌ای بودیم
‫- سلام به همه ‫- آره
‫- دقیقا ‫- به یادگیری عمیق خوش اومدین
‫آره، تو نبودی شاید ندونی
‫باور کن، سان ازم خواست ‫براش یکی رو جور کنم
‫یادگیری عمیق چیه؟
‫جدی؟
‫فکر نمیکنی این یه نشونه‌ست؟
‫بالاخره روزی رسیده که یه مرد بیاد توی زندگیش
‫یاد گرفتن به نفعمونه
‫ما از تجربه یاد میگیریم
‫- ولی... ‫- بله؟
‫یعنی منظورت اینه که...
‫یکی مثل پارک چانگ ‌یی...
‫یه مرد درست حسابی که خوش‌صحبت، باهوش، تیز و خوش‌تیپه
‫دستیار صوتی مثل سیری...
‫- باشه ‫- چت‌جی‌پی‌تی
‫واقعا همچین پسری تیپ سانه؟
‫- تیپ منه ‫- چی؟
‫ولی شرط میبندم سان هم خوشش بیاد
‫شک دارم
‫- تو واقعا سان رو نمیشناسی ‫- دقیقا
‫هی نا ره، تو...
‫همون موقع پروژه گروهی اول هم همینو گفتی
‫آره گفتم، ولی...
‫مگه نگفتی برنامه داری؟ ‫پس چرا اومدی سخنرانی کامپیوتر؟
‫فکر کردم شاید برای منم مفید باشه
‫دانش قدرته، مگه نه؟
‫احساس قدرت میکنم
(چهارمین انقلاب عاشقانه) (قسمت 14: سمینار شغلی)
‫هی، بان جی نو مدام زنگ میزنه میخواد بیاد پیشمون
‫جدی؟
‫به هر حال خیلی باعث افتخاره که اینجایی
‫مگه نگفتی کار داری؟
‫نباید بری؟
‫- گفتی یه بار عقب انداختی ‫- آه...
‫انداختمش برای فردا
‫تازه این یه جورایی شام تیمی حساب میشه
‫نمیشه که من نیام
‫این شام تیمی نیست
‫- چی؟ ‫- من فقط برای مرغ اومدم
‫من فقط تشنم بود
‫هر چی، منم تشنمه
‫معلومه که اومدم ببینم بین شما دو تا چی خبره
‫این نگاهای پراحساسو به هم میندازین
‫شاید یه کم دوپامین از این درام بگیرم؟
‫داری در مورد چی حرف میزنی؟ ‫اینجوری نیست که
‫مین‌هاک، تو هم همین رشته درس میخونی؟
‫نه، من مدلینگم
‫- آها ‫- آره
‫اون خیلی معروفه
‫خواهش میکنم...
‫به خاطر یه ادغام مسخره دپارتمانا
‫همه‌مون یه تیم شدیم برای مسابقه
‫منظورت مسابقه اپ جام ریاست دانشگاه هانگانگه؟
‫آره
‫پس تو هم شرکت کردی
‫آره، میخواستم وقتی همه جمعیم بگم
‫ولی نمیتونم تو ارائه نهایی مسابقه باشم
‫داری چی میگی؟
‫دعوا بین کمیته و دانشگاه بالا گرفته
‫همتون پستای اوری‌تایم رو دیدین
‫«چرا یه دختر توی مسابقه دانشگاهی داره با ادغام مخالفت میکنه؟»
‫ولی بازم
‫نمیتونی همینجوری انصراف بدی
‫به هیچ وجه، نمیذاریم
‫انصراف نمیدم
‫فقط اسمم رو توی لیست نگه میدارم برای قانون
‫فقط نباید توی چشم باشم
‫من شرایط تک‌تکتون رو نمیدونم
‫ولی اگه هدف اصلیتون جایزه‌ست
راه‌های دیگری هم برای انجام کسب و کار بدون ورود به رقابت وجود داره
‫جایزه شاید برای شماها زیاد به نظر بیاد
‫ولی برای یه شرکت بزرگ هیچی نیست
‫اگه ایده‌تون همه‌پسند باشه، راحت فروش میره
‫پس میگم یه نگاه به اپ ما، آلارم جدایی، میندازین؟
‫ما تو مراحل آخر توسعه‌ایم
‫شماها قبلا در موردش حرف زدین؟
باعث افتخارمه ‫ولی من قراره داور باشم
‫هنوز چیزی قطعی نیست، ولی اگه جدی دنبال کسب و کارین، نه شرکت توی مسابقه
‫معلومه که کمک میکنم
‫حتی میتونم به آدمای شبکه‌ام معرفیتون کنم
‫- جدی؟ ‫- معلومه، هر کاری برای سان میکنم
رئیس
‫پنج تا آبجو دیگه بیارین؟
‫یادم نمیاد ازت خواسته باشم کاری برام بکنی...
‫ما خیلی ممنون میشیم
‫باورم نمیشه فقط با مرغ و آبجو دانشگاهی ازت پذیرایی میکنیم
‫داری چی میگی؟ ‫این حسابش با منه
‫همین که دوباره سان رو دیدم برام کافیه
‫وای ببخشید
‫یه کم مرغ دیگه هم بیارین؟
‫من فقط خیلی گشنمه
‫و معلومه،
‫حسابش با منه
‫وای خدایا
‫دفعه بعد فقط دکمه زنگ رو بزن
‫باشه
‫(میخانه جوانان)
‫جدی؟ شماها دو تا حتما خیلی خوشحالین که همو دیدین
‫یه لحظه، پس شماها، هم‌مدرسه‌ای بودین؟
‫من و سان دقیقا هم‌دوره نبودیم
‫من سال دوم زودتر فارغ‌التحصیل شدم
‫ موسسه علوم و فناوری پیشرفته کره، معلومه دیگه
‫وقتی برای جشن فارغ‌التحصیلی برگشتم، سان تازه سال اولی بود
‫پس چجوری با هم صمیمی شدین؟
‫- تو کمپ ‫- تو کمپ، وای
‫فقط یه کمپ علمی معمولی دانشگاه بود
‫و یه برنامه مربی‌گری...
‫با فارغ‌التحصیلا هم بود...
‫به اسم برنامه کشف شغل بود
بعد سان توش خیلی باهوش بود
‫یادته تیمتون چجوری...
‫از هوش مصنوعی سینماتیک برای پروژه یادگیری عمیق استفاده کرد؟
‫خیلی سخت بود
‫یه فایل سی اس وی خام 500 مگابایتی داشتیم...
‫باید دستی همه‌شو غربال میکردیم تا دیتای آموزشی درست کنیم
‫تو واقعا فوق‌العاده بودی
‫صبر کنین، یعنی شماها دو تا...
‫مطمئنی اشکالی نداره مسابقه نیای؟
‫خب برای من
‫تا وقتی زحمتای شماها یه جوری جواب بده خوشحالم
‫آره
‫- آلارم جدایی ‫- الان داری رو چی کار میکنی؟
‫واقعا بگیم بهش؟
‫به نظر آدم خوبی میاد
‫خب پس همه‌چیز درست شد
‫ولی چون تو خیلی تیز بودی تونستیم به موقع تموم کنیم
‫اگه تو نبودی، تیمتون احتمالا...
‫کل کمپ رو فقط کلیک میکردن رو کامپیوتراشون
‫همونی که به جای آموزش تصویر
‫حرکت جعبه‌ها رو ردیابی کردیم...
‫و به عنوان دیتای سری زمانی آموزش دادیم، درسته؟
‫اگه میدونستم کار با دیتای خام انقدر وحشتناکه
‫یه موضوع دیگه انتخاب میکردم
‫اینا دارن در مورد چی حرف میزنن؟
‫من که نمیدونم ‫حرفای دبیرستان علومه
‫- گذشته‌شون؟ ‫- نه، دبیرستان علوم
‫اینا نابغه‌های دبیرستان علومن
‫اولین باره دارم میشنوم سان در مورد اون دوره حرف بزنه
چشماش ‫دارن برق میزنن
‫این خیلی جذابه
‫یه ایده رمان اینترنتی داشتم که گذاشته بودمش کنار چون گیر کرده بودم
‫در مورد یه ارشد و یه تازه‌وارد که بعد فارغ‌التحصیلی...
‫اتفاقی دوباره همو میبینن
‫- رمان اینترنتی مینویسی؟ ‫- آره
‫اینا همه تکنیسینن
‫من فقط چون شنیدم کامپیوتر راحت کار پیدا میکنه اومدم توش
‫ولی الان دیگه اون حرفا قدیمیه
علاوه براین برام مناسب نبود
‫برای همین گفتم از پیش‌زمینه‌ی کامپیوترم استفاده کنم...
‫یه کم بنویسم ببینم
احیانا شرکت ییس لاب رو میشناسی؟
‫آره، خیلی بزرگن، به وب‌توناشون معرو فن
‫من زیاد از وب ناول و رمان اینترنتی سر در نمیارم
‫ولی مدیرعامل ییس لاب رو میشناسم
‫دارن یه پلتفرم جدید راه میندازن
‫برای اپشون نویسنده لازم دارن
دنبال استعدادای جدیدن
جدی؟ - آره -
‫داستانتو برام بفرست، ببینم میتونم برسونمش به مدیرعامل
‫به مدیرعامل؟
‫واقعی؟
‫باورم نمیشه ‫خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم
‫- این چجوری نصیبت شد؟ ‫- حالا چی کار کنم؟ کدومو...
‫- اینو ‫- این؟
‫- فکر کنم این بهتره ‫- این چطوره؟
‫نه، این
ممنونم بابت شام
‫ممنون بابت شام
‫حتما بهتون خبر میدم
‫چند تا از دوستام نزدیک اینجان دارن مینوشن، من اول میرم
‫- باشه ‫- خداحافظ
‫- بعدا میبینمت
میبینمت
‫- خب... ‫- سان، کجا میخوای میری؟
‫میتونم برسونمت ‫به هر حال باید راننده خبر کنم
‫خیلی نزدیکه، ‫پیاده میرم
‫- آه، خب... ‫- مین‌هاک، تو کدوم طرف داری میری؟
‫من...
‫اون طرف...
‫مدیرم گفت میاد جلوی دانشگاه سوارم کنه
‫پس با من بیا
از این طرف زودتر میرسی
‫- ولی... ‫- بله؟
‫فکر کنم یه کم زیاد خوردم
‫برای همین میخوام یه کم قدم بزنم ‫هوا بخورم
‫خب من یه جای عالی برای قدم زدن میشناسم
‫بیا این طرف، یه پارک هست که جایزه بهترین طراحی منظره گرفته
‫خیلی بزرگه ‫یه ساعته کلشو بگردی
‫جدی؟
‫- بریم ‫- نه صبر کن
‫خداحافظ ‫دوباره خیلی ممنون
‫تو دانشگاه ببینمت
‫آره باشه
‫- بریم ‫- توی راه خونه مواظب باش
‫- نا ره ‫- آره بریم
‫تو چجوری از اون جایزه خبر داشتی؟
‫چی؟ مگه میشه ندونم؟
‫خب حالا ماشینو کجا پارک کردم؟
‫نه اشکالی نداره ‫واقعا پیاده میرم، خیلی نزدیکه
‫آه، پس یه کم با هم راه بیایم
‫مدت زیادیه ندیدمت، یه کم گپ بزنیم
‫مین‌هاک، تو آدم خوبی هستی ‫ولی کلا فضا رو نمیفهمی، مگه نه؟
‫چی؟
‫من سعی کردم یئون‌سان و چانگ‌یی رو تنها بذارم
‫همش بهت چشمک میزدم که یه جوری فلنگو ببندی
‫نا ره، فکر نکن تو خودت خیلی حالیت باشه
‫یعنی چی؟
‫هیچی
‫خب اون پارک کدوم طرف بود دوباره؟
‫- اون طرف ‫- اون طرف
‫بریم دیگه
‫تو چجوری اومدی این دانشگاه؟
چی؟
‫بورسیه کامل چهار ساله؟
‫آره
‫در اصل بنیاد این دانشگاه از طرف مامانمه
‫برای همین منم اومدم سخنرانی
‫حرفم اینه که...
‫من دقیق میدونم دانشگاه هانگانگ چجوریه
‫نمیخوام بدشو بگم ها
‫اینجا جای تو نیست
‫نه خیلی رقابتیه نه اسم و رسمی داره
‫محلشم یه جوریه
‫شنیدم سال دوم دبیرستان علوم یهو غیبتو زدی
‫فکر کردم حتما برنامه دیگه‌ای داشتی
‫حتما دلیل داشتی دیگه
دیگه رسیدم
‫چی؟
‫خیلی نزدیکه ‫باید یه لحظه برم داخل
‫- دیر وقته، برسونمت خونه... ‫- باید برم
‫سان
من گهگاهی دنبالت میگشتم
‫کنجکاو بودم بفهمم چطوری، چی کار میکنی
‫ما خیلی اوقات خوبی با هم داشتیم، مگه نه؟
‫داشتیم؟
‫من کاری کردم ناراحتت کنم؟
‫نه، اصلا
دیگه ‫باید برم
‫با ترکیب عناصر باقی‌مونده یه ترکیب بسازیم؟
‫بزنیم به هدف آماده‌این؟
‫پنج، چهار، سه، دو، یک
‫تیم استیلن و تیم اوزون، ‫هر دو برنده شدین
‫- گوشیتو میدی؟ ‫- ببخشید؟
‫این شماره‌ی منه
‫وقتی کمپ تموم شد بهم پیام بده ‫بریم یه چیزی بخوریم
‫(تماس‌های اخیر)
‫(افزودن مخاطب جدید)
‫سلام
‫نا ره منو کشوند به یه پیاده‌روی یه ساعته
‫خداروشکر یهو بارون گرفت
‫بیا داخل
‫(طراحی یکپارچه خلاقانه: هفته سوم ‫تا ساعت 10 شب پنج‌شنبه تو وی‌کلاس آپلود کنین)
‫(برنامه‌نویسی هک پایتون)
‫فکر نکنم چیزی داشته باشم که لباست رو عوض کنی
‫- حداقل موهاتو خشک کن ‫- ممنون
‫یادته وقتی نمیدونستم پایتون چیه...
‫بهش میگفتم «خورشید قرمز»؟
‫راستش هنوزم درست نگرفتمش
دوباره میگی پایتون چیه؟
میشه دوباره برام توضیح بدی؟
‫مطمئن نیستم
‫احساس میکنم باید بدونم وقتی حرف میزنیم
‫بعید میدونم هیچ‌وقت لازم بشه در موردش گپ بزنیم
‫با این حال...
‫نسخه ساده‌شو بهم بگو
‫خب
‫نسبت به بقیه زبانا مختصرتر و پویاتره
‫یه زبان برنامه‌نویسیه که راحت خونده میشه
‫یاد گرفتنش آسونه؟
‫مختصر بودن لزوما به معنی آسون بودن نیست
‫با خیلی از سیستم‌عامل‌های مختلف سازگاره
‫حتی اگه فرق کنن؟
‫مثل ما؟
‫- این تشبیه درستی نیست ‫- کتابخونه خیلی گسترده...
‫برای همین خیلی مقیاس‌پذیره...
‫و شهودیه...
‫چیه؟
‫چی شد، صبر کن
‫این اواخر خیلی به خودت فشار نمیاری؟
انگار گرمت شده
‫یه کم خسته‌ام، ‫ولی تب ندارم
‫- پس چرا انقدر صورتت قرمزه؟ ‫- حالم اینجوریه
‫«حالت اینجوریه»؟
‫شاید اشتباه میکنم، صبر کن
‫خب؟
‫کیه؟
‫کاری داشتین؟
‫طبقه پایین نشتی آب داره
‫میتونم سرویس بهداشتی رو ببینم؟
‫واقعا همین الان باید چک کنین؟
‫همسایه پایین هی زنگ میزنه
‫دیگه کلافم کرده
‫لطفا فقط بذارین چک کنیم ‫زیاد طول نمیکشه
‫از من بزرگتر این، مگه نه؟
‫یه لحظه
‫هی، میگم همدیگه رو نمیشناسیم؟
‫خیلی آشنایی
‫فکر نکنم
اسمش خیلی باحاله، مگه نه؟ ‫آن این ده
‫- مال منه ‫- کانگ مین‌هاک مال منه
‫دانشگاه هانگانگ، درسته؟
‫تو همون دختری که مین‌هاک لپ‌تاپشو خراب کرد؟
‫نه بابا
‫اینجا زندگی میکنی؟
‫صبر کن
‫چی شد؟
‫چی شده؟
‫طبقه پایین نشتی داره، ‫الان نمیتونی اینجا باشی
‫- یکی در زده ‫- این موقع شب؟
‫آره
‫ولی اگه فقط تعمیرکاره...
‫نباید یه پسر قوی مثل من بمونه محافظتت کنه؟
‫برو ببین
‫وای
‫آن این ده؟
‫یه لحظه
‫- هی، برو زیر کاناپه ‫- زیر کاناپه...
‫- هی، زیرش پر از وسیله‌ست ‫- آره، پس اینجا
‫سان
‫اگه کلاه و ماسک بزنم چی؟
‫- نه، اونم فایده نداره ‫- چرا؟ فقط باید صورتمو بپوشونم
‫نه، با این دختره احتمال خیلی زیاد خراب میشه
‫یخچال؟ نه، خیلی سرده
‫- بالکن ‫- بالکن
‫بیاین داخل
‫فقط سرویس بهداشتی رو چک میکنم
‫اگه دانشگاه هانگانگ میری
‫- رشته‌ات چیه؟ ‫- کامپیوتر
‫- پس مین‌هاک رو زیاد میبینی ‫- چی؟
‫مین‌هاک مدل نیست؟
‫آره دقیقا
‫رشته مدلینگ
‫و کامپیوتر ادغام شدن
‫تو تکنولوژی فیزیکی همگرا و محتوای جهانی
‫وای خدایا، طرفدار واقعیه
‫زیاد میبینیش؟
‫نه، اونقدرا نه
‫معلومه ‫همیشه خیلی سرش شلوغه
‫کلاسی با مین‌هاک داری؟
‫آره، گاهی
‫ولی چون اون دوسته توی رشته مدلینگه...
‫«دوست»؟ باهاش رفیقی؟
‫نه نزدیک نیستیم
‫حیف شد، فقط چون تو اینستای مین‌هاک دیدم
‫با بچه‌های دانشگاه پروژه گروهی میکنه
‫جدی؟
‫شاید خودم برم دانشگاه هانگانگ که نزدیکه
‫خیلی حسودیم میشه به این آدما
‫ولی بازم
‫نگرانم دور و بر مین‌هاک دختر زیاد باشه
‫برای تصویرش بده
‫صبر کن، تو مدیر ساختمونی یا چی؟
‫لطفا
‫من دختر صاحبخونه‌ام
‫- توالت رو دستکاری کردین؟ ‫- آره
‫بابام یه کم دستکاریش کرد
‫آها، فکر کنم مشکل همونه ‫بالکن رو هم چک کنم
‫بالکن؟
‫بالکن...
‫مطمئن نیستم الان وقت خوبی برای چک کردن بالکن باشه
‫- اگه شلوغه کمک میکنم جمعش کنیم ‫- نه
‫یه لحظه همینجا بمون
‫آقا، تو گوشه سرویس بهداشتی
‫یه چیزی هست که باید ببینین
دختر خانم تو هم باید نگاه کنی
‫ولی بابام نیست که
‫این خیلی عجیب به نظر نمیاد؟
‫کدوم قسمت؟
‫فکر کنم منظورش اونجاست
‫برو قایم شو
‫- زود بیرون برو ‫- کجا؟
‫همونجا
‫بذار ببینم
‫خب، شیر باید این طرف باشه
‫چیز خاصی نمیبینم که خراب باشه
‫نمیدونم چی رو عجیب میدونه
‫از وقتی اومدم اینجا گوشه‌اش همیشه نشتی داشته
‫فکر کنم باید مشخص کنیم کی مسئولشه
‫این نشتی نیست ‫فقط آب جمع شده
‫آها، پس اشتباه کردم
‫درسته؟ ‫پس مشکلی نیست آقا؟
‫بالکن رو چک کنیم؟
‫این طرف
‫(کمپ علمی مربیگری اختراع دبیرستان علوم کره 2021)
‫یئون ‌سان
بیا مطمئن بشیم که آخرش یه دانشگاه میریم
‫- گذشته‌شون؟ ‫- نه، دبیرستان علوم
‫اینا نابغه‌های دبیرستان علومن
‫اولین باره دارم میشنوم سان در مورد اون دوره حرف بزنه
‫(کمپ علمی مربیگری اختراع دبیرستان علوم کره 2021)
‫میرم یه صبحونه بیارم
‫نه بابا
‫شنیدم یه جا هست خیلی حال و هواش خوبه
‫خودمو با برنامه‌ات تنظیم میکنم
‫چی؟
‫هی نا ره
‫فردا وقت دارم
‫نه، دوستم بود
‫- ادامه بده ‫- گفتم وقتم آزاده
‫هی، یه کم دیگه بهت زنگ میزنم
‫وقت داری؟
‫- فردا؟ ‫- آره
‫پس بیا با من بریم اون یاکیتوری
‫چرا یهو؟
‫اینو تو نوشتی، مگه نه؟
‫آره
‫صبر کن، واقعا فکر کردی یهو ولت کردم رفتم؟
‫نا ره خیلی راحت خوابیده
‫(میرم یه صبحونه بیارم)
‫هر چی، میذارم پای بدشانسی فراموشش میکنم
‫اونقدرا هم که خوب نیست
‫منم دلم میخواد گریه کنم
‫باورم نمیشه اولین بارم اینجوری تموم شد
‫اون عوضی بدترینه
‫بدترینِ بدترینا
‫چجوری غذاخوری یاکیتوری پیدا کردی یکی دیگه رو دعوت کردی؟
‫حتی بعد اینکه با هم خوابیدیم یه وعده غذا هم باهام نخوردی
‫فکر کردم نمیخوای باهام غذا بخوری
‫مغزم رو داغون کردم ببینم چی کار اشتباه کردم
‫- ساعت هفت شب ‫- چی؟
‫خب فردا ساعت هفت بریم یاکیتوری
‫باشه
‫میام دنبالت، با اینکه درست روبه‌روم هستی
‫باز شروع کردن
‫دمت گرم بای رفیق
‫تو اینستا دیدم برادر بزرگتر مین‌هاک...
‫اوماکاسه دوست داره
‫خب خود مین‌هاک چی دوست داره؟
‫ببخشید باید اینو جواب بدم
‫سلام بابا
‫برای اون، اگه پشت کیوسک رو باز کنی...
‫آره، دوباره همون دکمه رو بزن
‫من که زدم
‫آها، اینجا یه دکمه دیگه‌ست
‫باشه، بذار ببینم
‫آره شد ‫اگه باز گیر کردم زنگ میزنم
‫هی، اشکالی نداره
‫- چی؟ ‫- ببخشید، خیلی بی‌فکرم
‫آدمای اینجا سنتی نیستن که
‫نمیدونم منظورت چیه
‫دو تا گوشی داری
‫کفش مردونه جلوی در، لباس مردونه همه‌جا هست...
‫اینا لباسای خودمه
‫باشه دیگه، نزدیک بیست سالمه ‫میدونم جریان چیه
‫نه واقعا، فقط خودم اینجام
‫ببخشید، میشه برین پایین ببینین چطوره؟
‫مین‌هاک، بیا بیرون
‫باشه بیا بیرون
‫- رفتن؟ ‫- آره
‫خوبی؟
‫زحمت کشیدی
‫خداحافظ
‫لعنتی
‫- گوشیم... ‫- آره
‫بهت زنگ میزنم
‫- چی؟ ‫- آره
‫چی شد؟
‫- چی؟ ‫- فقط اینو قرض بدم، باشه؟
‫باشه
‫وای خدایا، خوبی؟
‫- بهت زنگ میزنم ‫- باشه
‫- آه سلام ‫- وای خدایا...
‫خوبی؟
‫بیاین ببینین ‫دوست‌پسرتون از پله‌ها افتاد
‫واقعا افتادی؟
‫وای خدایا...
‫من خوبم، یه کم مونده بود
‫آره، باید بیشتر مراقب باشیم
‫دقیقا
‫حالا که قراره زیاد بیام اینجا، مگه نه؟
‫منظورم این نبود
‫راستی توی کمد یه چیزی دیدم
‫چی؟
‫مجله‌ای که روش کاور بودی
‫منم با همین درس خوندم
‫- این مال من ‫- باید میسوزوندمشون
‫چرا؟ حیفه ‫اینو به من بده
‫چرا بدم به تو؟ ‫نمیتونم که خودتو بسوزونم
‫باشه وای خدایا
‫- بامزه‌ست، مگه نه؟ ‫- هی تو...
‫بده به من
‫چت شده؟
‫(دانشگاه هانگانگ)
‫هی، بالاخره با مسئول ییس لاب قرار گذاشتم
‫- از طریق چانگ‌یی؟ ‫- آره، باحال نیس؟
‫- سرچشون کردی تو نت؟ ‫- چی؟
‫ببینی شرکت واقعیه و واقعا اونجا کار میکنه
‫این دیگه یعنی چی؟ ‫فکر میکنی نوشته‌هام اونقدر خوب نیست؟
‫نه، این نیست
‫تو نزدیک بود توسط اون هوش مصنوعی کلاهبرداری شی
‫برای همین نگرانه، مگه نه؟
‫- بازم بهتره مطمئن شی ‫- چانگ‌یی معرفیم کرد
‫چی نگران کننده‌ست؟
‫اینا اصلا پارک چانگ‌یی رو چقدر میشناسن؟
‫هی، چانگ‌یی چیزی در مورد آلارم جدایی بهت گفت؟
‫چی؟ در مورد چی؟
‫حرفشو زدیم که آلارم جدایی رو تجاریش کنیم
‫آره ‫منم فکر کردم ایده خوبیه
‫ضمن اینکه اول شدن توی مسابقه هم تضمینی نیست
‫ازش خبر گرفتم
‫ولی قبل اینکه برای مسابقه آماده شیم
‫اگه شایعه بشه پروژه‌مون رو با کمک داخلی فروختیم
‫برای هر دومون بده، گفت بعدا حرف بزنیم
‫خودمون حلش میکنیم
‫جدی؟
‫حیف شد
‫هی ولش کن ‫فقط کافیه اول شیم
‫بعد کلاس امروز چی کار داری؟
‫(مین‌هاک: بعد کلاس امروز چی کار داری؟)
‫برای آلارم جدایی دیتا لازم دارم
‫- برای همین قراره با یه ارشد که میشناسم... ‫- جو یئون ‌سان
برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia