برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia
‫(لطفاً صندوق‎‌های پستی‌تون رو چک کنین، ‫خبرنامه قرار امروز رسید)
‫میگه صندوق پستی‌مونو چک کنیم
‫وای خدا! زود بیاین بیرون!
‫-چیه؟ ‫-میگه صندوق پستی رو چک کنیم
‫خبرنامه قرار اومده
‫-واقعاً؟ ‫-عجله کن! بیا با هم بخونیمش!
‫صندوق پستی؟
‫منظورت اون صندوق پستی قرمز بیرونه؟
‫خبرنامه قرار چیه؟
‫چی می‌تونه باشه؟
‫-چی؟ ‫-یه چیزایی گیرمون اومده، هر کدوم یه دونه
‫این چیه؟
‫من میرم داخل بخونمش
‫بهتر نیست توی خونه بخونیمش؟
‫کیوپیدت کی بود؟
‫اون‌جی
‫-مالِ هر دومون اون‌جیه ‫-آره، نامه اونه
‫تو نامه من نوشته، "یی‌دو، یادت نره ‫که با دقت به حرفای بقیه گوش کنی"
‫"جذابیت شاد و پرانرژی‌تو نشونشون بده"
‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
‫-درسته؟ ‫-آره
‫-خوش اومدین ‫-دیدیش؟
‫صندوق پستی رو چک کردی؟ من کردم
‫آره، من مال خودمو برداشتم
‫چی نوشته بود؟
‫کار، دِ گاردن بهم گفت
‫که تو کم کردن وزن خوب عمل کردم
‫و باید بهترین تلاشمو بکنم
‫امیدوارم یه قرارِ باحال پیدا کنی
‫(پن: به چیزای بدش فکر نکن)
‫خیلی تاثیرگذاره
‫من پیامشو چند بار خوندم
‫نترس و حرف بزن ‫تو خیلی جذاب‌تراز اونی هستی که ساکت باشی
‫بهم جرأت داد
‫زیاد فکر نکن ‫جذابیتتو نشون بده
‫-تو خیلی نوشتی ‫-خیلی طولانیه
‫درسته
‫انگار یه پدر داره ‫واسه پسرش که تو سربازیه نامه می‌نویسه
‫-خیلی حرف واسه گفتن داشتم ‫-آره
‫کاش می‌تونستی حضوری ‫بری اونجا و بهشون بگی
‫خیلی باحاله
‫این بلیط کتابخونه ‫پنج دقیقه‌ای رو گرفتی؟
‫نه، اون چیه؟
‫کتابخونه پنج دقیقه‌ای چیه؟
‫بلیط کتابخانه پنج دقیقه‌ای ‫زمان و مکانش بهتون اطلاع داده میشه
‫-کتابخونه پنج دقیقه‌ای؟ ‫-چی؟
‫-فقط جی‌سو گرفته ‫-اون چیه؟
‫منم دارم؟
‫من ندارم
‫این چی می‌تونه باشه؟
‫"برو به کتابخونه پنج دقیقه‌ای"
‫باحال به نظر میاد
‫وقتی برگشتی، همه چیو برام تعریف کن
(پشت بام) (اتاق استراحت)
‫(کتابخانه ۵ دقیقه‌ای)
‫وای خدای من
‫خدایا، این دیگه چیه؟
‫"لطفاً رمز عبور را وارد کنید"
‫"ساعت شنی ۵ دقیقه‌ای را برگردونید…"
‫(نحوه ورود به کتابخانه ۵ دقیقه‌ای)
‫"تابلو را از ‫'خالی' به 'اشغال شده' تغییر دهید"
‫و وارد شوید
‫اینا دیگه چیه؟
‫(کتابخانه ۵ دقیقه‌ای)
‫(کتابخانه‌ای با جواب‌های صادقانه ‫مجردان ابدی به ۱۰۰ سوال)
‫"تبریک میگم، شما بیشترین ‫رأی‌های برداشت اول رو به دست آوردید"
‫"به عنوان پاداش، به شما یک بلیط ‫برای کتابخانه ۵ دقیقه‌ای داده شده"
‫"شما می‌توانید دفترچه خاطرات ‫فردی که کنجکاو هستید رو اینجا ببینید"
‫"شما فقط پنج دقیقه فرصت دارید"
‫"وقتی پنج دقیقه تموم شد، ‫لطفاً دفترچه خاطرات رو برگردونید و خارج بشید"
‫من رأی‌های برداشت اول ‫زیادی دریافت کردم،
‫به خاطر همین فرصت خیلی خوبی بهم داده شد
‫-پس یه امتیازی داشت ‫-الان می‌دونه
‫اگه با دقت بخونی،
‫می‌تونی درباره کسی که دوستش داری چیزایی یاد بگیری
‫-درسته ‫-می‌تونی ایده بهتری ازش بگیری
‫می‌تونی یه چراغ سبز خیلی واضح ‫درباره احساساتت بهش نشون بدی
‫به نظرتون توشون چی نوشته شده؟
‫یعنی من نمی‌تونم چیزی یادداشت کنم؟
‫فکر نکنم بتونم چیزی یادم بمونه
‫اول، دفترچه خاطرات سانگ‌هو
‫همونطور که انتظار داشتیم، اون انتخاب اولشه
‫من دفترچه خاطرات سانگ‌هو رو نگاه کردم،
‫چون همونطور که تو رأی‌گیری ‫برداشت اول گفتم،
‫اون از نظر ظاهری ‫تایپ ایده‌آل منه
‫فکر نکنم بتونم ‫هیچی از اینا رو یادم بمونه
‫"عطر گل"
‫من هیچ عطری نیاوردم
‫حس کردم باید همه چیو ‫تو یه زمان کوتاه بخونم،
‫واسه همین فقط یه نگاه سرسری انداختم
‫"کیمچی سرخ شده"
‫بونشیک خیلی خوبه
‫توکبوکی خیلی خوبه
‫کربوهیدرات زیاد دوست داره
‫"آب انبه"؟
‫قبلاً سه تا کراش داشته؟
‫هیچوقت احساساتشو ‫به کسی اعتراف نکرده؟
‫زمان داره زود میگذره
عجله داره، باید سریع بخونه
‫"یه آدم مسئولیت‌پذیر"
‫اون منم!
‫چقدر مسخره چه خودمو تحویل می‌گیرم
‫خیلی بی‌انصافن
‫پنج دقیقه خیلی کمه ‫حداقل ده دقیقه لازمه
‫یه کم بیشتر بهش وقت بدین
‫دیدن این صحنه واقعاً باعث شد ‫دلم بخواد طرفدارش بشم
‫از برداشت اول تا الان، ‫و موقع خوندن دفترچه خاطرات،
‫اون مدام چیزا رو به خودش ربط می‌داد
‫"من چی؟"
‫-درسته ‫-"توکبوکی خیلی خوبه بونشیک عالیه"
‫"اون منم، یه آدم مسئولیت‌پذیر"
‫-دیدن این چیزا خیلی خوب بود ‫-خیلی باحاله
‫واسه همین می‌خوام طرفدارش بشم
‫-درسته ‫-دقیقاً
‫بعدی جه‌یونه
‫جه‌یونِ عزیزمون
‫نوشته بود که من بیشترین ‫رأی‌های برداشت اول رو گرفتم
‫من کسی نیستم که لایق ‫بیشترین رأی تو یه همچین جایی باشم،
‫واسه همین یه جورایی دستپاچه شدم
‫یه کم عصبی و یه کم هیجان‌زده شدم
‫فقط پنج دقیقه وقت داری، جه‌یون
‫-دفترچه خاطرات کیو می‌خونه؟ ‫-نمی‌دونم مال کیو
‫من دفترچه خاطرات کیم یومیونگ رو خوندم
‫-یومیونگه ‫-اون قطعاً نظرش عوض شده
‫-اون مکالمه شب قبل… ‫-درسته
‫-حتماً تاثیر داشته ‫-فکر کنم آره
‫اون یه لبخند شاد و سرزنده داره
‫واسه همین دلم خواست بیشتر باهاش آشنا بشم
‫من آروم آروم از اول ورق زدم
‫اون داره یادداشت هم برمی‌داره؟
‫وقتی پرسیده بود چه فیلم‌هایی‌دوست داره،
‫"درخشش ابدی یک ذهن پاک" ‫هم اونجا بود
‫اون فیلمی بود که منم دیده بودم
‫درخشش ابدی
‫اون بیشتر از همه تو ذهنم موند
‫این باید عشق واقعی باشه
‫دست کم گرفته بودم ‫که پنج دقیقه چقدر کوتاهه
‫باید مثل سوالای امتحان ‫سریع ورق می‌زدم
‫ولی پنج تا سوال اول رو ‫خیلی با دقت خوندم،
‫واسه همین ۲۰ تای آخر رو از دست دادم
‫باید تا صفحه آخر می‌خوندم
‫هی، مین‌هونگ
‫-اومدیم دور هم باشیم ‫-بریم بیرون
‫اجازه داریم بریم بیرون؟
‫-نداریم؟ ‫-نداریم؟
‫من هیچی نمی‌دونم
‫خیلی بوی خوبی میدی
‫-خوشم میاد ‫-من بوی خوبی میدم؟
‫-آره، بوی فوق‌العاده‌ای میدی ‫-به نظر میاد داره پز میده
‫-سلام ‫-چیکار می‌کنین؟ حوصله‌تون سر رفته؟
‫یه لحظه صبر کن
‫چه خبر شده؟
‫-داره وا میده! یه لحظه صبر کن ‫-یه لحظه صبر کن
‫داره چیکار می‌کنه؟ چرا وا داد؟
‫هی، چرا داری فرار می‌کنی؟ جه‌یون!
‫نه، باید باهاش حرف بزنی
‫مشکلش چیه؟ یومیونگ رو دوست داره، ‫و اون درست اونجاست
‫مشکلش چیه؟
‫کفش…
‫چی؟
‫هیچی
‫چی؟
‫فقط…
‫خانم‌ها بیرونن
‫انگار جه‌یون دوباره داره میشه همون آدم قبلی
‫-داره کم کم برمی‌گرده ‫-ذره ذره
‫-نگرانم ‫-فکر کنم موهاش هم یه کم دوباره دراومده
‫پس قضیه جه‌یون اینه که
‫وقتی بهش بگن یه دورهمی قراره اتفاق بیفته، ‫وقت داره که آماده بشه
‫-یهویی شد ‫-ولی غافلگیری‌ها هنوزم باید دستپاچه‌ش کنن
‫تو چیکار می‌کردی، کار، دِ گاردن؟
‫من فوراً…
‫-اینجوری؟ ‫-"صبح بخیر" اینجوری ادای احترام می‌کردی؟
‫باید جواب بدی
‫-یومیونگ پرسید چیکار می‌کنه ‫-دقیقاً
‫فقط اگه جوابشو داده بود، ‫ولی نداد
‫امیدوارم یومیونگ ‫بد برداشت نکنه
‫روز اول خیلی خوب عمل کرد
‫ولی روز دوم…
‫ولی این…
‫خب، اون اساساً همون آدم قبلیه
‫منم دارم دیوونه می‌شم ‫ای بابا!
‫-یه لحظه صبر کن ‫-آره، این…
‫به نظرتون قرارای ما ‫چجوری مشخص میشن؟
‫مگه نباید توضیح بدن؟ یا شانسیه؟
‫صبحانه در سالن سرو می‌شود
‫صبحانه؟
‫لطفاً قبل از خوردن یک نوشیدنی انتخاب کنید
‫قرارا حتماً به نوشیدنی‌ها بستگی دارن
‫بریم، زود باش!
‫-عجله کنیم! ‫-بریم!
‫بیاین امروز اول باشیم
‫ولی اگه قراره غذا بخوریم، ‫نباید لباس خوابمو می‌پوشیدم
‫خیلی خجالت می‌کشم
‫یه چیزی اونجا نوشته شده
‫-واقعاً؟ ‫-رو نوشیدنی‌ها
‫درسته حتماً نوشیدنی‌هاست
‫"مردان" و "زنان"؟
‫پس نباید اینو یه راز نگه داریم؟
‫سلام
‫-سلام ‫-سلام
‫پس، نوشیدنی‌های ست هم هست
‫جالبه
‫سلام
‫اولویت با کسیه که زودتر بیاد عجله کنین
‫نکنه آخری باشیم؟
‫-این چیه؟ ‫-این؟ نمی‌دونم
‫من می‌خوام اینو بردارم
‫به نظر میاد بدون قند باشه
‫-اولویت با کسیه که زودتر بیاد عجله کن ‫-منم یه بدون قند می‌خوام
‫راستش یه حسی بهم می‌گفت
‫که از نوشیدنی‌ها برای ‫انتخاب قرارامون استفاده میشه
‫پس، برای اینکه استراتژیک باشم،
‫باید حواسم باشه بقیه چی برمی‌دارن ‫بعد مال خودمو انتخاب کنم
‫ولی من خیلی غرق این فکر بودم ‫که اول انتخاب کنم
‫واسه همین تصمیم گرفتم چای سرد بهترینه ‫و اونو برداشتم
‫من می‌خوام برم یه قرارِ تک به تک
‫من می‌خوام اینو بردارم
‫یه لحظه به فکرم رسید ‫که نوشیدنی‌ها ممکنه قرارامونو تعیین کنن
‫ولی واقعاً قهوه می‌خواستم، ‫واسه همین اونو برداشتم
‫من مال خودمو برداشتم
‫من می‌خوام بردارم…
‫قهوه من قهوه رو برمی‌دارم
‫-این کولا نیست، درسته؟ ‫-من قهوه رو برمی‌دارم
‫نمی‌دونم این کولاست یا قهوه
‫من قهوه رو برمی‌دارم
‫به نظر می‌رسید که ‫اگه نوشیدنی یکسانی بردارین،
‫با هم میرین سر قرار
‫واسه همین می‌خواستم بقیه بشنون و گفتم، ‫"من می‌خوام قهوه بخورم"
‫"شاید جه‌یون داره به حرفایی ‫که می‌زنم گوش میده"
‫این چیزی بود که بهش فکر می‌کردم
‫این چیه؟
‫چی هست؟
‫وقتی مجبور شدیم انتخاب کنیم، ‫می‌دونستم یه دلیلی داره،
‫واسه همین یه کم دعا کردم
‫تو دفترچه خاطرات سانگ‌هو، ‫نوشته بود که آب انبه دوست داره
‫"آب انبه"؟
‫(سوال. نوشیدنی مورد علاقه‌تون؟ (‫من عاشق آب انبه‌ام
‫امیدوار بودم آب انبه باشه و یه جرعه خوردم
‫آفرین!
‫رفتن به کتابخونه پنج دقیقه‌ای ‫یه امتیاز بزرگ بود
‫ولی، سانگ‌هو، ‫بهتره اینجا قهوه برنداری!
‫"آدم باید صبحشو با قهوه شروع کنه"
‫بهتره اون قهوه رو نخوری
‫فکر کنم بخوره
‫این چیه؟ آب پرتقال؟
‫ولی مزه آب انبه نمی‌داد
‫این الکله؟
‫نه، ولی آب پرتقال هم نیست
‫یه کم مزه…
‫این چه طعمیه؟
‫-شاید انبه؟ ‫-انبه؟
‫چه خوب میشد اگه انبه بود
‫نه، اونایی که اول اومدن…
‫درسته، اونایی که اول اومدن می‌تونن انتخاب کنن
‫تو فقط می‌تونی انتخاب کنی
‫دارم بین چای و قهوه دودل میشم
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم
‫اگه خسته‌ای، باید قهوه بخوری
‫به محض اینکه رسیدم و دیدم ‫انتخاب‌های مختلفی هست،
‫فهمیدم کسایی که نوشیدنی یکسان دارن ‫با هم میرن سر قرار
‫یی‌دو چای برداشت، ‫واسه همین منم می‌خواستم همونو بردارم، ولی…
‫پس من چای رو برمی‌دارم
‫-چای؟ ‫-آره، چای
‫هیون‌کیو اول برداشت
‫می‌خواستم، ولی نشد
‫این چیه؟
‫شاید آب پرتقال؟
‫-نمی‌دونم چه نوعیه ‫-من آبمیوه رو برمی‌دارم
‫آب پرتقال
‫سانگ‌هو!
‫یه جرعه بخور بخورش خب، آفرین
‫-خوبه ‫-جی‌سو هی…
‫-انجامش داد ‫-باشه
‫از وقتی تو اونو برداشتی، من چاره‌ای ندارم
‫من اینو برمی‌دارم
‫جی‌سو آب پرتقال برداشت،
‫واسه همین منم می‌خواستم اونو بردارم،
‫ولی سانگ‌هو اول اونو انتخاب کرد
‫تو اون لحظه،
‫فهمیدم که اونم مثل من فکر می‌کنه
‫تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم این بود ‫که یه رقیب دیگه پیدا کردم
‫-من آبمیوه رو برمی‌دارم ‫-آب پرتقال
‫خدایا، این روحیه رقابتی رو
‫دیگه شوخی‌بردار نیست ‫رقابت شروع شد
‫-اوضاع داره داغ میشه ‫-آره
‫دیدین خانوما چی برداشتن؟
‫من واقعاً کسی رو ندیدم
‫من صبح خیلی خسته و تو حال خودم نبودم
‫تشنه بودم، ‫و آب نارنگی رو هم دوست دارم
‫باید یه چیزی برمی‌داشتم، ‫واسه همین همینجوری اونو برداشتم
‫دیدی؟ می‌دونستم
‫گفت تشنه بود!
‫-تشنه بود! ‫-خدای من
‫-ای بابا ‫-انگار اومده تعطیلات
‫"اومده تعطیلات"!
‫-سانگ‌هو واقعاً شانس داره ‫-دقیقاً
‫واقعاً داره
‫به این میگن شانس خرکی
‫بدون اینکه حتی فکر کنه انتخاب کرد،
‫و با محبوب‌ترین دختر، جی‌سو، ست شد
‫شرط می‌بندم اگه کسی ازش بخواد، جاشو عوض می‌کنه
‫-واقعاً ممکنه این کارو بکنه ‫-مثلاً بگه: "اینو می‌خوای؟"
‫دقیقاً
‫فکر کنم این کولا باشه
‫-قهوه؟ ‫-این چیه؟
‫صبر کن، این…؟
‫بیاین جامونو عوض کنیم
‫-آره، فکر خوبیه ‫-بیاین این کارو کنیم
‫نوش جان
‫-نوش جان ‫-نوش جان
‫شما ساعت چند اومدین بیرون؟
‫ساعت ۸:۵۰ صبح
‫درسته ما بیرون دیدیمش
‫من آرایش نداشتم
‫اینطور به نظر نمی‌رسید…
‫اصلاً اینطور به نظر نمی‌رسید
‫انجامش داد یه چیزی بهش گفت
‫-اون شنیدش ‫-اون شنیدش
‫کی اینقدر آروم مخ‌زنی می‌کنه، ‫انگار داره ویدیوی ASMR ضبط می‌کنه؟
‫آره، انگار داشت با خودش حرف می‌زد
‫-این یعنی داره خیلی تلاش می‌کنه ‫-درسته
‫شرط می‌بندم مغزش اضافه کاری کرده ‫تا فقط همینو بگه
‫بهش بگه ‫بدون آرایش هم خوب به نظر میاد؟
‫"بهتره بهش بگم"
‫تا چند لحظه دیگه، ‫اولین قرارها شروع میشن
‫واقعاً کسایی که نوشیدنی یکسان داشتن با همن
‫چای سبز ‫هیون‌کیو، یی‌دو
‫-ما دو تا چای برداشتیم ‫-ماییم
‫تو ذوقش خورده
‫من بدون فکر نوشیدنیمو برداشتم
‫و یه کم پشیمون شدم
‫نسبت به هیون‌کیو،
‫من بیشتر به سونگ‌لی
‫و جونگ‌موک علاقه دارم
‫آبمیوه ‫سانگ‌هو، جی‌سو
‫خوشحالم که ‫با سانگ‌هو میرم سر قرار
‫اونایی که قهوه انتخاب کردن ‫باید با هم باشن
‫(قهوه: سونگ‌لی، جه‌یون، جونگ‌موک ‫مین‌هونگ، یومیونگ، جی‌یون)
‫من آیس آمریکانو برداشتم، ‫همون نوشیدنی‌ای که یومیونگ برداشت
‫خیلی خوشحال شدم
‫خیلی خوبه
‫من گفتم که می‌خوام
‫جه‌یون و جونگ‌موک رو ‫یه کم بیشتر بشناسم
‫خوشحال بودم که همه‌مون ‫با هم داریم میریم سر قرار
‫شاید مجردای ابدی باشن، ‫ولی زود دوزاریشون میفته
‫-درسته ‫-همون اولش
‫همه‌شون می‌دونستن ‫که نوشیدنی‌ها قرارا رو تعیین می‌کنن
‫ولی حس کردم ‫پسرا یه کم ابتکار عمل ندارن
‫درسته؟
‫یه کوچولو
‫-کلافه‌کننده‌ست ‫-آره
‫-به محض اینکه نوشیدنی‌ها رو دیدن فهمیدن ‫-دقیقاً
‫تو این صورت،
‫باید همون اول انتخاب می‌کردن
‫دقیقاً
‫خب، من سانگ‌هو رو خیلی دوست دارم
‫چون من برنامه‌های قرارِ ‫خیلی زیادی رو تماشا کردم،
‫و اون دقیقاً همون تایپ آدمیه ‫که همیشه دلم می‌خواست ببینم
‫همه سرشون شلوغه که ملاحظه‌کار باشن،
‫ولی سانگ‌هو رو ببین
‫"صبح‌ها نوشیدنی گیرمون نمیاد؟"
‫-"اوه، آب نارنگیه" ‫-"تشنمه"
‫"چه سرحال‌کننده‌ست"
‫و دیروز، ‫"هوا گرمه به پنکه نیاز دارم اونجاست"
‫همینجوری
‫-تا خانوما… ‫-درسته
‫اون خودشو در اولویت قرار میده
‫سانگ‌هو، من طرفدارتم
‫-تا الان خوش شانس بوده ‫-آره
‫ولی فکر کنم ‫از الان به بعد بیشتر تلاش کنه
‫-موافقم ‫-درسته
‫منظورم اینه که…
‫پارک جی‌یون ‫یی‌دو
‫صحبت کردن در دستشویی
‫من گفتم، "نمی‌دونم کجا رو نگاه کنم"
‫یادتونه هی اینو می‌گفتم؟
‫پس شاید اشتباه شنیده باشم،
‫ولی فکر کنم اون گفت، "منو"
‫نه، منم شنیدم!
‫چه خبر شده؟
‫چی شد؟
‫(کمی قبل‌تر)
‫معمولاً صبحونه می‌خوری؟
‫جه‌یون ‫جی‌یون
‫این ناجورترین جا برای نشستن نیست؟
‫من آرایش نداشتم
‫نمی‌دونم کجا رو نگاه کنم
‫اینطور… ‫اصلاً اینطور به نظر نمی‌رسید
‫نمی‌دونم کجا رو نگاه کنم
‫"منو"
‫واقعاً؟
‫به جای "اینطور نبود"، "منو" شنید ‫اون کاملاً اشتباه می‌کرد
‫"اینطور نبود"
‫-قضیه این بود! ‫-"اینطور نبود"!
‫اون به جای "اینطور نبود"، "منو" شنید!
‫-یه سوءتفاهم بود ‫-جی‌یون…
‫اون خیلی آروم گفت
‫دقیقاً
‫باید بلند و واضح می‌گفت
‫ولی مشکل اینجاست ‫که یی‌دو گفت اونم شنیده
‫-وای نه ‫-وای نه
‫یه سوءتفاهم کامله
‫از اون گذشته،
‫جه‌یون در واقع خیلی ‫ترسوتر از این حرفا اینجوری حرف زد
‫ولی از نظر جی‌یون، ‫اینجوری به نظر میومد: "منو"
‫دقیقاً!
‫درسته
‫-با دقت زل زده بود ‫-درسته
‫"به من نگاه کن"
‫-قلبش حتماً هُری ریخته پایین ‫-وای نه
‫چه لباسی به این موها میاد؟
‫من تو رو انتخاب می‌کنم صورتی
‫دوست دارین اولین قرارتون ‫تو ججو چجوری باشه؟
‫من دلم می‌خواد تو یه کافه خوشگل ‫با منظره طبیعت قرار بذارم
‫و فکر کنم انجام دادن ‫فعالیت‌های مشترک هم باحال باشه
‫حس فشنش واقعاً بهتر شده
‫اولین قرار چیزیه که ‫بیشتر از همه منتظرشم
‫به خودم گفتم ‫باید ریلکس و خونسرد باشم
‫تا الان، چون همه‌مون با هم بودیم ‫یه جوری از پسش برمیومدم،
‫ولی ممکنه حرف زدن ‫تک به تک خیلی سخت باشه
‫-میشه یه خواهشی بکنم؟ ‫-حتماً
‫میشه یه کم از گوشواره‌هاتو قرض بگیرم؟
‫آره، بیا تو
‫اینا یه کم عادی‌ترن
‫یا اینا، ولی خیلی ساده‌ان
شب بعد از قرارم میبینمت
‫(دوست دارین به اولین قرارتون چی بگین؟)
‫اولین قرارم؟
‫شاید دست و پا چلفتی باشم ‫و با خیلی چیزا آشنا نباشم،
‫ولی امیدوارم اوقات خوبی رو با هم بگذرونیم
‫(هوای امروز ۳۰ درجه سانتیگراده ‫قراره پخته بشیم!)
‫(قرار تک به تک (‫سانگ‌هو و جی‌سو
‫سلام
‫مطمئن نبودم ‫تا کی بیرونیم امشب
‫به ژاکت نیاز نداری؟
‫-ژاکت؟ ‫-آره
‫-فکر کنم فعلاً… ‫-آره
‫راستش، نمی‌دونستم ‫هوا اینجوری میشه،
‫واسه همین فقط لباسای خنک آوردم
‫گفت رنگ آبی دوست داره، ‫واسه همین یه بلوز آبی پوشیدم
‫-کمربندتو بستی؟ ‫-آره
‫فکر کنم متوجه نشد ‫که آبی پوشیدم
‫جی‌سو یه کم فکر کرده ‫که چه رنگ بلوزی بپوشه
‫اون واقعاً داره از دفترچه خاطرات ‫به خوبی استفاده می‌کنه
‫دقیقاً، داره از هر چیزی که دیده ‫استفاده می‌کنه
‫-تو کتابخونه پنج دقیقه‌ای ‫-همه‌چیو یادشه
‫-بریم؟ ‫-آره
‫من تا حالا ماشین برقی سوار نشدم
‫تا جایی که بتونم با احتیاط رانندگی می‌کنم
‫اشکالی نداره آروم برم؟
‫آره
‫میشه کمکم کنی جی‌پی‌اس رو چک کنم؟
‫جی‌پی‌اس؟ آره، منم دارم نگاش می‌کنم
‫-می‌تونی فعلاً مستقیم بری ‫-باشه
‫یه مدت مستقیم میریم، ‫پس می‌تونی به راهت ادامه بدی
‫باشه، حدود ۵۰ کیلومتر
‫بیمه داری، درسته؟
‫فکر کنم اونا خودشون برامون بیمه کردن
‫نه، منظورم بیمه عمره
‫"بیمه عمر"
‫شوخی کرد، سانگ‌هو
‫-باید به شوخیش بخنده ‫-بخند
‫آره، یه کم شوخی کن
‫من رانندگی رو تمرین کردم،
‫ولی یه مدل ماشین دیگه بود، ‫واسه همین عصبی بودم و…
‫به دلایل مختلف سخت بود
‫وقتی اون نوشیدنی‌ها رو برداشتیم…
‫منظورم اینه که، نوبت تو کی شد که انتخاب کنی؟
‫من آخرین نفری بودم که انتخاب کردم
‫فکر کنم آب نارنگی خیلی طرفدار نداره
‫آب نارنگی؟
‫ولی قضیه اینه که…
‫خب…
‫می‌خواستم بذارم رو رانندگی ‫تمرکز کنی، واسه همین…
‫آهان
‫واسه همین دودل بودم بهت بگم یا نه
‫تو رأی‌گیری برداشت اول، ‫من تو رو انتخاب کردم
‫واقعاً؟
‫-من تو رو انتخاب کردم ‫-واقعاً؟
‫-جی‌سو! ‫-جی‌سو
‫-وایسا، وقت استراحت! ‫-باعث تصادف میشی!
‫-هی، آفرین! ‫-اینقدر زود؟
‫جی‌سو، الان تصادف می‌کنه
‫درسته
‫حالش خوب میشه؟
‫همین اول کاری اینجوری؟
‫شرط می‌بندم خیلی غافلگیر شده
‫اون داره با تمام قوا میره جلو
‫وقتی با هم آشنا شدیم، گفت ‫اگه از کسی خوشش بیاد بهش میگه
‫و واقعاً هم گفت ‫اون کاملاً داره با تمام قوا میره جلو
‫تو رأی‌گیری برداشت اول، ‫من تو رو انتخاب کردم
‫واقعاً؟
‫واسه همین قبل از اینکه از اتاقم برم بیرون ‫که انتخاب کنم، بهش فکر کردم
‫اگه نوشیدنی یکسانی برداریم، ‫قطعاً با هم میریم سر قرار
‫و تو گفتی آب انبه دوست داری،
‫واسه همین امیدوار بودم انبه باشه، ‫ولی اصلاً مزه انبه نمی‌داد
‫خیلی تلاش کردم ‫که به یه میوه استوایی ربطش بدم،
‫ولی آب نارنگی بود
‫آره، آب نارنگی…
‫سانگ‌هو، یه عکس‌العملی نشون بده
‫-از این طرفه، درسته؟ ‫-آره
‫یه کم گیج‌کننده‌ست
‫داری چیکار می‌کنی، بچه؟
‫-جوابشو بده! ‫-نه!
‫جدی!
‫-اون انتخاب اولش بود ‫-دقیقاً
‫-منظورم اینه که، عکس‌العملش فقط… ‫-می‌دونم
‫کار، دِ گاردن، ‫تو دیگه چی یادش دادی؟
‫-راست میگی ‫-چی؟
‫نمی‌دونستم قراره رانندگی کنه
‫باید می‌فرستادیش ‫آموزشگاه رانندگی!
‫اون الان هزار تا فکر تو سرشه
‫این درسته
‫روز دومه، نه روز اول
‫-ولی اولین قراره ‫-درسته
‫اون همین الان کلی اطلاعات بهش داد
‫-درسته ‫-و داره دور میزنه
‫نمی‌تونه موقع دور زدن جواب بده
‫این الان برای هر کسی غیر ممکنه
‫احتمالاً داره یه حسی رو تجربه می‌کنه ‫که تا حالا تو زندگیش تجربه‌ش نکرده
‫-حدسم اینه ‫-اون کلی چیز برای پردازش بهش داد
‫اون یهو یه چیزایی رو گفت ‫وقتی داشتم رانندگی می‌کردم،
‫واسه همین هم غافلگیر شدم هم دستپاچه
‫و من تو رانندگی هم خیلی خوب نیستم،
‫واسه همین عصبی بودم
‫اونموقع، سر صبحونه،
‫می‌دونستی منم آبمیوه رو انتخاب کردم؟
‫من… اون موقع نمی‌دونستم
‫تو به کی رأی دادی که اولین بار دیدیش؟
‫من؟
‫اجازه دارم بگم؟
‫-بعداً بهت میگم ‫-چی؟
‫وقتی رسیدیم بهت میگم
‫اینجا باید یه باغ نارنگی سبز باشه
(‫)کافه نارنگی سبز
‫سلام
‫اینجا یه باغ نارنگی سبزه
‫شما قراره اینا رو بچینین ‫تا مربای نارنگی سبز درست کنین
‫-پیشبند ‫-پیشبند
‫این چجوری پوشیده میشه؟
‫مشکل داری؟ کمک می‌خوای؟
‫نه، خوبم…
‫جدی!
‫متاسفم
‫-کار، دِ گاردن! ‫-متاسفم
‫-ای بابا! ‫-عذر می‌خوام
‫-برای سانگ‌هو… ‫-"نه، خوبم" یه کم…
‫من انتظاراتشو خیلی پایین آوردم،
‫واسه همین الان گیج شده
‫-کار، دِ گاردن! ‫-"من"؟
‫جی‌سو هی داره جرئتشو جمع می‌کنه،
‫ولی سانگ‌هو داره کامل تو ذوقش می‌زنه
‫راستش، سانگ‌هو معلومه دستپاچه شده،
‫ولی شاید اصلاً به جی‌سو علاقه‌ای نداره
‫با این حال، نباید اینقدر خنگ بازی دربیاره
‫-من تا حالا همچین آدمی ندیده بودم ‫-"خنگ بازی دربیاره"!
‫کی تو یه برنامه قرار این کارو می‌کنه؟
‫خدایا
‫واقعاً بوی خوبی میده
‫آره میده
‫ولی…
‫شاید این اولین باری باشه ‫که بیشتر از ده کلمه با هم حرف می‌زنیم
‫دیروز با خودم فکر کردم،
‫"موقع شام درست کردن بیا باهاش حرف بزنیم"
‫ولی اگه یه کاری بهم محول بشه، ‫سعی می‌کنم فقط رو همون تمرکز کنم
‫من تو انجام دادن دو تا کار همزمان خوب نیستم
‫حتی الان، باید دست از چاقو بکشم تا حرف بزنم ‫و بعدش، دوباره شروع می‌کنم به بریدن
‫واسه همین می‌بینم که فقط رو کار کردن تمرکز کردم
‫آره، منم…
‫گفتی بهت میگی ‫دیروز به کی رأی دادی
‫رأی اولین برخورد…
‫-خب… ‫-داری یواشکی سعی می‌کنی از جواب در بری
‫خب، وقتی اول رسیدم…
‫یومیونگ بود
‫یومیونگ
‫-یومیونگ؟ ‫-آره
‫آخه چرا اینو بهش میگی؟
‫اون اولین کسی بود که دیدم
‫من خیلی به رأی اولین برخورد فکر نکردم
‫همون موقع رأی دادی؟ ‫یا یه کم طول کشید تصمیم بگیری؟
‫-رأی اولین برخورد؟ ‫-آره
‫-من همون موقع رأی دادم ‫-منم فقط…
‫تو از نظر ظاهری ‫از همه به تایپ ایده‌آل من نزدیک‌تر بودی
‫واقعاً؟
‫من از مردهایی که هیکلی و قابل اعتماد به نظر میرسن خوشم میاد
‫پس اگه یومیونگ رو انتخاب کردی…
‫-آره؟ ‫-تو از دخترایی مثل اون خوشت میاد؟
‫دخترایی که باوقار و با نمک باشن؟
‫راستش رو بخوای،
‫من زیاد بهش فکر نکردم
‫اون وقتی اولین بار دیدمش داشت لبخند می‌زد،
‫و فکر کردم، "به نظر آدم خوبی میاد"
‫واسه همین فقط اونو انتخاب کردم
‫ولی اولین برخورد…
‫مهمه،
‫ولی در واقع زیاد معنی نمیده
‫چون وقتی همدیگه رو دیدیم، ‫خیلی وقت کم بود
‫ولی چرا؟ من فکر می‌کنم برداشت اول خیلی مهمه
‫اگه اول چشمت به یه نفر افتاد،
‫این به این معنی نیست که از همه بیشتر ازش خوشت میاد و دیگه هیچ‌چیز دیگه‌ای مهم نیست؟
‫مثل یه ترجیح غریزی ‫برای تایپ شخصیتی که دوست داری
‫من واقعاً فکر نمی‌کنم ‫برداشت اول اونقدر مهم باشه
‫پوست کندن بعضی از اینا خیلی راحت نیست
‫راستی،
‫چیزی هست که بخوای ازم بپرسی؟
‫چیزی که بخوام بپرسم؟
‫احتمالاً نه
‫خب،
‫ما هنوز خیلی با هم حرف نزدیم
‫قبلاً گفتی تایپ ایده‌آلت ‫آدم قابل اعتماده؟
‫تایپ ایده‌آل تو چیه؟
‫مال من…
‫کسی که…
‫کسی که زیاد لبخند بزنه
‫کسی که زیاد لبخند بزنه؟
‫من از آدم مهربون خوشم میاد
‫ولی…
‫یکی از دلایلی که ‫دیروز تو رو انتخاب نکردم این بود که…
‫به نظر یکم سخت میومدی بشه بهت نزدیک شد
‫-من؟ ‫-ولی نه به صورت بد
‫خیلی باکلاس به نظر میای
‫-من؟ ‫-آره
‫اینجوری به نظر من اومدی
‫خب…
‫منظورم اینه که، ‫اگه بخوام یه مقایسه کنم،
‫من قیافم شبیه کسیه که یه کاسه گوکباپ می‌خوره،
‫در حالی که تو شبیه کسی هستی که استیک می‌خوره
‫من از گوکباپ هم خوشم میاد
‫واسه همین یه کم…
‫فکر کردم از سر من زیادی
‫این چیزی بود که بهش فکر می‌کردی
‫فکر کنم بقیه هم همین حسو داشته باشن ‫ولی مطمئن نیستم
‫چرا؟
‫تصویرت…
‫نحوه حرف زدنت هم ‫یه کم باکلاس به نظر میاد
‫-فهمیدم ‫-آره
‫پس باید چیکار کنم؟ یه کم بیشتر…
‫ولی فکر نمی‌کنم ‫نیازی باشه چیزی رو تغییر بدی
‫این جذابیت توئه
‫اگه یهو عکس‌العمل‌های ‫اغراق‌آمیز نشون بدی، عجیب میشه
‫من تمام تلاشمو کردم که بهش نشون بدم،
‫"من این حسو بهت دارم"
‫ولی سانگ‌هو هیچ کاری شبیه این نکرد
‫واسه همین فکر کردم ‫شاید بهم علاقه نداره،
‫چون از یومیونگ خوشش میاد
‫یه کم اعتماد به نفسمو از دست دادم
‫شاید این خیلی با ارزش باشه که بخوام بعداً بازش کنم
‫بعد از قرار،
‫بهش علاقه‌مندتر شدم
‫چون هدفم این بود که مطمئن شم ‫مکالمه روان پیش میره
‫و تو قرار بگو بخند داشته باشیم
‫و فکر کنم نسبتاً خوب از پسش بر اومدم
‫بگو بخند، آره جون عمت
‫کدوم بگو بخند؟
‫-نه، سانگ‌هو ‫-اون اصلاً نمی‌دونه این یعنی چی
‫-خوب پیش نرفتی ‫-بگو بخند یعنی یه چیزی بگی، یه چیزی بشنوی
‫جدی میگم، هیچ بگو بخندی وجود نداشت
‫کاری که تو کردی این بود که بنـش کردی
‫اون بنـش کرد
‫-وای خدای من! ‫-متاسفم
‫نزدیک بود از خُماری بعد از غذا چرت بزنم
‫ولی این بیدارم کرد خیلی خوبه
‫داریم برعکس میریم؟
‫-مگه از این طرف نیومدیم؟ ‫-اشکالی نداره
‫از این طرفه
‫-اون طرف؟ ‫-آره
‫اون روز حتماً خیلی بهش فشار اومده
‫-درسته ‫-به محض اینکه سوار ماشین شدن…
‫خیلی بیشتر از توانش بود
‫آره، اون گفت، ‫"تو انتخاب اول من بودی"
‫ولی وقتی جی‌سو هی ازش می‌پرسید
‫که انتخاب اولش کی بوده،
‫اون باید چی می‌گفت؟
‫می‌تونست فقط بگه،
‫"قراره یه راز باشه ‫نمی‌تونیم بگیم"
‫-ساده نگهش داره؟ ‫-در هر صورت، نگه کی
‫و بعدش، می‌تونست بگه،
‫"ما تازه روز اول رو تموم کردیم"
‫"کلی وقت داریم که همدیگه رو ببینیم، ‫پس می‌بینیم چی میشه"
‫منظورم اینه که، میشه همینجوری گفت
‫نیازی نیست اسم کس دیگه‌ای رو بیاری
‫یه راز نگهش دار
‫(قرار تک به تک (‫هیون‌کیو و یی‌دو
‫-سلام، هیون‌کیو ‫-سلام
‫هوا خیلی خوبه
‫-خیلی صافه ‫-آره، هوا صاف شده
‫احیاناً،
‫کسی بود که ‫می‌خواستی باهاش بری سر قرار؟
‫خب، من دلم می‌خواست ‫با تو هم برم بیرون
‫-واقعاً؟ ‫-آره
‫یی‌دو!
‫کسایی که می‌خوام بیشتر بشناسمشون
‫همونایی هستن که می‌خوام باهاشون برم سر قرار
‫چون هنوز همدیگه رو خوب نمی‌شناسیم
‫کس دیگه‌ای هم بود؟
‫کس دیگه؟
‫هنوز مطمئن نیستم
‫تو چی؟
‫اول باید به چپ بپیچیم؟
‫خدایا
‫-اینجا باید باشه ‫-اینجاست، درسته؟
‫آره، فکر کنم
‫خیلی قشنگه
‫خیلی زیباست!
‫اینجا خیلی قشنگه خدایا!
‫(کافه چای سبز)
‫-بریم پس؟ ‫-باشه
‫-یه کم امتحانش کنیم؟ ‫-باشه
‫تایپ ایده‌آلت چیه؟
‫تایپ "توفو"
‫تایپ "توفو"؟
‫آره
‫فهمیدم
‫کسی که پوستش روشن و نرم باشه
‫-"روشن و نرم"… ‫-با چهره‌ای مهربون؟
‫هیون‌کیو این شکلی نیست
‫اون تایپ توفو نیست
‫یکی رو ترجیح میدی که پرانرژی باشه ‫یا یکی که آروم باشه؟
‫من خیلی آرومم،
‫واسه همین یکی رو ترجیح میدم که شبیه خودم باشه
‫فکر کنم آدمای خیلی پرانرژی ‫انرژیمو بگیرن
‫این برعکس یی‌دوئه
‫اونا کاملاً برعکس همن
‫وقتی دیروز اول اومدی،
‫کسی بود که به تایپ ایده‌آلت نزدیک باشه؟
‫کسی که به تایپ ایده‌آلم نزدیک باشه؟
‫صد در صد نبود،
‫ولی فکر کنم ‫یکی بود که نزدیک بود
‫پس چرا بهش رأی ندادی؟
‫چی؟ رأی؟ کی؟
‫چرا خودتو به اون راه میزنی؟
‫برای قرار امروز؟
‫نه
‫-رأی‌های اولین برخورد ‫-چی؟ آهان، اونو میگی
‫اجازه داریم در موردش حرف بزنیم؟
‫ما قبلاً تو ماشین در موردش حرف زدیم
‫داری در مورد چی حرف میزنی؟
‫ولی اون…
‫فکر نکنم به اون جواب دادم
‫-چیه؟ ‫-در مورد اون نبود؟
‫فقط در مورد اولین برخورد بود؟
‫آره
‫من در مورد رأی واقعی خودم حرف نمی‌زدم
‫کمی قبل‌تر
‫کسی بود که ‫می‌خواستی باهاش بری سر قرار؟
‫خب، من دلم می‌خواست ‫با تو هم برم بیرون
‫-واقعاً؟ ‫-آره
‫کس دیگه‌ای هم بود؟
‫کس دیگه؟
‫هنوز مطمئن نیستم
‫اون اینو با ‫رأی اولین برخوردش اشتباه گرفت
‫-اون اشتباه کرد ‫-اون سوءتفاهم کرد
‫اون فکر کرد بهش رأی داده
‫آره، ولی هیون‌کیو برای ‫رأی اولین برخوردش جی‌سو رو انتخاب کرد
‫تو در مورد رأیت حرف نمی‌زدی؟
‫نه، نه در مورد رأی من ‫در مورد یه چیز دیگه حرف می‌زدم
‫یه چیز دیگه؟
‫آره، یه چیز دیگه
‫پس من سوءتفاهم شد برام
‫اوضاع داره خراب میشه
‫-فکر کنم سوءتفاهم شد ‫-نمی‌تونیم با هم ارتباط برقرار کنیم
‫وای خدای من
‫ما داشتیم چیزای مختلفی می‌گفتیم
‫فکر کنم یه کم ناامید شده
‫یی‌دو یه کم بادش خالی شد
‫اون فکر کرد اون بوده
‫من سعی می‌کنم ‫عکس‌العمل‌های طرف مقابلم رو زیر نظر بگیرم،
‫واسه همین تمرکز کردم رو اینکه ‫یی‌دو چه عکس‌العملی نشون میده
‫ولی این حس بهم دست داد
‫که شاید اون منو ‫به چشم یه مرد نمی‌بینه
‫واسه همین الان مطمئن نیستم
‫من واقعاً از چای سبز خوشم نمیاد،
‫ولی به نظر میومد هیون‌کیو دوست داره
‫واسه همین فکر کردم اگه کسی که ‫بیشتر از چای سبز لذت می‌بره میومد،
‫شاید اونا
‫مکالمه لذت‌بخش‌تری ‫با هیون‌کیو داشتن
‫آره خب، در هر صورت، ‫اینم از قرارهای تک به تک
‫قرار گروهی سه به سه ‫شاید بهتر باشه
‫اونا می‌تونن صمیمی‌تر بشن، ‫و این می‌تونه به یه چیزی منجر بشه
‫-برای قرار گروهی… ‫-حتماً
‫-امیدوار باشیم ‫-باشه
‫-مطمئنم درست میشه ‫-آره
‫(سونگ‌لی، جه‌یون، جونگ‌موک ‫مین‌هونگ، یومیونگ، جی‌یون)
‫-بفرمایید ‫-بریم
‫تا جایی که بتونم با احتیاط رانندگی می‌کنم
‫فکر می‌کنی موضوع ‫شب مجردای ابدی امروز چی باشه؟
‫شاید در مورد شغل‌هامون حرف بزنیم؟
‫خیلی زود نیست برای این کار؟
‫آره، شاید خیلی زود باشه
‫شغل‌ها؟ یا شاید فاش کردن رأی‌ها؟
‫این خیلی بزرگ میشه!
‫-ولی… ‫-فکر کردن بهش دردناکه
‫این مهم نیست
‫ما فقط بر اساس اولین برخورد رأی دادیم
‫درسته
‫فقط اولین برخورد
‫تو برنامه‌های قرار، آدمایی که ‫اولش همه رأی‌ها رو میگیرن
‫معمولاً آخرش نابود میشن
‫-"نابود"! ‫-نه نابود
‫منظورم اینه که معمولاً ‫براشون خوب پیش نمیره
‫الان داریم شخصیت واقعیتو می‌بینیم
‫درسته الان احساس راحتی می‌کنه
‫-راحته ‫-دقیقاً
‫کسی نظرشو عوض کرده؟
‫آره، من
‫منم همینطور
‫فکر کنم…
‫شاید منم
‫"فکر کنم شاید منم"؟
‫من که قطعاً نظرم عوض شده
‫چرا؟
‫رأی اولین برخوردم به جه‌یون بود،
‫ولی ما هیچوقت درست و حسابی ‫با هم حرف نزدیم
‫حتی صداشم نمی‌دونم
‫ولی با جونگ‌موک حرف زدم
‫میخوای برات بیارمش؟
‫-میشه درو نگه داری… ‫-من برات میارمش
‫مزه‌ش بد نیست خوبه
‫تو راه باهام شوخی می‌کرد
‫خب طبیعیه که ‫بهش حس پیدا کنم
‫تو نظرت عوض شده؟
‫من؟ مطمئن نیستم
‫چرا جواب نمیدی؟ ‫خودت پرسیدی
‫بدون شرح
‫-خودت پرسیدی ‫-عجب ناقلایی هستی!
‫باورنکردنیه
‫خیلی سختگیری
‫-اطلاعات گرفت ولی چیزی نگفت ‫-دقیقاً
‫من نظرم عوض نشده
‫-هنوز از یی‌دو خوشش میاد؟ ‫-ولی اون که اینجا نیست
‫درسته
‫ولی این دو تا بگو بخند خوبی دارن
‫-مین‌هونگ و جونگ‌موک ‫-آره خوبه
‫فکر کنم زوج خیلی خوبی بشن
‫اینجا پیست اسکیت روی یخه
‫-اسکیت روی یخ! ‫-خیلی باحال میشه!
‫من بلد نیستم اسکیت کنم
‫اسکیتت خوب نیست؟
‫اولین بارمه
‫-اولین بار همه هست، درسته؟ ‫-منم همینطور
‫دقیقاً
‫همینجوری ببندمش؟
‫ببندم برات؟
‫تا بالا ببندمشون؟
‫یومیونگ نشنید
‫نه، درسته؟
‫میخوای برات ببندمش؟
‫چرا؟
‫اون فقط…
‫چرا از سونگ‌لی می‌پرسی؟
‫-اینجوری نیست ‫-قیافش میاد خیلی خوب ببنده
‫از سونگ‌لی نپرس
‫قیافه سونگ‌لی میاد بند کفش ‫همه رو ببنده چرا از اون می‌پرسی؟
‫واسه همین سونگ‌لی هم گیج شده بود ‫"چرا؟ چرا من؟"
‫ای بابا!
‫چرا؟
‫نه، بیخیال
‫اگه خودت میتونی که هیچی
‫باید بشینی ‫و ببندیشون سر میخوری
‫باید تا بالا ببندمشون
‫سایز ۲۷۰…
‫باید مراقب باشی
‫ببندم برات؟
‫-ببندم برات؟ ‫-خوبه دوباره بپرس
‫نه، خودم میتونم
‫یومیونگ، نه…
‫فکر کنم بیفتم
‫همه دارن از پسش برمیان
‫این از اینجا رد میشه
‫اینجوری
این ممکنه خیلی خطرناک باشه
‫بذار ببینم
‫چرا داری به اون کمک می‌کنی؟
‫دخترا به دخترا کمک می‌کنن و پسرا به پسرا
‫کمک کردن بهشون با اسکیت‌هاشون…
‫هنوز صمیمی نشدیم،
‫واسه همین فکر کردم تماس فیزیکی ‫شاید معذبشون کنه
‫واسه همین در واقع به کمک کردن بهشون فکر نکردم
‫شاید دلیل اینکه هنوز تو این وضعیتم ‫همینه که این کارو نکردم
‫"تو این وضعیت"
‫این سرعت برای اونا مناسبه
‫-موافقم ‫-آره
‫-طرف مقابل شاید معذب بشه ‫-دقیقاً
‫و کسی که رد می‌کنه هم معذب میشه
‫-درسته ‫-آره
‫این سرعت مناسبیه
‫بریم تو
‫خیلی لیزه
‫این ترسناکه
‫-این واقعاً… ‫-خیلی ترسناکه
‫شاید به زمان نیاز داشته باشم بهش عادت کنم
‫این…
‫فکر کنم بیفتم
‫مردم چجوری این کارو می‌کنن؟
‫خدایا!
‫یکی باید یخ فضا رو بشکنه
‫درسته
‫جونگ‌موک، تو راه انداختی!
‫-ببین، همه دارن می‌خندن ‫-باعث شد بخندن
‫آخه من تا حالا ندیده بودم ‫کسی اینجوری بیفته
‫انگار دراز کشید رو تخت!
‫حتی پس سرشم خورد زمین ‫کلاً پخش زمین شد
‫خدایا
‫-خوبی؟ ‫-افتاد…
‫چی شد؟
‫سرت خورد؟
‫خوبی؟
‫من خوبم
‫داشتم می‌مردم
‫خدایا!
‫شاید اگه یه چیزی رو بگیرم خوب شم
‫آره، یه چیزی رو بگیر
‫شکمتو سفت کن و سعی کن ‫در حالی که دیوارو گرفتی حرکت کنی
‫اگه این کارو کنم پاهام از هم باز میشه
‫تو تو این کار خوبی خدایا
‫یه دور می‌زنم ‫و سعی می‌کنم دستم بیاد
‫فکر کنم تو این کار خوبم
‫یومیونگ هم خوب اسکیت می‌کنه
‫باورم نمیشه چقدر خوبی
‫اون خوب اسکیت می‌کنه
‫باورنکردنیه
‫داری خوب پیش میری؟
‫-چی گفتی؟ ‫-داری خوب پیش میری؟
‫اون دیگه داره چیکار می‌کنه؟
‫یکی باید بره کمکش کنه
‫من خیلی می‌ترسم این کارو کنم
‫من خیلی می‌ترسم اسکیت کنم
‫وای نه صبر کن من نگهت می‌دارم
‫پس، بیا اول تمرین کنیم ‫پاهاتو اینجوری حرکت بدی
‫با پاهات این کارو بکن منو نگاه کن
‫اینجوری
‫سونگ‌لی داره چیکار می‌کنه؟ ‫تو دیگه داری چیکار می‌کنی؟
‫من دارم چیکار می‌کنم؟
‫با هم اینجوری…
‫نه، صبر کن
‫وایسا اول سعی کن ثابت وایسی
‫فقط ثابت بمون
‫-نمی‌تونم یه قدم بردارم ‫-سعی کن خودتو هل بدی
‫جونگ‌موک داره میاد
‫من خیلی می‌ترسم اسکیت کنم
‫جونگ‌موک داره میاد
‫-داره میاد ‫-داره میاد کمک کنه
‫جونگ‌موک، کمکش کن
‫من اصلاً نمی‌تونم این کارو کنم
‫بیا آروم آروم بریم ‫به اون نیمکت اونجا
‫بعدش… سعی کن این کارو کنی
‫فکر می‌کنی بتونی؟
‫-فقط داشت دور می‌زد؟ ‫-اون چی بود؟
‫صبر کن اون یه توقف و دور زدن بود؟
‫فکر کنم به ترمز نیاز داشت
‫-ترمز؟ ‫-از دیوار استفاده می‌کنی که سرعتتو کم کنی
‫درسته
‫چرا مجبور بود بره بین اونا ‫که وایسه و دور بزنه؟
‫خدایا
‫نه، نمی‌تونم فکر کنم آسیب ببینم
‫من می‌خواستم کمکش کنم
‫ولی بعد از اینکه افتادم،
‫فکر کردم اگه پیشنهاد بدم کمکش کنم ‫و هر دومون بیفتیم،
‫یه فاجعه بزرگ به بار میومد
‫واسه همین تصمیم گرفتم دخالت نکنم
‫-چاره‌ای نداشتم ‫-خیلی محتاطه
‫بدون دیوار تمرین کن
‫خیلی شدیده
‫-خب پاهاتو بردار و… ‫-آره؟
‫به جای اینکه این کارو کنی…
‫-اینجوری؟ ‫-به پاهاش نگاه کن
‫-اونجوری ‫-اونجوری؟
‫جه‌یون!
‫آروم
‫یک، دو
‫-خیلی بهتر نشده؟ ‫-کاملاً
‫خیلی بهتره
‫-شگفت‌انگیز نیست؟ ‫-داری عالی انجامش میدی
‫ولی فکر نکنم بتونم این کارو تنها انجام بدم
‫-باشه آروم ‫-من اینجا هستم که نگهت دارم
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی
‫ما تمام مدت نگهت می‌داریم
‫اگه پاهات خیلی باز شدن، ‫فقط این کارو بکن
‫ببخشید، ولی شما می‌خواین ‫فقط تمام روز تمرین کنین؟
‫داره چی میگه؟
‫-"فقط تمام روز تمرین کنین"؟ ‫-چی گفت؟
‫حتی کمک هم نمی‌کنه، ‫بعد مسخره‌شونم می‌کنه؟
‫خودش داره مثل بچه راه میره
‫شاید اونو رقیب می‌بینه
‫-رقیب؟ ‫-این یه ورزشه
‫شاید جوگیر شده
‫-سونگ‌لی… ‫-ولی اینجا یه برنامه قراره
‫-آره یهو… ‫-ازش بعید نیست
‫ولی این درست نیست
‫جی‌یون داشت به سختی اسکیت می‌کرد
‫واسه همین فکر کردم خوب میشه ‫اگه پسرا بیان کمکش کنن
‫چون اینجا یه قرار بود
‫ولی هیچ‌کس کمک نکرد
‫حس یه قرار واقعی رو نداشت
‫اگه به مشکل خوردیم، ‫امیدوار بودم به هم کمک کنیم،
‫ولی اونا سرشون به اسکیت کردن ‫برای خودشون گرم بود
‫واقعاً کلافه‌کننده بود
‫انگار یه چیزی تو سینه‌م گره خورده…
‫-منم همینطور ‫-ما هم همین حسو داریم
‫وای، چقدر کلافه‌کننده‌ست
‫من از دیروز به جه‌یون ‫علاقه‌مند شده بودم،
‫ولی اون فقط ‫روی اسکیت کردن تمرکز کرده بود
‫فقط اسکیت
‫انگار فقط اومده بود ‫امروز اسکیت کنه
‫مگه یه مرد نباید این کارو بکنه؟
‫دقیقاً چرا ما باید ‫خودمون این کارو بکنیم؟
‫از کی خوشت میاد؟ ‫میخوای کی بهت یاد بده؟
‫دوباره داره رد میشه ببین
‫جدی، این دیگه چیه؟
‫مگه هرکی بیشتر دور بزنه ‫بهش جایزه میدن؟
‫ولی خیلی خنده‌داره!
‫این چیه؟
‫این چه فرقی با ‫"مردگان متحرک" داره؟
‫این چیه؟
‫-دارن "مردگان متحرک" رو بازسازی می‌کنن ‫-دقیقاً
‫-آخه… دارن چیکار می‌کنن؟ ‫-این چیه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این کاملاً با چیزی که ‫ما تو ذهنمون داشتیم فرق داره
‫دیگه نمی‌تونم اینو نگاه کنم
‫به یه کم آب نیاز دارم
‫میشه یه دقیقه برم بیرون؟
‫-آخه، جدی! ‫-به یه نوشیدنی نیاز دارم خیلی کلافه‌کننده‌ست
‫شماها چجوری می‌تونین اینو نگاه کنین؟
‫چجوری؟
‫شما کلافه نمیشین؟
‫-آخه، این… ‫-این صحنه‌ها رو چجوری ادیت کردین؟
‫-دارم اینجا دیوونه میشم ‫-واقعاً غیرقابل تحمله
‫این قرار بود یه قرار باشه
‫چیکار کنیم؟
‫دیگه حرفی ندارم جدی، این چیه؟
‫چیکار کنیم؟
‫ولی این واقعاً سخته
‫اسکیت کردن برای من خیلی سخته
‫اسکیت‌های خطی خیلی راحت‌ترن
‫-داری انصراف میدی؟ ‫-من تو دمپایی‌هام وانمود می‌کنم دارم اسکیت می‌کنم
‫فکر خوبی نیست؟
‫پس، می‌تونی ما رو نگه داری
‫خوبی؟
‫میشه لطفاً همه برین؟
‫خجالت‌آوره، لطفاً برین
‫"لطفاً برین"!
!این افتادنه خودش یه کمدی تر تمیز بود
‫خیلی خجالت‌آور بود
‫دوباره داری میری؟
‫مطمئنم اگه بخوان می‌تونن
‫من میرم استراحت کنم
‫دوباره دارم میرم بیرون ‫کسی هست بخواد با من بیاد؟
‫این یه سیگنال بود
‫بهتر شدی؟
‫نه، اصلاً
‫این درسته؟
‫روونش کن
‫اگه با دستات این کارو کنی،
‫فکر کنم راحت‌تر میشه
‫الان دیگه حس یه قرار واقعی رو دارم
‫ولی بلد نیستم چجوری متوقف شم
‫چرا هی میگه "روون"؟
‫-"روون"! ‫-دیدن این خیلی خوبه
‫خیلی خوبی
‫شرط می‌بندی ببینیم کی زودتر میرسه؟
‫سر چی شرط می‌بندیم؟
‫بازنده باید بشکن بخوره رو پیشونیش
‫بشکن بزنیم رو پیشونی؟
‫باشه، برو فکر کنم من ببرم
‫شرط خیلی غیرمنطقی‌ای بستم؟
‫نه کجا می‌خوای بزنی؟
‫نمی‌زنم
‫اونقدرها هم سنگدل نیستم
‫می‌خواستم بهش نشون بدم تو این کار خوبم،
‫واسه همین تمام تلاشمو کردم،
‫ولی اونجوری که می‌خواستم پیش نرفت
‫یه کم ناامیدکننده بود
‫جه‌یون واقعاً تمام تلاششو کرد،
‫ولی به نظر میومد ‫خیلی داره بهش سخت میگذره
‫واسه همین خیلی ناراحت شدم ‫دلم براش سوخت
‫من از جونگ‌موک مستقیم نپرسیدم
‫فقط پرسیدم کسی هست بخواد با من بیاد
‫من دلم می‌خواست با جونگ‌موک اسکیت کنم
‫ولی…
‫دوباره دارم میرم بیرون ‫کسی هست بخواد با من بیاد؟
‫اون…
‫-اون برای جونگ‌موک بود ‫-منظور یومیونگ جونگ‌موک بود
‫گفتن، "با جه‌یون برو،" ‫واسه همین با جه‌یون اسکیت کردم
‫فکر کنم بستگی داره ‫با چه جور آدمی باشی
‫اگه کسی مثل جه‌یون باشه ‫که اصلاً حرف نمیزنه،
‫شاید خیلی سخت میشد ‫اگه یه قرار تک به تک بود
‫-اگه فقط جه‌یون یه کم جسورتر بود… ‫-دقیقاً
‫ولی تنها کاری که کرد ‫اینه که تمام مدت میگفت "روون، روون"
‫دلم کباب میشه واسه این ‫روبات زامبی که اومده دنبال عشق بگرده
‫می‌دونم
‫-جه‌یون و جونگ‌موک هم‌اتاقی‌ان ‫-درسته
‫ولی جونگ‌موک حتماً دیده ‫که جه‌یون دستشو بلند کرد
‫-درسته ‫-اون میدونه جه‌یون چه شکلیه
‫اگه بهش فکر کنی،
‫یومیونگ هی حرفای جه‌یون رو از دست میده،
‫چون الان به جونگ‌موک ‫علاقه‌مند شده
‫-درسته ‫-حق با توئه
‫انگار یه چیزی تو سینه‌م گره خورده…
‫-منم همینطور ‫-ما هم همین حسو داریم
‫وای، چقدر کلافه‌کننده‌ست
‫من از دیروز به جه‌یون ‫علاقه‌مند شده بودم،
‫ولی اون فقط ‫روی اسکیت کردن تمرکز کرده بود
‫همه چی تو هم گره خورده
جه‌یون‎ از یومیونگ خوشش میاد، ‫ولی یومیونگ از جونگ‌موک خوشش میاد
‫-درسته ‫-و جونگ‌موک از یی‌دو خوشش میاد
‫ولی بازم میرن سر قرار، درسته؟
‫بهتر میشن؟
‫اشکالی داره بازم بفرستیمشون سر قرار؟
‫اگه بهتر نمیشن، ‫لطفاً از قبل بهمون بگین
‫-لطفاً بهمون بگین ‫-که حواسمون باشه
‫که از قبل قرص معده بخوریم
‫-امیدوارم بهتر بشن ‫-لطفاً
‫رسیدیم خونه
‫خدایا
‫(یه پیام اومد)
‫اون...
‫"لطفاً توی محوطه رویداد ‫جلوی ایگلو جمع شین"
‫"لباس گرم بپوشین" بریم
‫باشه
‫میخوان لباس گرم بپوشیم
‫ما که لباس گرم پوشیدیم
‫نه، باید کم بپوشیم ‫که یکی کتشو بهمون بده
‫-دختره‌ی ناقلا! ‫-حالا ببین من آخرش تنها دارم میلرزم
‫دختره‌ی ناقلا
‫نه، جی‌سو مطمئن شو گرم باشی ‫این چیزا برای این پسرا سخته
‫اونا از اونان که باید ‫دو لایه کاپشن بپوشن، جی‌سو
‫تو باید لباس گرم بپوشی
‫(شب مجردی ابدی مردونه)
‫"شب مجردی ابدی مردونه"؟ ‫امشب اینو نوشته
‫شب مجردی ابدی مردونه؟ فهمیدم!
‫امشب قراره ‫داستان پسرا رو بشنویم؟
‫-ممکنه ‫-ولی من چیز زیادی برای گفتن ندارم
‫میل دارین؟ میخواین؟
‫بخوریم؟
‫بیاین هرچی میخوایم ‫برای خودمون بریزیم اینجوری بهینه‌تره
‫کسی الان رسید؟
‫-یه آدم جدیده ‫-یه آدم جدید
‫پسره
‫یه شرکت‌کننده مرد دیگه اینجاست؟
‫سلام
‫سلام شما کی هستین؟
‫-سلام ‫-سلام
‫از آشناییتون خوشبختم
‫کیه؟
‫وای، ترسیدم
‫کیه؟
‫سلام
‫من امشب تازه اومدم…
‫صبر کن
‫-آره ‫-چی؟
‫می‌دونستم
‫الان تو اتاق من دو تا چراغ روشنه
‫(کانگ هیون‌کیو ‫لی سونگ‌چان)
‫بیا بشین
‫پس، "شب مجردی ابدی مردونه"؟
‫بهش خوشامد بگیم؟
‫از آشناییتون خوشبختم
‫-سلام ‫-خیلی غافلگیر شدم
‫سلام، من ۳۱ ساله که مجردم ‫اسمم لی سونگ‌چانه
‫-خوشتایپه! ‫-آره
‫-آره این سونگ‌چان خودمونه ‫-اون کیه؟
‫اون برگ برنده‌ی منه
‫خیلی جوون‌تر از سنش میزنه
‫پس اون از همه بزرگتره؟
‫به نظر میومد ‫بین زنا محبوب باشه
‫خوشتایپ بود
‫فکر کردم صدای خوبی داره
‫اینجا باید خودمونی حرف بزنین
‫از الان به بعد
‫میخواین کاری که دیروز کردیم رو ‫براتون انجام بدیم؟
‫-آره ‫-در این صورت…
‫خب، اینم از اولین سوال
‫"چرا من یه مجرد ابدی‌ام؟"
‫چرا من یه مجرد ابدی‌ام؟
‫فقط نظر خودت
‫اینجا اتفاقا خیلی سریع میفته ‫همین که اومدم…
‫آروم می‌تونی آروم بهش فکر کنی
‫احیانا…
‫کسی بوده که دیروز ‫رابطه خیلی کوتاهی داشته باشه؟
‫-چی؟ ‫-دیروز؟
‫-تو یه روز؟ ‫-منظورم اینه که…
‫"کوتاه"؟
‫-اون داره چی… ‫-چی؟
‫مثلاً، "از امروز به بعد، ‫ما یه زوج رسمی هستیم"؟
‫فکر نکنم کسی اینجا این کارو کرده باشه
‫واقعاً؟
‫من…
‫من یه بار حدود ‫۱۰۰ روز تو رابطه بودم
‫-این که خیلی طولانیه ‫-آره، خیلی طولانیه
‫اون از همه باتجربه‌تره
‫اون قبلاً تو رابطه بوده
‫-پس… ‫-درسته
‫واسه همینه که اون مهره‌ی کلیدیه
‫"شما از سرزمین ‫مجردای ابدی حذف شدین"
‫خب…
‫این برای کسایی که ‫هیچ روزی تو رابطه نبودن، مثل ابدیت میمونه
‫خب…
‫من ۳۱ سالمه،
‫و معلوم شد ۱۰۰ روز حتی ‫۱ درصد از زندگیم هم نمیشه
‫واسه همین درست نیست بگم ‫من تو رابطه بودم،
‫و دوستام هم با من ‫مثل یه مجرد ابدی رفتار می‌کنن
‫منم خودمو یکی از اونا میدونم
‫"آقای بازی‌عوض‌کنِ صد روزه"
‫خیلی خنده‌داره که ‫بهش میگن بازی‌عوض‌کن
‫من واقعاً غافلگیر شدم
‫به نظر خیلی باتجربه میومد
‫فکر کردم خیلی ریلکس و مسلطه
‫یه کم اذیتم کرد
‫انگار یه آدم نرمال اومده بود
‫واسه همین با خودم فکر کردم ‫اصلاً میتونم رقابت کنم؟
‫"یه آدم نرمال"!
‫ب-بازی‌عوض‌کن
‫بازی‌عوض‌کن!
‫همه دارن دیوونه میشن
‫اون باید بازی رو عوض کنه، ‫ولی اصلاً بازی‌ای وجود نداره
‫آره، خیلی…
‫بازی‌عوض‌کن خیلی زود اومد
‫قبل از اینکه بازی شروع بشه اومد
‫با یه رابطه ۱۰۰ روزه، ‫اون فقط یه مجرد ابدیه برای ما
‫-ولی اینجا یه متخصص قراره ‫-درسته
‫کاملاً
‫-اون اساساً یه حرفه‌ایه ‫-درسته
‫اینجا، اون تقریباً یه مخ‌زن حرفه‌ایه
‫حق با توئه
‫راستش رو بخواین، ما همه خیلی کلافه ‫و ناراضی از قرارهای امروز بودیم
‫ولی سونگ‌چان از راه رسید
‫-اون ۱۰۰ روز قرار داشته ‫-یه آدم باتجربه
‫اون داره مکالمه رو هدایت می‌کنه ‫اون یه مخ‌زن تمام عیاره
‫راستش رو بخواین، جی‌سو یه چیزی گفت ‫که باید به غرور پسرا لطمه بزنه
‫-مثل چی؟ ‫-"هیچ بازی‌ای وجود نداره که اون بخواد عوضش کنه"
‫اون باید به غرورشون لطمه میزده
‫-درسته ‫-ولی اونا حتی متوجه اونم نمیشن
‫-نمیشن ‫-اونا حتی نمیدونن چی گفت
‫دارن مثل احمقا میگن، ‫"یه آدم نرمال از راه رسیده"
‫سوال اول چی بود؟
‫"چرا من یه مجرد ابدی‌ام؟"
‫چرا من یه مجرد ابدی‌ام؟
‫من اینو قبلاً نمی‌دونستم ‫فقط وقتی فهمیدم که میک‌اور شدم
‫ولی من انتخابایی تو کمد لباسیم ‫داشتم که بهم نمیومدن
‫-اون سونگ‌چانه؟ ‫-لباساش…
‫من ۳۱ ساله مجردم ‫اسمم لی سونگ‌چانه
‫ولی چرا…
‫حداقل ریشه‌هاشو رنگ می‌کرد
‫اون کاملاً متفاوت به نظر میرسه
‫(مصاحبه با تهیه‌کننده‌ها)
‫-سلام ‫-سلام
‫من با موهای دکلره بد به نظر نمیام؟
‫با موهام هم،
‫خوشم میومد و فکر می‌کردم باحال به نظر میاد
‫ولی آدمایی که می‌شناختم
‫اغلب می‌گفتن واسه همینه ‫که دوست دختر ندارم
‫فکر می‌کنم پیرهن‌های گل‌دارم ‫منو باحال و چشمگیر نشون میده،
‫واسه همین بعضی وقتا ناامید میشم ‫وقتی به نظر میاد بقیه نمیگیرن قضیه چیه
‫برای موهاش، ‫فکر می‌کنم یه آندرکات خیلی مرتب خوب میشه
‫تیره‌ش کنین ‫و پشتش رو یه کم بلند بذارین
‫-برای ابروهاش… ‫-بله؟
‫نظرتون چیه یه کم بلندترشون کنیم؟
‫بعدش…
‫این همون تایپیه که ‫می‌خواین دنبالش برین،
‫مخصوصاً تو قسمت شونه‌ها
‫یه کم پایین‌ترشون بیارین
‫آره، همینه کاری کنین طبیعی به نظر بیاد
‫حتی منم فکر می‌کنم الان خیلی خوب به نظر میام
‫خدایا، سونگ‌چان شبیه ‫یه آدم کاملاً متفاوت شده
‫یه کم…
‫(امشب، آقایون اطلاعاتشون رو فاش می‌کنن)
‫مجردای ابدی مردونه ‫قراره اطلاعاتشون رو فاش کنن
‫مردا سن و شغلشون رو به اشتراک میذارن
‫زود نیست که اینا رو فاش کنیم؟
‫باورنکردنیه، سن‌هامون از الان؟
‫-خیلی کنجکاو بودم ‫-منم همینطور
‫همین که رسیدیم فاش کنیم؟
‫-سن و شغل باشه ‫-عجیبه
‫فقط پسرا؟ خدایا
‫(شب مجردی ابدی مردونه)
‫خب…
‫نظرتون چیه با هیون‌کیو شروع کنیم؟
‫سن و شغل
‫من سال ۱۹۹۹ به دنیا اومدم
‫۲۶ سالمه
‫و شغلم…
‫من در واقع هنوز دانشجوئم
‫توی دانشکده پزشکی‌ام
‫"دانشکده پزشکی" توجهشونو جلب کرد
‫درسته همه غافلگیر شدن
‫آره، کار آسونی نیست
من سال آخر
پزشکی‌ام
پزشکی
‫نزدیک بودیم
‫چه رشته‌ای رو انتخاب کردی؟
‫می‌خوام برم جراحی ارتوپدی،
‫ولی هنوز مطمئن نیستم
‫باید دوره کارآموزیمو بگذرونم
‫هرکی رو که کنجکاو بودین انتخاب کنین
جه‌یون‎
‫میتونم اسمشو صدا کنم؟ ‫اگه ازم بزرگتر باشه چی؟
‫هنوز نمیدونیم
‫من…
‫سال ۱۹۹۸ به دنیا اومدم، ۲۷ سالمه
‫یه سال ازم بزرگتره
‫شغلت چیه؟
‫در حال حاضر،
‫من به عنوان یه هنرمند سه بعدی ‫تو صنعت گرافیک کامپیوتری کار می‌کنم
‫جی‌یون فقط چشمش دنبال جه‌یونه
‫آره
‫اونم خوب جوابشو میده
‫من…
‫-یه ورزشکار واقعیه ‫-یه ورزشکار
‫تو ورزشکاری، درسته؟
‫به نظر میاد یا ورزشکار باشه یا مربی
‫-فقط بگو آره یا نه ‫-مربی؟
‫تو پزشکی ورزشی خوندی
‫-میتونم بگم؟ ‫-آره
‫من همسن اونم
‫-من سال ۱۹۹۸ به دنیا اومدم ‫-سال ۱۹۹۸
‫سال ۱۹۹۸ به دنیا اومدم و…
‫در حال حاضر، توی مارکتینگ کار می‌کنم
‫توی مارکتینگ کار می‌کنه
چهارتا زبون هم بلده
‫چه شخصیت متفاوتی داره
‫من توی مارکتینگ جهانی تخصص دارم
‫واسه همین، چند تا ویدیو از برزیل گرفتم، ‫چون میتونم پرتغالی حرف بزنم
‫بعدش، چند تا ویدیو تو تیک‌تاک ساختم
‫من قبلاً با آمازون و نِیور کار کردم،
‫و به مشتری‌ها تو هر زمینه‌ای کمک می‌کنم،
‫از تولید ویدیو گرفته تا تحلیل بصری
‫(کیم سونگ‌لی، ۲۷ ساله ‫بازاریاب جهانی)
‫همتون اشتباه میکردین
‫-یکی رو انتخاب کن ‫-باید انتخاب کنی
‫فکر کردم آخری من باشم
‫تو ۲۵ یا ۲۶ سالته
‫من…
‫فکر کردم اون قطعاً ‫از من بزرگتر باشه
‫من فقط دارم حدس میزنم
‫من صادقانه فکر می‌کردم ‫سانگ‌هو خیلی بزرگتر باشه
‫فکر کردم شاید حدود ۳۰ باشه؟
‫ولی به نظر میومد بعضی وقتا ‫تو قرارمون یه کم ساده‌لوح باشه،
‫واسه همین فکر کردم ممکنه ‫حتی از منم کوچیکتر باشه
‫پس تو حدود ۲۶ سالته؟
‫لطفاً بهمون بگو
‫من سال ۱۹۹۸ به دنیا اومدم
‫همه‌مون هم‌سنیم چه باحال
‫من به عنوان…
‫یه محقق تو صنایع دفاعی کار می‌کنم
‫من برای یه شرکت دفاعی بزرگ کار می‌کنم
‫یه محقق؟
‫من به عنوان یه محقق تو توسعه ‫تجهیزات تست برای قطعات الکترونیکی کار می‌کنم
‫که تو سلاح‌ها استفاده میشن، ‫مثل تانک‌ها و توپ‌های خودکششی
‫اون یه محققه ‫که تجهیزات تست رو توسعه میده
‫(کیم سانگ‌هو، ۲۷ ساله ‫محقق پیمانکار دفاعی)
‫میگم…
‫تو طرفدار تیم هانوا ایگلز هستی؟
‫من زیاد از بیسبال سر در نمیارم، ‫ولی یه ارتباطی هست
‫اونم سال ۱۹۹۸ به دنیا اومده
‫و به طور پیش‌فرض، این یعنی…
‫واقعاً نمیتونم حدس بزنم
‫دانشجوی فارغ‌التحصیل؟
‫شاید حسابداری؟
‫-حسابداری؟ ‫-یه همچین رشته‌ای
‫-من… ‫-شاید یه حسابدار مالیاتی؟
‫من سال ۱۹۹۹ به دنیا اومدم
‫دانشجوی کالجم
مهندسی شیمی ‫و زیست مولکولی می‌خونم
‫تو یه مدرسه مهندسی میری
‫من در حال حاضر دانشجوی کالجم
توی دانشگاه سوگانگ ‫مهندسی شیمی و زیست مولکولی می‌خونم
‫توی کلاسا شرکت می‌کنم
‫و بین کلاسا توی کتابخونه درس می‌خونم
‫و تکالیفمو انجام میدم
‫این یه روز معمولیه برای من
‫(ها جونگ‌موک، ۲۶ ساله ‫دانشجوی مهندسی)
‫میتونم بپرسم سال چندمی؟
‫من در اصل تو یه دانشکده نظامی بودم
‫چه جور دانشکده‌ای؟
‫نیروی هوایی
‫خیلی عالیه
‫پس الان سال سومیم
‫من یه انتظار تقریبی داشتم ‫که اون ازم کوچیکتر باشه
‫من در واقع تمایلی ندارم ‫که از پسرهای کوچیکتر خوشم بیاد،
‫و هیچوقت قصد نداشتم با هیچکدوم قرار بذارم
‫ولی بعد از دیدن جونگ‌موک…
‫فکر کردم شاید سن اونقدرها هم مهم نباشه
‫اون دیدگاه منو یه کم تغییر داد
‫واسه همین حس کردم اون خوبه
‫-آخری ‫-تو آخرین نفری
‫من…
‫از همه اینجا بزرگترم
‫-من… ‫-واقعاً؟
‫ ۳۱ سالمه
‫خیلی جوون میزنی
‫سال ۱۹۹۴ به دنیا اومدم
‫به عنوان…
‫جراح کار می‌کنم
‫-دکتر؟ ‫-جراح؟
‫اون یه دکتره، ولی اون لباسا رو پوشیده
‫-درسته ‫-و موهاشو اونجوری رنگ کرده بود
‫-پیرهن‌های گل‌دار ‫-از این که مجبور بود یه جور خاصی باشه بدش میومد
‫-مجبور بود به عنوان یه دکتر یه جور خاصی باشه ‫-دقیقاً
‫-واسه همینه ‫-می‌خواست از اون فضا دور شه
‫الان فهمیدم گرفتم قضیه رو
‫من جراحم
‫از دانشکده پزشکی ‫دانشگاه کره فارغ‌التحصیل شدم
‫و تو بخش جراحی عمومی ‫مرکز پزشکی سامسونگ آموزش دیدم
‫جراحی‌ها فرایندهای خیلی پویایی هستن،
‫و می‌تونین ببینین که بیمارا ‫به طرز چشمگیری بهتر میشن،
‫واسه همین خیلی لذت‌بخشه
‫(لی سونگ‌چان، ۳۱ ساله، جراح)
‫نزدیک بودیم
‫شماها همه جوجه‌این
‫حس می‌کنم خیلی تو چشمم
‫خب، اولش،
‫تو گفتی دانشجوی پزشکی هستی، ‫واسه همین فکر کردم…
‫با یه دانشجوی پزشکی شروع کردیم ‫و با یه دکتر تمومش کردیم
‫-خیلی بی‌رحمن ‫-"نکنه عمداً ما رو هم‌اتاقی کردن؟"
‫اول وقتی سنشو شنیدم شوکه شدم
‫و دوباره وقتی شغلشو شنیدم شوکه شدم
‫من آرزو دارم دکتر بشم، ‫و اون یه دکتر واقعیه
‫حس کردم یه کم رفتم زیر سایه‌اش
‫اونایی که بیشتر از همه به چشم اومدن ‫اون دو تا دکتر بودن
‫شغلای خوبی دارن، ‫واسه همین ممکنه رقیب باشن
‫با شغلشون سخت بود ‫که حس ناکافی بودن یا ترس نداشته باشم
‫با خودم فکر کردم، "چجوری ممکنه شکستش بدم؟ ‫فکر نکنم بتونم"
‫اگه چی…؟
‫اگه اونم از یی‌دو خوشش بیاد چی؟
‫اعتماد به نفسم کم‌کم از بین رفت ‫وقتی داشتیم اطلاعاتمونو به اشتراک میذاشتیم
‫یه دانشجوی پزشکی بود
‫و حتی یه دکتر
‫حس کردم خیلی کوچیکم
‫مثل یه کشمش چروکیده
‫-من کاملاً اشتباه می‌کردم ‫-منم همینطور
‫-فکر کردم همه سی و خورده‌ای سالشونه ‫-منم همینطور
‫نه، بهت گفتم ‫ته‌ریششون…
‫فقط من فهمیدم؟
‫فقط سونگ‌چان پیام گرفت
‫شاید رایِ اولین برخورد باشه؟
‫-رایِ اولین برخورد ‫-ما که رای دادیم
‫شماها رای دادین؟ خداحافظ
‫بعد از رای‌گیری می‌بینیمت
‫مگه تو ایگلو نیست؟
‫کجا داره میره؟
‫-اونور گنبد شیشه‌ای ‫-ایگلو
‫گفتن یه جای دیگه بریم
‫حتماً عوض شده
‫چی؟ اون فقط…؟
‫کجا داره میره؟
‫اونور
‫فکر کنم داره یه جای مخفی انجامش میده
‫اینجا دیگه چیه؟
‫سلام
‫اینجا دیگه چیه؟
‫(سوییت)
‫از الان یه همچین جایی دارن؟
‫"یه فضای خصوصی که میتونی ‫با یکی دیگه از شرکت‌کننده‌ها تنها باشی"؟
‫یه همچین جایی داشتن؟
‫(خالی) ‫(در حال استفاده)
‫نه، نمیشه این کارو کرد غش می‌کنن!
‫صبر کن، تایم اوت
‫میخواین کاری کنین غش کنن!
‫-خیلی زوده ‫-اینجا "خیلی داغه که نتونی تحمل کنی" نیست
‫خیلی زوده زهره‌ترکشون میکنی
‫دارین بهشون اتاق میدین؟
‫نمیشه این کارو کرد
‫نمیتونن بخوابن
‫باهاشون این کارو نکنین
‫نه، این کارو نکنین
‫خیلی بد پیش میره
‫(میتونین با دو تا از زن‌هایی که ازشون (خوشتون میاد به صورت تک به تک صحبت کنین
‫هر کدوم ۲۰ دقیقه؟
‫با دو تا زن
‫نمیدونم کدوم دو تا رو انتخاب میکنه
‫کانگ جی-سو، کیم یومیونگ،
‫پارک جی‌یون، یی‌دو،
‫و لی مین‌هونگ
‫حس غریبی داره، ‫اینجوری خودمونی حرف زدن
‫چیه؟
‫منم؟
‫-کیه؟ ‫-فقط یه نفر گرفت
‫برمی‌گردم
‫رای دومه؟
‫صبر کن، از الان؟
‫صبر کن امروز داریم ‫سر یه چیز دیگه رای میدیم؟
‫الان قراره قرارامونو انتخاب کنیم؟
‫ غذا یهو مزه خاک میده
‫سلام
‫-اونو انتخاب کرد؟ ‫-آره
‫-آره، فکر کنم بهش یه امتیاز دادن ‫-فکر کنم
‫منو انتخاب کردی؟
‫چرا من…؟
‫تایپ ایده‌آلت چیه؟
‫من؟
‫کسی که لبخند قشنگی داشته باشه
‫پس واسه همینه منو انتخاب کردی
‫حس اضطراب داشتم
‫خیلی اذیتم کرد
‫(یی‌دو، لطفاً به سمت سوییت برو)
‫خوش اومدی
‫سلام
‫یهو جو سنگین شد
‫اصلاً نتونستم ‫با یی‌دو ملاقات کنم
‫من یه روز بیشتر اینجا بودم،
‫ولی هیچوقت یه همچین فرصتی نداشتم
‫کاش اول به من یه فرصت میدادن
برای دانلود سریال های کره ای عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_asia