پشتو باز کن! برای دانلود سریال های آسیایی عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_cdrama
این یکی بحرانیه.
بیمار: مردی حدوداً سی‌ساله، با چندین جراحت.
- سطحش؟ - ۳۰۰.
- علائم حیاتی‌ش؟ - قابل اندازه‌گیری نیست.
زود باش!
یک، دو، سه...
حالت خوبه؟ صدای منو می‌شنوی؟
آسیب‌دیدگی چندگانه ناشی از تصادف، با خونریزی شکمی.
سطح هوشیاری: ۳۰۰.
نبض و فشار خون قابل اندازه‌گیری نیست.
- آمادهٔ لوله‌گذاری. - باشه.
چرا؟
چطور ممکنه این بلا سرِ تومو بیاد؟
اون زن...
همسرش باید می‌مرد، نه اون!
ببخشید.
می‌تونم یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
ظاهراً بیهوشه و وضعیتش بحرانیه.
آخرین کسی که تومویا هیرا نو باهاش تماس گرفت، میسا کانبه بود.
شما هستین، درسته؟
بله.
شما و آقای هیرا نو همکار بودین و یه زمانی نامزد هم بودین، درسته؟
درسته.
رابطه‌تون با همسرش، رِینا، چطوره؟
ما از بچگی با هم دوست بودیم—بهترین دوستا.
اون قربانیه. اگه بررسی کنید، می‌فهمید.
با پلیس تویاما صحبت کردیم.
داریم دنبالش می‌گردیم در ارتباط با این پرونده.
هیچ ایده‌ای ندارین کجا می‌تونه باشه؟
مطمئن نیستم.
پیشِ دوست‌پسر؟ یا شاید یه دوست؟
رِینا واقعاً...
غیر از من دوستی نداره.
لطفاً بذارین ما هم تو تحقیقات کمک کنیم.
باید هرچه سریع‌تر پیداش کنیم.
نمی‌شه حدس زد ممکنه چه کار کنه.
مرسی.
نابه‌یاکی اودون؟
گرمت می‌کنه.
غذای تخصصیته؟
مامانم وقتی بچه بودم زیاد برام درست می‌کرد.
وقتی سرما می‌خوردم یا حالم خوب نبود.
همهٔ مواد مغذی که لازمه رو داره.
ممنون بابت غذا.
چطوره؟
طعمش لطیفه. حس خوبی می‌ده.
آقای مدیر،
همیشه بودین، مراقبم بودین.
همیشه محافظم بودین.
حتی وقتی همه منو مثل یه مزاحم می‌دیدن.
ببخشید. بابت اون رفتارم معذرت می‌خوام.
نه بابا، شوخی کردم.
بخوریم تا سرد نشده.
باشه.
ببخشید، ولی...
وقتی داشتم دنبال شما می‌گشتم،
اتفاقی تقویم کامپیوترتون رو نگاه کردم.
درگذشت صاحبِ مامکامه‌دو
صاحب مغازهٔ مامکامه‌دو قراره به‌زودی از دنیا بره، درسته؟
آره.
هیچ کاری نمی‌شه کرد؟
فکر نمی‌کنم کاری از دستمون بر بیاد.
درسته...
مطمئنم...
زندگی خوبی داشته.
زندگی خوبی...
باید...
حسابم رو با رِینا صاف کنم.
اون رو بسپار به من.
نه.
من بودم که باعث شدم از کنترل خارج بشه.
همه‌چی از من و رِینا شروع شد.
دیگه نمی‌خوام ازش فرار کنم.
نکن این کارو.
الآن خیلی خطرناکه که بری سراغش.
«تو آدمی نیستی که بتونی تبدیل به یه شرور بشی.»
این‌و شما بهم گفتین، آقای مدیر.
اما الآن دارم فکر می‌کنم...
اگه تومویا...
اگه تومویا... تو اون تصادف جونش رو از دست بده،
زندگی شما نجات پیدا می‌کنه.
امیدوارم همین‌طوری تموم بشه.
می‌خوام همین‌طور تموم بشه.
دارم الآن این‌طور فکر می‌کنم.
به اندازهٔ کافی خراب‌کارم که بشم یه شرور.
حست رو درک می‌کنم.
با این حال، اجازه نمی‌دم خودتو به خطر بندازی.
چون تو زندگی دومم...
منم بهت نیاز دارم.
واتارو، داری دفتر مرکزی رو ترک می‌کنی.
به عنوان مدیر عملیات رستوران‌های سوزوتویا...
قراره بیزنس رستوران رو بکشم بالا، درسته؟
اگه اجازه بدین، می‌خوام یه تغییر پیشنهادی بدم برای شیوهٔ مدیریت رستوران‌ها.
سرویس غذای بیرون‌بر
انتظارت ثبت شد، ولی خوشایند نیست.
جلسهٔ بعدی نشونم بده.
آخ، صبر و تحملش از مگس کمتره.
مثل همیشه، ببخشید.
اشکال نداره.
می‌دونستی مسئول بخش رستوران‌ها می‌شی؟
آره... یه حدسی زده بودم.
قابل تحسین!
رسانه‌ها حسابی شلوغش کردن، اون تصادف مربوط به یکی از کارمندامون.
لطفاً اون مسئله رو بسپارید به من.
دستکاری ترمز؟ تصادف مهیب در بزرگراه توکیو!
کارمند سوزوتویا در وضعیت بحرانی بدهی سنگین و همسر گمشده در هاله‌ای از ابهام
آقای مدیر،
تماس از آساهی دارین— دستیار مدیرعاملشون.
فروشگاه آساهی؟
سلام، من سوزوکی‌ام، مدیر استراتژی شرکت سوزوتویا هولدینگز.
من ساتو هستم از فروشگاه آساهی.
خوشحال شدم باهاتون صحبت می‌کنم.
خوشحالی از جانب ماست. از طرف مدیرعامل تماس گرفتم.
از بابت بزرگ کردن بی‌مورد ماجرای حساسیت، صمیمانه عذرخواهی می‌کنیم.
نه، ما باید بابت ناراحتی‌هایی که ایجاد کردیم معذرت بخوایم.
پیر شده، بداخلاق و زودجوش شده.
نه، ما مسئولیت کامل ماجرا رو می‌پذیریم...
رِینا اِساکا؟
بالاخره گرفتی کی‌ام.
ولی خب، من ازدواج کردم.
به‌خاطر کاری که شماها کردین.
الآن دیگه، رِینا هیرانو‌ام.
ترمزای ماشینِ تومویا هیرانو رو دستکاری کردی؟
مسئلهٔ "بکش یا کشته شو" بود دیگه.
مهم‌تر از اون،
دوست‌جون‌جونیم امروز نیومد سر کار.
توی خونهٔ جدیدش هم که انگار نیست.
نکنه رفته تعطیلات تو یه هتل لوکس؟
چه خوبه آدم یه دوست‌پسر پولدار داشته باشه.
اگه فقط می‌خوای وقت تلف کنی، قطع می‌کنم.
جلسه دارم. ممنون از تماستون.
صبر کن.
میسا رو ببینم.
اگه قرار باشه دستگیرم کنن،
قبلش می‌خوام میسا رو ببینم.
فقط بذار یه کم باهاش حرف بزنم. هیچ کاری نمی‌کنم.
چرا باید حرف‌تو باور کنم؟
خواهش می‌کنم. فقط یه ذره. همون پنج دقیقه بسه.
اگه بذاری الآن میسا رو ببینم، دیگه هیچ‌وقت مزاحمت نمی‌شم.
از یه دروغ‌گو، درخواست سنگینیه...
این آخرین فرصت منه.
نمی‌خوام همه‌چی با نفرت میسا تموم بشه. خواهش می‌کنم.
بعد از اینکه میسا رو دیدم، خودم رو تسلیم می‌کنم.
قول می‌دم.
فردا ساعت دو بعدازظهر هتل سونتین، لابی.
آقای مدیر؟
به چی فکر می‌کنین؟
چیزی نیست.
فردا مراسم خاک‌سپاری صاحب مغازهٔ مامکامه‌دوئه، درسته؟
و خب، مراسم ختم سریال هم هست!
بله.
می‌خوام یه بار دیگه احترامم رو نشون بدم.
راستش، یه کارِ فوری پیش اومده، فکر نکنم بتونم برم.
جدی؟
نگران می‌شم اگه تنها بری،
خواهرم رو با خودت ببر، لطفاً.
باشه.
مراسم ترحیم سویچی کامه‌یاما
محل مراسم اون طرفه.
لطفاً این بلیت تعویض رو بگیرین. محل مراسم اون طرفه.
مرسی.
ممنون که بخشی از زندگیش بودین. محل مراسم اون طرفه.
پذیرش
بفرمایید بشینید.
ببخشید.
مراسم خیلی احساس‌برانگیزی بود.
آره، واقعاً.
ماشین رو بیارن دم در.
باشه.
خانم کانبه.
مدت زیادیه که ندیدمتون.
از طرف شما خبری نشده؟
نه، از رِینا هیرانو هنوز هیچ اثری نیست.
اگه چیزی دیدیم، خبرتون می‌کنم.
رئیس.
واتارو؟
به خانم کانبه دسترسی ندارین؟
نه، همه‌چی خوبه، مراسم تموم شده، داریم راه می‌افتیم.
ولی شاید یه کم بیشتر طول بکشه.
ظاهراً یه مسئلهٔ انتقالی پیش اومده.
انتقالی؟
بله، گفته یه چیز مهم رو یادش رفته به خانم سوم‌یوشی بگه.
یه مسئلهٔ مهم مربوط به شرکای تجاریمون.
راجع‌به چی؟ با کی؟
یه تصویر واضح گرفتیم از مردی که به پارکینگ نفوذ کرده بود
و ترمز ماشین تومویا هیرانو رو دستکاری کرد. دوربین امنیتی نزدیک ثبت کرده بود.
رئیس بخش، تومیتا.
تومیتا؟
وقتی توی بخش دوم برنامه‌ریزی بودم، خیلی اذیتتون کردم.
واقعاً پشیمونم که رئیس افتضاحی بودم.
نه بابا، اصلاً.
ظاهراً وقتی توی بخش واگاشی بوده،
صاحب مامکامه‌دو کمکش کرده.
توی مراسم خاک‌سپاری دیدیمش.
داره با خانم کانبه دربارهٔ کار صحبت می‌کنه.
تومیتا هیچ‌وقت توی بخش واگاشی نبوده.
چی؟
ببخشید! خانم کانبه!
میکو، الآن کجایی؟
ببخشید. واقعاً ببخشید. کاملاً تقصیر من بود.
با اجازه.
دروغ‌گو!
می‌دونستم که میسا رو نمیاری.
از اون بدتر اینکه کل اینجا پر از پلیسه!
با خانم کانبه چی کار کردی؟
این همونه که می‌خواستی؟
اگه منو الآن تحویل بدی، دیگه هیچ‌وقت میسا رو نمی‌بینی.
با من بیا.
میرم دستشویی.
از برخوردی که با خانم سوم‌یوشی داشتم ناراحتم.
فکر می‌کنم بیماریش واقعاً به خاطر فشارهایی بوده که من روش گذاشتم.
خب، تا کافه چقدر مونده؟
بابا بی‌خیال، عجله‌ای نیست.
درسته من رئیست بودم، ولی تیم‌مون یکی بود.
پس بیا یه کم وقت بذاریم راجع‌به زندگی یا هرچی صحبت کنیم.
حدس می‌زنم علاقه‌ای نداری
بدونی چی شد برای مردی که...
همه‌چیشو از دست داد، به لطف نقشه‌های تو.
وقتی فرستادنم انبار،
شایعهٔ آزار جنسی و اذیت کارکنام شروع کرده بود به پخش شدن.
داشت همه‌جا پخش می‌شد.
مطمئنم...
باید از شما و سوزوکی بابت اون هم تشکر کنم، نه؟
کاملاً بی‌پناه شده بودم.
تو این سن و این وضعیت اقتصادی، هیچ راهی برای پیدا کردن یه کار آبرومند نبود.
زندگیم دیگه تموم شده بود!
همون موقع بود که...
خیلی وقته ندیدمت.
خانم اِساکا.
اون ظاهر شد... فرشتهٔ من...
رِینا همه‌چیو بخشید، با اینکه بهش خیانت کرده بودم.
آروم بهم گفت:
«واسه من زندگی کن.»
اون بهم داد...
یه دلیل دیگه برای زندگی کردن.
همون‌جا وایسا.
خانم کانبه کجاست؟
یادم افتاد...
اولین سفرمون با ماشین.
کجاست؟ با تومیتاست؟
میسا همیشه دختر بی‌ملاحظه‌ای بوده.
خانم کانبه کجاست؟
اگه منو ببوسی، می‌گم.
می‌خوام خاطرهٔ بدترین قرار زندگیم رو پاک کنم.
دیوانه‌ای.
پس دیگه هیچ‌وقت میسا رو زنده نمی‌بینی.
هیچ‌وقت.
خب، انتخابت چیه؟
جواب بده، جواب بده!
بگو دیگه!
تو مزاحمی، عوضیِ به درد نخور!
تو همیشه، همیشه بین ما وایمیستی!
می‌خوای قهرمان‌بازی دربیاری؟ پس مثل قهرمان‌ها بمیر!
به‌جای میسا.
میسا...
موقتا تعطیل
ورود ممنوع
بازسازی از ۲ نوامبر ۲۰۱۵ تا ۲۶ فوریه ۲۰۱۶
شهربازی «دریم‌لند»
میسا.
صبح‌به‌خیر.
یاد گذشته نمی‌ندازه؟
یادت میاد اون شهربازی که بابات ما رو می‌برد؟
اون چرخ‌وفلکه رو برداشتن، دیگه نیست.
تو اردوی مدرسه هم سوارش شدیم، یادت میاد؟
هیچ‌کس نمی‌ذاشت توی گروهش باشی،
ولی من دستتو گرفتم، درسته؟
آره، درسته.
ببین چی دارم.
این خیلی خاطره‌سازن، نه؟
یکی هم برای تو درست کردم.
خودم درستش کردم. دستتو دراز کن.
بجنب دیگه!
اونجا چی شده؟
این؟
ربطی به تو نداره، میسا.
حواستو پرت نکن!
می‌خوام تک‌تک لحظه‌ها رو با دوست قدیمیم مزه‌مزه کنم.
خب، تموم شد.
رِینا...
هوم؟
چی می‌خوای؟
می‌خواستم باهات حرف بزنم.
راجع‌به چی؟
خیلی فکر کردم...
راجع‌به اینکه از این‌جا به بعد باید چی کار کنم.
ولی بدون تو، ذهنم به هیچ‌چیزی نمی‌رسه.
ولی وقتی تو کنارمی، کلی ایده تو ذهنم سبز می‌شن.
برای کارهای بد؟
یعنی تو بهتر حرف می‌زنی؟
من...
یه چیزی هست که مدت‌هاست می‌خوام بهت بگم.
چی؟
من...
از اول ازت متنفر بودم، رِینا.
خودخواهی‌ت،
زورگویی‌ت، بدگویی‌های دائمی‌ت دربارهٔ بقیه...
اینکه می‌تونی خیلی راحت دل آدما رو بشکنی...
من همیشه، همیشه ازت متنفر بودم.
اون موقع که کلاس دوم بودیم،
وقتی داشتم گریه می‌کردم و دستم رو گرفتی،
دستت خیلی گرم بود،
و اون لحظه واقعاً خوشحال بودم.
اما...
بودن با تو همیشه نفس‌گیر بود.
حتی وقتی با هم خوب بودیم،
تهِ دلم... همیشه آرزو داشتم که ازت فاصله بگیرم.
آره.
می‌دونستم.
همین که می‌خواستی ازم دور بشی
باعث شد هیچ‌وقت نخوام بذارم بری.
نمی‌تونستم بذارم تنهام بذاری و خوشبختی رو برای خودت پیدا کنی.
ما از هفت‌سالگی همدیگه رو می‌شناسیم،
ولی این اولین باریه که واقعاً احساساتمون رو گفتیم.
درسته.
اگه فقط با هم صادق بودیم،
شاید این‌طوری تموم نمی‌شد.
نمی‌دونم.
من...
یه بار قبلاً به دست تو کشته شدم.
یعنی چی؟
همون معنی‌ای که گفتم.
تو یه بار جونمو گرفتی.
ولی دیگه فکر نمی‌کنم تقصیر تو بوده باشه.
من تو رو نمی‌فهمیدم.
بهت علاقه‌ای نداشتم.
با این حال،
کنارت موندم و وانمود کردم دوست صمیمی‌ت هستم.
من یه دروغ‌گو بودم.
ولی حالا... خوشحالم،
چون این بار زندگیمو بدون دروغ شروع کردم.
و مطمئنم...
اگه منو پشت سر بذاری،
می‌تونی یه زندگی دیگه داشته باشی.
یه زندگی آسون‌تر.
ممکنه حق با تو باشه.
ولی دیگه دیر شده.
برخلاف تو،
من یه فرصت دوباره برای زندگی ندارم!
نمی‌خوام تنها بمونم.
میسا، خواهش می‌کنم...
با من بمیر.
شروع توقف
خواهش می‌کنم...
تو تنها کسی هستی که دارم، میسا!
میسا...
بیاین با هم بمیریم.
رِینا...
دلم واقعاً برایت می‌سوزه.
باید بسوزه!
الآن فهمیدی؟
یادت میاد قول دادیم؟
که تا ابد کنار هم بمونیم.
بذار صادقانه جواب بدم...
عمراً!
بمیر! بمیر! بمیر!
رِینا.
بسشه دیگه. ما تموم شدیم.
بیاین... هرکدوم راه خودمون رو بریم.
ببخشید، میسا.
تا آخر عمر این‌و یادت نگه دار.
چون همه‌ش تقصیر تو بود.
مدیر؟ آقای مدیر!
دکتر! پسرم چی شده؟
خون‌ریزی شدیدی داشته، و وضعیتش همچنان بحرانیه.
اگه کسی همون لحظه بعد از چاقو خوردن زنگ زده بود به آمبولانس...
متأسفانه، نشده.
لطفاً نجاتش بدین.
وضعیت خیلی جدیه.
لطفاً خودتونو برای بدترین حالت آماده کنین.
آقای مدیر...
اگه بیدار نشی...
من گم می‌شم.
نمی‌خوای یه پیاده‌روی دیگه با هم بریم؟
بریم همهٔ مغازه‌های واگاشی، لباس‌های دست‌دوم، گل‌فروشی‌ها...
فقط با هم بچرخیم.
غذاهای خوشمزه بخوریم،
فیلم ببینیم، سفر بریم...
پس بیاین با هم بریم...
خواهرِت میکو خیلی دوستت داره.
باید بهش نشون بدی که هنوز اینجایی.
و کامه‌کیشی هم منتظرته...
واتارو؟ نه! واتارو!
لطفاً برگرد!
خواهش می‌کنم...
واتارو، خواهش می‌کنم...
واتارو.
واتارو...
وای، چقدر بزرگ شدی.
ولی درونت همونه که بود.
ببخشید.
من بار زیادی روی دوشت گذاشتم...
مسئولیت‌های سنگین...
از این به بعد، برای خودت زندگی کن.
خوشبختی تو...
خوشبختی منه.
حالا برو.
اون کسی که دوستش داری منتظرته.
زمان مرگ ثبت شد: ساعت ۲۳:۱۰، ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶
تومو... تومو!
- تومو! - تومویا!
آقای سوزوکی، شما تو بیمارستانین.
جراحی تموم شده. حالا دیگه می‌تونی راحت باشی.
واتارو،
صدای منو می‌شنوی؟
خوش اومدی.
رِینا.
بهاره...
فصل اولین دیدارمون.
ببخشید، رِینا.
خداحافظ.
مدیر!
اوبر‌ایتس رسید!
اوبر‌ایتس؟ اون چیه دیگه؟
لطفاً از واژه‌هایی که هنوز مردم نشنیدن استفاده نکن.
امروز چی برام آوردی؟
بفرما.
مرسی.
بفرما، عصرونهٔ سه‌تایی.
خیلی ممنون.
بیاین بخوریم.
حتماً.
خوشمزه‌ست.
اوه، خیلی خوشمزه‌ست!
اما...
باعث می‌شه بیشتر دلم برای مناکای لاک‌پشتی مامِکامه‌دو تنگ بشه.
اون همیشه تو خاطراتمون می‌مونه.
توان‌بخشی خوب پیش می‌ره؟
آره، می‌خوای ببینی؟
- ها؟ الان دیگه می‌تونی راه بری؟ - حتی می‌تونم بدوم.
جدی؟
اگه دستی خالی دارین، لطفاً کمک کنین غذاها رو بچینیم.
- باشه. - باشه.
- ممنون. - خواهش می‌کنم.
اومد!
خب، همه آماده!
همگی با هم!
آقای مدیر سوزوکی، تبریک بابت بهبودی‌تون!
نمی‌خواین چند کلمه بگین؟
انتظار نداشتم این‌همه‌تون بیاین...
ممنونم از همگی بابت وقت گذاشتن.
چقدر جدی‌ای! چه سخنرانی کسل‌کننده‌ای.
تبریک می‌گم.
امروز با کلی عشق غذاها رو آماده کردیم، پس لطفاً هر چقدر خواستین بخورین.
- مرسی. - از این‌ور بیاین.
- بچه‌ها! رسید! - رسید!
همگی با هم!
خانم سومی‌یوشی، تبریک بابت بهبودی‌تون!
وای! چه سورپرایزی!
فکر می‌کردم فقط یه مهمونی شامه!
امروز قراره به مناسبت مرخص شدن شما و مدیر از بیمارستان جشن بگیریم.
باید می‌گفتین بهم!
هنوز دارم ریکاوری می‌کنم، نزدیک بود سکته کنم!
خب... حالت چطوره؟
آره، همون‌طور که می‌بینی...
شاید حتی بهتر از قبل!
هفتهٔ دیگه برمی‌گردم سر کار،
پس فعلاً باید منو تحمل کنی.
باشه، باشه.
- همیشه این‌قدر نمایشی‌ای! - ببخشید.
بفرما بشین.
بفرما.
مرسی.
- به سلامتی! - به سلامتی!
خب، شوهرت چی شد؟
از وقتی فهمید مریضم،
خیلی خوب رفتار می‌کرد.
ظاهراً رابطشو با اون نیروی پاره‌وقت تموم کرده.
وقتی بیمارستان بودم، همهٔ کارهای خونه رو انجام می‌داد و مراقب ریکو بود.
همین باعث شد کامل خوب بشم.
پس بخشیدی‌ش؟
نه، فقط برگهٔ طلاق رو ثبت کردم.
آره! الان احساس خیلی خوبی دارم!
- عالیه! - عالیه!
درسته؟ امروز شروع زندگی جدیدمه.
آفرین!
- ای‌ول! - ای‌ول!
خب... می‌تونم یه کم دربارهٔ خودم حرف بزنم؟
چی شده؟
امروز شاید به یوتو پیشنهاد بدم.
سرآشپز، دوست‌دختر داری؟
میای باهامون بیرون مشروب بخوریم؟
مثل اینکه کفتارها ریختن وسط!
ولی با این شلوغی مهمونی،
احساس می‌کنم بهترین فرصتمه که اقدام کنم.
قلبم داره تند می‌زنه!
- فقط واضح بگم، خانم کانبه... - بله؟
لطفاً ناراحت نشو اگه عشق اولتو ازت بدزدم.
ها؟ نه بابا!
اون مال دوران دبیرستان بود!
الان دیگه گذشته! به هر حال موفق باشی!
مرسی!
دوستت دارم.
یوتو... من یه کم عاشقتم.
ها؟
لطفاً... با من دوست بشو!
چی داری می‌گی...
مرسی.
اما...
- اما؟ - اما؟
این ماه رستوران رو می‌بندم... و می‌رم فرانسه.
فرانسه؟!
آره.
اینجا دیگه یه جورایی به آرامش رسیدم،
و حالا می‌خوام تجربهٔ بیشتری کسب کنم.
منتورم از زمان آموزش دعوتم کرده سرآشپز رستوران جدیدش باشم.
که قراره به‌زودی افتتاح بشه.
- چند وقت؟ - ها؟
چقدر فرانسه می‌مونی؟
در ابتدا، حدود پنج سال...
ها؟!
چطور ممکنه دربارهٔ چیزی به این مهمی بهم نگفته باشی؟
- ها؟ - فکر می‌کردم با هم صمیمی شدیم...
حتی شب سال نو رو با هم گذروندیم!
درسته...
پس کافه رو می‌بندی و فقط...
او رُووآر، آ بیان‌تو؟
میکو... فرانسوی‌ات خیلی خوبه.
خب... قرار بود همین امروز بهت بگم...
دیگه دیر شده!
همه چی از قبل تصمیم‌گیری شده!
متأسفم...
یعنی من برای تو این بودم، یوتو؟
پوستهٔ نونی که فقط وقتی خیلی گرسنه‌ای می‌خوری‌ش؟
نه، اتفاقاً پوسته رو دوست دارم.
- حتی از خودِ نون بیشتر... - بسه دیگه.
من...
ازت متنفرم، یوتو!
میکو؟
چه بچه‌س...
می‌دونم خواهرمه، ولی خیلی ضایع بود.
اوه، بی‌خیال، خیلی شیرینه.
- خواهرمه؟ - آره.
چی گفت؟
«زندگیم تمومه.»
لطفاً جواب بده: «یه کم بزرگ شو.»
جواب دادم،
«یا شاید تازه اولشه.»
ندونستن اینکه قراره چی بشه، اصل عشق همینه مگه نه؟
مثل اینکه داری از تجربه حرف می‌زنی.
آره، اتفاقی بود که اصلاً انتظارشو نداشتم.
پس با هم یه سفر شروع کنیم؟
فعلاً... به سمت ۲۰۲۵.
تاپیوکا.
خب، همین بود! ناراضی‌ای؟
- ناامید شدی؟ - نه، اصلاً.
- فقط خیلی وقت گذشته. - درسته.
می‌ذارمش همین‌جا. می‌خوری؟
غذا آماده‌ست.
وای! چقدر خوش‌هیکل و خوش‌عطره!
کی هستی؟ اسمت چیه؟
ببخشید که منتظرت گذاشتم. خب!
اینم این... و این یکی. آره، اونم باشه.
خیلی ممنون.
و حالا، آخرین حرکت رو مامِجی نیشیا اجرا می‌کنه.
حرکت رو شروع می‌کنه... و کامل می‌زنه!
جمعیت با شور و هیجان منفجر می‌شه!
امتیاز اومد! ۱۵.۲۶ امتیاز!
صدرنشین شد! اول شد!
مامِجی نیشیا در ۱۳ سالگی قهرمان ما شد و طلا گرفت!
مدال طلا برای مامِجی!
اوتانی!
مامِکامه‌دو شیرینی‌فروشی سنتی ژاپن
از صبر و شکیباییتون ممنونم.
بعد از ده سال، مامِکامه‌دو دوباره باز شد!
لطفاً بفرمایید داخل.
ممنون.
خوش اومدین.
ممنون.
خب، ممنون از صبرتون. اینم ست مامِکامه.
ممنون.
- ببخشید. - همین الان میام سفارش بگیرم.
لطفاً یه لحظه صبر کنین.
خیلی از مشتریای قدیمی برای امروز برگشتن.
واقعاً ممنونم.
ولی واقعاً مطمئنی از این تصمیم؟
ترک اون شرکت بزرگ، برای ادارهٔ یه شیرینی‌فروشی کوچیک؟
بعد از شنیدن حرفای تو، شاگردها و مشتریا،
فهمیدم دلم می‌خواد حفظ کنم
طعم‌ها و گرمای اینجا رو دقیقاً همون‌طور که صاحب قبلی می‌خواست.
خیلی ارزش قائل می‌شی...
ولی امیدوارم کم‌کم رنگ و لعاب خودت رو هم بهش بدی.
از این‌جا به بعد، نوبت نسل شماست که سکان رو بگیره.
مرسی. راستی، چیو! نظرت دربارهٔ این چیه؟
چه‌طور می‌بینی‌اش؟
اوه، وای!
فکر کردم خوبه هر از گاهی یه جایزه بذاریم.
ادامه بده!
اینجاست که رؤیای من شروع می‌شه.
راستی، امروز نیومده بود.
خیلی سرش شلوغه.
اگه می‌مونی، آخر شب در رو قفل می‌کنی؟
حتماً.
امروز عالی بودی، سنپای!
جدی، لطفاً دیگه بهم نگو سنپای.
صبح بخیر، مدیرعامل!
بازم تا صبح پای پایان‌نامه نشستی؟
کار و درس رو خیلی قاتی نکن، مراقب سلامتیت باش، باشه؟
راه‌اندازی آزمایشگاه جدید تحقیقات غذا خودش به‌اندازهٔ کافی سخت هست، نه؟
واقعاً تا اینجا اومدی فقط برای تنبلی کردن؟
برای یه بازدید مهم اومدم.
رئیس بخش برنامه‌ریزی دوم بودن، انگیزه‌م رو زیاد کرده.
بعد از خانم کانبه، وظیفه‌م سنگین‌تر شده.
ادامه بده.
اگه کسی بتونه از پسش بر بیاد، اون تویی، میکو. من بهت ایمان دارم.
ها؟ چی گفتی الان؟
باورم نمی‌شه از زبون تو شنیدم.
تو هم همین‌طور!
آره، هر دوش از خیلی وقت پیش جزو رؤیاهام بودن.
صبح بخیر!
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵
خب، بالاخره چی داری تو دانشگاه تحقیق می‌کنی؟
چند بار باید ازم بپرسی؟
فقط یادمه گفتی یه چیزی تو مایه‌های «زیست‌ساینس».
خیلی از مناطق دنیا دارن بیابانی‌تر می‌شن، درسته؟
آره.
اگه بتونیم ژن‌ها رو تحلیل کنیم
و گیاه‌هایی تولید کنیم که تو شرایط سخت هم رشد کنن...
شاین ماسکات
می‌تونیم زمین‌های خشک رو زنده کنیم.
تحقیقاتی‌ه که می‌تونه بیابون‌ها رو سبز کنه.
هوم.
- فکر می‌کنی خیالاتیه، نه؟ - نه.
اتفاقاً فکر کردم خیلی بهت میاد.
خیلی وقت گذشته
که باید همه چیزو از اول بخونم...
ولی فقط فکر کردم خوبه
اگه بتونم یه روزنهٔ امید برای آینده پیدا کنم، چه دانشگاه، چه محل کار.
من حامی توام.
تو هم همین‌طور، میسا.
هوم؟
لطفاً هر چی می‌خوای انجام بده.
هر چیزی که باشه.
من همیشه کنارت خواهم بود.
اون بالا بپیچ به چپ.
باشه.
دارم اشتباه می‌بینم یا...؟
نه... شاید واقعاً خودش بوده.
وای، نمی‌دونستم اینجا همچین جایی هست.
خب... بریم از این سمت؟
باشه.
چقدر قشنگه...
اگه از پایین بخوری، شیرینی‌اش کم‌کم زیاد می‌شه، نه؟
شیرین‌تر شد؟
به لطف تو.
یادت هست امروز چه روزیه؟
۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵.
روزی که زندگی اولم تموم شد.
آره.
ولی زنده‌ای.
امروز تموم می‌شه...
و فردا میاد.
درسته.
با من ازدواج می‌کنی؟
ها؟
لطفاً...
با من ازدواج کن.
اما این...
دقیقاً همون چیزی بود که منم می‌خواستم بگم!
منم می‌خواستم همینو بگم.
یادته چی گفتی؟
که وقتی حرف دلم رو می‌زنم...
جذاب‌ترم تا وقتی خودمو عقب نگه می‌دارم.
تو زندگی اولم،
امروز همون روزی بود که یه‌هو ده سال برگشتم عقب.
ولی تنها نبودم، چون...
تو همیشه کنارم بودی.
هر وقت نزدیک بود امیدمو از دست بدم،
تو اون‌جا بودی، با چتر بالای سرم.
می‌خوام...
با تو قدم بزنم، واتارو.
به سمت آینده‌مون، از فردا شروع بشه.
می‌خوام همیشه کنارم باشی.
تو...
واقعاً...
دوستت دارم.
من...
خیلی دوستت دارم.
و همیشه همین‌طور می‌مونه.
واتارو...
تو...
شوهرم می‌شی؟
برای دانلود سریال های آسیایی عضو چنل تلگرام ما بشین @serial_cdrama