@serial_cdrama
[خون‌خواهی آن]
باشه
جناب سوی
جناب سو
تازه چند روز شده
باز اومدی بدهی جمع کنی؟
نه
یه سوالی داشتم
معمولا
زن‌ها چی دوست دارن؟
بانو‌های جوون توی خیابون
عاشق گلابی برفی هستن
گلابی برفی؟
باشه پس
یکی بده ببرم
باشه
صبر کن
گلابی برفی ببر
بزنین بر بدن
یه خوبش رو میذارم برات
این یکی؟
همین خوبه
و لوبیای قرمز
برات بیشتر میذارم ببری
نوش جون
دوباره هم بیا
بفرما جناب سو
ممنون جناب سوی
نه جناب سو
مگه میشه پول بگیرم؟
ببرش
نه نه
ممنون جناب سو
[قسمت نوزدهم]
یکم بریم توی لاک‌خودمون
تا آب‌ها از اسیاب بیوفته
وضع‌مون رو
انگار دنبالمون
کردن و ماهم
فرار میکنیم
رییس
فکر کردین بچه گول میزنین؟
با این حرف‌ها رنگ نمیشم
مگه نگفتین
نصف چانگ‌آن مال شماست؟
ولی به امپراتور ین
خدمت میکنین
حامی قدرتمندیه
چرا باید برین توی لاک خودتون؟
حتما پا رو دم
امپراتور ین گذاشتین
ای نکبت
خیلی باهوشی
پس درست حدس زدم؟
پس واقعا فرار میکنیم
خوب که این وسایل رو اوردیم
البته باید وسیله بیشتر میوردم
بگو
برمیگردیم یا نه؟
نمیخواد نگران باشین
همه‌جا کار و بار دارین
تک تک مغازه‌هاتون رو بخوان ببندن
هشت ده سالی طول میکشه
ولی رییس
باید یکی کنارتون باشه
باید یه ادم درست براتون پیدا کنم
که توی حساب کمک‌تون کنه
چرا؟
رییس
خودتون نمیدونین؟
خدمت بهتون راحت نیست
برای همین تو رو دارم
یه مغازه که چیزی نیست
نگران نباش
دو برابر بهت میدم
بحث حقوق نیست
اون روز برسه
و یکی بهتون خدمت کنه
برمیگردم چانگ‌آن
برای اون دختر؟
نه
رییس یادتون رفته؟
نه
هنوز انتقامت رو نگرفتی
اره
بدون انتقام
پسر ناخلفی میشم
زندگیش مثل توئه
نفرت وجودش رو گرفته
اهل پینگ‌فانگه
از روستا اومده چانگ‌آن
توی یازده سالگی
با چشماش شاهد
مرگ پدرش به دست
یه ارباب‌جوان از چانگ‌آن بود
از اون موقع قسم خورد خون‌خواهی کنه
قبل اومدن به چانگ‌آن پنج سال صبر کرد
تا همه وسایلش رو بیاره
یه خنجر
هفده ون آب میخوره
چرا صبر؟
صبر کرد تا مادرش بمیره
چون اگه اول خودش میمیرد
نمیتونست پسر خوبی باشه
و مادرش دق میکرد
وقتی فهمید
ارباب اون خاندان
ارباب‌جوان و مادرش رو
فرستاده توی عمارت فرعی
اون پسربچه سو
تکون نخورد
بازم صبر کرد
تا یانگ چو‌هائو رو دید
یانگ چوهائو داستانش رو فهمید
و ازش پرسید
حاضری بی‌خیال این کینه بشی؟
جواب داد نه
دشمن هرچه قدر هم بدبخت بشه بازم دشمنه
و توی خون‌خواهی ذره‌ای رحم نداری
مجبور شد بیشتر صبر کنه
تا مادر اون ارباب‌جوان بمیره
بعدش میتونست ضربه بزنه
چون اگه ارباب جوان میمیرد
مادری هم نبود که براش شیون کنه
بعدش
یانگ چوهائو قبولش کرد
بچه باهوش و
دقیقی بود
معتمد یانگ چوهائو شد
یانگ اون رو
مثل بچه‌اش بزرگ کرد
رییس، این چه کاریه؟
مگه من مردم؟
بچه‌جون
کار شاقی که نمیکنم بده خودم
نمیشه
باید همه کاری کنم
که رییسم حقوقم ببره بالا
تو
اگه یه روز فرار کنم و
تو رو نبرم چی؟
اونوقت چیکار‌کنم؟
داستان
ساختگیه
فقط دو نفر میتونن بفهمن
این داستان ساختگیه
تو
و من
یانگ
نمیدونه
چیزی که چشمم رو گرفت هوشش نبود
تواناییش توی مخفی شدن بود
به عنوان یه زیردست زندگی کرد
و اسم خودش رو به عنوان یه ادم درست
بین همه جا انداخت
و اصلا چیز بدی نیست
ولی وقتش که بشه
یادش هست
ادم خوبی نیست
و یه گل سمیه
از کجا میدونستی
داستان سو چانگ‌لین ساختگیه؟
وقتی انسان از جهنم فرار میکنه
هر چیزی رو
راحت قبول میکنه
ولی وقتی همه‌چی سرجاشه
راحت باور نمیکنن
با سو چانگ‌لین حرف زدم
میتونست یه عضو خوب هوبن باشه
ولی قبل از اون
باید یه افتخاری داشته باشه
و الان
جون یانگ چوهائو
همون افتخاره
یانگ دوست پدرت
و دوستم بود
از مرگش خوشحال
نمیشم
ولی باید بمیره
کاملا عادیه
هرچیز خوبی
توی این دنیا
ارزش کمی برای اعتماد داره
رک بگو
واقعا میخوای بری؟
همون موقع که محاصره ین فنگ‌شان شکست
میدونستم
چانگ‌آن از
وجود نحس هوبن پاک نشده
اگه بپرسی کسی هست
که بشه بهش اعتماد کرد
میگم هست
ولی جرئت قمار ندارم
به هرکی که قدرت نظامیم رو بدم خیالم راحت نیست
باید خودم برم شمال
و بای‌ون‌هو رو برای
پس گرفتن چانگ‌آن اعزام کنم
سفر طولانیه
و ادم‌های کمی‌رو داری
توی راه مراقب باش
نگران نباش
این بار نمیذارم فرمانده
هیچیش بشه
شب از دروازه جین‌گوانگ خارج شین
ارباب با یکی هماهنگ کرده
ممنون از کمک‌تون
هوای‌آن جونش رو گذاشته وسط
تا از قصر بیام بیرون
و وویین چونگ رو راضی کنم
نمیدونم
تا حالا گفته
چطوری میخواد از
دست ین فنگ‌شان فرار کنه
توی نامه که
حرفی نزده بود
عمارت مثل بقیه عمارت هاست
ولی پر از تله‌ست
باید محافظ مخفی داشته باشه
با نیرویی که داریم
نفوذ کردن بهش
کار سختیه
نباید حمله کنین
حتی اگه از سد دفاعی بگذری
به ین فنگ‌شان میرسی
توی چانگ‌آن امروز
کسی نیست که
بتونه حریفش بشه
نمیخواد نگران باشی
تا حالا شیه هوای‌آن رو شناختی
حتما یه نقشه دوم داره
نگران نباش
درسته
بهش قول دادم
نمیرم
پس اون هم نمیمیره
دوستان
این مدت توی چانگ‌آن
خیلی زحمت دادم
ادم‌های زیادی مردن
باید برای شادی روح‌شون پول کاغذی بسوزونیم
برای یانگ چوهائو هم بسوزون
به هرحال دوستت بوده
نه فقط یانگ چوهائو
امشب هفته وانگ‌پو هم هست
ژی‌یینگ رفته سر خاکش پول کاغذی بسوزونه
بچه‌ای که برای بیست و پنج سال بزرگ کردی
از دست دادی
برای اون نبود
خیلی وقت پیش کنترل خودت رو از دست داده بودی
و یه روانی میشدی
ناراحتی نه؟
مرگ بای‌وان
بدجور دلت رو شکسته
تنها عضو خاندانی بود که برات مونده بود
از خودت دورش کردی و مراقبش بودی
ولی اخرش مرد
همین‌جا خاک شده
اره میدونم
همون لحظه‌ای که اومدیم اینجا
اجازه ندادم کسی پاش رو روی خاکش بذاره
خیلی لطف کردی
یه سالش شد
اون طلسم رو بهش دادم
منم دلم براش میسوخت
ولی باید میمرد
با کشتنش و شکستن تو
میتونم پیروز شم
و این کار رو کردی
همیشه دقیق بودم
و وقت زیادی روی نقشه هام گذاشتم
تا هیچی از قلم نیوفته
ولی اخرش
با یه حرکت کوچیک
اخرین کسم رو از دست دادم
مرده
همون موقع روانی شدم
میدونی؟
میتونم ببینمش
اوایل فقط یه بار دیدمش
ولی آروم آروم
بیشتر دیدمش
بعدش
هروقت بهش فکر میکردم
کنارم ظاهر میشد
سفیدسر
چیه؟
دیونه‌ام؟
... واقعیت رو بذاری کنار
و توی تصوراتت
مرده‌ها
بتونن برگردن پیشت
جذاب نیست؟
وانگ‌پو رو نمیبینی؟
پس دیونه نیستی
منم که دیونه‌ام
تو دیونه نیستی
منم که دیونه‌ام
این شفاخونه خواهرته
حتی کمکش هم نمیکنی
سرت توی کار خودت باشه
اینقدر قدر مزخرف نگو
این دو روز همش پلکم میپره
نمیدونم حال هوای‌آن چطوره
بازش نکن
مراقب سلاح‌های مخفی باش
شیائوچینگ
برای توئه
پس میبرمش توی اتاقم
یه وقت بهش دستبرد نزنین
شیائوچینگ توی کارهای هنری استعداد نداره
ولی شکموئه
میشه بدونم
چی دوست داره؟
عاشق شیرینیه
به چی فکر میکنی؟
یکی از خواهرت خوشش اومده
و خوشحال نیستی؟
این شیرینی هارو
زیردست یانگ چوهائو فرستاده
اون شیائوچینگ‌رو دوست داره
هوای‌آن و من میدونیم
که چی؟
نزدیک‌ترین ادم به یانگ چوهائو ئه
و مثل پسرشه
هوای‌آن خواست درموردش تحقیق کنم
لپ مطلبت چیه؟
دارم میگم
یانگ چوهائو برای جونش در رفته
خب دلیلی نداره که اون رو نبره
توی همچین وضعیتی
یهو اومده چانگ‌آن
عجیبه
فهمیدم
احتمالا
اون خائنه
استاد هیچی نگفته
نمیدونم یانگ چوهائو رفته
رودخونه چانگ‌شوی یا نه
اگه هنوز نرفته اونجا
حتما اون ادم یه کاری کرده
اگه نرفته
برم سراغش
توی چانگ‌آن هستیم
سر به هوا نباش
مراقب صورتت هم باش
میرم
گویو رو نجات دادن
وویین چونگ هم رفته
خودت اومدی جلو و نصف حرکت رو بردی
ولی بعدش چی؟
هیچ راه نجاتی نداری
میخوام بدونم
چطوری میخوای
از اینجا بری
نمیتونم برم
و تو هم نمی‌تونی بکشیم
نه؟
الان نه
ولی یه روز اره
پس هنوز وقت دارم
منتظر شیائو وویانگ هستی
نه فقط اون
چهارصد نفر رو آماده کردم
و بازم نتونستم بکشمش
سفیدسر
واقعا دیونه‌ای
هر لحظه‌ای که اینجا گیر افتادی
برای هر اتفاقی که بیرون میوفته
کاری ازت برنمیاد
میدونی نه؟
بیا تو
عرض ادب فرمانده فنگ‌شان
جناب هوای‌آن
پس تصمیم گرفتی عضو هوبن شی؟
چه کاری کردی؟
یانگ چوهائو مرده
اینم افتخارم
این زخم‌هارو
توی درگیری
الان برداشتم
مرده؟
تقریباً
تا صبح
توی خیابون‌های چانگ‌آن جون میده
شمشیر یه‌ژنگ بود
ده ساله تمرین میکنم
بار اولم بود که همچین رقیبی میدیدم
یه‌ژنگ
حریف خوبی بود
حیف
یکم احساساتیه
جدی میگم
حسم به شیائوچینگ واقعیه
بهت گفتم
باید این خطر رو بپذیری
اینجا باشی
نمیتونی
اتفاقات بیرون رو کنترل کنی
این عمارت
واقعا دوست داشتنیه
امشب
اخرشه
بکش
قربان
یولونگ یکم جلوتره
این سال‌ها
زیرک‌ترین
قوی‌ترین
و رندترین ادم‌ها
توی چانگ‌آن جمع شدن
بگو
وقتشه؟
حتی برف بعد از بهار میباره
امسال آروم نبود
وقتی پدرت مرد
برف میومد
پدرت رو که پیشم اوردن
کل بدنش زخم بود
اونی که کشتش
لیو زی‌ین نبود من بودم
جمع و جورش کردم
و خاکش کردم
قبرش رو دیدی؟
روش دست کشیدی؟
[لیو زی‌ون]
سرنوشت رو بپذیر سفیدسر
تقلا نکن
سرنوشت؟
بگو
چطور سرنوشت رو قبول میکنن؟
زانو میزنی
اینجوری سرنوشت نوشته میشه
میکشمش
از همون موقع که گویو رو‌نجات دادی
فرمانده‌های مرزی منتظر
فرمان نبرد هستن
حاضر نشدن گویو رو ببینن
و با لشکر بای‌ون هو و شیائو وویانگ
متحد شن
امشب سرهای زیادی روی زمین خواهند غلتید
برو
میذارم همون‌جایی که بزرگ شدی بمیری
افرادم بدرقه‌ات میکنن
خسته‌ شدین
ذغال رو جا به جا میکنم میرم
نمیخواد تظاهر کنی
فردا بیا
هرچی میخوای بگو
میخواستم شیه هوای‌آن رو بکشم
کشتن یکی مثل اون
افتخار بزرگیه
ولی اگه
به دست هوبن بمیره
همون راه پدرش رو
رفته
خیلی جالب میشه
هفت سالگی
کوفته درست کردن رو یاد گرفتم
توی یکی‌شون
سکه گذاشتم
امیدوارم بخورینش
امیدوارم عمر درازی داشته باشین
و سالم باشین
شیه هوای‌آن
نقطه ضعفی داره؟
داره
به خون یکی تشنه‌ست
درسته
حدست درسته
میخواد من رو بکشه
کسی که به فکر کشتن شما باشه
یعنی کارش درسته
کشتن یه غریزه ست
اگه نتونی مهارش کنی
راحت منحرف میشی
ولی برعکس
اگه بتونی
مهارش کنی
ادم بزرگی میشی
فرمانده
شنیدم ارشد هوبن میگه
جوون که بودین
توی یه خونریزی دست داشتین
بعدش
تو اومدی
من؟
همین جور ادم میکشتم
و پیرتر میشدم
دیگه حسی
به کشتن نداشتم
شاید چون
حس کشتنم محو شده بود
فرمانده
برمیگردم چانگ‌آن
خودم براتون آدم میکشم
توی این سفر
شیه هوای‌آن رو میکشم
سالم برگردی بسه
@serial_cdrama